نام فارسی : یاس درختی کالیفرنیا

نام فارسی : یاس درختی کالیفرنیا

نام انگلیسی : Californian lilac

نام علمی : Ceanothus

نام خانواده : Rhamnaceae

 

 

یاس درختی کالیفرنیایی در فرم های و شکل های گوناگون یافت میشود : خیلی خیلی کوتاه و در حد پوشش زمین و خوابیده بر سطح زمین تا خیلی خیلی بلند با ارتفاع 4 تا 5 متر.

همه ی انواع این گیاه گل های تقریبا آبی دارند ، ولی آبی های متفاوت ، از خیلی کم رنگ تا آبی کبود و بنفش سیر.

در آب و هوای کاملا مساعد ، پر عمر و پردوام اند اما در غیر این صورت عمر کوتاهی خواهند داشت. آنها خصوصا از تابستان های مرطوب و بارانی یا رگبار بیزارند.

این گیاه زود به گل می نشیند ، اما زمان بالغ شدنش ، بسته به نوع متفاوت است.

 

 

اقلیم :

در آب و هوای خنک تا معتدل بهترین نشو و نمو دارد. برای کاشت در نواحی گرم و نواحی مرطوب ساحلی مساعد نیست.

تابش کامل خورشید را دوست دارد. نیازمند گردش کامل هوای خوب در اطراف خود است.

 

 

خاک :

خاکش باید خوب زهکشی شده باشد . در زمین های ماسه ایی و شنی نیز رشد می کنند ، ولی در خاک سنگین رسی ، که پوسیدگی ریشه را سبب می شود ، پایداری نمی کند.

 

 

تکثیر :

اقلامی از یاس درختی کالیفرنیا را میتوان از طریق بذر تکثیر کرد ، اما بیشتر اقلام آن از طریق قلمه های نیمه خشبی در اوایل تابستان تا اواسط پاییز از گیاه می رویند.

 

 

آبیاری :

در موقعیت طبیعی در سرزمین های بومی ، بر طبق عادت باران یا آب مورد نیاز خود را فقط در زمستان دریافت می کند و به تابستان های خیلی خشک عادت کرده است. اما در محل کشت ، در صورتی که زمستان خشک باشد ، باید هر 2 تا 3 هفته آنها را آبیاری کرد و شاید در فصل تابستان ماهی یک بار به آبیاری نیاز داشته باشد.

 

کوددهی :

در اواخر زمستان آرد استخوانی یا کود مرغی به زمین بدهید.

 

 

مشکلات :

این گیاه بسیار مستعد ابتلا به گندیدگی ریشه اند ، ولی مشکلاتی از لحاظ آفت یا بیماری خاص دیگر ندارد.

 

 

فصل گلدهی :

ادامه نوشته

نام فارسی : بودلیا ( بوته پروانه )

نام فارسی : بودلیا ( بوته پروانه )

نام انگلیسی : Butter fly bush

نام علمی : Buddleia davidii

نام خانواده : Loganiaceae

 

 

برگ ها سز تیره و در سطح زیرین به رنگ سفید خاکستری اند و این امر عامل زیبایی شاخ و برگ و جلب توجه بیشتر نسبت به بوته های کاشته شده در حاشیه می گردد.

رنگ گل اقلام مختلف آن ، همه ارغوانی روشن است اما نژادها و گونه های مختلف مشهوری است که گل های آنها سفید ، قرمز ، ارغوانب ، آبی تیره یا اناری است.

بوی گلها کمی ناخوشایند است ، اما همین بو باعث جلب پروانه ها می شود.

درختچه های بوته پروانه تا ارتفاع 3 متر رشد می کنند و اغلب تعداد زیادی ساقه می آورند.

در اوایل عمر به گل می نشیند و بعد از 3 تا 5 سال به بلوغ می رسند.

عمر این گیاه زینتی را می توان با قطع منظم شاخه ها و ترکه های پیر طولانی کرد.

 

اقلیم :

برای نواحی خیلی گرم استوایی مناسب نیست ، اما در مناطق گرم وسرد ، هر دو به طور موقت نشو و نمو می کند.

در محیط دارای آفتاب کامل خوب گل می دهد.

 

خاک :

با اغلب خاک ها سازگار است ، ولی بهترین رشد را در خاک یا زهکشی خوب و تقویت شده با موادآلی خواهد داشت. پوشش دادن به سطح خاک یا مالچ پاشی در طول ماه های گرم تابستان به نگهداری رطوبت خاک کمک می کند.

 

 

تکثیر :

از طریق قلمه های نیمه خشبی گرفته شده در پاییز یا قلمه های خشبی گرفته شده در زمستان تکثیر می شود.

 

آبیاری :

آبیاری عمیق و منظم در ماه های فصل بهار و تابستان شما را مطمئن خواهد کرد که شکوفه و گل خوبی خواهید داشت.

اگر خاک قبلا مالچ پاشی شده و پوشش سطحی خوبی داشته باشد به دوران خشکی تحمل نشان می دهد.

 

 

کوددهی :

برای تقویت خاک محل کاشت گیاه را در اوایل بهار به زمین مواد کامل غذایی بدهید.

 

 

مشکلات :

به هیچ نوع آفت و بیماری خاصی مبتلا نمی شود.

 

 

فصل گلدهی :

سنبله های درختچه ی بوته ی پروان

ادامه نوشته

نام فارسی : شمشاد

نام فارسی : شمشاد

نام انگلیسی : Box

نام علمی : Buxus sempervirens , Buxus microphylla var.japonica

نام خانواده : Buxaxeae

 

 

هر دو نوع گیاه : انگلیسی ( Buxus sempervirens ) و ژاپنی ( Buxus microphylla var.japonica ) می توانند تا ارتفاع زیاد رشد کنند ، ول غالبا آنها به صورت پرچین یا قیچی خورده در حاشیه باغچه ها یا جداکننده فضاهای مختلف دیده می شوند.

شمشاد گیاهانی پایا و پردوام اما کند رشداند و پس از 5 سال به ارتفاع حدود یک متر می رسند.

برگ هر دو نوع شمشاد فوق الذکر کوچک است : انگلیسی تیره و پرنقطه ، اما ژاپنی سبز براق و ملایم و گردتر.

گل های شمشاد بسیار کوچک و اندکی معطرند ، به همین دلیل به شدت جاذب زنبورها هستند.

بوته ی شمشاد را غالبا ابتدا در درون ظرف یا گلدان پرورش می دهند.

 

 

اقلیم :

شمشاد انگلیسی مناطق سردتر را ترجیح می دهد ، اما شمشاد ژاپنی ، با اینکه سردی را تحمل می کنند ، مناطق معتدل را بیشتر دوست دارد. درختچه های شمشاد برای جاهای خیلی گرم مناسب نیستند.

برای درآمدن به شکل متراکم و انبوه ، به آفتاب کامل نیاز دارد.

 

 

خاک :

شمشاد بیشتر خاکها را تحمل می کنند ، اما بهترین رشد در خاکی دارند که زهکشی آن محتوی مقداری مواد آلی باشد.

 

 

تکثیر :

از طریق کاشت بذر قابل تکثیر است ، اما بهترین روش تکثیر آنها کاشت قلمه های نیمه خشبی است که در هر موقع از ماه های اواخر بهار یا پاییز گرفته می شوند.

 

 

آبیاری :

شمشادهای کاشته و سازگار شده ، خشکی را تحمل می کنند ، اما بهترین رشد و سرسبزی را وقتی خواهند داشت که در ماه های گرم آب کافی به آنها برسد ، منظو و عمیق.

شمشادهای کاشته شده در گلدان را باید همیشه ، مخصوصا در ماه های گرم تابستان ، خوب آب داد.

 

 

کوددهی :

آرد استخوان یا غذای کامل گیاهی را در ابتدای بهار و در اواسط تابستان می توان کار برد.اگر چه خیلی نیازمند مواد غذلیی نیست ولی دادن کود را کنار نگذارید.

 

 

مشکلات :

هیچ آفت یا مرض خاصی این گیاه مقاوم را مبتلا نمی کند.

 

 

ادامه نوشته

نام فارسی : آزالیا ( آزاله ، خرزهره هندی )

نام فارسی : آزالیا ( آزاله ، خرزهره هندی )

نام انگلیسی : Azalea

نام علمی : Rhododendron hybrids

نام خانواده : Ericaceae

 

آزالیا دارای گل هایی با رنگ های بسیار متنوع است.

ارتفاع آزالیا بین 0.5 تا 2.5 تر متغیر است.

آزالیاهای فعلی از گونه های مختلفی از rhododendron مشتق شده اند که در جهان از گیاهان بسیاری دورگیری گردیده اند.

این درختچه های زینتی پر عمر ، از 3 تا 5 سال بعد از کشت به بلوغ می رسند ، ولی از سال اول رشد خود گل می دهند.

گل های پرپر یا تمام پرپر آزالیا برای کاشت در گلدان جالب اند.

گیاهان گلدار آزالیا را میتوان در دوره گلدهی به طور موقت و به جهت زیباسازی قسمت های داخلی به درون ساختمان آورد ولی برای پرورش و نگهداری دائم در درون ساختمان مناسب نیستند.

عموما و غالبا آزالیا را همزمان با کاملیا می کارند زیرا همان خاک مورد علاقه کاملیا را می پسند.

 

گروه های دورگه :

1- مولیس : خزان کننده اند و فقط برای اقلیم های سرد دنیا مناسب هستند. آنها تا ارتفاع 2 متر رشد می کنند. گلهای آن به رنگ زرد درخشان روشن ، نارنجی ، قرمز ، کرم و عنابی روشن دارند. بیشتر آنها قبل از اینکه برگ هایشان آشکار شود به گل می نشینند.

 

2- اندیکا : همیشه سبزند و درنواحی گرم تا خنگ به گل می نشینند ، ولی برای مناطق گرمسیر خشک و لم یزرع و اقلیم های خیلی سرد مناسب نیستند. گل های آنها به رنگ های صورتی ، میخکی ، ازغوانی روشن ، جگری لاکی یا قرمز سیر ، سفید ، عنابی روشن و دورنگ های مرکب دیده می شوند. گل های این گروه به صورت کم پر ، نیمه پرپر یا کاملا پرپر می باشند. بعضی از گل های این گروه به شکل های معمولی و ساده و بعضی هم به شکل فردار یا چین دار یا طوق دار هستند.

 

3- کوروم : آزالیاهای گروه دورگه کوروم برگ ها و گل های کوچکتر از انواع همیشه سبز دو گروه دیگر دارند و کمی بیشتر از آنها در مقابل سرما تحمل نشان می دهند.رنگهای گلهای انواع این گروه ، مانند افراد گروه اندیکا است و ممکن است به صورت کم پر و تودرتو یا گل در گل یعنی به صورت گلی در ظاهر درون گل دیگر مشاهد شوند.

 

 

گروه دورگه کوروم تا حدودی به نواحی سرد تحمل نشان می دهد.

گروه دورگه مولیس فقط در نواحی خنک تا سرد می رویند.

میزان نور و دما :

حداکثر رشد در فضای آزاد ترجیحا در جایی در پناه از بادهای شدید و آفتاب داغ بعدازظهر صورت می گیرد.جاهای نیمه سایه و محلهای با آفتاب لکه لکه فوق العاده مناسب است ، اما اخیرا نژاد خاصی به نام آزالیا " آزالیا آفتاب دوست" تولید کرده اند که به تابش خورشید موقیت هایی با شرایط فضای آزاد تحمل نشان می دهد.

از میان ارقام قدیمی ، پابلندها و کم پرها ، مثل Magnifica , Splendens , Alba magna در صورت ضرورت قادرند در قسمت های بیشتری از روز تابش آفتاب را تحمل کند ، اما در پی آن تعدادی از گلهایش پژمرده می شوند و می ریزند.

آزالیاهای بال قرمز معتدل با گلهای نیمه پرپر هستند که به تابش آفتاب تحمل نشان می دهد.

 

خاک :

همه آزالیاها به خاک مشابه نیاز دارند. خاک مناسب آنها باید اسیدی باشد در غیر این صورت درختچه ها رشد کافی نمی کنند و از کمبود آهن در رنج می افتد.

مالچ پاشی و ایجاد پوشش در سطح خاک با لایه ایی ضخیم از مواد آلی مانند کود پوسیده حیوانی ، خاکبرگ و سر علفهای پوسیده ی تابستان امری ضروری است.

 

تکثیر :

قلمه های نیمه خشبی گرفته شده در اوایل تابستان و حتی اوایل پاییز بهترین طریقه برای تکثیر است. تکثیر از طریق خوابانیدن نیز میسر است به شرط آنکه فقط ازدیاد یک یا دو بوته مورد نظر باشد.

 

آبیاری :

در تمام ماههای سال باید خوب آبیاری شود ولی هیچگاه نباید خیس نگاه داشته شود. در زمستان هم ، اگر باران نبارد گاهگاهی آبیاری عمیق ضروری است.

 

کوددهی :

کود را ابتدا در اوایل بهار که رشد جدید بوته ها آغاز می شود و مجددا در اواخر تابستان به خاک بدهید. دیرتر از این هیچگاه به درختچه ها کود ندهید زیرا در آن صورت دوره رشد برگها با کوشش های ناگهانی و نابهنگام گیاه بسیار کوتاه و ایجاد جوانه گل نیز زیادتر و ÷ر هزینه تر خواهد شد.

 

مشکلات :

1- بیماریهای قارچی بلایت گلبرگ یا سفیدک دروغی در گلبرگها :

در نواحی مرطوب و پرباران شایع است. در این بیماری گلها حالت خمیری نرم و شل یا سست به خود بگیرند و در وضع چسبنده در روی بوته ها باقی می ماند. سم مورد استفاده تریادیمفون با چندین بار تکرار است.

 

2- سفیدک گردی میلدیو ( Mildew ) :

در مناطق مرطوب و بدون تهویه و سایه کامل بسیار شایع است . استفاده از سم تریادیمفون و تغییر مکان گیاه در درمان این بیماری کاربرد دارد.

 

3- سنک توری آزالیا :

به تما سرشاخه ها در طول دوره بهار ، تابستان و پاییز خسارت می زند. خاله یا لکه های براق سیاه یا قهوه ایی همان مدفوع و تزشح بدن حشرات است ، که در سطح زیرین برگ مشاهد می شود. اگر شروع خسارت باشد میتوان با شستن زیر برگها زیر آنها را شست. برای مبارزه باید از صابونهای حشره کش یا پیرتروم کمک گرفت و بوته ها را سمپاشی کرد.

 

4- گال قارچی برگ :

برگها متورم و کلفت و گوشت دار میشود و نواحی متورم به رنگ سبز رنگ پریده و رنگی بالاتر از رنگ زرد و صورتی درمی آید. برای مبارزه باید بگهای آلوده را جدا کرد.

 

5- تریپس :

خسارتی شبیه سنک نولید می کند. در هوای گرم وخشک شیوع این بیماری شدت می گیرد.

 

6- کنه نباتی دو نقطه ( کنه عنکبوتی قرمز ) ( دارای دو خال نقطه ایی ) :

از شیره گیاهی برگها تغذیه می کند. این کنه در هوای داغ و خشک به شدت افزایش میابد. جهت مبارزه قبل از گلدهی با شستن برگها می توان قدری از جمعیت آن کاست

 

فصل گلدهی :

گلهای نیمه پرپر یا پرپر ، به صورت تک به تک و پراکنده یا لکه ایی ، در طول زمستان آشکار می شوند اما انیوه گلهای گیاه عمدتا در بهار شکوفا می شود.

آزالیاهای قدبلند با گل کم پر گلهای

ادامه نوشته

نام فارسی : شیشه شوی

نام فارسی : شیشه شوی

نام انگلیسی : Bottle brush

نام علمی : callistemon

نام تیره : Myrtaceae

 

 

شیشه شورها ، هنگام ظاهر کردن گلهای خود ، شهد نباتی زیادی هم تولید می کنند و این شهد باعث جلب پرندگان شهد خوار به داخل باغ می گردد.

گلهای گونه های بسیاری به رنگ قرمز روشن اند ، اما بعضی هم گل زرد میخکی ، کرم ، شرابی سایه دار دارند. لذا برای هر نوع سلیقه ایی یا متناسب با هر باغی احتمالا می توان گونه ایی از این گیاه را پیدا کرد.

انواع پا کوتاه شیشه شور را می توان درون ظرف ها یا گلدان ها پرورش داد. حدود ارتفاع ، برای نوع « جان کوچک » 60 سانتی متر است. نوع « کاپیتان کوک » 180 سانتی متر است ، اما در حالت حداکثر رشد خود به حدود 3 تا 4 متر می رسد.

این گیاه خیلی زود به گل می نشیند و بعد از 5 سال بالغ می شود.

اگر شرایط زندگی آن مناسب باشد ، عمر گیاه زیاد است.

 

اقلیم :

به نوع گیاه بستگی دارد . بیشتر شیشیه شوی ها یخبندان های سبک را تحمل می کنند ، ولی در اولین زمستان باید از یخبندان یا سرمای زیاد حفاظت شوند.

به آفتاب کامل در سراسر روز نیاز دارد.

 

خاک :

به بسیاری از انواع خاکها پایداری نشان می دهد ، حتی در خاک رسی سنگین خوبر رشد می کند. البته بهترین خاک برای آنها خاک های سبک تر است.

 

تکثیر :

اغلب گونه های آن از طریق بذر تکثیر می شوند ، اما انواع مشهور آن را باید از طریق قلمه های نیمه خشبی ، که اواخر تابستان تا اوایل پاییز گرفته می شند ، تکثیر کرد.

 

آبیاری :

برای بوته ها آبیاری منظم ضروری است. آنها به دوره های طولانی خشکی تحمل نشان می دهد اما بهترین رشد و خوب ترین گل دهی را وقتی خواهند داشت که در ماه های گرم هر دو هفته یک بار آبیاری عمیق شوند.

 

کوددهی :

بدون کود هم از عهده ی رشد و رویش بر می آید ، اما در صورت افزودن مقدار کمی آرد استخوان در اواخر زمستان و در انتهای تابستان رشد و شادابی بهتری نشان می دهد.

 

مشکلات :

در بعضی فصول ، کرم های حشرات تارتن به بوته ها خسارت می زنند. شاخ و برگ های تار تنیده را ببرید. انجام سم پاشی هیچ موثر نیست . زنبورها یا مگس های تحم ریز اره ایی ، که در اوایل پاییز ظاهر می شوند ، اگر به موقع شناسایی نشوند ، می توانن بوته ها را بی برگ کنند. سعی کنید لاروهای تارتن را با دست جمع کنید و در ظرف آبی بیندازید که در آن مقداری نفت سفید ریخته باشید تا معدوم شوند.

 

 

فصل گلدهی :

اصلی ترین زمان گلدهی از اواسط تا اواخر بهار است ، اما جوانه زنی و گل افشانی مختصری هم در فصل پاییز دارد.

 

 

ادامه نوشته

نام فارسی : بورونیا

نام فارسی : بورونیا

نام انگلیسی : Boronia

نام علمی : Boronia spp

نام تیره : Rutaceae

 

 

اقلام زیادی از بورونیاها به خاطر گلها یا سرشاخه های معطرشان کاشته می شوند.

این گیاه خیلی زود به گل می نشینند و می توانند در عرض 2 سال بالغ شوند.

امکان دارد عمرشان کوتاه شود ، مثلا بورونیای مگاستیگما ، با گلهای قهوه ایی معطر ، که اصل آن از استرالیای غربی است ، به سختی در بسیاری از مناطق ، خصوصا در نواحی مرطوب ساحلی قادر به زندگی و رشدند. اگر شرایط دریافت مایحتاج اصلی او قدری آماده تر باشد راحت تر می تواند به زندگی ادامه دهد. به باغچه های محلی سر بزنید تا بورونیای مناسب و دلخواه تان بیابید.

بورونیای لدیفولیا ، بورونیای سیدنی توده ای دلپذیر از گلهای ستاره ایی شکل جواهرنشان خود را به نمایش می گذارد.

بوی این گلها تند است.

 

اقلیم :

به کونه بورونیا بستگی دارد ، اما به هیچ وجه برای مناطق گرمسیری مناسب نیست.

به آفتاب صبح و سایه بعدظهر و آفتاب لکه لکه برای مدت زیادی از طول روز نیاز دارد.

برای همه بورونیاها حفاظت از بادهای شدید یک ضرورت است.

 

 

خاک :

خاک بورونیاها باید خوب زهکشی شده باشد و باید بتواند مقداری رطوبت را همواره در خود نگاه دارد. این وضعیتی است که سخت بدست می آید. پوشاندن خاک با مالچ در اطراف بوته ها به این امر کمک می کند. افزودن قلوه سنگ و ریگ یا دانه ها ی ساچمه ایی ، به اندازه مالچ ، که گاهی باعث گندیدگی اطراف ساقه می شودد ، می تواند مفید باشد.

 

 

تکثیر :

از طریق قلمه های نوک ، که در اواخر بهار تا اواسط تابستان می گیرند، تکثیر می شود.

 

 

آبیاری :

به آبیاری زیاد در طول ماههای گرم نیاز دارد ، ولی آبیاری بیش از اندازه تحمل نمی کند. در زمستان خاک اطراف بورونیاها را خشک تر نگاه دارید ولی نه به آن حد که خاک به حالت کاملا خشک و به صورت پودر در آید.

 

 

کوددهی :

مقدار کمی آرد استخوان به صورت گردپاشی سبک در اواخر بهار و بعد از گلدهی مفید است ولی الزامی نیست.

 

 

مشکلات :

بورونیاها همه مستعد ابتلا به گندیگ

ادامه نوشته

نام فارسی : پرنده ی پردیس

نام فارسی : پرنده ی پردیس

نام انگلیسی : Bird of pardise

نام علمی : Strelitzia reginae

نام تیره : Sterlitziaeceae

 

 

گلهای نارنجی و آبی رنگ واقعا تماشایی و زیبایی دارد که گلبرگ های آنبه شکل پرنده پر جنب وجوشی هم آمده اند.

عمر بوته این گیاه بسیار زیاد است و تا بوته جوان به گل بنشیند چندین سال طول می کشد.

برگ های پارو شکل سبز متمایل به آبی گیاه اثر نیرومند بر ساختار درختچه به وجود می آورد.

بوته های استرلیتزیا تا ارتفاع یک متر بلند می شود و تا عرض 2 متر یا بیشتر پهنا می گیرد.

به صورت بوته ای منفرد در بوستانی بزرگ یا در مقابل دیوار نیز می توان از آن استفاده کرد.

 

 

اقلیم :

برای کاشت در مناطق سرد مناسب نیست و در مناطق گرم بهترین رشد را دارد.

بهترین رشد را در آفتاب کامل ، در تمام طول روز ، به دست می دهد. لازم است از بادهای شدید و سرد محافظت شود.

 

 

خاک :

در اکثر خاک ها ، جز خاک های رسی سنگین ، تحمل نشان می دهد. در خاک زهکشی شده که با موادآلی تقویت شده باشد رشد خوبی خواهد داشت.

 

 

تکثیر :

ی توان از طریق بذر اما معمولا از طریق تقسیم بوته از طریق توده گیا یا از دسته شاخه های قدیمی تکثیر می کنند.

دسته شاخه های قدیمی را در اواخر زمستان از زمین بالا بکشید و هر دسته را چندین قسمت کنید ، باید به هر قسمت ریشه هایی متصل باشد. ساقه ها را کوتاه کنید . مراقبت زیادی لازم است تا این قسمت ها کاملا مستقر شوند.

 

 

آبیاری :

در ماه های گرم آبیاری سنگین لازم دارد ، ولی در زمستان فقط گاه به گاه آن را آبیاری کنید.

 

 

کوددهی :

هر نوع غذای کامل گیاهی برای آن مناسب است. کود را در اوایل بهار و اواسط تابستان به خاک بیفزایید.

 

 

مشکلات :

مشکل خاصی از نظر آفات و بیماری ها ندارد.

 

 

ادامه نوشته

نام فارسی : گل معین التجار - کلرودندرون

نام فارسی : گل معین التجار - کلرودندرون

نام انگلیسی : Blue butterfly bush

نام علمی : Clerodendrun ugandense

نام تیره : verbenaceae

 

گل های این گیاه با 2 رنگ کبود مختلف و پرچم های بلند ، نمای جالبی ایجائ می کند. در دوره طولانی گلدهی ، در سراسر تابستان ، لطافت و شادابی مضاعفی به باغ های مناطق گرم می بخشد. به علاوه وقتی بوته پروانه کبود گل می دهد که هنوز جوان است و این امر به ارزش آن می افزاید. این درختچه کوچک پر شاخه بعد از 2 سال به بلوغ می رسد و به ارتفاع 2-3 متر رشد می کند. عمر متوسطی دارد. بوته پروانه کبود گیاهی همیشه سبز است . چه به تنهایی و چه مخلوط با دیگر گیاهان کاشته شود ، در هر دو صورت گیاهی اثرگذار و جالب خواهد بود.

 

نکته مهم : بوته هایی که گل تیره دارند مایلند در بوستانی تابستانی جولان بدهند. این یکی خود مثال بارزی است از گیاهانی که شاخ برگ تیره دارند یا رنگ گلشان گرم است ، مثل ختمی یا دیگر گیاهان استوایی.

 

اقلیم :

بهترین رشد را در نواحی گرمسیری دارد و برای جاهای خنک کاملا نامناسب است.

برای در امان ماندن از بادهای سرد و شدید نیاز به پناهگاه دارد. در آفتاب کامل بهتر رشد می کند.

 

خاک :

به خاک کاملا زهکشی شده نیاز دارد و خاک های محتوی موادآلی زیاد را ترجیح می دهد. پوشاندن سطح خاک با کود حیوانی یا خاکبرگ وضع گیاه را بهبود می بخشد.

 

تکثیر :

به سهولت با کاشتن یا خودگرده افشانی بذر تکثیر می شود.

از طریق قلمه های نیمه خشبی گرفته شده در اواخر تابستان تا اوایل پاییز تکثیر کرد.

 

آبیاری :

در تابستان به آبیاری عمیق و منظو نیاز دارد. در زمستان های خشک نیز گاه به گاه به آبیاری محتاج است ، اما هیچ گاه نباید بشدت خیس یا خیلی مرطوب شود ، به ویژه در سرما.

 

کوددهی :

آرد استخوان یا کود مرغی دانه بندی شده یا غذای کامل گیاهی را در اوایل بهار بکار برید و در اواسط تابستان کودهی را تجدید کنید.

 

ادامه نوشته

نام فارسی : بگونیا

نام فارسی : بگونیا

نام انگلیسی : Begonia

نام علمی : Begonia coccinea

نام خانواده : Begoniaceae

این گیاه بوته ایی که به غلط با نام < درخت بگونیا > از آن یاد می شود ، تا ارتفاع 2-3 متر رشد می کند و ساقه های آن مستقیم و ترکه مانند است.

بگونیاها در شرایط خوب محیط بعد از 2 سال به بلوغ می رسند و می توان آنها را با قطع ساقه های لاغر مسن همواره جوان نگه داشت.

برگ های کمی گوشتی بکونیا ، در قسمت لبه ، موجدار و گل هایش روی مجموعه ی خوشه ها یا نگاه دارنده های مومی و چرب آویخته است.

در جاههای سایه دار خوب رشد می کند.

 

بعضی از اقلام خوب و بوته ایی بگونیا عبارتند از :

1- Begonia fuchsioides : با گل های کوچک صورتی یا میخک رنگ و سفید گل های آویز شبیه یا گل های فوشیا با دوام چندین ماهه روی بوته.

2- Begonia scharffii : با گل های قرمز رنگ ، ساقه های موم دار و مجموعه خوشه ها یا پایه های سفید و گل های قرمز ، بهترین وضع رشد و نمو دارد.

 

اقلیم :

آب و هوای گرم و مرطوب را می پستدد و در یخبندان مقاومتی نشان نمی دهد یا خیلی کم مقاومت اند.

باید از بادهای شدید و تابش آفتاب داغ در بعدازظهرها حفاظت شودو در نور لکه لکه رشدخوبی دارد.

 

خاک :

به خاک کاملا زهکشی شده نیاز دارد و بهترین رشد را خاکی نشان می دهد که محتوی موادآلی زیادی باشد. خاک شدیدا رسی یا سنگین مناسب بگونیا نیست.

 

تکثیر :

اغلب بگونیاها به سهولت از طریق قلمه های سرشاخه ، که در همه ایام جز زمستان ها گرفته می شوند تکثیر می یابند.

 

آبیاری :

در ماه های گرم آبیاری عمیق و ه

ادامه نوشته

نام فارسی : بگونیا

نام فارسی : بگونیا

نام انگلیسی : Begonia

نام علمی : Begonia coccinea

نام خانواده : Begoniaceae

این گیاه بوته ایی که به غلط با نام < درخت بگونیا > از آن یاد می شود ، تا ارتفاع 2-3 متر رشد می کند و ساقه های آن مستقیم و ترکه مانند است.

بگونیاها در شرایط خوب محیط بعد از 2 سال به بلوغ می رسند و می توان آنها را با قطع ساقه های لاغر مسن همواره جوان نگه داشت.

برگ های کمی گوشتی بکونیا ، در قسمت لبه ، موجدار و گل هایش روی مجموعه ی خوشه ها یا نگاه دارنده های مومی و چرب آویخته است.

در جاههای سایه دار خوب رشد می کند.

 

بعضی از اقلام خوب و بوته ایی بگونیا عبارتند از :

1- Begonia fuchsioides : با گل های کوچک صورتی یا میخک رنگ و سفید گل های آویز شبیه یا گل های فوشیا با دوام چندین ماهه روی بوته.

2- Begonia scharffii : با گل های قرمز رنگ ، ساقه های موم دار و مجموعه خوشه ها یا پایه های سفید و گل های قرمز ، بهترین وضع رشد و نمو دارد.

 

اقلیم :

آب و هوای گرم و مرطوب را می پستدد و در یخبندان مقاومتی نشان نمی دهد یا خیلی کم مقاومت اند.

باید از بادهای شدید و تابش آفتاب داغ در بعدازظهرها حفاظت شودو در نور لکه لکه رشدخوبی دارد.

 

خاک :

به خاک کاملا زهکشی شده نیاز دارد و بهترین رشد را خاکی نشان می دهد که محتوی موادآلی زیادی باشد. خاک شدیدا رسی یا سنگین مناسب بگونیا نیست.

 

تکثیر :

اغلب بگونیاها به سهولت از طریق قلمه های سرشاخه ، که در همه ایام جز زمستان ها گرفته می شوند تکثیر می یابند.

 

آبیاری :

در ماه های گرم آبیاری عمیق و هفته ایی یکبار در مورد این گیاه انجام دهید ، در فصل زمستان فقط گاه به گاهی آب دهید. ریشه فیبری بگونیا آب بیش از حد را تحمل نی کند و می پوسد.

 

کوددهی :

در اول بهار و مجددا در اواسط تابستان کمی آرد استخوان بدهید. پاشیدن کود حیوانی و کمپوست پوسیده برای ریشه ها فیبری بگونیا شرایط مطلوبی فراهم می آورد.

 

مشکلات :

آبیاری بیش از اندازه یا خاک زهکشی نشده موجب خشکیدن این گیاه می شود.

گاهی دچار حمله و تاثیر سفیدک سطحی و حقیقی یا سفیدک گردی می گردد. اگر جریان هوا در اطراف بوته ضعیف باشد و بوته ها کاملا در سایه باشند باید شرایط را تغییر دهید و اصلاح کنید و در صورت لزوم با سم تریادیمفون را سمپاشی کنید.

 

فصل گلدهی :

در شرایط خیلی مطلوب این گیاه دوره طولانی گلدهی را از اواسط بهار تا اواخر پاییز ادامه می دهد. اغلب اقلام آن گل های قرز درخشان دارند ، ولی چند قلم هم دارای گل های سفید ، صورتی یا میخکی قرمز و نارنجی اند.

 

ادامه نوشته