اثر تاريخ كاشت بر محدوديت منبع ژنوتيپ هاي گندم پس از گلدهي:

 

عوامل فيزيولوژيك كنترل كننده رشد دانه گندم كاملاً شناخته شده نيستند.به منظور ارزيابي پتانسيل وزن دانه و تعيين ميزان محدوديت منبع پس از گلدهي در شرايط آب و هوايي ني ريز،اين تحقيق مزرعه اي در سال 1374به صورت آزمايش كرت هاي خرد شده در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي در چهار تكرار انجام شد.فاكتور اصلي شامل چهار تاريخ كاشت(پانزدهم آبان،اول آذر،شانزدهم آذر و اول دي)و فاكتور فرعي شامل سه رقم گندم متداول منطقه (روشن،فلات و قدس ) بود.افزايش اسيميلات براي رشد دانه ها به وسيله كاهش تعداد سنبلچه ها انجام شد كه در هر سنبله چهار سنبلچه به شماره هاي 3،6،9 و 12(شمارش از قاعده سنبله)حفظ و ساير سنبلچه ها حذف گرديدند.نتايج نشان داد كه محدوديت منبع با تأخير در كاشت به نحو چشمگيري افزايش يافت،به طوري كه دانه هاي مربوط به تاريخ كاشت دير با محدوديتي حدود 44.2 درصد روبرو بودند،در حالي كه اين مقدار براي تاريخ كاشت اول تنها4.8 درصد بود. از سوي ديگر مقايسه ارقام با يكديگر نشان داد كه ميانگين محدوديت منبع براي رقم روشن در مقايسه با ارقام فلات و قدس به مراتب كمتر است. اين محدوديت براي ارقام يا دشده به ترتيب 13.6،20.6 و 22.9 درصد محاسبه گرديد.