نام فارسی : اریوستمون

نام فارسی : اریوستمون

نام انگلیسی : Eriostemon

نام علمی : Eriostemon myporoides

نام خانواده : Labiaceae

 

در حال حاضر اقلام زیادی از این گیاه زا پرورش میدهند.

گونه میوپوروئید متداولترین آنهاست. میوپوروئید به صورت مدور رشد میکند و ارتفاعش به بک متر میرسد و سرشاخه هایی دارد بسیار معطر و گسترده ، با گلهای ستاره ایی شکل صورتی کم رنگ .

این گل ها ، بدلیل داشتن شکوفه های مدور جذابی که رویش آنها مدتی پیش از شکفتن گلهاست ، بر سایر گلها ترجیح دارند.

اریوستمون در مدت 2 تا 3 سال به بلوغ میرسد و اگر شرایط ایده آل باشد عمرش دراز خواهد شد .

میتوان آن را در باغ ، مخلوط با سایر گیاهان ، یا در گلدان پررورش داد.

 

اقلیم :

اقلیم معتدل می طلبد و در مناطق خیلی سرد یا حتی گرمسیری قادر به نشو و نمو نیست.

بهترین مکان کاشت این گیاه جایی است که آفتاب ظهر و سایه بعد از ظهر را دارد یا آفتاب را به صورت لکه لکه در مدت زیادی از روز دریافت می دارد ، اما شرایط پناهگاهی ، به خاطر محفوظ بودن از بادهای شدید ، ترجیح دارد.

 

خاک :

خاک با زهکشی خوب ، با مقادیر فراوان خاکه گیاه ، می طلبد.قبل از رسیدن زمان کاشت میتوان مواد آلی کاملا پوسیده را به خاک افزود یا در آن دفن نمود. به زمین خاکبرگ بپاشید ، اما مواظب باشید به ساقه نچسبد.

 

تکثیر :

میتواند از طریق کشت بذر یا قلمه زدن صورت گیرد. قلمه های سخت سرشاخه ها ، که در فاصلهء تابستان تا پاییز گرفته شوند بهترین وسیله تکثیر هستند.

 

آبیاری :

در طول ماههای گرم به آبیاری منظم و عمیق نیاز دارد ، اما خاک محل پرورش اریوستمون هرگز نباید لیچ بفتد.

 

کود دهی :

کودهی به این گیاه واجب نیست ، اما میتوتن در اواخر تابستان یا اوایل بهار مقدار کمی آرد استخوان به خاک پاشید.

 

مشکلات :

مشکل خاص ندارد ، فقط بوته ها بر اثر گندیدکی ریشه در خاکهای سنگین و خیس می میرند.

 

فصل گلدهی :

از اواخر زمستان تا اواسط بهار یا کمی دیرتر غرق گل است و شکوفه ها خود طول این دوره را افزایش می دهند..

 

هرس ( پیدایش ) :

بعد از پایان دوره گلدهی یا پژمرده شدن کامل گلها میتوان اریوستمون را هرس سبک کرد . قطع ساقه های گلدار برای استفاده از آنها در خانه میتواند جانشین هرس منظم سالانه شود.

 

http://www.mihanupload.com/images/p9ukvtf19fw8igdtyzv1.jpg (http://www.mihanupload.com/images/p9ukvtf19fw8igdtyzv1.jpg)

 

http://www.mihanupload.com/images/5n5fokcrrwaozngjpcl.jpg

 

http://www.mihanupload.com/images/m5e130hlsmi3x4nr809.jpg

 

http://www.mihanupload.com/images/94ya2c5endz6ci887hu8.jpg

 

　

منبع: مرکز مقالات کشاورزی AKE( بزرگترین وبلاگ کشاورزی ایران )

نام فارسی : داگ رز ( گل سرخ وحشی ، نسترن ، نسرین دشتی )

نام فارسی : داگ رز ( گل سرخ وحشی ، نسترن ، نسرین دشتی )

نام انگلیسی : Dog rose

نام علمی : Bauera robioides

نام خانواده : Rosaceae

 

گل های لطیف این گیاه در رنگهای این گیاه ، از صورتی تا سفید دیده می شود . عاقلانه است که درختچهء این گیاه را هنگامی بخرید که گلدار باشد تا بتوانید گل مورد علاقه خود را انتخاب کنید.

این گیاه شرایط نیمه سایه با رطوبت جزئی را ترجیح میدهد و معمولا تا ارتفاعی کمتر از یک متر بلند می شود و این امر آن را برای کاشت در ظروف مناسب می نماید.

میتوان گفت که عمر آن کوتاه ست و پس از 2 تا 3 سال به بلوغ میرسد. داگ رز با سایر گیاهان هم نشینی می کند.

 

اقلیم :

برای کاشت در مناطق گرمسیر مناسب نیست. در مناطق خنک به خوبی می روید ، اما تحمل یخبندانهای شدید را ندارد.

در جایی با آفتاب لکه لکه یا محلی که آفتاب صبح را دریافت می کند و داغ ترین بخش های روز در سایه واقع می شود ، خوب رشد می کند. در حفاظ قرار دادن آن به خاطر حفاظت از بادهای شدید ضروری است.

 

خاک :

نوعی خاک شنی را ترجیح میدهد که با سرعت زیاد خشک نشود. این گیاه ، اگرچه خاکهای مرطوب را دوست دارد ، اما در خاکهای سنگین رسی خیس رشد خوبی نخواهد داشت.

 

تکثیر :

برای تکثیر ، قلمه های نوک نرم را از اواخر بهار تا اواخر پاییز برداشت میکنند.

 

آبیاری :

در طول ماههای گرم ، خاک آن را نم دار نگهدارید. این به آن معنا نیست هر روز گیاه را آب بدهید. اگر خاک اطراف بوته ها به خوبی پالچ پاشی شده باشد ، هفته ایی یک یا دو بار خیس کردن زمین کفایت می کند.

 

کود دهی :

چندان ضروری به نظر نمی رسد ولی می توان در اوایل بهار کمی آرد استخوان به زمین پاشید.

 

فصل گلدهی :

شکوفاترین فصل گلدهی این گیاه زینتی فصل بهار است. البته ممکن است در طول تابستان نگاهی گل بدهد.

 

هرس ( پیدایش ) :

در صورت تمایل میتوانید ، پس از پایان دورهء اصلی گلدهی گیاه ، شاخه های آن را هرس جزئی کنید ، اما اگر بوته شما از شکل افتاده و به صورت نامرتبی رشد می کند ، میتوانید در هر موقع از سال شاخه های آن را ببرید و آن را بیارایید.

 

　

http://www.send.gigfa.com/uploads/1248569848.jpg

http://www.send.gigfa.com/uploads/1248552468.jpg

 

http://www.send.gigfa.com/uploads/1248573822.jpg

 

http://www.send.gigfa.com/uploads/1248611914.jpg

 

http://www.send.gigfa.com/uploads/1248605026.jpg

 

http://www.send.gigfa.com/uploads/1248628382.jpg

 

 

منبع: مرکز مقالات کشاورزی AKE( بزرگترین وبلاگ کشاورزی ایران )

نام فارسی : دیوسما ( نفس بهشتی )

نام فارسی : دیوسما ( نفس بهشتی )

نام انگلیسی : Diosma

نام علمی : Coleonema pulchrum

نام خانواده : Rutaceae

 

بلندی بوتهء همیشه سبز آفریقایی الاصل دیوسما ظرف 2 سال به 1.5 تا 1.2 متر می رسد و برای کاشت همراه گیاهان دیگر ایده آل است.

گل کوچک آن صورتی با سایه رنگ های متفاوت است . برای اطمینان از این که گلی با رنگ دلخواه به دست می آورید ، این گیاه در زمانی یخرید که گل دارد.

« طلای غروب » ( sunset gold ) یک قلم دیوسمای پا کوتاه است با سرشاخه های زرد رنگ . این نوع به ندرت ارتفاعش تا بیش از 50 سانتی متر می رسد و لذا پوشش قشنگی به سطح باغچه می دهد.

هر دو فرم دیوسما را میتوان در باغچه کاشت.

اگر شرایط نگهداری مناسب باشد و آنها را همواره هرس شده نگهداری کنیم دیوسماها عمر قابل قبولی خواهند داشت.

 

اقلیم :

آب و هوای گرم را ترجیح میدهد و در مناطق سردتر باید در شرایط کاملا پناهگاهی پرورش یابد.

دیوسما باید در آفتاب کامل باشد . درختچه های کاشته ، که قسمتی از روز را در سایه هستند ، شاخه های هرزه خیلی بلند دور از هم و از شکل افتاده ایی خواهند داشت.

 

خاک :

باید در خاک زهکشی خوب پرورش یابد. اگر در زمین سنگین کاشته شود بوته ها همهه بر اثر گندیدگی ریشه به سرعت می میرند.

 

تکثیر :

قلمه های نوک نرم دیوسما ، که از اواخر تابستان تا تقریبا اواسط پاییز گرفته می شوند ، به خوبی نشو و نما می کنند.

 

آبیاری :

در ابتدای کاشت به آبیاری منظم و عمیق نیاز دارد ، اما برای حفظ شرایط خوب رشد بوته های جا افتاده هر 2 تا 3 هفته یکبار آبیاری عمیق در هوای داغ و خشک کافی و کارآمد خواهد بود.

 

کود دهی :

دادن کود به این چندان معمول نیست ، اما ممکن است در اوایل بهار برای تقویت خاک آن مختصری آرد استخوان یا غذای کامل گیاهی به زمین بیفزایید.

 

مشکلات :

دیوسما هیچ آفت و بیماری خاص ندارد ، اما آبیاری بیش از اندازه در خاک سنگین به سرعت موجب گندیدگی ریشه می شود و میتواند سبب مرگ گیاه گردد.

 

فصل گلدهی :

ادامه نوشته

نام فارسی : کروتون ( گرچک هندی )

نام فارسی : کروتون ( گرچک هندی )

نام انگلیسی : Croton

نام علمی : Codiaeum variegatum var.pictum

نام تیره : Ephorbiaceae

 

بوته های کروتون به خاطر برگساره های تماشایی کاشته می شوند که در طرحها گوناگون ، زرد ، نارنجی ، سبز ، سفید ، سرخ و صورتی مشاهده می شوند. گلهای پروتون جالب نیست.

در نواحی حاره و نیمه حاره در فضای آزاد رشد میکند.

ارتفاع آن به 1 تا 1.5 متر میرسد و به صورت انبوه یا منفرد ، زیبایی خاصی به باغ میدهد. این گیا در زیر سقف و آپارتمان هم پرورش داده میشود.

در نواحی گرمسیر بهد از 2 تا 3 سال به بلوغ میرسد.

اقلام نامدار فراوانی از کروتون وجود دارد و این امر امکان انتخاب باغبان را فراهم میکند. علاوه بر طرحها و رنگهای شگفت آور گوناگون در اقلام مختلف ، برگهای آن میتواند صاف و راست یا تاب دار یا با لبه های موج دار باشد.

 

اقلیم :

برای کاشت در مناطق سرد مناسب نیست. در فضای آزاد فقط در نواحی داغ و گرم خوب رشد میکند.

در آفتا شدید و در امان از بادهای شدید بهترین رشد را دارد. به کمی سایه تحما نشان میدهد اما شاخ وبرگ آن چندان زیاد و قوی نخواهد شد.

 

خاک :

خا با زهکشی مناسب می طلبد. زمین باید قبل از کاشت با خاک برگ یا کود حیوانی تقویت شده باشدو از مالچ آلی نیز استفاده کنید.

 

تکثیر :

از طریق قلمه های نیمه خشبی ، که بهترین آنه در اواخر تابستان و پاییز گرفته می شوند ، تکثیر می یابد.

 

آبیاری :

در طول ماههای گرم تابستانبه آبیاری منظم وعمیق نیاز دارد ، ولی در ماههای خنک فقط وقتی به آنها آب بدهید که خاکشان خشک شده باشد.

 

کوددهی :

مواد غذایی چند منظوره را می توانید در اواخر زمستان و مجددا در اواسط تابستان به خاک بیفزایید.

 

مشکلات :

از لحاظ آفات و بیماریها مشکلاتی

ادامه نوشته

نام فارسی : کرو وی

نام فارسی : کرو وی

نام انگلیسی : Crowea

نام علمی : Crowea sp

نام خانواده : Rutaceae

 

گونه های کرو وی اکسالاتا ( C.exalata) و کرو وی سالینگا ( C.saligna ) گیاهان همیشه سبزی هستند که با بسیاری از گیاهان دیگر به راحتی در هم می آمیزند.

گلهای ستاره ایی شکل صورتی آنها در ابتدای زندگی گیاه ظاهر می شوند و برای مدت طولانی تولیدشان ادامه می یابد. این گیاهان بعد از 2 تا 3 سا به بلوغ میرسند ، اما عمرش کوتاه است .

گونه اکسالاتا تا ارتفاع 75 سانتی متر و گونه سالینگا تا ارتفاع 1 متر قد میکشند.

به صورت انبوه یا توام باسایر گیاهان زینتی بسیار جالب می نماید ، اما میتوان آنها را در گلدان هم کاشت.

 

اقلیم :

آب و هوای معتدل و بدون یخبندانرا ترجیح میدهد. گونه سالینگا ، نسبت به اکسالاتا ، به آب و هوای گرمتری تحمل نشان می دهد.

آفتاب صبح ، سایه بعد از ظهر و آفتاب لکه لکه را می پسندد ، و به حفاظت در برابر بادهای شدید محتاج است.

 

خاک :

زمین شنی و خاک با زهکشی خوب بهترین نتیجه را به بار می آورد. دادن خاکبرگ کاملا پوسیده ، مدتی پیش از کاشت بوته ها ، نشو ونمای آنها را بهبود می بخشد.

 

تکثیر :

میتوان از بذر استفاده کرد ، اما برای بوته ای به شکل دلخواه با رنگ گل مطلوب، از فلمه های نیمه خشبی گرفته شده در اواخر تابستان تا اواسط پاییز استفاده کنید.

 

آبیاری :

پس از کاشت نیاز به آبیاری منظم دارد ، اما بوته های جا افتاده را دتر ماهای گرم هر 2 تا 3 هفته یک بار عمیق و سنگین آبیاری کنید.

 

کود دهی :

برای تقویت خاک میتوان در اواخر زمستان ، با آرد استخوان کودپاشی جزئی انجام داد. برای پوشش سطح زمین از خاکبرگ استفاده کنید ، تا مواد غذایی با ارزسی هم برای گیاه باشد.

 

مشکلات :

آفت و بیماری خاصی ندارد.

 

ادامه نوشته

نام فارسی : دافنه - درخت هقت برگ - مازریون - میخک هندی

نام فارسی : دافنه - درخت هقت برگ - مازریون - میخک هندی

نام انگلیسی : Daphne

نام علمی : Daphne ............

نام خانواده : Thymelaceae

 

دافنه ها بیشتر به این خاطر کاشته می شوند که تا عطز دلپذیرشان خوش آیند افراد نزدیک و رهگذران باشد.

این گیاه را در ظرف هم میتوان پرورش داد.

گل منفرد آن به شکل ستاره ایی و غالبا به رنگ سفید و صورتی است. خوشه ها در انتهای ساقه ها یا در بغل برگها ظاهر میشوند.

گونه های بورک وودی ( D. x burkwoodi ) و اوادورا ( D. odora ) تا ارتفاع یک متر قد می کشد ، حا آنکه گونه کنئوروم ( D.cneorum ) به ندرت تا 50 سانتی نتر قد می کشد ، البته عرض آن ممکن است تا یک متر هم برسد.

بوته های این گیاهان بعد از 5 تا 10 سال ب بلوغ می رسند و می توانند تا 20 سال و حتی بیشتر عمر کنند ، البته اگر شرایط ایده آل باشد.

 

اقلیم :

برای مناطق حاره مناسب نیستند . گونه بورک وودی و کنئوروم آب و هوای سرد را ترجیح میدهند ، ولی اوادورا به آب و هوای گرم نیاز دارد.

ترجیح می دهد که آفتاب صبح و سایه بعدازظهر را در زیر سایه بانی دریافت دارد و از بادهای خشک کننده و شدید در امان باشد . نوری که از لابه لای شاخ و برگ درختان می تابد برایش مناسب است .

 

خاک :

خاکش باید کاملا زهکشی شده و حاوی مقادیر زیادی مواد آلی باشد و ریشه هایش لازم است با خاک و برگ یا کود دامی کاملا پرسیده از گرما حفظ شود . دقت کنید که مالچ یا کودهای پاشیدنی کاملا جدا از بوته های دافنه ریخته شود.

 

تکثیر:

تکثیر از طریق قلمه های نوک نرم ، که در اوابل تابستان گرفته میشوند ، موفقیت آمیز به نظر می رسند.

 

آبیاری :

در ماههای گرم نیازمند آبیاری منظم و دقیق است ، ولی خاک آنها نباید هیچگاه خیس بماند . خیس ماندن خاک ، حتی کوتاه مدت ، میتواند منجر به پوسیگی ریشه شود.

 

کودهی :

در اوایل بهار از آرد استخوان یا غدای مخصوص آزالیا و کاملیا استفاده کنید.

 

مشکلات :

مرگ ناگهانی دافنه معمولا نتیجه گندیدگی ریشه است.

ممکن است مورد حمله حشرات سپردار واقع شود. میتوان با پارچه ای نم دار آنها را برداشت یا با روغن زمستانه سمپاشی و نابودشان کرد.

دافنه ها دچار چند بیماری ویروسی هم میشوند که هیچ معالجه ایی ندارد. علائم این بیماری ها شامل پیچیدن برگ ها ، از رشد ماندگی بوته و علامتها یا لکه های زرد روی برگها و سیاه شدن جوانه هاست.

 

فصل گلدهی :

گونه اوادورا اصولا در سراسر زمستان و گاهی تا اوایل بهار گل میدهد ، ولی گونه های بورک وودی و کنئوروم از اوایل تا اواسط بهار گل می دهند.

 

هرس و پیرایش :

ادامه نوشته

نام فارسی : رزماری ساحلی ( اکلیل ساحلی )

نام فارسی : رزماری ساحلی ( اکلیل ساحلی )

نام انگلیسی : Coast Rosemary

نام علمی : Westringa fruticosa

نام تیره : Labiaceae یا Labiatae

 

بوته های سخت و همیشه سبز رزماری ساحلی گیاهی سازش پذیر است و خود را با شرایط مختلف وفق می دهد. به بادهای شور مقتوم و در همه نواحی لم یزرع ، جزء یخبندان شدید ، قادر به نشو و نما است .رزماری های جا افتاده خشکی و خشکسالی را تحول می کنند.

بوته این گیاه شکل متراکم دارد و بشکل پهن ، تا ارتفاع 2 متر و بیشتر می روید.

این گیاه برگ کوچک سبز- خاکستری دارد و گل سفید آن ، از اولین سال کشت ، بر شاخسار انبوه آن پدیدار می گردد.در مدت 2 تا 3 سال به باوغ می رسد و اگر، با هرس مداوم بر جوان نگهداشتن شاخه ها مداومت شود عمر زیادی خواهد داشت .

برای کاشت به عنوان مرز و حصار کوتاه یا کاشت در ظرف و گلدان ایده آل است.

 

اقلیم :

به طور محدود ، به شرایط متعدد آب و هواییتحمل نشان می دهد اما نه به مدت طولانی و نه به یخبندان های سخت .

برای رشد خوب و متراکم ، به آفتاب کامل نیاز دارد. این گیاه در مناطق بادگیر می تواند رشد کند و مخصوصا برای کاشت در نواحی باز ساحلی مفید است.

 

خاک :

زهکشی خوب می طلبد. دادن کود یا خاک خاک کمپوست به زمین ، مدتی قبل از کاشت ، به نشو و نمای بهتر بوته ها کمک می کند.

 

تکثیر :

.قلمه های نوک نرم را میتوان در طول بهار وتابستان و قلمه های نیمه خشبی را در اواخر تابستان تا پاییز برداشت کرد.

 

آبیاری :

برای سازگار شدن به آبیاری عمیق منظم نیاز دارد ، اما همین که گیاه خود را گرفت آبیاری گاه به گاه عمیق ، در هوای گرم و خشک ، برای ادامه حیات آن کافی است.

 

کوددهی :

بوته های زینتی رزماری عموما به کود نیاز ندارند ، اما مقدار کمی آرد استخوان را در اواخر زمستان می توان به زمین داد.

 

مشکلات :

مشکل خاصی ندارد .

آبیاری بیش از حد یا خاک های خیلی سنگین ممکن است باعث گندیدگی ریشه گیاه گردد.

 

فصل گلدهی :

ادامه نوشته

نام فارسی : کاسیا ( سنا )

نام فارسی : کاسیا ( سنا )

 

نام انگلیسی :

Cassia

 

نام علمی :

 

 

Cassia یا senna

 

نام خانواده : Caesalpinaceae

 

 

 

کاسیاها گروه بزرگی از نباتات اند با گلهای عمدتا به رنگ زرد درخشان ، هر چند که بعضی از گونه های از گونه های گرمسیری آن گل های صورتی دارند.

کاسیا در اوایل عمر به گل می نشیند ، اما زمان بالغ شدن و طول عمر آن ، بسته به نوع ، متفاوت است.

کاسیای آرتمیسی ( S.artemisioices ) که بومی استرالیا است ، تا ارتفاع 1.5 متر رشد می کند و برای کاشت در باغ های مناطق داغ و خشک بسیار مناسب است. این کاسیا برگ های قسمت قسمت نقره ایی ضعیف و زیبا و گل های زرد دارد.

نژاد دو تخمدانه ( C.bicapsularis ) تا ارتفاع 3 تا 4 متر قد می کشد و در پاییز تولید گلهای زرد درخشان تماشایی می کند . تعداد زیادی غلاف بذر شبیه لوبیا تولید می کند.

گونه فیستولا ( C.fistula ) ، این درخت پر جلای زرین ، فقط یرای گرمسیری مناسب است . رشته های زنجیری بلنذ گلهای زرد شفاف این نوع کاسیا در تابستان تا اواسط پاییز به باغ جلوه می بخشد.

سایر کاسیاهای درختی نیز ، با گلهای درخشان خود ، هنگامه ایی در بوستان شما برپا می کنند.

 

 

 

 

اقلیم :

کاسیای آرتمیسی (

 

 

 

S.artemisioices ) به خوبی به اقلیم یخبندان تحمل نشان می دهد ، اما سایر گونه ها هوای گرم را ترجیح می دهند و در هوای خیلی سرد زنده نمی مانند.

 

تمتم کاسیاها در آفتاب کامل بهترین رشد را دارند.

 

 

 

خاک :

کاسیاها به خاک کاملا زهکشی شده و تهویه ی خوب نیاز دارند. گونه ی فیستولا در خاکی که مدتی پیش از زمان کاشت با مواد آلی پوسیده تقویت شده باشد بهترین وضعیت نشو و نما و تولی گل را خواهد داشت.

 

 

 

 

تکثیر :

بذر کاشته شده در بهار به سهولت می روید . برای کاشت بذر لازم است بذر حداقل یک شب در آب گرم بخوابانید تا پوسته ی سخت روی آن نرم نرم و آماده ی جوانه زدن گردد.

 

 

 

 

آبیاری :

گونه آرتمیسی خشک و خشکسالی را تحمل می کند ، ولی بوته های تازه کشت شده به آبیاری منظم نیاز دارند.

گونه فیستولا رطوبت تابستانی فراوان می طلبد ، اما در زمستان دوست دارد در جای خشک نگهداری شود .

 

 

 

 

کود دهی :

تمتم کاسیاها به تغذیه اضافی ترجیحا در اوایل بهار ، خوب پاسخ می دهند . هر نوع غذای کامل گیاهی را نیز می توان به کار برد.

گونه آرتمیسی ، فقط به تغذیه مختصر نیاز دارد.

 

 

 

 

مشکلات :

کاسیاها از لحاظ آفت و بیماری مشکل خاصی ندارند.

 

 

 

 

فصل گلدهی :

گونه آرتمیسی از اواخر زمستان تا اوایل تابستان گل آزین است.

گونه دو کپسوله در پاییز و گونه فیستولا در سراسرماههای تابستان تا ائایل پاییز گل می دهد.

 

 

 

 

هرس ( پیرایش ) :

شکل دهی تنها هرس لازمی است که باید بر روی کاسیاها انجام داد.

کونه دو کپسوله را بلافاصله بعد از خاتمه

ادامه نوشته

نام فارسی : فانوس چینی ( قندیل چینی ، شجرة الملوک ، گل زنگوله ایی )

نام فارسی : فانوس چینی ( قندیل چینی ، شجرة الملوک ، گل زنگوله ایی )

نام انگلیسی : Chinese lantern

نام علمی : Abutilon * hybridum

نام تیره : Malvaceae

 

 

درختچه فانوس چینی گیاهی همیشه سبز و به نسبت قابل قبولی پردوام و پرعمر است .

تا ارتفاع بین 1.25 تا 2 متر قد می کشد.

گل های آن به شکل زنگوله باز می شود. در اوایل عمر به گل می نشیند و در مدت 2 سال به بالغ می گردد. گونه های مشخص و اسم گذاری شده ی آن در رنگ های سفید ، زرد ، نارنجی ، عنابی روشن ، صورتی ، قرمز و چندین سایه روشن از رنگ های دیگر وجود دارد.

برگهای نرم آن به شکل افرا است.

دوره گلدهی طولانی و سرشاخه های خوش منظری دارد.

 

 

اقلیم :

آب و هوای گرم را دوست دارد ، اما سرما را تا نقطه یخ زدن تحمل می کند.

هوای گرم و در امان از بادهای شدید را ترجیح می دهد.

آفتاب کامل روز را ترجیح می دهد اما در نواحی گرم به تابش آفتاب در نیمه ایی از روز نیز تحمل نشان می دهد.

 

خاک :

بسیاری از انواع خاکها را تحمل می کند ، اما همه ی آن خاکها باید خوب زهکشی شده باشند . در خاک هایی که با مواد آلی تقویت شده باشد بهترین رشد و گلدهی را خواهد داشت.

 

 

تکثیر :

قلمه زنی و گرفتن قلمه های نیمه خشبی در اوایل پاییز بهترین طریقه تکثیر درختچه زینتی فانوس چینی است. این قلمه ها به راحتی ریشه دار خواهند شد.

 

 

آبیاری :

در ماه های گرم به آبیاری منظم و عمیق نیاز دارد ، هر چند که ایام خشک را بهتر از اغلب درختچه ها تحمل می کند.

 

 

کوددهی :

برای حصول بهتری رشد ، در اواخر زمستان و مجددا در اواسط تابستان از مواد غذایی کامل گیاهی استفاده کنید و به این وسیله خاک را غنی کنید.

 

 

مشکلات :

این گیاه گاهی به آفت شته مبتلا می شود ، اما می توان شته را با فشار آب شلنگ یا با پاشیدن صابون حشره کش روی بوته دفع کرد. ممکن است برگها دچار حشرات برگخوار شوند . اگر خسارت ناچیز باشد می توانید مشکل را نادیده بگیرید. در غیر این صورت برگها را با روتنون گردپاشی کنید یا با حشره کش مناسب دیگری کل بوته را محلول پاشی کنید.

 

 

فصل گلدهی :

بهترین دوران گلدهی ا

ادامه نوشته

نام فارسی : آفتاب پرست

نام فارسی : آفتاب پرست

نام انگلیسی : Cherry pie

 

نام علمی :

Heliotropum arborescens

 

نام تیره :

 

 

Boraginaceae

 

 

 

درختچه گل آفتاب پرست گیاهی همیشه سبز با ساقه نرم وگل های معطر به رنگ ارغوانی روشن تا ارغوانی است ، که در طول بیش از یک فصل در روی بوته می رویند . عطر گل های آن درخت وانیل یا ثعلب را به یاد باغبان می آورد.

بوته های آفتاب پرست 50 سانتی متر یا کمی بیشتر ارتفاع دارند ، پهنای آنها از یک متر بیشتر است ، خیلی زود به گل می نشیند ، در 2 سال به بلوغ می رسد ، و عمری کاملا طولانی دارد . گیاه آفتاب پرست را میتوان برای برجسته کردن یک نقطه باغ ، یا گیاهی پیشنما ، یا آویز گیاهی از بالای دیوارها بکار برد. لرد رابرتس ( Lord roberts ) ، با برگهای سبز بسیار تیره و گلهای بنفش سیر ، محتملا متداولترین نژاد این گیاه است. آفتاب پرست طلایی ( Aureum ) ، با برگهای لیمویی رنگ ، کمتر متداول است. وقتی بوته های این گیاه پهلو به پهلوی هم کاشته شوند جالب تر به نظر می رسند.

 

 

 

 

اقلیم :

فقط برای کاشت در آب و هوای گرم مناسب است و در مختصر یخبندانی صدمه می بیند.

به شرایط آفتابی و گرم ، محفوظ از بادهای شدید نیاز دارد. بهترین رشد را در مکانی دارد که در تمام روز کاملا آفتابگیر باشد ، اما در جایی هم که نیمی از روز آفتابی باشد می تواند زندگی کند.

 

 

 

 

 

خاک :

خاک این گیاه باید کاملا ترد با زهکشی خوب باشد. بهترین رشد را در خاکی دارد که با کود حیوانی کاملا پوسیده تقویت شده باشد.

 

 

 

 

 

تکثیر :

با قلمه زنی آسان تکثیر می شود. قلمه های نرم از سرشاخه ها را میتوان در طول بهار وتابستان به دست آورد و قلمه های نیمه خشبی را در طول پاییز و زمستان .

 

 

 

 

 

آبیاری :

در طول ماههای گرم به آبیاری عمیق و منظم نیاز دارد : هفته ایی یکبار در هوای خیلی داغ یا کمی کمتر در اغلب خاکهای خوب آماده شده.

 

 

 

 

 

کوددهی :

انواع مواد غذایی گاهی چند منظوره را می توان در اوایل بهار و دوباره در اواسط تابستان به کار برد.

 

 

 

 

 

مشکلات :

هیچ آفتاب و بیماری خاصی ندارد.

 

 

 

 

 

فصل گلدهی :

دوره گلدهی بسیار طولانی از بهار تا

ادامه نوشته