گل نرگس
گياه نرگس از خانواده نرگسيان (Amaryllidaceae ) و تيره Narcissus مي باشد» نرگس گياهي دائمي و پيازدار مي باشد . پيازهاي آن درشت و داراي ورقه هاي فلسي يا مطبق است . به عبارت ديگر پياز آن مي تواند چندين سال متوالي گل دهد و گل آن همه ساله درشت تر گردد. گلهاي نرگس به رنگ سفيد ، زرد ، نارنجي ، کم پر و پُر پر هستند . برگهاي اين گياه از بن ريشه بصورت صاف يا شياردار بيرون مي آيند و در طول ساقه قرار ميگيرند.نرگسها به اندازههاي مختلف يافت ميشوند از گلهاي 5 اينچي روي ساقههاي 2 فوتي گرفته تا گلهاي 5/0 اينچي روي ساقه 2 اينچي.
نرگسها شايد آسانترين و مطمئنترين پرورش از ميان خانواده تمام گلها هستند و براي افراد مبتدي در باغباني ايده آل است. پياز و برگها حاوي کريستالهاي سمي هستند که فقط حشرات اصلي ميتوانند بدون آسيب رساندن به آن از آن مصرف کنند هر چند ممکن است جانوران آنها را از زير خاک بيرون بياورند.
تکثير نرگسها
نرگسها به دو روش تکثير ميشوند. 1- روش تکثير غير جنسي (تقسيم پياز) که دقيقاً نتيجهاش گلي است مانند گل پياز اصلي. 2- روش تکثير جنسي (دانه) که نتيجهاش گلهايي خواهد بود جديد و متفاوت. دانهها در بخش تخمدان ايجاد ميشوند اين بخش متورم در پشت گلبرگهاست. پس از شکوفه کردن بخش تخمدان متورم ميشود اما خالي از دانه است. گهگاه باد يا حشرات با آوردن گردههاي جديد از گلهاي ديگر ميتوانند باعث گرده افشاني گل در طول مدت گلدهي آن شوند. وقتي اين اتفاق روي داد در تخمدان يک يا تعداد کمي دانه ايجاد ميشود. نرگسهاي دورگه بوسيله گرده افشاني گلها با تماس دادن و ماليدن دانه گرده از يک گل به کلاله گل ديگر بوجود ميآيند در نتيجه تخمدان ميتواند تا 25 دانه را در خود ايجاد کند. که هر کدام از آنها يک گياه کامل را بوجود خواهد آورد. اما براي گلدهي گياهي که از دانه پرورش مييابد بايد تا 5 سال صبر کرد.
گلدار بودن نرگس از شش هفته تا شش ماه طول ميکشد که اين بستگي به جايي که شما زندگي ميکنيد و همچنين نوع گونهاي که پرورش ميدهيد دارد. بعد از گلدهي اجازه دهيد تا گياه نرگس پيازش را براي سال بعد بازسازي کند. برگها تا آن هنگام سبز هستند. هنگامي که برگها زرد شدند شما ميتوانيد آنها را قطع کنيد اما تا قبل از آن خير.
مراقبت از نرگسها
نکاتي براي موفقيت در پرورش نرگس
ماههاي مرداد و شهريور بهترين زمان براي کشت نرگس در انگليس هستند تا ريشهها قبل از شروع زمستان قابليت رشد را پيدا کنند اگر چه پيازها بايد تا ماه مهر کشت شوند ولي تا آبان ماه قابل کشت هستند.
براي کشت، آنها را بطور مجزا با فاصلههاي cm 15 در يک خاک با زهکشي خوب و مناسب کشت کنيد به طوري که حدود cm 10 خاک روي پيازها باشد. يک مقدار کود معمولي را با خاک مخلوط کنيد و در زير محل کاشت بريزيد و اگر خاک رسي و سنگين است مقداري شن با آن مخلوط کنيد تا به زهکشي خاک کمک کند. پيازها را در زميني که از آب اشباع است نکاريد.
نرگسها براي گلدهي سال بعد خود نياز به انرژي سرازير شده از ساقه و برگ به پيازها دارند. به همين دليل برگها را از محل طوقه قطع نکنيد چون اين کار باعث ميشود آنها ضعيف شوند. هنگامي که 6 هفته سپري شد بعد از گلدهي ميتوانيد برگها را قطع کنيد چون تأثيري بر گلدهي سال بعد ندارد.
بعد از پژمرده شدن گلها آنها را از بخش زيرين و پشت تخمدان قطع کنيد.
هر پيازي را که در ساقه و برگ آن نشاني از بيماري است خارج کرده و آن را بسوزانيد.
پس از گلدهي گياه را هفتهاي يک بار آبياري و بوسيله کودهاي غني از تپاس تغذيه کنيد تا هنگامي که برگها زرد شوند.
تعداد زيادي از نرگسها، خيلي خوب به طور طبيعي سبز شده و نياز به جابجايي ندارند. اگر شما باغ کوچکي داريد و دستههاي نرگس خيلي زياد و بزرگ شدهاند ميتوانيد آنها را خارج کرده و تقسيم کنيد.
پيازهاي خارج شده را در مکاني خنک تاريک و با تهويه مناسب تا زمان کشت بعدي ذخيره کنيد.
هم قبل از انبار کردن هم قبل از کشت دوباره، تمام پيازهايي را که هنگام لمس کردن حس ميکنيد نرم هستند يا حالت اسفنجي پيدا کردهاند را جدا کرده و بسوزانيد.
پيازهاي کشت شده در گلدان (براي 16 الي 20 هفته) بايد حداقل در عمق 5 تا 10 سانتي متري کاشته شوند. که اين بستگي به شرايط آب و هوايي منطقه دارد.
بهترين گونهها براي پرورش بستگي به مکاني دارد که ميخواهيد کشت کنيد. اگر محيط بزرگي از زمين سبز داريد که ميخواهيد در آنجا نرگسها را کشت کنيد نوع « نرگس نما » بهترين نتيجه را دارد. گونههاي مختلف را در يک بخش با هم مخلوط نکنيد که اين يک نتيجه کشت خوب نيست.
براي حاشيه و کنارههاي کوچک باغهاي سنگي بهتر است از انواع کوچکتر براي پرورش مانند « دو به دو » يا « پرتاب شعله » استفاده شود.
در طول زمان پرورش، حداقل دوبار بوسيله قارچ کش شاخ و برگ نرگسها را سمپاشي کنيد.