راکم کاشت: نباید بیش از 300 درخت در هکتار کاشت؛ چون احداث باغ متراکم نیاز به عملیات شدید خاک ورزی دارد که با اهداف تولید پایدار و سالم متناقض است. در مناطق شمالی که تابش آفتاب مناسب دارد، از سامانه مستطیلی (6×7 متر) و در مناطق نیمه گرمسیری جنوبی از سامانه مربع (6×6 متر) استفاده کرد.

زمان کاشت: با توجه به اینکه نهالهای زیتون گلدانی است، در تمام سال مناسب کشت استولید درونی گاز اتیلن و یا حضور بیرونی این گاز در محیط به عنوان یکی از اصلی ترین دلایل و عوامل ضایعات پس از برداشت و کاهش عمر انبارمانی بسیاری از میوه ‏ها از جمله زردآلو عنوان شده ‏است. این هورمون باعث رسیدگی زود هنگام، افزایش حساسیت به بیماری های قارچی و باکتریایی و کاهش عمر انبارمانی زردآلو می شود. به منظور بررسی اثر ذرات نانوجاذب اتیلن بر کاهش ضایعات انباری این میوه ‏، آزمایشی بصورت فاکتوریل با طرح پایه بلوکهای کامل تصادفی در 4 ‏تکرار با 2 فاکتور بسته های گرانول نانوجاذب و دستگاه ‏نانوجاذب در شرکت زیست پژوهان خاورمیانه اجرا شد. تیمارها شامل استفاده ‏از بسته های کوچک حاوی گرانولهای نانوجاذب در هر جعبه و با استفاده ‏از دستگاه ‏جاذب، استفاده ‏از بسته های کوچک گرانولهای نانوجاذب بدون دستگاه ‏جاذب، استفاده ‏از دستگاه ‏جاذب بدون بسته های کوچک حاوی گرانولهای جاذب و تیمار شاهد (بدون دستگاه ‏جاذب و بدون بسته های کوچک حاوی گرانولهای جاذب) بودند. برای اندازه ‏گیری صفات بریکس، اسیدیته قابل تیتر، PH ‏، سفتی بافت و درصد افت وزنی، میوه ‏ها تحت تیمارهای مورد بررسی، به مدت 1 ‏ماه ‏در سردخانه نگهداری شده ‏و نمونه برداری از آنها در زمان های صفر (شاهد)،10، 20 و 30 روز بعد از قرار دادن میوه ‏در سردخانه انجام شد. نتایج نشان دهنده ‏وجود تفاوت معنی دار بین تمام تیمارها و زمانهای مختلف نمونه برداری بود. مقایسه میانگین ها نشان داد که بیشترین مقدار اسیدیته قابل تیتر (0/21‏) و سفتی بافت ( 32/71) و کمترین مقدار PH ‏(5/49)، بریکس (11/5 ‏) و افت وزنی (5/59) مربوط به تیمار استفاده ‏از دستگاه ‏جاذب اتیلن به همراه ‏بسته های جاذب اتیلن بوده ‏و بالعکس کمترین مقدار اسیدیته قابل تیتر (0/15 ‏) و سفتی بافت ( 16/84 ‏) و بیشترین مقدار PH ‏( 5/80)، بریکس ( 14/88 ‏) و افت وزنی (14/30 ‏) مربوط به تیمار بدون استفاده ‏از دستگاه ‏و یا بسته های جاذب اتیلن بود. بنابراین استفاده ‏از جاذبهای هورمون اتیلن از افت وزنی، کاهش اسیدیته قابل تیتر، فساد و افزایش PH ‏و بریکس جلو گیری نموده ‏و سبب افزایش عمر انبارمانی زردآلو شد.ت؛ ولی زمان مناسب آن از اواسط پاییز تا اواخر اسفند است

ادامه نوشته

ادامه نوشته

سیب زمینی‌ها (Solanum Tuberosum) توبرکولهائی هستند که روی ساقه‌های زیر زمینی بعضی جنسهای سولانومها مخصوصا سولانوم توبروزوم ایجاد می‌شوند. این توبرکولها از زمانی که اسپانیولیها به کشورهای آمریکای جنوبی مانند پرو ، بولیوی و شیلی قدم نهادند شناخته شدند و در قرن شانزدهم کشورهای انگلستان ، هلند ، اسپانیا ، ایتالیا و فرانسه از توبرکولهایی که از آمریکا آورده شده بود سیب زمینی را بدست آوردند. در آن زمان به علت عقاید و نظرات خاصی که علیه کشت سیب زمینی وجود داشت کشت آن رونق چندانی نیافت ولی پس از تبلیغات و فعالیتهایی که از طرف شخصی به نام Parmentier صورت گرفت کشت آن رونق و توسعه یافت تا امروز که به پایه کنونی رسیده است.

ادامه نوشته