نام فارسی : زرشک

نام فارسی : زرشک

نام انگلیسی : Berberry

نام علمی : Berberry thunbergii

نام تیره : Berberidaceae

 

متداول ترین انواع زرشک زینتی که پرورش داده می شود ، B.thunbergii ، درختچه ایی با شاخ و برگ متراکم و گرد و خزان کننده به ارتفاع 1 متر با پهنای زیاد و با خارهای تیز بر ساقه است.

زرشک گیاهی بادوام و حدودا پس از 5 سال بالغ می شود ، ولی از اوان عمر گل می دهد. این گل دارای گل های کوچک زرد درخشان است. رنگ یرگهای آن در پاییز در نواحی خنک جالب است.

نوعی زرشک ، معروف به زرشک ارغوانی ، با برگهای ارغوانی تیره ، به خاطر تفاوت نمایان سرشاخه هایش به مقدار زیاد کاشته می شود. حبه های قرمز درخشان آن در طول زمستان بر بوته باقی می ماند. این گیاه در هر فصلی از سال زیبایی خاصی به باغ می بخشد.

 

اقلیم :

مناسب مناطق گرمسیری نیست ، ولی در بسیاری از مناطق دیگر می روید. نسبت به یخبندان بسیار مقاوم است.

برای نشان دادن همه محاسن خود به نور کامل نیاز دارد.

 

خاک :

در همه خاک ها به خوبی رشد می کند ولی بهترین رشد را در خاک تقویت شده با موادآلی دارد.

 

تکثیر :

گونه های دارای ساقه های راست می توانند از طریق بذر برویند ، به شرط که حبه های قرمز روی بوته برسند و بذرها را از آنها درآورند و تازه در خاک بکارند.

قلمه های گرفته شده در اواسط تا اواخر زمستان نیز به سهولت ریشه می دهد.

 

آبیاری :

با اینکه همه زرشک ها در برابر خشکی تحمل نشان می دهند ولی آبیاری تابستانه آنها را پر جاذبه می سازد.

 

کوددهی :

کوددهی در اوایل بهار و اواسط تابستان مناسل است.

 

مشکلات :

ادامه نوشته

نام فارسی : بوهینیا

نام فارسی : بوهینیا

نام انگلیسی : Bauhinia

نام علمی : Bauhinia galpinii

نام خانواده : Caesaipinaceae

 

بسیاری از اقلام این گیاه درخت ماننداند ، بوهینا درخت کاملا سبز است که تا ارتفاع 2 متر یا بیشتر و تا عرض 3متر رشد می کند.

بعد از 2-3 سال به گل می نشیند و بعد ار 5 سالگی به بلوغ می رسد.

برای کاشت باغهای مناطق گرمسیری بسیار مناسب است.

 

اقلیم :

در نواحی گرم به خوبی رشد می کند و از نواحی سرد بیزار است.

به آفتاب کامل و گرمای آن نیاز وافر دارد ، در خارج از مناطق گرمسیری باید آنه را از بادهای سرد زمستانی محافظت کرد.

 

خاک : در خاکی که خوب زهکشی شده و از نظر مواد آلی غنی باشد بهترین نتیجه را می دهد.

 

تکثیر :

توسط بذر است ، وقتی که گلهای بوهینیا خشک و قهوه ایی شدند بذرها را خارج میکنند و آنها را به مدت یک شب در آب گرم می خیسانند ، سپس آنها را در خاک مخلوط خوب مناسب بذرکاری می کارند.

 

آبیاری :

در ماه های گرم آبیاری عمیق و خیس کننده را هفته ایی یکبار در مورد این گیاه انجام دهید ، ولی بوهینیا به دوره های خشکی به طور قابل ملاحظه ایی مقاومت نشان می دهد.

در فصل زمستان و مخصوصا نواحی غیرگرمسیری شاید لازم باشد فقط ماهی یکبار آبیاری انجام گیرد.

 

کوددهی :

در اول بهار غذای کامل گیاهی یا آرد استخوان بدهید. این عمل را در اواسط تابستان تکرار کنید.

 

ادامه نوشته

نام فارسي : بانكسيا

نام فارسي : بانكسيا

نام علمي : Banksia

نام انگليسي : Banksia

نام تيره : Proteaceae

 

از ميان 75 رقم از گروه بانكسياها گونه هايي است به صورت كاملا بزرگ و بلند و گونه هايي به صورت بوته هاي كوتاه در حد پوشش دهنده سطح زمين ، زمان بالغ شدن آنها بسته به گونه شان دارد ، اما اگر در شرايط مناسبي قرار گيرند غالبا بعد از 2 تا 3 سال به گل مي نشيند و بسيار پر دوام اند. بعضي از انواع تماشايي آنها خاص نواحي خشك و تقريبا باير هستند و به سختي در نواحي مرطوب رشد مي كنند.

ارقام B.ericifolia , B.marginata , B.spinulosa با برگ هاي چرم مانند و گل آذين و شكوفه هاي سيخكي و انبوه گل به رنگ نارنجي سوخته ي سايه دار و كرم و زرد ، عالي ترين درختچه هاي زينتي براي باغچه اند. بانكسياها باعث جذب پرندگان به باغ مي شوند.

اقليم :

هر رقم آب و هواي خاص خود را مي طلبد. بعضي از گونه ها به هواي گرم نياز دارند ، برخي به شرايط مناطق خنك و يخبندان مقاومت نشان مي دهند برخي شرايط ساحلي را مي پسندند.

آفتاب كامل را ترجيح مي دهند ولي سايه را هم در بخشي از روز تحمل مي كنند.

خاك :

خاكي با زهكشي خوب را مي طلبند. اطراف بوته ها را خاك مخلوط با كود و خاك برگ بپاشيد.

تكثير :

با كاشت بذر تكثير مي شوند.

مخروط هاي چوبي شده بالغ را مي توان در كيف يا كيسه هاي كاغذي گذاشت و در آفتاب يا تنور يا اجاق گرم خاموش قرار داد تا بذرهاي داخل آن آزاد شوند. بذرها در خاك مخلوط زهكشي شده سريعا مي رويند.

نشاهاي حاصله را زماني جاي اصلي بكاريد كه به قدر كافي بزرگ شده باشد.

هنگام جا به جايي ، از به هم فشرده شدن و در هم پيچيدن ريشه ها جلوگيري كنيد. به بوته هاي تازه كاشته شده منظم آب بدهيد. اما بوته هاي سازگار شده گاه به گاه به آبياري عميق نياز دارند.

آبياري :

بوته هاي تازه كاشته شده منظم آب بدهيد. اما بوته هاي سازگار شده گاه به گاه به آبياري عميق نياز دارند.

كود دهي :

به كود و خصوصا فسفر حساس است. اگر رشد گياه خوب است به آن كود شيميايي ندهيد. اگر بايد كودي بدهيد كودي را برگزينيد كه حداقل فسفر را دارد.

مشكلات :

در خاك هاي ضعيف از نظر زهكشي شديدا مستعد ابتلا به پوسيدگي يا گنديدگي ريشه اند.

انواع مختلفي از كرمها برگها را مي خورند ، ولي با برداشتن كرمها با دست مي توان اين مشكل را مهار كرد.

فصل گلدهي :

گونه هاي نامبرده فوق همه داراي دوره گلدهي طولان

ادامه نوشته

نام فارسي : Andromeda

نام فارسي : Andromeda

نام علمي : Pieris japonica or Andromeda japonica

نام تيره : Ericaceae

درختچه هميشه سبز و دوست داشتني است.

تا ارتفاع 2 تا 3 متر رشد مي كند و شكوفه ي سفيد تا صورتي كمرنگ آن در بهار مي شكفد.

سرشاخه ها يا برگساره هاي جوان آن صورتي ، زرد يا قرمزاند. به تديج كه گياه بالغ مي شود به سبز تيره مي گرايد.

محتملا آندرومدا در بهار بازار پر رونقي دارد لذا مي توانيد اميدوار باشيد كه فرم دلخواه تان را بدست خواهيد آورد. اين گياه در اقليم مناسب عمر طولاني دارد.

آندرومدا بعد از 5 سال به بلوغ مي رسد ولي گلدهي آن از اوايل عمرش آغاز مي گردد.

مي توان آن را مخلوط با ساير بوته ها در مرزهاي باغ يا زمين كاشت يا به صورت منفرد در گلدان روياند.

اقليم :

آندرومدا بايد از بادهاي شديد و آفتاب داغ بعد ظهرها حفظ شود.

در سايه آفتاب رشد خوبي دارد و جاهايي كه صبح ها آفتاب مستقيم محدودي دارد براي آن مناسب است.

خاك :

بايد زهكشي خوبي داشته باشد. مواد آلي كاملا پوسيده زيادي مدتي قبل از زمان كاشت با خاك مخلوط كنيد. سطح خاك نيز بايد با مواد آلي پوسيده شود.

تكثير :

بهترين طرز تكثير آندرومدا كاشت قلمه هاي نيمه خشبي است كه ميان تابستان يا اوايل پاييز از بوته ها گرفته باشند.

آبياري :

در طول ماههاي گرم سال آبياري عمي

ادامه نوشته

نام فارسي : آبه ليا

نام فارسي : آبه ليا

Abelia نام انگليسي :

Abelia x Grandiflora نام علمي :

Caprifoliaceae نام تيره :

 

گياهي هميشه سبز با تركه ايي و لاغر و قوس دار ، 2 تا 3 سال به حداكثر ارتفاع ( 2 متر ) خواهد رسيد.

گل هاي صورتي رنگ آبه ليا با كاسبرگ قرمز پر دوام رنگي ماندني به گياه مي دهد و اگر هر چند سال يكبار شاخه هاي لاغر و مسن را قطع كنيد عمر اين گياه زياد خواهد شد.

اقليم مناسب : در معرض بادهاي شور و شديد نبايد قرار گيرد. آبه ليا روزانه حداقل 6 ساعت آفتاب نيازمند است تا خوب رشد كند.

خاك مناسب : آبه ليا به اكثر خاك ها به جز خاك هاي سنگين و مرطوب سازگاري نشان مي دهد.

تكثير :

قلمه هاي نيمه خشبي در اوايل تابستان تا اواسط پاييز صورت مي گيرد.

قلمه هاي خشبي در ازمستان صورت مي گيرد.

آبياري :

آبه لياي جا افتاده خشكي را كاملا تحمل مي كند . هر 3 – 4 هفته يك بار بايد آبياري شود ، مگر شرايط چندان سخت شده باشد كه آب بيشتري بطلبد.

كود دهي :

در اوايل بهار بايد يه گياه غذاي كامل داد. گياه سازگار شده در اوايل رشد شرايط فقر كامل خاك را تحمل مي كند ولي نسبت به كود دهي و تغذيه حساس است و متاثر مي شود.

فصل گل دهي :

دوره طولاني گل دهي گياه سراسر فصل تابستان است. كاسبرگ قرمز آبه ليا تا اوايل زمستان روي بوته باقي مي ماند.

هرس و پيرايش :

براي هرس و اصلاح درختچه هاي آبه ليا ، در اوخر زمستان يا اوايل بهار ، شاخه ها و تركه هاي يك ساله را در حد دلخواه قطع كنيد اما حالت و اثر قوسي شدن شاخه ها را ضايع نكنيد . به همان نسبت كه سن بوته بالا مي رود ، ايده آل آنست كه ب

ادامه نوشته

نام فارسي : آرديسيا

نام فارسي : آرديسيا

Ardisia نام انگليسي :

Ardisia crenata نام علمي :

نام خانواده : Myrsinaceae

 

آرديسيا گياهي گرمسيري ، هميشه سبز با سرشاخه هاي جذاب و پردوام و ميوه هاي گرد و آلبااويي براق است.

آرديسيا درختچه زينتي كوچكي است كه تا ارتفاع كمتر از يك متر رشد ميكند و بسيار مناسب ومستعد پرورش در ظرف ها و گلدان هاست.

آرديسيا عمر درازي دارد ، بعد از 3 تا 5 سال به بلوغ مي رسد.

آرديسيا باغ هاي سايبان دار را دوست دارد.

آرديسيا از همان سال اول خوشه هاي سرخش را به نمايش مي گذارد.

اقليم مناسب :

تنها مناسب نواحي معتدل است زيرا تنها ملايم ترين يخبندان ها را تحمل مي كنند.

مكان هاي سايه يا نيمه سايه و مكان هاي دور از بادهاي شديد را دوست دارد.

برگ هايش در معرض بادهاي شديد مي سوزد.

خاك مناسب :

هر گونه خاك خوب زهكشي شده را مي پسندد اما اگر خاك گياه با خاك برگ يا كود حيواني تقويت و مالچ پاشي شود بهتر رشد ميكند.

تكثير :

از طريق كشت بذر در بهار تكثير مي شود. قسمت هاي گوشتي روي ميوه ها را برداريد و دانه ها را يكباره بكاريد.

كود دهي :

در اواخر زمستان تا اوايل بهار بايد يه گياه غذاي كامل داد.

فصل گل دهي :

گل هاي چندان چشمگيري ندارد. گل هاي سفيد و كوچك آن از بهار تا تابستان بسته به اقليم ، توليد مي شوند.

حبه هاي قرمز رنگ درخشان آلبالو مانند ، بعد از گلدهي در زمستان پديدار ميشوند و تا ماه ها روي شاخساره مي مانند.

ادامه نوشته

نام فارسي : ابريشم مصري

نام فارسي : ابريشم مصري

نام علمي : Caesalpinia giliesii

تيره : Fabaceae or Legominaceae

زادگاه و پراكنش :

بومي آرژانتين و اروگوئه و در مناطق معتدل گرمسيري و نيمه گرمسيري جهان كشت مي گردد.

مورفولوژي ظاهري :

درختچه ايي نسبتا بزرگ و گاهي كوچك و هميشه سبز كه ارتفاع آن تا 3 متر هم مي رسد.

- برگ : دو بار شانه ايي مضاعف با 10 تا 15 برگچه ، متقابل با تعداد زيادي برگچه هاي بيضي يا مستطيل شكل كشيده و به رنگ سبز تيره و فاقد كرك مي باشد.

- گل : گل آذين خوشه ايي افراشته به طول 13 تا 15 سانتي متر ، گلبرگ هاي بزرگ زرد و پرچم ها قرمز رنگ به طول 7 تا 13 سانتي متر كه ميله آن از جام گل خارج مي شود. بساك پهن و داراي دو خامه ي نازك قرمز رنگ است. گلبرگ ها زودريز و بي دوام بوده و در حاشيه ، دندانه دار مي باشد. گل ها از پايين به بالا خوشه باز مي شوند.

محيط كشت :

آفتاب دوست بوده و تا حدودي به سرما مقاوم بوده است. در هر خاك با زهكش و حاصلخيزي مناسب مي رويد. نسبت به نمك خاك ، خشكي و كم آبي تقريبا بردبار است.

افزايش :

بذر : تيمار آب داغ به مدت 24 ساعت ، فبل از كاشت ضروري است.

قلمه : قلمه ي چوب نرم در بهار ريشه دار مي شود و قلمه سبز در تابستان ريشه دار مي شود.

ميوه :

نيام ( لگوم ) شمشري شكل و كركدار با دوكفه چرمي كه بذور قرصي شكل و تيره را در خود جاي داده است.

هرس :

در صورت بروز علائم لكه قارچي روي تنه و بلند بودن تاج درخت به خصوص در مناطق گرمسيري و نيمه گرمسيري جهت شكل دهي ،هرس امري بديهي است.

جهت هرس شاخه هاي سرمازده ، بهتر است هرس را تا بعد از ظهور جوانه هاي جديد عقب انداخت.

در مناطق شمالي كه درختان جوان به سرما حساس مي باشند ، تنه را با خاك اره يا كاه پوشانده و فويل آلومينيومي مي پيچند.

در صورت خشك شدن درختچه جوان ، مي توان با قطع قاعده در نزديكي سطح زمين ، شاهد جست هايي در بهار بود.

كاربردها :

هم به صورت لكه ايي در منازل و پارك ها و هم به شكل رديفي در حاشيه پياده روها و خيابان ها كاربرد دارد.

ادامه نوشته

درختچه هاي زينتی

درختچه هاي زينتی

نام فارسي : ابريشم مصري

نام علمي : Caesalpinia giliesii

تيره : Fabaceae or Legominaceae

زادگاه و پراكنش :

بومي آرژانتين و اروگوئه و در مناطق معتدل گرمسيري و نيمه گرمسيري جهان كشت مي گردد.

مورفولوژي ظاهري :

درختچه ايي نسبتا بزرگ و گاهي كوچك و هميشه سبز كه ارتفاع آن تا 3 متر هم مي رسد.

- برگ : دو بار شانه ايي مضاعف با 10 تا 15 برگچه ، متقابل با تعداد زيادي برگچه هاي بيضي يا مستطيل شكل كشيده و به رنگ سبز تيره و فاقد كرك مي باشد.

- گل : گل آذين خوشه ايي افراشته به طول 13 تا 15 سانتي متر ، گلبرگ هاي بزرگ زرد و پرچم ها قرمز رنگ به طول 7 تا 13 سانتي متر كه ميله آن از جام گل خارج مي شود. بساك پهن و داراي دو خامه ي نازك قرمز رنگ است. گلبرگ ها زودريز و بي دوام بوده و در حاشيه ، دندانه دار مي باشد. گل ها از پايين به بالا خوشه باز مي شوند.

محيط كشت :

آفتاب دوست بوده و تا حدودي به سرما مقاوم بوده است. در هر خاك با زهكش و حاصلخيزي مناسب مي رويد. نسبت به نمك خاك ، خشكي و كم آبي تقريبا بردبار است.

افزايش :

بذر : تيمار آب داغ به مدت 24 ساعت ، فبل از كاشت ضروري است.

قلمه : قلمه ي چوب نرم در بهار ريشه دار مي شود و قلمه سبز در تابستان ريشه دار مي شود.

ميوه :

نيام ( لگوم ) شمشري شكل و كركدار با دوكفه چرمي كه بذور قرصي شكل و تيره را در خود جاي داده است.

هرس :

در صورت بروز علائم لكه قارچي روي تنه و بلند بودن تاج درخت به خصوص در مناطق گرمسيري و نيمه گرمسيري جهت شكل دهي ،هرس امري بديهي است.

جهت هرس شاخه هاي سرمازده ، بهتر است هرس را تا بعد از ظهور جوانه هاي جديد عقب انداخت.

در مناطق شمالي كه درختان جوان به سرما حساس مي

ادامه نوشته

بازدارنده ها:

بازدارنده ها:

دسته ای ازهورمون های گیاهی هستند که به دو دسته طبیعی و مصنوعی تقسیم می گردند . گروه طبیعی تنها شامل اسید آبسیزیک است که در تمام گیاهان وجود دارد و گروه مصنوعی خود به چهار دسته گروه:1- بازدارنده های رشد 2- موادکند کننده رشد 3- مورفکتین 4- مواد شاخه زا

1- اسید آبسیزیک : حدود دهه 1960 دو ماده بنام های طور همزمان بنام های دورمین و آبسایزین از بافتهای مختلف گیاهی استخراج گشت بررسی های نشان داد که اولاً هر دو آنها در حقیقت یکی هستند که اسید آبسیزیک نامیده شد ثانیاً مهمترین قسمت بازدارنده های بتا را تشکیل می دهند. اسید آبسیزیک از سایر بازدارنده های طبیعی گیاهان حدود یکصد مرتبه قویتر است و فرآیند هایی مانند رکود بذرها، جوانه ها و نیز ریزش اندام ها را کنترل می کند . این اعمال مشخصاً به همراهی سایر هورمون ها انجام می پذیرد . بدین معنا که عوامل محیطی مانند کمبود مواد معدنی ، خشکی خاک ، روزهای کوتاه و سردی هوا که باعث ایجاد رکود می شوند باعث افزایش اسید آبسیزیک و کم شدن جیبرلین ها نیز می شوند و عواملی ماند روزهای بلند و سرمای زمستانه که رکود را از بین می برند عکس این عمل را انجام می دهند . (میزان اسید آبسیزیک در گیاه تحت تاثیر کمبود آب ، اکسیژن و مواد غذایی مورد نیاز گیاه می باشد.) تغییرات سریع غلظت از مشخصات خاص این بازدارنده است بدین معنی که وقتی گیاه تحت تاثیر کمبود های آب ، اکسیژن و مواد غذایی قرار بگیرد. میزان اسید آبسایزیک به سرعت بالا می رود و پس از برطرف شدن طی دو روز به حالت عادی بر می گردد. همانند اتیلن برای ساخته شدن آبسایزیک محل خاص در درون گیاه وجود ندارد و تمام اندامها می توانند برحسب نیاز به تولید این ماده بپردازند. نقل و انتقال نیز مانند جیبرلین و سایتو کنین در بافت های آوندی انجام می پذیرد . از این هورمون بنام هورمون تنش یاد شده است چرا که از آسیب خشکی جلوگیری می کندبدین صورت که باعث بسته شدن روزنه های گیاه می شود و در هنگام کم آبی مانع از دست رفتن آب گیاه می شود.

کاربرد آبسایزیک در گیاه

1 -کمک به ریزش: بررسی ها نشان داده است که هورمون های دیگر بخصوص IAA (اسید اندول استیک) و اتیلن در کنترل ریزش با ABA عکس العمل متقابل دارند.

2- کمک به خواب جوانه: اسید آبسیزیک عامل داخلی در ایجاد خواب جوانه های لااقل بعضی از گیاهان چوبی مناطق معتدل است.

3- جلوگیری از سبز شدن بذر: اسید آبسیزیک اثر هورمون های جیبرلین و سیتو کنین را در کمک به سبز شده بذر خنثی می کند.

4- کند ساختن رشد و پیری: اسید آبسیزیک رشد انواع بسیاری از بافتها و اندامهای گیاهی مانند برگها ، کولئپتیل ها، ساقه ها، محور زیرلپه ای و ریشه های را کند نموده. و پیری اندامهای گیاهی را به لحاظ تسریع و تجزیه کلرفیل به تاخیر اندازد.

5- تسریع در تشکیل ریشه: اسید آبسیزیک با خنثی کردن اثر اثر جیبرلین که مانع ریشه زایی می شود باعث تسریع در ریشه زایی می شود.

6- اثر درگل دادن: این هورمون در گیاهان روز بلند باعث توقف در گلدهی شده و در گیاهان روز کوتاه و دارای اثرات متفاوت می باشد.

کاربرد اسید آبسیزیک در باغبانی:

1- در ریزش برگ ها و میوه ها رابطه با آکسین ها وجود دارد.

2- خنثی کردن چیرگی انتهایی و جلوگیری از رشد جوانه های انتهایی در مواردی که بر اثر اسید آبسیزیک حاصل می گردد به دلیل اثر متقابل این ماده با آکسین می باشد.

3- اسید آبسیزیک در گیاهانی که در طول روز کوتاه غده های خود را گسترش می دهند اثر مفیدی در تحریک غده زایی ایفاد می نماید.

4- اسید آبسیزیک با سایتو کنین ها به دلیل اثر متقابل در یاخته های محافظ بسته شدن روزنه های را ایجاد می کند که هورمون تنش به هم دلیل به آن گفته می شود.

مواد بازدارنده رشد:

موادتشکیل دهنده این هورمون از رشد گیاهان بطور کامل جلوگیری نموده و باعث مرگ گیاه می شود به همین دلیل در حال حاضر اکثر آنها برای کنترل شیمیایی علفهای هرز و بعنوان علفکش به کاربرده می شوند. ولیکن اثر کشندگی علف کش ها معمولاً همراه با ایجاد تغییرات ظاهری در گیاه می باشد که از این نظر با کند کننده های رشد متفاوت می باشد.در این گروه علاوه بر علفکش ها ماده ای بنام مالئیک هیدرازید وجود داردکه هرچند در غلظت های بالا دارای خاصیت علف کشی می باشد دارای کاربرد های مهمی می باشد که عبارتند از:

1- جلوگیری از جوانه زدن پیاز، سیب زمینی در انبار یکماه قبل از برداشت با غلظت 5/2 در هزار یا 2500 قسمت در میلون

2- جلوگیری از پاجوش دادن توتون بدین صورت که زمانی که حدود 90 درصد بوته ها به گل نشست سر آنها را قطع کرده و یک الی هفت روز بعد محلول پاشی روی آنها صورت می گیرد.

3- کم کردن رشد چمن و درختان و درختچه های غیر مثمر زینتی که در روی درختان و درختچه های زینتی این ماده با غلظت 2 تا 8 قسمت در هزار بر روی گیاه پاشیده می شود و در چمن کاری پس از هر بار چمن کاری مصرف این ماده درغلظتی حدود 2 در هزار باعث کندی رشد مجدد چمن گردیده و در مصرف آب صرفه جویی می شود که در ایران می توان جهت کم کردن هزینه چمن زنی و پایین آوردن بهای آب مصرفی پارکها ، میدان های ورزشی از این محلول استفاده نمود.

مواد کند کننده رشد: این مواد بدون اینکه تغییری در شکل ظاهری گیاه ایجاد نماید باعث کند شدن رشد گیاه می شود از مهمترین مواد این گروه که در باغبانی امروزه استفاده می شود آلار درجه اول، سایکوسل(ccc ) و فسفون- دی( phophon-D ) و آمو 1618 (Amo1618 ) در درجات بعدی قرار دارند.

این مواد تقسیم و رشد یاخته ای در ناحیه زیر مریستمی انتهای شاخه ها جلوگیری به عمل می آوردولی برروی خود مریستم تاثیر ندارد . که این امر باعث تولید طبیعی شاخه ها ، برگ و میوه ، کوتاه ماندن درخت و افزایش تولید گل در سال بعد مصرف و کاهش هرس می شود. آلار در غلطت های مختلف برحسب نوع گیاه متفاوت است ولی میتوان در غلظت 5/0 الی 8 در هزار از اواسط بهار تا اواسط تابستان بکار برد.

کاربرد آلار در باغبانی:

1- در درختانی مانند انجییر و گلابی و بعضی از سیب ها که میوه های نرم تولید می کند باعث تولید بافت محکمتر باقابلیت نگهداری و ترابری بیشتر می شود.

2- در میوه های هسته دار مانند هلو، گیلاس و آلبالو در اوایل تابستان باعث تسریع در رسیدن و یکنواختی می شود.

3- محلول پاشی بیدرنگ با آلار پیش یا پس از شکفتن گلها بر گیاهانی مانند گوجه فرنگی و انگور افزایش تعدادمیوه را موجب می شود.

4- بسیاری از گیاهان باغبانی و زراعی که با کند کننده های رشد محلول پاشی شده اند در برابر خشکی مقاومت نشان داده اند که در ایران کمبود آب از عوامل عمده محدود یت کشاورزی است می توان از این پدیده بهره جست.

مورفکتین ها:

این گروه از اوایل دهه 1960 که از مشتقات ماده به نام 9- کربوکسیک اسید فلورین می باشند . به خاطر خواص بیولوزیکی ویژه ای که داشته مورد توجه قرار گرفته مهمترین مورفکتین ها موجود آی تی 3456 ، آی تی3233 ، نام دارند که در غلظت های زیاد برای کشتن علف های هرز و جلوگیری از رشد گیاهان چوبی به کار می روند علاوه براین باعث اختلال در سوخت و ساز و ساختن شدن هورمون آکسین می شود و باعث نابسامانی در نورگرایی زمین گرایی می شود.

کاربرد مورفکتین ها در باغبانی:

1- انگیزش گلدهی و میوه دهی.

2- کمک و سهولت به برداشت مکانیکی میوه ها با سست کردن میوه ها رسیده روی شاخه های درخت .

3- ریزش حبه های اضافی و تنک شدن خوشه های متراکم انگور که این امر در بالا بردن کیفیت محصول مهم است.

4- در گیاهان چوبی زینتی موفکتین ها از طریق خثنی کردن چیرگی جوانه انتهایی باعث رشد جوانه های جانبی می شود.

مواد شاخه زا:

ادامه نوشته

اتیلن:

اتیلن:

این هورمون که هورمون پیری نام گرفته است معلوم شده است که بصورت گاز اتیلن در بافتهای گیاهی شاخه شده و مانع از رشد ریشه و ساقه گردیده و پیری و ریزش برگهای را تسریع می کند و از طرفی نمو جوانه های جانبی را به تاخیر انداخته و اصولا همه صفات خاص یک هورمون را دارا می باشد اتیلن در شرایط عادی یعنی درجه حرارتهای معمول بصورت گاز است و با توجه به اینکه خواص معینی از خودشان نشان می دهد اتیلن همچنین ممکن است از گیاه خارج شود و رشد و فعل انفعال های فیزیو لوژیکی گیاهان را مجاور را تحت تاثیر قرار دهد و برخلاف سایر هورمونهای گیاهی که در نقاط خاصی تولید می شود این هورمون به صورت موضعی در هر نقطه ای از گیاه ممکن است تولید شود و حرکت آن در داخل بافتها بصورت انتشار گاز می باشد و تحت تنش های فیزیکی در قسمتهای زیادی از گیاه ساخته می شود.

اثرات اتیلن در گیاه:

برگ بسیاری از گونه ها در معرض غلطت های بسیار کم اتیلن اپینایتی(گرایش به پایین) از خود نشان می دهد. اصولاً غلظت لازم برای ایجاد اپیناستی خیلی کمتر از غلظتی است که برای ریزش برگ می شود.

2- زمین گرایی افقی: استفاده از اتیلن در برخی گیاهان که شاخه های آنها معمولاً عمودی رشد می کند و زمین گرایی منفی دارد در جهت افقی رشد می کند.

کاربرد در باغبانی:

1- رسیدن کامل و توسعه رنگ میوه روی درخت و داخل انبار.

2- در غلظت بالا باعث تحریک و ریزش برگ و میوه می شود.

3- آغاز تشکیل جوانه گل را تحریک می نماید.

4- باعث تولید صمغ در بعضی از گونه ها و هم آهنگ با آکسین از نمو جوانه جانبی جلوگیری می نماید.

5- بکاربردن اتیلن در روی میوه هایی که هنوز به حد کامل نرسیده اند مانند خرمالو، موز و طالبی باعث تسریع در رسیده می شود و از طرفی باعث ترکیدن پوست میوه ها می شود و مصرف آن باعث رنگ پذیری بهتر در گوجه فرنگی، مرکبات ، هلو، انگور، گیلاس، آلوو آلبالو می شود.

6- استفاده از اتیلن حدود 10 روز قبل از برداشت در غلظت بالا باعث تحریک ریزش میوه می شود مانند میوه های سیب، گلابیٍ، گیلاس، آلو و هلو.

7- اتیلن در آناناس باعث تولید گلدهی وبروز جنسیت در خیاربصورت عکس هورمون جیبرلین باعث افزایش تولید گل ماده نسبت به گل نر می شود.

8- اتیلن در غلظت های کم باعث تحریک جوانه زنی و در غلظت های زیاد باعث جلوگیری از جوانه زنی می شود.

9- اتیلن بازار پسندی محصولات مختلف را افزایش داده ودر گوجه فرنگی از مرحله گرده افشانی تا زمانیکه سبز و بالغ می شود باعث افزایش محصول می شود.

10- نظر به اینکه صرفه جویی در نیروی کار لازم در برداشت مکانیزه و رسیدن همزمان محصول یک امر مهم و موثر می باشد استفاده از این هورمون مفید و حائز اهمیت می باشدمانندگردو، آلبالو، گیلاس و هلو

11-مصرف این هورمون در اوایل پائیز در میوه هایی هسته دار مانند هلو، گیلاس، شکفتن جوانه های را به تعویق انداخته و از سرمای بهاره محفوظ می دارد.

12- این هورمون می تواند جایگزین در طول روز باشد بطور مثال درپیاز خوراکی که جهت تولید پیاز نیاز به روز بلند دارد با مصرف این هورمون می توان آن را در شرایط روز کوتاه وادار به گلدهی کرد.

13- باتوجه به اینکه در صورت کمپوت سازی باید میوه های بدون دم باشند لذا استفاده از این هورمون در میوه هایی مانند گیلاس

ادامه نوشته