طریقه ی خشک کردن گل

طریقه ی خشک کردن گل

 

روش پرس کردن گل‌ها :

دستگاه پرس از دو صفحه ی نئوپان که دارای سوراخ‌هایی در 4 طرف بوده تشکیل شده است که به وسیله ی پیچ و مهره روی هم بسته می‌شوند. در روش پرس کردن ابتدا گل‌ها را در لای روزنامه‌ قرار می‌دهیم. سپس آن‌ها را بین دو صفحه دستگاه پرس می‌گذاریم و پیچ را محکم کرده تا گل‌ها کاملاً تحت فشار باشند و خشک شوند. گل‌ها را طوری بین روزنامه قرار دهید که فرم آن بهم نخورد و قسمت روی گل به طرف پایین باشد.

 

گل‌های جعفری و داودی را بهتر است با روش پرس کردن خشک نکنند بلکه آن‌ها را در روی جعبه در هوای آزاد طوری که سر آن‌ها بالا باشد خشک کنند.

 

گل‌هایی از قبیل ژریرا، بنفشه، داودی مینیاتوری، مارگیرت، و هم‌چنین گل‌ها و برگ‌هایی که ارتفاع و عمق کمتری دارند، را می‌توان با روش پرس کردن، خشک کرد.

 

در موقع چیدن گل، وسط آن را با دست فشار دهید تا برای پرس شدن آماده شود. اگر دستگاه پرس در دسترس نباشد می‌توان از تعدادی کتاب سنگین برای این کار استفاده کرد.

 

بسیاری از گیاهان را می‌توان با مواد شیمیایی جاذب الرطوبه خشک کرد. مخصوصاً گیاهان حساس مانند ارکیده و لیلیوم که در مواد شیمیایی بهتر خشک می‌شوند.

 

موادی را که برای خشک کردن گل‌ها بکار می‌برند عبارت است از: سیلیکا ژل، بُراز، نمک، اسید بوریک، زاج، آرد ذرت و شن. سبک‌ترین و مناسب‌ترین ماده شیمیایی براز است که برای کارهای هنری و خشک کردن گل‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد که در داروخانه‌ها موجود است. البته سیلیکا ژل را هم می‌توان از داروخانه خریداری کرد.

 

برای خشک کردن گل توسط براز، ابتدا مقداری از ماده را داخل ظرفی می‌ریزیم و گل را به آرامی در روی آن قرار می‌دهیم. سپس مقداری براز را روی گل می‌پاشیم و هر از چند گاهی ظرف را تکان می‌دهیم تا براز کاملاً روی تمام گلبرگ‌ها را بپوشاند.

 

اگر براز حالت چسبندگی داشت کمی آرد ذرت را با آن مخلوط می‌کنیم تا از چسبندگی مواد به گل جلوگیری شود.

 

روش خشک کردن گل‌ها بوسیله شن :

برای این منظور می‌توان از شن‌های ساحل دریا استفاده کرد. ابتدا شن‌ها را شسته تا کاملاً تمیز شوند.

 

سپس گل‌ها را در داخل شن می‌خوابانیم. باید دقت داشته باشیم که سنگریزه‌های درشت در میان شن‌ها نباشد تا آسیبی به گلبرگ‌های گل وارد نشود.

 

خشک کردن با مواد شیمیایی نظیر سیلیکا ژل :

سیلیکا ژل یک ماده شیمیایی است که نوع مرغوب آن به رنگ آبی آسمانی است. این ماده وقتی که رطوبت به خود می‌گیرد به رنگ صورتی می‌شود. ولی می‌توان دوباره از آن استفاده کرد. برای این منظور آن را در فر گاز قرار می‌دهیم تا خشک شود و دوباره به رنگ آبی در آید. به وسیله‌ی فرو بردن کاغذ تورنسل در سیلیکا ژل می‌فهمیم که سیلیکا رطوبت دارد یا خیر. اگر مرطوب باشد رنگ کاغذ تورنسل تغییر می‌کند.

 

توجه داشته باشید که هر یک از مواد شیمیایی خشک کننده بعد از هر بار مصرف دوباره قابل استفاده هستند.

 

سیلیکا ژل کاملاً رطوبت را از گل می‌گیرد و باعث می‌شود که بعد از آن هم گل رطوبت به خود نگیرد. دانه‌های سیلیکا ژل کمی درشت هستند و باید آن‌ها را بوسیله آسیاب و یا وسایل دیگر خرد کنیم و به وسیله چای صاف کن آن را روی گل بپاشیم تا دانه‌های درشت سیلیکا ژل لای گلبرگ‌ها فرو نرود. معمولاً ارتفاع شاخه گلی را که در مواد شیمیایی خشک می کنیم باید 2 تا 5/2سانتی‌متر باشد. هر طوری که گل را در مواد بگذاریم به همان شکل خشک خواهد شد. معمولاً برای خشک کردن گل‌های حساسی چون لیلیوم، آنتریوم و ... از مواد شیمیایی استفاده می‌کنیم تا شکل ظاهری گل تغییر نکند.

 

طربقه ی پرس کردن گل‌ها بوسیله کتاب :

هرگاه دستگاه خاص پرس در دسترس ما نبود از کتاب‌های سنگین برای خشک کردن گل استفاده می‌کنیم. بدین طریق که گل‌ها را لای کاغذ با روزنامه قرار داده و در بین صفحات کتاب پایینی قرار می‌‌دهیم. سپس یک آجر، اتو با هر وسیله‌ی سنگین را روی کتاب‌ها می‌گذاریم. البته توجه داشته باشید که از روزنامه با چاپ مشکی استفاده می‌کنیم و روزنامه با چاپ رنگی برای این کار مناسب نیست و رطوبت به خود نمی‌گیرد. سعی می‌کنیم وسط گل‌هایی را که کمی برجستگی دارند با انگشت فشار دهیم تا کاملاً خوابیده شوند. در روزهای اول هر 12 ساعت یک بار به گل‌ها سر می‌زنیم و اگر ممکن باشد روزنامه‌های آن‌ها را عوض می‌کنیم تا سریع‌تر خشک شوند. مدت خشک شدن گل‌ها در این روش 10الی 12روز می‌باشد. برای خشک کردن انواع برگ‌ها، گل بنفشه، ژریرا

ادامه نوشته

ديفن باخيا

ديفن باخيا

(DIEFFENBACHIA AMOENA

 

http://old.tebyan.net/Ejtemaii/84/05/IMAGE/EJ_13_DIEFFENBACHIA_0.JPG

 

گياهي است با برگ هاي زيبا از خانواده آراسه ARACEAE که در اکثر آپارتمان ها وجود دارد که گاهي در صورت بالا بودن سن گياه و مهيا بودن شرايط ، گل مي دهد که البته خيلي کم ديده مي شود (طول گل آن به 13 سانتيمتر مي رسد ولي چندان مشخص نيست)؛

اين گياه که بومي آمريکاي جنوبي و مرکزي است چندين نوع دارد؛ گياهي مقاوم است و به دليل سادگي نگهداري در اکثر آپارتمان ها ديده مي شود .

طول برگ هاي شکننده اين گياه ممکن است تا 47 سانت نيز برسد و پهناي برگ ها نيز به نصف اين مقدار افزايش مي يابد.

 

http://old.tebyan.net/Ejtemaii/84/05/IMAGE/EJ_13_DIEFFENBACHIA_1.JPG

 

نيازها

نور: نور غيرمستقيم بهترين نور براي گياه است و نسبت به نور مستقيم آفتاب حساس است و آسيب مي بيند. در صورت کمبودِ نور، گياه علفي و ساقه هايش دراز مي شود.

معمولاً در نور معمولي ساختمان خوب رشد مي کند و به هر نوري به جز تابش مستقيم سازگار است.

گياه را هر چند وقت يک بار بچرخانيد تا برگ ها به يک طرف منحرف نشود

 

http://old.tebyan.net/Ejtemaii/84/05/IMAGE/EJ_13_DIEFFENBACHIA_2.JPG

 

دما : بهترين درجه حرارت براي آن بين 13 تا 18 درجه است و معمولاً فقط در فصل زمستان بايد در اتاق نگهداري شود و در بقيه فصول مي تواند دماي محيط را تحمل کند؛ البته نسبت به سرماي بيش از اندازه حساس است .

 

آبياري : در تابستان هفته اي 2 تا 3 بار کافي است و در زمستان هفته اي يک بار. اين گياه نسبت به خشکي مقاومتر است تا آبياري بيش از اندازه، پس اجازه دهيد بين دو آبياري سطح خاک گلدان خشک شود .

در بيشتر منازل به دليل آبياري بيش از اندازه گياه پوسيده مي شود و از بين مي رود.

 

http://old.tebyan.net/Ejtemaii/84/05/IMAGE/EJ_13_DIEFFENBACHIA_3.JPG

 

 

خاک : اين گياه به زهکشي خوبي نياز دارد بنابراين خاک برگ براي اين گياه مناسب است (مخلوط يک قسمت خاک رس و يک قسمت کود حيواني و دو قسمت برگ ). زياد بودن کود حيواني باعث پوسيدگي آن مي شود.

تکثير : جدا کردن «پاجوش» هاي ريشه دار و کاشتن آنها، يا قلمه زدن ساقه ي برگ دار و بدون برگ؛ بدين ترتيب که ساقه هاي برگدار را پس از جدا کردن از گياه، چند ساعت تا يک روز در هواي آزاد بگذاريد تا محل هاي برش خشک شود و سپس يا در يک ظرف آب قرار دهيد تا ريشه دهد و سپس کاشته شود، يا قلمه ها را در ماسه بکاريد و از قلمه هاي بدون برگ و داراي حداقل يک جوانه به اندازه 5 سانتيمتر ببريد و بعداز دو روز قرار دادن در هواي آزاد، به صورت افقي، طوري که جوانه به سمت سطح خاک باشد بکاريد تا پس از ريشه دار شدن آنها را در گلدان هاي جداگانه کشت کنيد .

http://old.tebyan.net/Ejtemaii/84/05/IMAGE/EJ_13_DIEFFENBACHIA_4.JPG

 

نکته : قرار دادن چند قرص ضد بارداري در خاک گلدان يا حل کردن آن در آب و آبياري گياه باعث افزايش رويش پا جوش ها مي شود که تکثير آنها خيلي راحت تر است.

هميشه گياهان خود را با کودهاي مايع موجود در بازار آبياري کنيد. هر 15 روز يک بار کود مايع را به نسبت مشخصي که از طرف توليد کننده معين مي شود در آب حل نماييد و گياه را با آن آبياري کنيد.

 

http://old.tebyan.net/Ejtemaii/84/05/IMAGE/EJ_13_DIEFFENBACHIA_5.JPG

 

احتياط : اين گياه مانند برگ انجيري بسيار سمي است و بايد از دسترس نوزادان و کودکان نوپا که احتمال مي دهيد برگ هاي آن را به دهان بگذارند، دور نگهداشته شود (در صورت بلعيده شدن، به دهان و زبان آسيب مي رساند و شخص قادر به تکلم نيست).

 

 http://i16.tinypic.com/4qdaged.jpgدبفن باخیا از خانواده اراسه (شیپوری) است.گیاهی است زیبا با ساقه نرم و ابکی و برگهایی به رنگ سیز با لکه های سفید و زرد و رگبرگ های اصلی کاملا مشخص. ساقه اصلی غالبا بدون انشعاب و برگهای انتهایی مدام در حال فعالیت است.به حرارت و رطوبت نیاز دارد و فصل تعویض گلدان در بهار قبل از شروع رشد میباشد.

در بیشتر رقم ها برگهای پایین به تدریج میریزد که گیاه زیبایی خود را از دست میدهد. در این صورت میتوان برگهای انتهایی را را همراه با ۱۰ سانتیمتر از بخش فوقانی ساقه قطع ودر ظرف اب یا بستری از ماسه ریشه دار کرد و سپس در گلدانی با خاک مناسب کاشت. بقیه سافه نیز قابل تکثیر است به این صورت که ساقه را به قسمت هایی تقسیم کرد که هر قسمت دارای یک جوانه یا بیشتر باشد. هر یک از این قطعات را در بستری از ۲/۱ماسه ۲/۱ تورب مرطوب کشت میکنیم و قلمه های ریشه دار شده را در خاک سبکی که حداقل ۴/۱ ان را تورب یا خاک برگ پوسیده تشکیل میدهد کشت میشوند.

برای جلوگیری از بیماری پوسیدگی ساقه تهویه گیاه با فاصله بیشتر گلدانها دقت در ابیاری به نحوی که شاخه ها و برگها خیس نشوند و محلول پاشی با زینب توصیه شده است.

این گیاه مخصوص گلخانه گرم و مرطوب ا

ادامه نوشته

توت فرنگی

توت فرنگی

 

گياهي است با نام علمي Fragaria Vesca از خانواده گل سرخ كه دو نوع ساقه راست و خوابيده دارد‌. گل‌هاي آن منظم و به رنگ سفيد مي‌باشد‌. قسمت مورد استفاده خوراكي توت فرنگی در حقيقت نهنج گل آن است كه به تدريج بزرگ شده و به اصطلاح به عنوان ميوه توت فرنگي معروف است‌. توت فرنگی به حالت خودرو در بعضي نواحي شمالي ايران وجود دارد و بعضي اوقات به دليل خوش طعمي‌، ميوه آن را به طور مصنوعي پرورش مي‌دهند‌. از ديرباز همه قسمت‌هاي اين گياه مصرف دارويي داشته است و از برگ و ريشه آن كه حاوي مقدار قابل ملاحظه‌اي تانن است به عنوان ضد اسهال و ادرارآور استفاده مي‌شده است‌. توت فرنگی، ميوه اي شبيه توت است ولي كمي درشت تر، رنگش قرمز و طعم آن ترش و مطبوع است. بوته اش كوتاه و داراي برگهايي درشت و ساقه هايي باريك و خزنده است كه روي زمين مي خوابد و ريشه مي دواند.

 

قسمت هايي كه از بوته توت فرنگی مورد استفاده قرار مي گيرند، عبارتند از: ميوه ، برگ و ريشه .از دير باز همه قسمت هاي اين گياه مصرف دارويي داشته است و از برگ و ريشه آن كه حاوي مقدار قابل ملاحظه اي تانن است به عنوان ضد اسهال وادرارآور استفاده مي شده است.توت فرنگي به صورت هاي گوناگون مورد استفاده قرار مي گيرد: خام، جوشانده، مربا، شربت و بستني.

خواص تغذيه اي توت فرنگی و اثر آن در سلامتي انسان :

 

توت فرنگی منبع خوبي از فيبر، ويتامين C، فولات، پتاسيم و آنتي اكسيدان ها مي باشد كه اين مواد مغذي باعث مي شوند توت فرنگي بعنوان يك جايگزين شيرين، باعث افزايش سلامت قلب، كاهش خطر ابتلا به انواع سرطان و در كل ارتقاء سلامتي بدن شود. همچنين داراي املاح كلسيم، آهن و فسفر مي باشد. از مواد موثر مهم آن مي توان تانن، موسيلاژ، قندهاي مختلف، ساليسيلات ها و به خصوص اسيدهاي ميوه را نام برد.توت فرنگي سرشار از ويتامين و فاقد چربي اشباع است و كالري كمي دارد.يك واحد توت فرنگي معادل 8 عدد است كه 50 كالري انرژي دارد. توت فرنگي مانند ساير توت ها مثل شاه توت، توت سفيد، تمشك و... پاك كننده روده و مثانه است.

تحقيقات اخير نشان داده است، دريافت روزانه يك واحد توت فرنگي باعث افزايش قابل توجهي در مقدار فولات خون شده و نيز فشار خون بالا را كاهش مي دهد . فولات، مقدار هموسيستئين خون را كاهش مي دهد. هموسيستئين اسيد آمينه اي است كه در مقادير زياد باعث مسدود شدن رگهاي خوني مي شود.همچنين توت فرنگي داراي مقادير بالايي از آنتي اكسيدان ها مثل الاژيك اسيد و آنتوسيانين(رنگدانه قرمز) است كه در پيشگيري از بيماري هاي قلبي موثرند.اين مطالعات اهميت مصرف توت فرنگي را در برنامه غذايي بعنوان عامل بهبود عملكرد سيستم قلبي-عروقي نشان مي دهد. همچنين مطالعات قبلي نشان داده بود كه باعث بهبود عملكرد حافظه و كنترل آرتريت روماتوئيد( التهاب مفاصل) مي شود. از ديگر خواص توت فرنگي مي توان به موارد زير اشاره كرد :- مصرف اين ميوه علاوه بر وجود انواع ويتامين، املاح و آب كه هر كدام اثرات خود را بر بدن اعمال مي كنند داراي خاصيت تقويت كننده، ملين و خنك كننده نيز مي باشد.- توت فرنگي از تصلب شرائين جلوگيري مي نمايد.- توت فرنگي اشتها آور است و ادرار را زياد مي كند.- دم كرده برگ توت فرنگي در زياد كردن ادرار و

ادامه نوشته

یه گلدون زیبا با خاک رنگی و معطر داشته باشید

یه گلدون زیبا با خاک رنگی و معطر داشته باشید

خاک کریستالی یاژله ای:

 

این خاک بصورت دانه های کریستالی ریز نامنظم چند وجهی است که پس از جذب آب بصورت ژله ای در میاید.محصولی شیک و مدرن و رنگارنگ که علاوه بر اینکه خودش در داخل گلدون زیباست به محیط هم زیبایی میبخشه.

 

خاک ژله ای برای رشد گیاهان آپارتمانی مناسبه بخصوص گیاهان سایه دوست و نباید در معرض نور مستقیم آفتاب قرار بگیره.

 

این محصول در 24 رنگ تولید و در بسته های 5 گرمی بسته بندی شده و هر گرم از این ئانه های ریز بلوری تقریباً در مدت 2 تا 4 ساعت 500 گرم آب جذب میکنه و بصورت ژله در میاد.

 

این ژله خودش دارای مواد غذاییه و رایحه خوشبویی از خودش متساعد میکنه و به مرور آب و مواد غذایی رو در اختیار گیاه قرار میده.

 

واسه آبیاری گیاه کاشته شده در این خاک، حد اقل ماهی یکبار نیاز به آب داره و هر هفته روی برگها آب اسپری بشه.

 

واسه کشت گیاه در این خاک لازمه که گیاه مورد نظر رو از داخل گلدونی که دارای خاک و گل هستش با آرامی و حوصله و دقت خارج کنیم بطوریکه ریشه ها آسیب نبینن، بعد ریشه ها رو مدتی تو آب قرار میدیم تا گل و خاکهای باقی مونده از ریشه ها پاک بشه(حداقل 2 ساعت )بعد از آب خارج میکنیم و ریشه های پوسیده و شکسته رو ازش جدا میکنیم ، میگذاریم آب اطراف ریشه و ساقه خشک بشه بعد از آماده شدن گیاه ان را داخل گلدون شیشه ای مناسب اندازه ریشه و گیاه طوری قرار میدیم که ریشه ها به کف گلدون نچسبه،تقریباً نزدیک وسط گلدون باشه،بعد داخل گلدون رو از خاکی که قبلاً خیسوندیم و آماده است میریزیم تا سه ،چهارم گلدون پر بشه بعد کمی گلدون رو تکون میدیم تا خاک ژله ایمون خوب اطراف ریشه و ساقه رو پوشش بده و حبابی باقی نمونه.بهتره که روی ژله ای که اطراف ریشه ها رو گرفته فشار نیاریم و بذاریم خود ژله اطراف ریشه ها رو پر کنه .میتونیم از چند رنگ خاک هم استفاده کنیم.

 

حالا مزایای این خاک چیه؟

 

 

آفت و بیماری نداره.

قارچ و باکتری نداره.

بوی کود تو محیط پخش نمیشه .

دارای رایحه معطره.

بمدت طولانی احتیاج به آب نداره.

ادامه نوشته

خار مريم

خار مريم

Milk Thistle

 

http://www.christopherhobbs.com/website/art/art_herbal/herbs_images/milk_thistle.jpg

 

خار مريم به رفع علايم هپاتيت، سيروز و حالات التهابي كبد كمك مي كند. خار مريم يكي از مهمترين گياهان دارويي معروف به درمان اختلالات كبدي محسوب مي شود. حتي يونانيان باستان نيز مي دانستند كه خار مريم در درمان يرقان مفيد است. پزشكان قرون وسطي از اين گياه در درمان ناراحتيهاي كبد و ساير ناراحتيها استفاده مي كردند و مادران شيرده نيز از برگ خار مريم براي افزايش شير خود براي تغذيه كودكشان استفاده مي كردند.

 

ميوه خار مريمحاوي عنصر فعالي به نام "سيلي مارين" است. سيلي مرين تركيبي حفاظت كننده از كبد در درون خار مريم است. اين عنصر سلولهاي آسيب ديده كبد را كه در اثر الكل و ساير مواد سمي صورت مي پذيرد ترميم مي بخشد. عنصر مزبور از نابودي سلولهاي جديد كبد در اثر مواد مشابه پيشگيري مي كند.

 

معرفي گياه

 

خار مريم اصالتاً بومي منطقه مديترانه است. اين گياه امروزه در سرتاسر نقاط دنيا از اروپا تا آسيا و از آفريقا تا آمريكاي شمالي گسترده شده است. اين گياه تنومند معمولاً در مناطق خشك و آفتابي رشد مي كند. ساقة‌ اين گياه در قسمتهاي فوقاني خود شاخه مي دهند و ارتفاع و طول اين گياه از 4 تا 10 پا مي رسد. برگهاي اين گياه پهن و داراي خالها يا رگه هاي سفيد است. گلهاي آن قرمز ارغواني است. ميوة ريز و پوست سفت آن قهوه اي، لك دار و براق است. اين گياه به آساني رشد مي كند و در طول كمتر از يك سال به سرعت به بلوغ مي رسد.

 

تركيبات گياه

 

فرآورده هاي اين گياه از تخمهاي داخل ميوه تهيه مي شوند. تخمهاي آن حاوي 1/5 تا 3 درصد سيلي مارين است. سيليمارين در واقع از گروهي از عناصر به نام فلاون ليگناند تشكيل شده است. مهمترين فلاون ليگنان همانا "سيلي بارين" (كه گاهاً به آن سيلي بين گفته ميشود) است. ساير عناصر فلاون ليگناند موجود در سيلي مارين عبارتند از: ايزوسيلابين، دي هيدروسيلي بين، سيلي ديانين و سيلي چرستين.

 

اشكال موجود

 

* انواع كپسولهاي استاندارد تهيه شده از خار مريم خشك (هر كپسول حاوي حدود 120 تا 140 ميلي گرم سيلي مارين است).

 

* چندين نوع چاي حاوي عصاره استاندارد.

 

* عصاره مايع.

 

* تنتور.

 

 

 

نحوة مصرف

 

خار مريم از آسيب ديدگي كبد در اثر مواد شيميايي خطرناك و الكل جلوگيري مي كند. سيلي مارين ضد اكسيد به مراتب قويتر از ويتامين C , E عصاره هاي استاندارد خار مريم در درمان سيروز كبدي، هپاتيت B مزمن، بيماريهاي الكلي مزمن كبد و آسيبهاي وارده بر كبد در اثر مواد سمي مؤثر است.

 

سيلي مارين مؤثرترين عامل خنثي كننده مسمويت مرگ بار ناشي از خوردن قارچ سمي است. عصاره استاندارد اين گياه مي تواند در صورت مصرف آن 10 دقيقه بعد از خوردن قارچهاي مرگبار (Amanito Phalloides) از مسموميت مربوط پيشگيري كند. اگر قارچ شمي خورده ايد يا هرگونه ماده سمي مصرف كرده ايد فوراً هميشه خود را به پزشك برسانيد.

 

اگر با مشكلات و ناراحتي كبد دست به گريبان هستيد يا اگر الكل زياد مصرف مي كنيد (يا در گذشته زياد مصرف مي كرديد) پزشك معالج شما احتمالاً مصرف خار مريم را توصيه خواهد كرد.

 

اين گياه مي تواند در رفع عارضه كبد در صورت مصرف زياده از حد استامينوفن (مسكن غير آسپيريني) مؤثر باشد. گياه خار مريم همچنين در افزايش ميزان جريان صفرا مؤثر است و به كاهش علايم بيماري پسوريازيس كمك مي كند. لازم است از كپسولهاي استاندارد استفاده كنيد. اين توصيه بدان خاطر است كه سيلي مارين موجود در تخم خار مريم را نمي توان به راحتي جذب كرد. سيلي مارين در صورت متمركز بودن به سرعت وارد سيستم بدن شما ميشود و اين ماده به صورت كپسول از فشردگي بيشتري برخوردار است. از مصرف عصاره هاي الكل اجتناب كنيد. ميزان مصرفي توصيه شده اين گياه عبارت از مصرف روزانه 12 تا 15 گرم گياه خشك (200 تا 400 ميلي گرم سيلي مارين) است. اگر بنا به آسيب ديدگي كبد از خار مريم استفاده مي كنيد (آسيب ديدگي ناشي از الكل،‌ انواع دارويا مواد شيميايي)، ميزان توصيه شده مصرف روزانه سه بار 120 ميلي گرم گل خار مريم (حدود سه كپسول) است. شكل جديدي از خار مريم به نام كمپلكس سيلمارين- فسفوتيديل كولين نيز وجود دارد. اين نوع ماده دارويي بهتر از خار مريم استاندارد جذب بدن ميشود. در آزمايشهاي باليني اين داروي جديد به تنهايي بهتر از سيلمارين در درمان اختلالات كبد عمل كرده است.

ادامه نوشته

عناصر غذایی مورد نیاز گیاهان

عناصر غذایی مورد نیاز گیاهان

مقدار کود مورد نیاز گیاهان بر اساس دو عامل مقدار جذب به وسیله محصول و پتانسیل خاک برای تا مین بموقع مواد غذایی برای گیاه با در نظر گرفتن کارایی کود ها تعیین و محاسبه می شود.

کارایی کود ( قدرت خاک برای تامین به موقع مواد غذایی – مقدار جذب به وسیله محصول)=مقدار کود مورد نیاز

برا ی تعیین مقدار کود مورد نیاز گیاهان زراعی وباغی کشور ابتدا لازم است از نقش عناصر پر مصرف (ماکرو شامل :ازت,فسفرو پتاسیموگوگردوکلسیم ومنیزم)وکم مصرف (میکرو شامل :اهن,منگنز,روی,مس,برومولیبد� �)در گیاهان شناختی داشته باشیم.

عناصر غذایی پر مصرف :عناصر پر مصرف که مهمترین انها N,P,Kمی باشد .عناصری هستند که مقدار جذب انها به وسیله گیاه بیشتر از سایر عناصر است .و به همین دلیل به این عناصر واژه های پر مصرف ,ماکرو و یا پر نیاز اطلاق میشود

ازت:ازت از عناصری است که در سطح وسیعی از طبیعت پراکنده اند . این عناصرپویا بین هوا خاک و موجودات زنده است.ازت به طور عمده به صورت نیترات , و در شرایط احیایی مقداری به شکل امو نیم جذب گیاه می شود.نقش اصلی در پرو تیین سازی گیاه دارد.علاوه بر ان قسمتی از کلروفیل را نیزتشکیل می دهد.با توجه به نقش احیایی این عنصر در عملکرد کیفی وکمی محصول اثر گذار است.با توجه به مقدار کم مواد الی خاک حداقل باید دو بار با توجه به محصول و منطقه کشت اقدام به کود دهی محصول نمود.

کود های ازته:

کود اوره پریل: 46% ازت 0.5% نم 1 % بیوره 92 % 1-3 میلیمتر

گرانول: 46 %ازت 0.5 % نم 0.5 % بیوره 92% بین 1-4 میلی متر

کود سولفات امونیم:

ازت20.3% اسید ازاد H2SO4 3%

کود نیترات امونیم

ازت 33% امونیم 4.5%

کود اوره با پوشش گوگردی

35% ازت گوگرد 20 %

سولفات امونیم

28% ازت گوگرد 12%

فسفر: فسفر در همه فرایندهای بیو شیمیایی ,ترکیبات کارمایه زا و ساخت و کارهای انتقال کارمایه دخالت دارد همچنین این عنصر جزیی از پروتیین سلول است ودر سلول گیاهی نقش ویژهای دارد.با در نظر گرفتن ازمون خاک ونقطه بحرانی ان 12 میلی گرم در کیلوگرم مصرف میشود. این کود توسط عمیق کار به فاصله پنج تا ده سانتیمتر در زیر بذر قرار می گیرد.این روش باعث افزایش محصول ونیز باعث صرفه جویی در مصرف کود میشود. از ک

ادامه نوشته

پرورش « پپرومیا » در خانه

پرورش «  پپرومیا » در خانه

 

 

پپرومیا از گیاهان همیشه سبز و از خانواد‌ه پیپراسه (فلفلی‌ها ‏PIPERACEAE‏) است.این گیاهان د‌ارای گونه‌های مختلف و اغلب د‌ارای برگ گوشتی و نیمه گوشتی و جثه‌ای کوچک هستند‌. بیش از چهارصد‌ گونه از این خانواد‌ه شناخته شد‌ه است. منشا این گیاهان، آمریکای جنوبی (برزیل) و آفریقای جنوبی و آفریقای مرکزی و به طور کلی مناطق گرمسیری است، حتی د‌ید‌ه شد‌ه که د‌ر مناطق گرمسیر روی تنه د‌رختان می‌روید‌.

این گیاه اگر چه رشد‌ سریعی ند‌ارد‌، ولی د‌ر هر شرایطی د‌ر آپارتمان پرورش می‌یابد‌، معمولاً آنها را د‌ر تراریوم و باغ شیشه‌ای یا مجموعه گل‌های یک سبد‌ پرورش می‌د‌هند‌.

اگر چه تعد‌اد‌ انواع این خانواد‌ه بسیار زیاد‌ است، ولی فقط تعد‌اد‌ محد‌ود‌ی مورد‌ توجه قرار گرفته و د‌ر آپارتمان‌ها پرورش د‌اد‌ه می‌شوند‌ و خاک آنها باید‌ خاک پیت (خاک جنگل) باشد‌ تا به خوبی رشد‌ کند‌.

با توجه به شکل ظاهری و نحوه رشد‌، آنها را به سه گروه تقسیم کرد‌ه‌اند‌:

▪ گروه اول:

بوته‌ای که د‌ارای د‌م‌برگ‌های قرمز هستند‌ و بعضی نیز برگ‌های گوشتی و قلبی شکل د‌ارند‌.

▪ گروه د‌وم:

د‌ارای ساقه‌های بلند‌ و قرمز رنگ هستند‌ و بعضی ساقه‌های گوشتی و برگ‌های گوشتی د‌ارند‌ و لبه برگ‌ها ارغوانی است و گاه سطح برگ با موهای بسیار ظریفی پوشید‌ه شد‌ه است.

▪ گروه سوم:

گروه بالا روند‌ه که به د‌اربست یا قیم بسته می‌شوند‌ و بالا می‌روند‌، یا این که از اطراف گلد‌ان آویزان می‌شوند‌ و د‌ارای ساقه‌های قرمز و برگ‌های ظریف نقره‌ای و بعضی د‌ارای برگ‌های سبز آبد‌ار هستند‌ و به خصوص برای گلد‌ان‌های آویز بسیار مناسبند‌.

● نگهد‌اری

گیاه پپرومیا یک ساقه گل‌د‌هند‌ه با شاتون‌های سبز رنگ تولید‌ می‌کند‌ که ارزش زینتی ند‌ارد‌. زمانی که این گیاه گل می‌د‌هد‌. کیفیت برگ ها و زیبایی گل‌های آن کمتر می‌شود‌، با حذف ساقه‌های گل‌د‌هند‌ه می‌توان گیاه را به طور مرتب به حالت رویشی و نونهالی مشاهد‌ه کرد‌.‏

▪ حرارت:

این گیاه د‌ر برابر سرمای زیاد‌ مقاومت ند‌ارد‌ و حد‌اکثر می‌تواند‌ د‌ر زمستان ۱۵ د‌رجه سانتیگراد‌ را تحمل کند‌ و د‌ر فصل رشد‌ د‌مای ۲۴ـ۳۰ د‌رجه برای آن بسیار مناسب است.

▪ نور:

مناطق پرنور یا نیمه سایه اتاق که د‌ور از تابش مستقیم خورشید‌ باشد‌، مناسب است. این گیاه د‌ر زیر اشعه چراغ فلورسنت پژمرد‌ه می‌شود‌.

▪ آبیاری:

پپرومیا نیاز چند‌انی به آب ند‌ارد‌. همیشه مقد‌ار زیاد‌ی آب د‌ر برگ‌های آن وجود‌ د‌ارد‌ و سطح خاک گلد‌ان بین د‌و آبیاری باید‌ کاملاً خشک شود‌، ولی نباید‌ آبیاری آنقد‌ر به تعویق بیفتد‌ که برگ‌ها پژمرد‌ه شوند‌. د‌ر زمستان به آب ولرم نیاز د‌ارد‌ و مقد‌ار آبیاری باید‌ خیلی کمتر باشد‌.

ریشه آن سطحی است و گسترش چند‌انی ند‌ارد‌ و د‌ر هوای آلود‌ه، زرد‌ و خشک می‌شود‌. د‌ر صورت آب د‌اد‌ن زیاد‌ اطراف یقه ساقه، موجب پوسید‌گی آن می‌شود‌.

▪ رطوبت هوا:

میزان رطوبت لازم برای این گیاه حد‌ود‌ ۵۰ د‌رصد‌ است.

چنانچه رطوبت و حرارت و سرما از حد‌ خود‌ تجاوز کند‌ لکه‌هایی بر روی سطح برگ ظاهر می‌شود‌ و برگ را بی‌حس می‌کند‌ و برگ می‌افتد‌.

هر د‌و ماه یک مرتبه سطح خاک گلد‌ان را خراش د‌هید‌ تا هوا به د‌اخل آن نفوذ کند‌ و د‌ر فصل بهار گلد‌ان را د‌ر فضای آزاد‌ د‌ر محلی سایه‌د‌ار قرار د‌هید‌ تا حالت طبیعی خود‌ را به د‌ست آورد‌.

▪ خاک:

هر اند‌ازه قابلیت نفوذ خاک بیشتر باشد‌، ریشه و ساقه از پوسید‌گی محفوظ خواهد‌ بود‌. برای تهیه خاک، یک قسمت پیت، یک قسمت ماسه و یک قسمت خاک باغچه استفاد‌ه کنید‌ و کف گلد‌ان مقد‌اری ماسه و سنگریزه بریزید‌.

▪ تکثیر:

پپرومیای ابلق یا سفید‌ با قلمه‌های بذر و ساقه تکثیر می‌شود‌؛ پپرومیای سبز با قلمه‌های برگ و ساقه تکثیر می‌شود‌. پپرومیای معمولی که گیاهی است با برگ‌های چروکید‌ه، کاملاً متفاوت با گیاهان د‌یگر این خانواد‌ه است و آن را به کمک برگ‌های کاملش تکثیر می کنند‌.

▪ د‌ستور کلی برای تکثیر:

ادامه نوشته

هندوانه رو بیشتر بشناسیم!

هندوانه  رو بیشتر بشناسیم!

 

http://www.sunripeproduce.com/html/images/watermelon.jpg

 

 

1-ويكي‌پدياي فارسي مي‌گويد هندوانه با نام علمی Citrulus vulgaris از خانواده سرشناس Cucurbitaceae است.

2-هندوانه همانند عضو ديگر خانواده‌اش بيشتر آب است.از يك قاچ هندوانه صد گرمي 92 گرم آن آب است.

3-به‌ تعبير قديمي‌ها هندوانه جز سردي‌هاست. بنابراين مدر و تقويت كننده معده است.

4- انجمن قلب آمريكا به خاطر داشتن آنتي اكسيدان، هندوانه را به آنها كه سلامت قلب برايشان مهم است توصيه كرده است.

5-‎ اسپانيا، مكزيك‎ و آمريكا‎ سه‎‎‎ صادركـننـده نخست‎ هندوانه در جهانند.

6- براي اولين بار در ايران هندوانه مكعبي تابستان امسال به توليد انبوه رسيد .

7- خوردن هندوانه به باور ايراني‌ها باعث مي‌شود سرماي زمستان به تن آنها تاثیری نداشته باشد و تابستان هم تشنه نمانند.

8- ميوه هندوانه در 96 كشور جهان به عمل مي‌آيد.

9- جهانگردها و ماجراجوهاي اوليه از هندوانه به عنوان قمقمه استفاده مي‌كردند.

10- ترشي هندوانه يك ترشي يوناني است و اولين بار در تاريخ دستور درست كردن ترشي هندوانه از يونان به آمريكا رفته است.

11- در جريان يك مذاكره سياسي در رم يك نفر هندوانه‌اي به طرف دموستنس فرمانده وقت رم پرت مي‌كند. او هندوانه را روي سرش مي‌گذارد و مي‌گويد: متشكرم اين كلاه‌خود خوبي براي جنگ با فيليپ مقدوني است!

12- هزار و دويست نوع هندوانه در دنيا وجود دارد.

13- اولين هندوانه‌اي كه در تاريخ ثبت شده به 5 هزار سال پيش در مصر باستان برمي‌گردد.

 

http://farm2.static.flickr.com/1211/905236727_3979ba8bfb.jpg?v=1185545398

 

14- در نقاشي‌هاي مكزيك هندوانه يك عنصر نسبتاً هميشگي است و معمولا با مفهوم مرگ در ارتباط است.

15- در تاريخ آمريكا دوست داشتن هندوانه را به دلايل نژادپرستانه چيز خوبي نمي‌دانستند چون هندوانه ميوه محبوب سياه‌پوست‌ها بوده است.

16- جناح چپ افراطي حزب سبزها به هندوانه مشهورند.چون سياسيون معتقدند آنها مثل هندوانه ظاهرشان سبز است و درونشان قرمز (سوسياليستي) است.

17- سال 1990 بيل كارسون يك كشاورز آمريكايي با پرورش دادن هندوانه‌اي به وزن 262 پاوند اسمش را در كتاب ركوردهاي گينس ثبت كرد.

18- هندوانه براي سلامتي يك ميوه ايده‌آل است چون كلسترول ندارد كه باعث چاقي شود و سرشار از ويتاممين‌هاي A-B6 و C است.

19- همه قسمت‌هاي هندوانه خوردني هستند حتي پوست و تخمه آن.

20- كلمه watermelon (هندوانه)ببراي اولين بار در سال 1615 در فرهنگ لغات انگليسي ثبت شده است.

21- پزشكان مخصوصا ابن سينا از قديم الايام براي معالجه بيماري هاي كليه نقرس و بواسير از هندوانه استفاده مي كردند.

22- ايران با توليد 2 و 9 دهم‎ ميليون تن‎‎ هندوانه‎‎ و خربزه در سال ‎ 2004 چهارمين توليدكننده‎‎ اين‎‎ دو محصول‎ در جهان شناختـه شد.

23- در قرن دهم ميلادي هندوانه به چين رفت و از آن به بعد ميوه محبوب چشم بادامي‌هاي چيني و ژاپني شد.

24- هندوانه يك ميوه بومي آفريقايي است و صحراي كالاهاري سرزمين اصلي اين ميوه است.

25- جان اورتون تاريخ نويس معتقد است برده‌هاي آفريقايي هندوانه را با خود به آمريكا برده‌اند.

26- تا سال 1940 هندوانه در بازارها فروخته نمي‌شد و علاقه‌مندان به ميوه مجبور بودند براي خوردن هندوانه دست به كشت آن بزن

ادامه نوشته

تکثیر گیاه گل نرگس

تکثیر گیاه گل نرگس

 

تقسیمات سیزده گانه نرگس از روی شکل ظاهری نرگس

نوع اول- شیپوری: یک گل روی ساقه، تاجی به شکل شیپور که حدوداً به اندازه گلبرگ‌ها و گاهی بلندتر از گلبرگهاست.

نوع دوم- تاج بلند: یک گل روی ساقه که اندازه تاج آن بین تا یک گلبرگ کامل است.

نوع سوم- تاج کوتاه: یک گل روی ساقه و اندازه تاج آن کمتر از بلندی گلبرگ‌هاست.

نوع چهارم- دوگانه: نرگس‌هایی که دارای گلبرگ‌ها و یا تاج خوشه‌ای هستند. و روی یک ساقه می‌تواند یک یا بیش از یک گل داشته باشد.

نوع پنجم- سه پرچمی: معمولاً بیش از یک گل روی ساقه دارند سرگل افتاده و بخش گلبرگها عموماً به صورت تاب خورده و برگشته و دارای بافتی ابریشمی است. گلهای این نوع نرگس مانند زنگ‌های آویزان است.

نوع ششم- سیکلامینوس: یک گل روی ساقه گلبرگ ها به طور مشخصی برگشته هستند و تاج آن کشیده و باریک است (مثل این می‌ماند که گلبرگها بوسیله باد خم شده‌اند)

نوع هفتم- جانکوئیلا: دارای گلهای کوچک و گلبرگهای پهن است . عموماً چندین گل روی ساقه است. و گلها بسیار معطر هستند ساقه دارای مقطع عرضی گرد و بخش‌های ساقه و برگ آن نازک شبیه به نی است.

نوع هشتم- تا زِ تا: عموماً دارای 3 الی 20 گل روی یک شاخه قوی است. گلها عموماً خوشبو و دارای تاج بسیار کوتاهی هستند. گلبرگ ها گرد و تا حدی مضرس هستند.

نوع نهم- شاعرانه: عموماً یک گل روی ساقه دارد گلبرگهای سفید رنگ که در بعضی موارد با رنگ تاج در محل اتصال رنگین شده با تاج کوچک صافی که دارای بله‌های قرمز رنگ است. این گل معطر است.

نوع دهم- بالبوکدیم دورگه: گلهایی کوچک شبیه « دامن دورچین » دارد.

نوع یازدهم- تاج مضرس (شکاف دار) : لبه‌های تاج آن دارای شکاف عمیق است (معمولاً شکافها به اندازه طول تاج هستند)

نوع دوازدهم- نرگس‌های متفرقه: نرگس‌هایی که در رده‌بندی‌های ذکر شده بناشده. و عموماً جزء نرگسهای دو رگه هستند.

نوع سیزدهم- انواع گونه‌های وحشی و دورگه

مراقبت از نرگسها

نکاتی برای موفقیت در پرورش نرگس

ماههای مرداد و شهریور بهترین زمان برای کشت نرگس در انگلیس هستند تا ریشه‌ها قبل از شروع زمستان قابلیت رشد را پیدا کنند اگر چه پیازها باید تا ماه مهر کشت شوند ولی تا آبان ماه قابل کشت هستند.

برای کشت، آنها را بطور مجزا با فاصله‌های cm 15 در یک خاک با زهکشی خوب و مناسب کشت کنید به طوری که حدود cm 10 خاک روی پیازها باشد. یک مقدار کود معمولی را با خاک مخلوط کنید و در زیر محل کاشت بریزید و اگر خاک رسی و سنگین است مقداری شن با آن مخلوط کنید تا به زهکشی خاک کمک کند. پیازها را در زمینی که از آب اشباع است نکارید.

نرگس‌ها برای گلدهی سال بعد خود نیاز به انرژی سرازیر شده از ساقه و برگ به پیازها دارند. به همین دلیل برگها را از محل طوقه قطع نکنید چون این کار باعث می‌شود آنها ضعیف شوند. هنگامی که 6 هفته سپری شد بعد از گلدهی می‌توانید برگها را قطع کنید چون تأثیری بر گلدهی سال بعد ندارد.

بعد از پژمرده شدن گلها آنها را از بخش زیرین و پشت تخمدان قطع کنید.

هر پیازی را که در ساقه و برگ آن نشانی از بیماری است خارج کرده و آن را بسوزانید.

پس از گلدهی گیاه را هفته‌ای یک بار آبیاری و بوسیله کودهای غنی از تپاس تغذیه کنید تا هنگامی که برگها زرد شوند.

تعداد زیادی از نرگس‌ها، خیلی خوب به طور طبیعی سبز شده و نیاز به جابجایی ندارند. اگر شما باغ کوچکی دارید و دسته‌های نرگس خیلی زیاد و بزرگ شده‌اند می‌توانید آنها را خارج کرده و تقسیم کنید.

پیازهای خارج شده را در مکانی خنک تاریک و با تهویه مناسب تا زمان کشت بعدی ذخیره کنید.

هم قبل از انبار کردن هم قبل از کشت دوباره، تمام پیازهایی را که هنگام لمس کردن حس می‌‌کنید نرم هستند یا حالت اسفنجی پیدا کرده‌اند را جدا کرده و بسوزانید.

پیازهای کشت شده در گلدان (برای 16 الی 20 هفته) باید حداقل در عمق 5 تا 10 سانتی متری کاشته شوند. که این بستگی به شرایط آب و ه

ادامه نوشته

بگونیا

بگونیا

 

http://beta.tebyan.net/image/big/1384/07/144207208971126015075237182482389515483204.jpg

 

بگونیاسه  BEGONIACEAE

 

 

خانواده بگونیاسه با برگ‌های زیبا و رنگین توجه همه را جلب می‌كند. این خانواده از لحاظ ارقام و اعداد گستردگی فراوانی دارد. گرچه گفته می شود که این گیاه اولین بار در آمریکای جنوبی کشف شد، ولی ظاهراً گیاه نام خود را مدیون یک گیاه شناس فرانسوی به نام شارل پلومیهCHARLES PLUMIER است که برای مشاهده و مطالعه این گیاه که به فراوانی در هائیتی(جزایر کارائیب) می روید از اقیانوس اطلس عبور کرد. این گیاه نیز به نامMICHEL BEGON حاکم وقت آن جزیره، بگونیا نامیده شد.

منشأ بگونیا جنگل‌های گرم و مرطوب است. تنوع تعداد گونه‌ های بگونیا شناسایی آن را مشکل کرده است. خصوصیات خانواده بگونیاسه مربوط به عدم وجود تقارن برگی است، برگ‌های گیاهان خانواده بگونیا تقارن مشخصی ندارند.

http://beta.tebyan.net/image/big/1384/07/65173961571649821020122572113155841623944.jpg

 

بر اساس نوع ریشه، بگونیاها را به سه دسته تقسیم کرده‌اند :

 

 

1- ریشه افشان؛

2- ساقه‌های قطور و ریزوم مانند؛

3- پیازی.

http://beta.tebyan.net/image/big/1384/07/60207109373813911663201292261618417588.jpg

 

بگونیاها با ریشه‌های افشان

 

 

- ساقه كاملاً مشخص، نسبتاً قطور و بلند؛

- برگ‌ها به تناوب روی ساقه قرار دارند؛

- ریشه‌های افشان و نسبتاً سطحی دارند؛

- بی تفاوت به طول روز.

http://beta.tebyan.net/image/big/1384/07/133213103173198891846817915119815016720411129.jpg

 

از آنجا كه این گیاهان به طول روز بی‌تفاوت اند در تمام فصول سال گلدار هستند.

بهترین و شاخص‌ترین بگونیاسه مربوط به زیر خانواده ریشه افشان، بگونیای سمپر فلورانس یا بگونیای همیشه گلدار است. برگ‌های سبز براق، گل‌های قرمز بسیار شفاف و ساقه کشیده دارد. این گیاهان در همه شرایط عمومی منازل و گلخانه‌ها، قابل کشت و کار و نگهداری هستند. ساقه‌های آن در داخل آب به راحتی ریشه می‌دهند و در داخل ماسه نیز خیلی سریع و کمتر از 7 روز ریشه می‌دهند. این بگونیاها انواع مختلفی دارند.

برای پرورش بگونیای همیشه گلدار، یک خاک مناسب با بافت متوسط، و محلی دور از تابش مستقیم آفتاب مناسب است.

http://beta.tebyan.net/image/big/1384/07/2231362362201931351964442331541092265248226.jpg

 

بگونیاها با ساقه‌های قطور و ریزوم مانند

 

 

- ساقه مشخصی ندارند؛

- ساقه به شكل ریزوم تغییر شكل داده؛

- برگ‌ها رنگ‌ و شكل‌ متفاوتی دارند.

یكی از بگونیاهای برگ ریزوم‌ دار، بگونیای پشت برگ قرمز است كه سطح رویی برگ‌های آن حالت مخملی دارد. در بگونیاهای ریزوم‌دار، ساقه به شکل ریشه تغییر شکل داده است و برگ‌ها بر روی ریزوم‌ها به شکل‌های مختلف خود نمایی می‌کنند. بیش از 800 گونه بگونیا متعلق به این گروه می‌باشد که از نظر ریزوم و نقش و نگار برگ با هم متفاوتند.

بگونیای پشت برگ قرمز را نمی‌توان در منزل نگهداری کرد زیرا به خاک بسیار سبک و محیطی با رطوبت نسبی 70 تا 75 درصد نیاز دارد.

بگونیاهای ریزوم دار تحت نام عمومی بگونیا ركس شناخته می‌شوند (اولین بار ركس متوجه دو رگه بودن آنها شد). بگونیاهای دو رگه برگ‌های رنگین یا فلس‌های كركدار روی برگ‌ دارند. برخلاف دسته اول، به وسیله تقسیم ریزوم و قلمه ‌های برگی تكثیر می ‌شوند. علاوه بر این با برگ كامل هم تكثیر می‌ شوند.انواع بگونیاهای رکس عبارت اند از: بگونیای رکس نقره‌ای و بگونیای رکس قهوه‌ای.

http://beta.tebyan.net/image/big/1384/07/784516324624323819971602029418123410151.jpg

 

بگونیاهای پیازی

 

 

این بگونیاها ساقه خودرویی به شكل پیاز دارند. پیازها از نوع پیازهای حساس به سرما بوده و در زمستان در انبار نگهداری می‌ شوند. دارای برگ‌های درشت و گل‌های رنگین هستند. این گیاهان كاربرد فضای سبزی و چشم اندازی دارند. در كشور ما بگونیای پیازی كم است، زیرا گیاه احتیاج به خاكی با PH اسیدی و تابستان‌ های مرطوب دارد ولی در كشور ما تابستان‌ها گرم و خشك است بنابراین در فضای سبز كشت و كار مناسبی ندارد.

بهترین شرایط برای نگهداری این گیاه، وجود یک خاک مرطوب کاملاً اسیدی و به دور از نور مستقیم آفتاب است. به دلیل سهولت در تولید گیاهان دو رگه، بگونیاها ارقام فراوانی دارند.

 

http://beta.tebyan.net/image/big/1384/07/23361198801012302718920727742222057734.jpg

 

نکته:

 

ادامه نوشته