از دانشجویانی که در زمینه های کشاورزی مقاله -تخقیق -پاورپوینت و... در اختیار دارند میتوانند آنها رابرای ما فرستاده و ما به اسم خودشان در وبلاگ ثبت می کنیم .
کسانیکه که در زمینه ساخت وبلاگ توانایی دارند در صورت تمایل می توانند با ما همکاری کنند.
انار
ميوه اي است سرشار از ويتامين وبه علت داشتن آهن و ساير عناصر ديگر دي هضم مي باشد .خوردن دانه هاي انار به مراتب بهتر از نوشيدن آب اناراست . انار ميوه اي است كه به آن خون ساز مي گويند و به همين علت بهترين موقع براي مصرف آن صبح وقبل از صبحانه است . انار مقوي قلب ، داخلي ، دافع حرارت مي باشد و خوردن انار با پرده هاي سفيد آن شكم را دباغي ميكند ، رب انار ، برگ انار در ضعف معده ، كمي اشتها ، تهوع ، ضعف عمومي ، تصفيه خون ، خاصه در دختران جوان و دررفع ميگرن بسيار مفيد است.
دانه هاي ميوه ي جنگلي انار كه به (نار دان)شهرت دارد در معالجه اسهال بسيار موثر است . اب انار شيرين باشكر ونشاسته براي درد سينه وسرفه توصيه مي شود . رب انار نيز براي رفع خماري موثر است.
ايران بزرگترين صادر کننده انار در جهان
وسعت كشت
انار درخت كوچكي است كه ارتفاع آن تا 6 متر مي رسد و در مناطق نيمه گرمسيري مي رويد . شاخه هاي آن كمي تيغدر و برگهاي آن متقابل ، شفاف و ساده است .
گلهاي انار درشت برنگ قرمز اناري ولي بي بو مي باشد . ميوه آن كروي با اندازه هاي مختلف داراي پوستي قرمز رنگ و يا زرد رنگ مي باشد .
کشت و توسعه انارعلاوه برايران در کشورهاي هندوستان ، ترکيه ، اسپانيا ، تونس ، مراکش ، افغانستان ، چين ، يونان، ژاپن ، فرانسه ، ارمنستان ، قبرس ، مصر و ايتاليا و فلسطين اشغالي رايج است .
توليد كنندگان بزرگ انار در جهان ايران،قزاقستان،اسپانيا و آمريكا مي باشند. ايران با داشتن 60 هزار هكتار سطح زير كشت و 700 هزار تن توليد ساليانه به عنوان بزرگترين توليد كننده اين محصول در جهان بوده و مقام اول جهان را داراست.
محصول انار
محصول انار به صورت آب انار،رب و كنسانتره قابل حصول است.
انتخاب انار
در انتخاب انار انواع سنگين تر آن بهتر است و پوست آن بايد صاف ،شفاف ، نازک و بدون ترک باشد.
ارزش غذايي
در صد گرم دانه انار مواد زير موجود مي باشد
انرژي 38 كالري
آب 82 گرم
پروتئين 0/4 گرم
چربي 0/3 گرم
مواد نشاسته اي 10 گرم
كلسيم 4 گرم
سديم 3 ميلي گرم
پتاسيم 260 ميلي گرم
آهن 0/5 ميلي گرم
ويتامين ب 1 0/2 ميلي گرم
ويتامين ب 2 0/03 ميلي گرم
ويتامين ب 3 0/02 ميلي گرم
ويتامين ث 4 ميلي گرم
خواص انار
از جمله خواص آن مي توان به موارد زير اشاره نمود :
1- انار خون را تصفيه كرده و تقويت كننده قلب و كليه است.
2- انار اشتها آور است وبهتر است قبل از غذا مصرف شود.
3- انار در رفع اوره و كلسترول ، دفع سموم و تعادل مايعات بدن به خصوص خون نقش مهمي را ايفا مي كند.
4- مصرف انار شيرين، ايجاد شادي نموده و رنگ رخسار را باز مي كند.
5- مصرف انار شيرين تقويت كننده كبد مي باشد و در معالجه يرقان( زردي) مفيد است.
6- انار ترش و شيرين( ملس) باعث كاهش فشار خون مي شود.
7- مصرف انار در معالجه راشي تيسم، كم خوني و ضعف اعصاب مؤثر است و به بدن نيرو مي بخشد.
امام صادق(ع) می فرمايد : به كودكان خود انار بخورانيد زيرا آنها را زودتر به حد جوانی می رساند.
تذكرات
1- انار براي اشخاصي كه دچار يبوست هستند، مضر است.
2- انار ميوه اي سرد است، بنابراين اشخاصي كه سرد مزاج هستند پس از خوردن آن، مقداري آب جوش با نبات بايد بخورند.
3- انار براي كسانيكه دچار نفخ معده هستند، ضرر دارد. زياده روي در مصرف انار ترش ايجاد زخم معده مي كند.
4- جوشانده پوست درخت و پوست ريشه آن كه براي رفع كرم بكار مي رود ممكن است ايجاد سرگيجه و استفراغ كند.
خواص قسمت هاي ديگر درخت انار:
1- جوشانده پوست انار براي گلو درد و زخم گلو ورفع بواسير مفيد مي باشد.
2- جوشانده گل انار براي از بين بردن زخم هاي دهان و اسهال مزمن وبهمراه كنجد براي بهبود سوختگي مفيد مي باشد.
3- جوشانده ريشه انار براي دندان درد و تنظيم عادت ماهيانه در زنان مفيد مي باشد
4- جوشانده پوست درخت انار اثر ضد كرم دارد.
كنسانتره انار
شركت Roj Enterprises يكي از بزرگترين توليدكنندگان كنسانتره انار در هندوستان است. كنسانتره انار در هندوستان بعنوان يك محصول لوكس بشمار مي آيد كه مشتريان قيمتهاي بالايي را بابت آن پرداخت مي كنند. اين محصول در اروپا و ژاپن نيز بعنوان يك نوشيدني سالم شهرت دارد.
خاصيت ضد سرطاني آب انار
پژوهشهاي جديد نشان ميدهد آب انار خاصيت ضد سرطاني دارد. طبق تحقيقات سازمان کشاورزي ايالات متحده آمريکا (USDA) انار منبع خوبي از آنتي اکسيدانها، پتاسيم و ويتامين C است پژوهشگران آکادمي علوم امريکا دريافته اند كه ، مصرف آب انار از ابتلاء بـه سرطان پروستات جلوگيري ميکند.
دکتر احسان مختار استاد سرطان شناسي دانشگاه ويسکانسين و رئيس گروه تحقيقمي گويد كه باکشف جديد راه دستيابي بـه خواص ضد سرطاني و نحوه معالجه سرطان با آب انار هموارتر شده است . متخصصان تغذيه مصرف آب انار را صبح و پيش از صبحانه توصيه مي کنند.
صادرات: بررسي ها نشان مي دهد که روند صادرات انار درسالهاي اخير رشد مناسبي داشته است . چنانکه آمار موجود حکايت از صادرات بيش از150 هزار تن انار به کشورهاي مختلف ارو پايي ، روسيه ، اوکراين ، کشورهاي عربي و کشورهاي آسياي ميانه دارد
صادرات انار نيزمانند صادرات بسياري ازمحصولات کشاورزي هنوز با مشکلات متعددي درزمينه مسائل مربوط به حمل و نقل محصول ، مقررات دست و پاگير اداري ، آشنا نبودن باغداران وصادر کنندگان با روش هاي علمي مواجه است که مي تواند صدمات زيادي به صادرات اين محصول وارد کند .
اين در حالي است که مي توان با بررسي بازارهاي هدف ، استفاده از روش هاي علمي براي توسعه کشت ارقام مختلف اين محصول ، توجه به استانداردهاي کشورهاي وارد کننده و آشنايي صادر کنندگان با بازاريابي اين محصول ، زمينه حفظ و گسترش صادرات اناررا فراهم کرد
سیب
سیب (نام علمی: Malus domestica) یک میوه درختی سردسیری از خانواده گلسرخیان است که انواع مختلفی دارد، مانند سیب گلاب(Gala apple)، سیب سرخ، سیب سبز و سیب وحشی. این میوه خوش عطر و طعم حاوی مقدار زیادی پتاسیم، سدیم، کلسیم، برم و فسفر و مقادیر زیادی ویتامین آ و ب میباشد.
سيب ميوهاي است بهشتي، سرشار از ويتامينهاي آ، ب، ث و پتاسيم كه در درمانهاي طبيعي يا طب نتروپتي، دارويي براي پيشگيري از بيشتر امراض شناخته شده است. Eat An AppIe A Day Keep The Doctor Away يعني روزي يك سيب ميل كنيد و دكتر را از خود دور كنيد.
سيب در از بين بردن عفونتها بسيار مهم است. در واقع يك نوع پنيسيلين طبيعي است. سيب نه تنها براي يبوست مفيد است، بلكه براي اسهال نيز بسيار موثر ميباشد. اما تفاوت در طريقه مصرف آن است، افرادي كه دچار يبوست هستند ميتوانند يك سيب را تنوري كرده و يا در فر بگذارند و شب ميل كنند و يك سيب هم به همين طريق صبحها ميل شود.
براي درمان اسهال، سيب را رنده كرده چند ساعت بگذاريد تا رنگش تغيير كند و تيره شود يعني پكتين موجود در آن اكسيده شود و بعد آن را ميل كنيد.
آب سيب تازه سموم بدن را دفع كرده و براي اطفال خيلي مفيد است. سيب ميوهاي است كه ويتامين ب زيادي دارد و به همين دليل براي اعصاب و روان بسيار مهم ميباشد و افراد عصبي بهتر است هر روز يك ليوان آب سيب تازه با كميگلاب ميل كنند.
سيب درجه تب را پايين ميآورد و براي بهبود گلو درد و سينه درد بسيار مؤثر ميباشد. يكي ديگر از خواص سيب رنده شده اين است كه براي افراد مبتلا به زخم معده بسيار مفيد ميباشد. اين ميوه به علت خاصيت دفع اسيد اوريك، در درمان بيماريهاي نقرس، آرتروز و رماتيسم بسيار مفيد و مؤثر شناخته شده است.
سيب با دفع اسيد اوريك داروي روماتيسم ونقرس است و درد مفاصل است وبراي تقويت قلب و هضم غذا موثر است . خوردن سيب با پوست يبوست را از بين مي برد و براي كبد مفيد است . ماليدن مقداري سيب روي مكحل گزيدگي نيش عقرب يا زنبور به درمان كمك موثري مي كند .
ميوه نارس سيب جهت مداواي اسهال مفيد است . خوردن سيب قبل از خواب كمك موثري در راحت تر خوابيدن است .
اگر حداقل 3 عدد سيب در روز بخوريم ، خطر مرگ ناشي از بيماري هاي قلبي را کاهش مي دهيم. سيب به دليل بافت گياهي اي که دارد، مي تواند 14 درصد خطر مرگ ناشي از گرفتگي رگهاي بدن را کاهش دهد.
يک سيب متوسط داراي 3 گرم الياف است الياف مي تواند فشار خون و چربي خون را کاهش دهد. همچنين سيب براي سلامتي دندان بسيار مفيد است.
خواص شیمیایی
سیب دارای ویتامین و مواد مغذی زیادی است و بیمناسبت نیست.
موادی که در یک سیب متوسط وجود دارد به شرح زیر است:
ناگفته نماند که ویتامینهای وجود در سیب بیشتر در پوست سیب و زیر پوست آن قرار دارد بنابراین آنهایی که میتوانند پوست سیب را هضم کنند بهتر است که آنرا با پوست بخورند و اگر میخواهید پوست آن را بکنید بهتر است که سیب را خیلی نازک پوست کنید.
خواص داروئی
طعم سیبهـــــــا
مزه سیبها برای اشخاص متفاوت است و در طول زمان تغییر می کند. مثلا" شهر واشنگتن ( آمریکا) به کشت سیب قرمز شهرت داشت اما در سالهای اخیرکشت گونه های دیگرنیز محبوبیت یافته است ؛ بعضی از مردم آمریکا سیب قرمز را بعنوان سیبی نا مرغوب با طعمی بسیار ملایم و ساختاری نرم به حساب می آورند. این افراد به سیبهای ترد مثل فوجی و گالا تمایل یافته اند.
معمولا" سیبهای جدید شیرین تر از انواع قدیمی هستند. بیشتر سیبهای آمریکای شمالی و اروپا طعمی شیرین و ملس دارند اما سیبهای ترش طرفداران بسیار اندکی دارند. سیبهای خیلی شیرین با طعم کم ترش در آسیا محبوبیت دارند. تمامی گونه سیبهای جدید نرم ولی ترد هستند. سایر موارد مورد نیاز در پرورش سیب عبارت است از پوست رنگین ، عدم وجود رنگ قهوه ای ، راحتی حمل ونقل ، امکان انبار، محصول فراوان ، مقاومت در برابر بیماریها، نمونه شکل سیب قرمز واشنگتن ، ساقه بلند( تا آفت کشها امکان نفوذ به تمامی قسمتهای میوه را داشته باشند) و طعمی قابل قبول برای میانگین افراد. گونه های قدیمی اغلب ترش ، دارای شکلهای نابهنجارو قهوه ای هستند و دارای رنگ وساختار گوناگون می باشند. امروزه تعداد بسیار کمی از گونه های قدیمی در سطح کلان تولید می شود اما بسیاری ازاین گونه ها توسط باغداران خانگی و کشاورزانی که مستقیما" محصولشان را در بازارهای محلی عرضه می کنند به عمل می آیند.بسیاری از گونه های خارق العاده و از نظربومی مهم ، با طعم و ظاهر منحصر به فردشان برای کشف وجود دارند ؛ مبارزاتی برای حفظ سیب در سراسر جهان آغاز شده تا ازانقراض چنین میراث بومی جلوگیری شود.
گونه هایی از سیب را بخصوص برای تولید آب سیب کشت می کنند . سیبهای آب گیری قطعا" برای خوردن بسیار ترش وزننده هستند اما با آنها یک نوشیدنی خوش طعمی تولید می شود که با سیبهای خوراکی معمولی نمی توان تهیه نمود.
همانطور که قبلا گفته شد سعی کنید همیشه سیب را با پوست بخورید زیرا مقدر زیادی پکتین در پوست سیب وجود دارد. سیبهایی که در بازارهای داخل ایران یا آمریکا و کانادا به فروش میرسد روی آن دارای یک لایه چربی برای حفاظت آن میباشد بنابراین حتماً این سیبها را به دقت بشویید. آنهاییکه دارای معده ضعیف هستند باید سیب را بسیار نازک پوست بگیرند که پکتینها و ویتامینهای آن از بین نرود.
محصولات باغی ومیوه های درختی :
آلو بخارایی
آلو بخارا مرغوبترین نوع آلوست که مصرف غذایی دارد و از این نظر ارزش فراوان دارد. این آلو را پوست کرده و خشک می کنند، آلو بخارا یکی از صادرات ارزشمند بیرجند می باشد که عمده این محصول در منطقه القورات و درمیان برداشت می شود که مرغوبترین آن مختص منطقه القور می باشد.
انار
از میو هایی است که با زمین و آب هوای منطقه سازگاری دارد این درخت از اوایل بهار تا اواسط پاییز سبز است و میوه آن را در اوایل یا اواسط برج عقرب (آبان) برداشت می کنند. از پوست انار در رنگرزی نیز استفاده می شود.
انگور
انواع و الوان گوناگون انگور از مهمترین و پر درآمد ترین میوه های این منطقه شمرده می شود. درخت انگور در گویش محلی تاغ تلفظ می شود، از این درخت رونده و میوه آن سودهای گوناگون حاصل می شود: در بهار از برگ نو رسته آن برای تهیه دلمه استفاده می کنند، از میوه نرسیده آن (غوره) آبغوره می گیرنند، میوه رسیده آن را به عنوان یک میوه مرغوب ، نیروبخش استفاده می کنند و ازآن فراورده های متعدد بدست می آورند مانند کشمش، مویز، شیره، دوشاب، رب، فقاع، سرکه و ... انگور بسته به نوعش از اوایل مرداد تا اواخر مهر می رسد و وقتی که خوب شیرین شد آنرا در« چِرخ» می ریزند وله می کنند وآبش را می گیرنند و با آن شیره می پزند و دوشاب میگیرند و فقاعی تهیه می کنند.
بادام
این محصول هم بصورت آبی و هم بصورت دیم بار می دهد. درخت بادام در ماه نوروز پیشتر از درخت های دیگر شکوفه می دهد بدین جهت همیشه در معرض خطر سرما زدگی است . و این درخت به وفور در این منطقه به عمل می آید . در دامنه کوه ها دو نوع درخت وحشی بادام می روید که یک نوع آن میوه می دهد نوع دیگر بار ندارد . نخستین آن را بادامشک و دیگری تخسارگ می نامند.
بادامشک
این بادام خود روی کوهستانی میوه ریزی می دهد که مغزش تلخ است آنرا اصطلاحاً دَک می خوانند و به عنوان یک نوع آجیل از آن استفاده می شود و از شاخه و چوب آن برای سوخت و سبد بافی استفاده می شود.
توت
این میوه که در اواخر بهار واوایل تابستان می رسد در زندگی مردم نقش بزرگی دارد و هم تازه آن به عنوان میوه مصرف دارد وهم مانند انگور از شیره آن در تهیه انواع حلواها استفاده می شود ومیوه خشک آن را که کشته توت نام دارد نیز مصرف می شود.
زرشک
از پردرآمد ترین محصولات زراعی و عمده محصول منطقه القورات به شمار می آید که در سال های اخیر فوق العاده مورد توجه قرار گرفته است. درخت زرشک از جمله درخت های مقاوم در برابر کم آبی وآفات وسرما زدگی است که این ویژگی ها از دلایل توجه ویژه کشاورزان به این محصول می باشد. محصول زرشک در اواخر مهرماه واوایل آبان قابل برداشت می باشد که عمده برداشت آن به صورت خشک مورد استفاده قرار می گیرد، و محصول تازه آن نیز گاهی برای تهیه مربا و عصاره زرشک استفاده می شود.
سنجد
درخت سنجد با آب و خاک منطقه ساز گاری خوبی داشته وبه خوبی بار می دهد. درخت سنجد در بهار گل می دهد و در اواخر تابستان میوه آن قابل برداشت است ومیوه آن مصرف دارویی وغذایی دارد.
عناب
درخت عناب نیز با زمین و آب هوای این منطقه سازگاری دارد و به فروانی غرس می شود. درخت عناب در برابر کم آبی مقاوم است وحتی به صورت دیم هم به عمل می آید و نوع دیم آن مرغوبتر است و برای برداشت محصول مرغوبتر نیاز به سمپاشی دارد. درخت عناب از درختان دیرسبز و زود خزان است که در بهار گل می دهد و میوه آن در اواخر مرداد برداشت می شود. چوب درخت عناب از مرغوبیت واستحکام خاصی برخوردار است که قیمت نسبتاً بالایی دارد و از آن در تهیه ابزار های چوبی استفاده می شود.
گردو
از محصولات فراوان و بسیار مهم خاص منطقه القور می باشد که در هر منطقه ای قابلیت رویش ندارد؛ درخت گردو در اقلیم های سردسیر کوهستانی و با شیرین سازگاری خوبی داشته ورشد می کند. درخت گردو عمری طولانی دارد وعلاوه بر محصولش چوب آن هم قیمتی است از اینرو مهمترین ومعتبرین درخت های بارور به شمار می آید تا حدی که هر درخت را یک مِلک می دانند وممکن است چندین شریک داشته باشد. گردو در بهار گل می دهد ودر اواخر تابستان میوه آن برداشت می شود. از پوست سبز میوه گردو نیز در صنایع رنگرزی استفاده می شود.
درختان
درخت را می توان بعنوان یک گیاه بزرگ چوبی چند ساله تعریف کرد.اگرچه تعریف ثابتی درباره اندازه آن وجود ندارد ، می توان گفت یک درخت بالغ معمولا" دارای ارتفاع حداقل 5/4 متر ( 15 فوت) بوده و شاخه های آن به یک ساقه اصلی متصل هستند.درختان اجزای مهمی از مناظر طبیعی و عناصر ضروری در ساخت فضای سبز به شمار می روند.
درختان در مقایسه با سایر گونه های گیاهی عمر طولانی تری دارند. گونه های کمی از درختان بیش از 100 متر رشد کرده ( 300 فوت) و بعضی از آنها چند هزارسال عمر می کنند.
اجزای تشکیل دهنده درخت عبارتند از : ریشه ها ، ساقه« ها) ، شاخه ها ، شاخچه ها و برگها. ساقه درخت بیشتر ازبافتهای نگهدارنده و انتقال تشکیل شده است ( آوند چوبی و آبکش). درواقع چوب از سلولهای آوند چوبی و پوست اساسا" از آوند آبکش تشکیل شده است.
هنگامیکه درخت رشد می کند حلقه های رشد را بوجود می آورد که در آب و هوای معتدل با شمردن آنها می توان عمر درخت را تعیین نمود همچنین با استفاده ازاین حلقه ها درعلم دارزمان شناسی «dendrochronology) عمرالوار و زیرکارهایی که در گذشته از درختان ساخته شده اند مشخص می شود. ریشه های درخت که عموما" درون زمین قرار دارند لنگرگاه اندامهای بالای سطح زمین بوده و آب و مواد غذایی را از خاک جذب می کنند.
بیرون زمین ، ساقه درخت موجب ارتفاع شاخه های برگدار شده و در رقابت با سایر گونه های گیاهی به جذب نور خورشید کمک می کنند. در بسیاری از درختان ترتیب شاخه ها موجب حداکثر تماس برگها به نور خورشید می شود.
گروه کوچکی از درختان که در کنار هم رشد می کنند را بیشه یا درختستان و چشم اندازی را که با درختان بسیار زیادی پوشیده شده جنگل می نامند. چندین زیست جـــای مثل جنگل استوایی و تایگا ، بیشتر با درختانــــــی که در آنها وجود دارند مشخص می شوند. درختان بلند اما پراکنده ای که بین آنها مرغزار وجود دارد ساوانا نامیده می شود.
تمامی درختان اندامهایی را که دربالا به آنها اشاره شد ندارند مثلا" بیشتر نخلها فاقد شاخه، کاکتوسهای ساگوارو در آمریکای شمالی فاقد برگهای کارکردی و سرخسهای درختی فاقد پوسته می باشند و غیره.
با این وجود تمام اینها برحسب اندازه و شکل زمختی که دارند جزو درختان محسوب می شوند. در واقع گاهی اوقات اندازه، مهمترین عامل است . گیاهی که شبیه درخت است اما معمولا" کوچکتر و دارای چند ساقه و(یا) شاخه هایی نزدیک سطح زمین می باشد درختچه نامیده می شود. بنابراین امکان تمایز مشخصی بین درخت و درختچه وجود ندارد.
از نظر فنی گیاهان بنسای را برحسب اندازه آنها نمی توان جزو درختان به حساب آورد اما نباید با اشاره به یک گونه که دارای نمونه هایی با اندازه یا شکل جداگانه هستند گمراه شد. یک نهال صنوبرهیچ تناسبی با تعریف درخت ندارد ولی کلیه صنوبرها جزو درختان محسوب می شوند.
در اسطوره شناسی و ادیان ، درختان بصورت نمادهای مهمی بکار می روند. مثلا Yggdrasil در در اسطوره شناسی اسکاندیناوی ، درخت کریسمس که از اسطوره شناسی آلمانی گرفته شده ، درخت آدم و حوا در یهودیت و مسیحیت و درخت بودا در آئین بودا. در بعضی از ادیان مانند هندو اعتقاد بر این است که درختان ، منازل ارواح درختان هستند.
درختان خانواده های گیاهان بسیار متوعی وجود دارند لذا گونه های مختلفی از انواع و اشکال برگ ، پوسته ، گل ، میوه و...را دارا هستند. احتمالاسرخسهای درختی نخستین درختان بوده اند که در جنگلهای پهناور رشد کرده اند. بعدا بازدانه ها ، گینکگوها وسرخسهای نخلی پدیدار شدند.
امروزه بیشترین گونه های درختان ، مخروزاها و گیاهان گلدار می باشند. فهرست زیر نمونه هایی از درختان معروف و چگونگی طبقه بندی آنها را نشان می دهد.
زردآلو
به نظر میرسد معنی لاتین زردآلو به معنای پرارزش باشد. زردآلو مخصوصاً برای افرادیکه خارج از کالیفرنیا زندگی می کنند بسیار با ارزش است چون در این نواحی پیدا کردن درخت بالغ این میوه بسیار دشوار است.زردآلو اگر کاملاً رسیده باشد بسیار خوشمزه است و به راحتی آبگز شده و خیلی سریع خراب می شوند بنابراین بهترین نوع زردآلو به نام Blenheim که دردره سانتاکلارای کالیفرنیا رشد می کند به ندرت به خارج از کالیفرنیا صادر می شود. گونه های دیگری که به جهت ظاهر مرغوبشان دربازار، به خارج از کالیفرنیا صادر می شوند عبارتند اززردآلوهایی که در بازارهای خارج کالیفرنیا وجود دارند گونه های بادوام اما بی مزه ترهستند مانند گونه های Patterson و Kat.
اعتقاد براین است که این میوه متعلق به نواحی مرکزی شمال و شمال غربی چین هستند دراین مناطق بیش از 4000 سال است که زردآلو کشت می شود.طی سالیان طولانی کشت زردآلو تا اروپا ، خاورمیانه و سرانجام کالیفرنیا که درآن تقریباً 97 درصد غلات آمریکا کاشته می شود گسترش یافت. این مهاجرت منجر به پیدایش انواع متفاوتی از گونه های زردآلو در سراسر جهان گردید. گونه هایی از زردآلو که در آمریکا دیده می شوند عمدتاً منشاء اروپایی دارند ومبلغان دینی آنها را از اسپانیا به کالیفرنیا آوردند.
کشورهای اصلی تولیدکننده زردآلو عبارتند از ترکیه ، ایتالیا ، اسپانیا ، یونان و آمریکا در رده بندی تولید این میوه دارای رتبه ششم می باشد.
انتخاب وانبار
زردآلوها به خاطرخوشمزگی ، پوست نرم ومخملی و عطر بسیار خوش خود معروف هستند. باید زردآلوهای نسبتاً سفت ، صاف ، گوشتالو و خوش شکل را انتخاب کرد که به رنگ نارنجی مایل به زرد تا نارنجی می باشند.اگر زردآلو خیلی سفت و دارای رنگ سبز باشد نمی تواند عطر و طعم واقعی خود را نشان دهد. نرمی و پرآبی میوه کاملاً رسیده را بالمس کردن می توان احساس کرد و باید هرچه زودترخورده شود.
زردآلوی نپخته را دربسته های کاغذی و در درجه حرارت اتاق و به دور از حرارت و نور مستقیم نگهداری کنید. اگر زردآلو را در کیسه های پلاستیکی در یخچال نگهداری کنند ممکن است هنگام رسیدن فقط یک یا دو روز دوام آورند.بگذارید زردآلو قبل از خورده شدن در دمای اتاق قرار گیرد و تاقبل از خوردن این میوه آنرا نشویید. مراقب باشید تا زردآلوی رسیده را به آرامی بردارید مخصوصاً مراقب باشید به پوست آن آسیب نرسد.
آماده سازی
به علت ساختارظریف زردآلو و اندازه کوچک آن پوست کندن این میوه بصلاح نمی باشد( یالازم نیست) . برای خوردن زردآلو فقط کافیست آنرا از شکاف جداکنید یا با انگشتان خود آنرا از هم جدا کنید. به محض اینکه دونیمه زردآلو از هم جدا شد هسته آن به راحتی بیرون می آید.
زردآلو دربسیاری ازغذاها که نیاز به شلیل یا هلو دارد مورد استفاده قرار می گیرد. این میوه در شیرینی ، کیک ، مربا ، چات نی ، کمپوت و بصورت پخته یا سرخ شده کاربرد دارد؛ خوردن آن باماکیان و گوشت خوک بسیار مطلوب است. زردآلوی کاملاً پخته ، شیرین و معطر را به ندرت می توان در بازار پیدا کرد بنابراین زردآلوهای کمپوت شده اغلب جانشین مناسبی در بسیاری ازخوراک محسوب می شوند.
راهنمایی Tony
اگر تصمیم به خرید زردآلوی خشک شده دارید به دنبال زردآلوهایی باشید که بوسیله خورشید خشک شده اند. آنها بسیار خوشمزه تر از انواعی هستند که با روشهای دیگر خشک شده اند.
انواع مختلف
زردآلوی Castlebrite معمولاً نارنجی روشن و زمانیکه کاملاً می رسد بسیار خوش طعم می باشد اما همانگونه که گفتم این نوع زردآلوخارج از بازارهای کالیفرنیا دیده نمی شود. Katy گونه ای نسبتاً جدید است که از سال 1978 پرورش یافته است. پوست آن زرد نارنجی با مقداری سرخی است که پخته آن طعمی بسیار عالی دارد.
Flaming Gold دارای پوست زرد- نارنجی و ندرتاً زرد رنگ است که به خوشمزگی گونه های Katy وCastlebrite نمی باشد.
زردآلوی Patterson به علت محصول زیاد ، دوام بیشتر و حمل و نقل آسانتربین کشورها از معروفیت بیشتری برخوردار است.
زردآلو Tilton یک گونه منحصر بفرد است و یکی از خوش طعم ترین انواع زردآلوها محسوب می شود. آنچه در ظاهر این نوع زردآلو جلب توجه می کند سطح صاف آن است که یک درز دورتا دورآن امتداد دارد. این زردآلوی دیرین که زمانی گونه چیره کالیفرنیا بود لطیف ، آبدار و ترش وشیرین است.
زردآلوی Blenheim از تمامی گونه ها لذیذتر است. به علت ماهیت ظریف این
گونه ، تازه آن به ندرت یافت می شود بنابراین برای حفظ طعم ترش و شیرین و رنگ خاص آنها معمولاً این نوع زردآلو را خشک می کنند. پیشنهاد می کنم اگر می توانید به دنبال زردآلوی تازه Blenheim باشید
انواع غلات
· گندم: به آب و هوای خنک در فصل رشد، آب و هوای گرم و خشک در فصل برداشت نیاز دارد.
· برنج: آبیاری و بارندگی در کشت این گیاه ضروری است. میانگین دما در 4 تا 6 ماه از فصل زراعی باید 21 درجه سانتی گراد یا بالاتر باشد.
· ذرت: به آب و هوای گرم با رطوبت کافی نیازمند است. این گیاه معمولاً در آمریکای شمالی و جنوبی و همچنین آفریقا کشت می شود.
· جو: به آب و هوای خنک در فصل رشد نیاز دارد. جو مطمئن ترین غلات در شرایط شوری خاک، خشکی یا سرمای زمستان است. جو در زمین هایی که گندم قادر به رشد در آنها نیست هم پرورش می یابد.
· ارزن: از پر محصول ترین غلات در شرایط خشک است و در خاک های غیر حاصلخیز هم رشد می کند. این ماده در آسیا و آفریقا، ماده غذایی مهمی برای انسان و دام می باشد.
· جو دوسر: سابقاً خوراک اصلی مردم اسکاتلند محسوب می شد. در سراسر دنیا از این ماده غذایی به عنوان خوراک دام هم استفاده می نمودند.
· چاودار یا گندم سیاه: از سازگارترین غلات نسبت به شرایط سخت آب و هوایی است. در آب و هوای سرد کشت می شود.
اهمیت امروزی غلات
در بسیاری از کشورهای آسیایی و آفریقایی، بیش از 80 درصد غذای مردم از غلات تأمین می گردد. سهم غلات در غذای مردمان اروپایی 45 تا 55 درصد بوده و در ایالات متحده آمریکا تقریباً 20 تا 30 درصد می باشد.
امروزه نزدیک به 70 درصد سطح زیر کشت یک میلیارد هکتاری جهان را غلات اشغال نموده اند. تقریباً نیمی از کل نیازهای غذایی انسان به ویژه در آسیا به طور مستقیم از غلات تأمین می گردد.
همچنین تولید غلات در مقایسه با دیگر فراورده های غذایی از جمله گوشت، تخم مرغ، شیر و... بسیار بیشتر است. تولید سالانه غلات در جهان، بیش از یک میلیارد و هفتصد میلیون تن می باشد. گندم، برنج و ذرت سه محصول مهم هستند که هر کدام تقریباً یک چهارم تولید سالانه غلات را تشکیل می دهند.
برنج، غذای عمده و روزمره مردم نواحی گرم و مرطوب است. این غله معمولاً در زمین هایی تولید می شود که بتوان آنها را در برخی فصول سال غرقاب یا گل- آب نمود.
گندم به عنوان غله ای سازگار، عمدتاً در زمین های چمن طبیعی و همچنین در مناطقی که آب و هوا برای کشت ذرت مناسب نیست، به عمل می آید. گندم از غلاتی است که در نواحی سرد هم کشت می شود. این غله در سراسر جهان در فصول مختلفی کشت می شود، به طوریکه در هر ماه از سال، گندم در یکی از نقاط جهان در حال برداشت می باشد.
ذرت هم به عنوان یک گیاه گرمسیری، در مناطقی که رطوبت و حرارت کافی در فصل زراعت فراهم باشد، رشد می نماید.
ارزش غذایی غلات
غلات منبع انرژی برای انسان هستند. در کشورهای در حال توسعه، این دسته مواد تمام رژیم غذایی را در بر می گیرند. غلات حاوی هیدرات کربن، پروتئین، چربی، مواد معدنی و انواع ویتامین هستند که البته ضمن مراحل مختلف نگهداری و تهیه، ممکن است بخشی از مواد مغذی مذکور از بین برود.
دانه غلات که کاریوپس یا گندمه نام دارد، منبع خوبی برای تغذیه انسان می باشد. میزان پروتئین برنج از گندم کمتر است. میزان ویتامین های ضروری (از جمله تیامین) برنج صیقل داده شده هم از برنج قهوه ای کمتر می باشد، چون سبوس خود دارای ویتامین های مختلفی است که در مرحله ی صیقل دهی از برنج جدا می گردد.
البته به خاطر داشته باشید که با وجود همه ی موادی که ذکر شد، غلات غذای کاملی محسوب نمی شوند. مصرف این مواد به تنهایی نمی تواند یک رژیم غذایی متعادل و کامل محسوب گردد. میزان پروتئین و در واقع اسیدهای آمینه غلات و همچنین ویتامین موجود در آنها محدود است. برای این که یک فرد بالغ بتواند 65 تا 80 گرم پروتئین مورد نیاز خود را تنها از طریق غلات تأمین کند، باید مقدار بسیار زیادی از این دسته مواد بخورد که در عوض، به دلیل این که غلات حاوی هیدرات کربن هستند، فرد ممکن است چاق شود. بسیاری از پروتئین های گیاهی به همین دلیل که اسیدهای آمینه کافی ندارند نمی توانند به تنهایی در رژیم غذایی افراد مورد استفاده قرار گیرند، بلکه در کنار آنها باید از پروتئین های حیوانی و سبزیجات و حبوبات هم استفاده نمود. البته پروتئین های حیوانی که از انواع حیوانات تأمین می شوند، خود متکی بر منابع گیاهی و از جمله غلات هستند. چون اغلب از انواع گیاهان و غلات، به عنوان خوراک دام استفاده می شود.
امروزه مهندسین ژنتیک سعی می کنند تا با اصلاح نباتات، غلاتی با پروتئین هایی که اسیدهای آمینه ی ضروری بیشتری داشته باشند، تولید نمایند. مقدار دو اسید آمینه ضروری به نام های لیسین و ایزولوسین در غلات کم است و تمام متخصصین اصلاح نباتات تلاش می کنند غلاتی که میزان بیشتری از این دو نوع اسید آمینه داشته باشند را تولید نمایند.
غلات بیشترین شکل انرژی خود را به صورت نشاسته عرضه می کنند. استفاده از دانه کامل غلات، منبع خوبی برای فیبر گیاهی و اسیدهای چرب ضروری می باشد. از برنج به صورت پخته یا آرد برنج استفاده می شود. معمولاً غلات را برای استفاده تبدیل به آرد می کنند. گندم یکی از این غلات است که بیشتر آرد آن به کار می رود. از انواع غلات آرد شده در تهیه ی نان، پاستا، دسر، پیراشکی، کلوچه و... استفاده می کنند. البته آرد را گاهی از سیب زمینی، شاه بلوط، حبوبات و... هم تهیه می کنند.
آب و هوای مناسب برای رشد غلات
عوامل مختلف آب و هوایی قادرند طرز رشد، میزان عملکرد و همچنین کیفیت محصول را تحت تأثیر قرار دهند. بنابراین تولید اقتصادی هر نوع غله در هر ناحیه، کاملاً تابع شرایط آب و هوایی می باشد. گندم، جو و چاودار که به دلیل کوچک بودن بوته شان، غلات کوچک نام می گیرند، به بارندگی سالیانه 300 تا 1300 میلیمتر نیاز دارند و به صورت دیم هم کشت می شوند.
برنج به حرارت و بارندگی کافی (یا آبیاری کافی) نیاز دارد. معمولاً برنج در نواحی که سالانه نزدیک به 1000 میلیمتر یا بیشتر بارندگی دارند کشت می شود. ذرت هم با این که یک گیاه گرمسیری است در آب و هوا و ارتفاعات مختلف از نواحی پست تا ارتفاع 3000 متری از سطح دریا کشت می گردد.
جو از همه ی غلات مقاوم تر است و می توان آن را حتی در کشور سیبری هم کاشت. گندم از همه ی غلات رایج تر است.
معمولاً گیاهان سردسیری را در نواحی گرمسیری، البته در نواحی بلند و خنک کوهستانی می کارند که در این صورت، کشاورزان می توانند به دلیل شرایط مساعد و خنکی کوهستان های نواحی گرمسیر، هر ساله چند بار غلات بکارند.
غلات گرمسیری را در نواحی پست گرمسیری که آب و هوای معتدلی دارند می کارند و همچنین می توان این غلات را در نواحی معتدل، البته در فصل هایی که سرما و یخبندان نباشد کشت نمود. معمولاً این دسته انواع بهاره و زمستانی دارند.
ساختمان دانه غلات
دانه غلات، میوه خشکی است که اصطلاحاً به آن گندمه و به زبان عامیانه دانه یا غله می گویند. این دانه دارای چندین لایه خارجی بوده که خارجی ترین لایه را پریکارپ می نامند و همچنین دو قسمت به نام های آندوسپرم و گیاهک دارد. غشای تخمدان، پوست دانه و لایه آلورون که در مجموع سبوس را تشکیل می دهند، در مرحله ی تهیه آرد از غلات جدا می شوند. حتی گاهی گیاهک را هم از دانه جدا نموده و با سبوس مخلوط می نمایند. سبوسی که گیاهک داشته باشد، پروتئین بیشتری نسبت به آندوسپرم نشاسته ای دارد. چون پروتئین گیاهک از هر قسمت دیگری در دانه بیشتر است. آردی که در تهیه ی آن از تمام قسمت های دانه غلات استفاده نموده باشند نسبت به آرد سفید، که برای تهیه آن سبوس و گیاهک را جدا نموده اند دارای مواد مغذی بیشتری می باشد.
مراحل رشد غلات
دوره رشد غلات شامل مراحل جوانه زنی، پنجه زنی، تشکیل روزت، ساقه رفتن، تشکیل گل و تشکیل میوه است که هر کدام از این مراحل را به اختصار در اینجا توضیح می دهیم:
1. جوانه زنی: این مرحله با نفوذ ریشه در پوست دانه و غشای تخمدان آغاز می شود. ریشه ی اولیه چندان پر پشت نیست، اما ریشه های ثانویه که شامل ریشه های نا بجا هم می شود، در مراحل اولیه رشد به وجود خواهند آمد که این ریشه های ثانویه قوی تر بوده و قدرت کافی برای نگه داشتن گیاه در خاک را دارند.
2. پنجه زنی: پس از آن که اولین برگ های گیاه سطح خاک را شکافت و ساقه اصلی شروع به رشد نمود، مرحله پنجه زنی آغاز می گردد؛ یعنی جوانه های موجود در محل اتصال برگ های پایینی به ساقه، فعال شده و شروع به رشد می کنند.
3. تشکیل روزت: برگ های گیاه در فاصله ی دو مرحله پنجه زنی و ساقه رفتن رشد نموده و بلند می شوند و مجموعه ای برگ را در ابتدای ساقه ایجاد می کنند. این مرحله را تشکیل روزت می نامند.
4. ساقه رفتن: در این مرحله ساقه طویل می شود. در اوایل این مرحله، گل آذین هم تشکیل می شود.
5. تشکیل گل آذین: در این مرحله گل آذین بوته از داخل غلاف خارج می شود. گل کردن غلات معمولاً زمانی که گل آذین داخل غلاف است یا بلافاصله پس از تشکیل گل آذین صورت می گیرد. گل های گیاهان خانواده گرامینه، به صورت گروهی به وجود می آیند. منظور از گل آذین، آرایش گل یا طرز قرار گرفتن گل روی ساقه است. مجموع چند گلچه که روی محور گل آذین است را سنبلچه می گویند.
6. میوه: زمانی که میوه می رسد، غشای تخمدان نازک شده و به پوست دانه می چسبد. این گونه میوه ها را گندمه گویند، مثل دانه گندم، ذرت و چاودار. دانه بعضی غلات حتی پس از برداشت هم داخل غلاف باقی می ماند، مثل برنج و جو.
برداشت محصول
برداشت غلات باید به موقع صورت گیرد. برداشت زودتر یا دیرتر از موقع محصول، موجب کاسته شدن کیفیت آن می شود. تأخیر در برداشت غلات دانه ریز، سبب ریزش دانه، خوابیدگی یا شکستن بوته ها در مزرعه و بالاخره کاهش میزان ماده خشک می گردد. برداشت زود هنگام محصول هم موجب پایین آمدن کیفیت غلات می گردد.
وزن دانه ها تا زمان رسیدن دانه افزایش می یابد، ولی پس از آن رو به کاهش می گذارد. همچنین دانه های نارسی که زود هنگام برداشت می شوند، چه در مزرعه و چه در انبار بیشتر در معرض آسیب های ناشی از گرما و آفات از جمله کپک زدگی قرار می گیرند. زمان مناسب برای برداشت دانه، موقعی است که آندوسپرم دانه های غلات سفت شده و میزان رطوبت آن هم به 18 درصد رسیده باشد.
در کشورهای توسعه یافته برای دروی محصول تنها از وسایل مکانیکی همچون کمباین استفاده می شود. اما در کشورهای در حال توسعه از روش های گوناگونی همچون استفاده از داس برای برداشت محصول استفاده می نمایند.
چاودار بعنوان یک گیاه پوششی
چاودار بعنوان یک غله انتخاب بسیار مناسبی از گیاهان پوششی زمستانه است بدلیل اینکه سریعا رشد نموده وسطح خاک را می پوشاند این امر موجب حفظ خاک میگردد دارای ریشه ای عمیق است که در زراعتهای یکساله از متراکم شدن وفشرده شدن خاک جلوگیری میکند . سیستم ریشه ای قوی و وسیع چاودار موجب جذب عناصر غذایی از اعماق پروفیل خاک میگردد ودر زراعتهای بدون شخم موجب کنترل علف هرز نیز میگردد .
چاودار یکی از آسانترین گیاهان جهت رشد است . میزان بذر مصرفی در هر ایکر بین 200-60 پوند توصیه میگردد . (بستگی به این دارد که شما چقدر میخواهید). البته بر اساس نتایج تحقیقات بعمل آمده جهت کشت گیاهان پوششی در کارولینای شمالی و ویرجینیا مقدار بذر مصرفی90پوند در هر ایکر توصیه میگردد . عمق کاشت آن بین 5/1-1 اینچ است زمان کاشت آن در ویرجینیا دو هفته قبل و چهار هفته از اولین سرمای کشنده توصیه میگردد .
چاودار مانند گندم به کودهای ازته بسیار خوب پاسخ میدهد اگر آن را بعد از ذرت یا سایر محصولاتی که کود ازته داه نشده است کشت شود بندرت به کود ازته نیاز خواهد داشت . چاودار یکی از مشهورترین گیاهان جهت جذب ازت اضافی مانده در خاک از کشت های قبلی است و بطور عموم برای این هدف کشت میگردد . نتایج تحقیقات نشان میدهد که چاودار میتواند در هر ایکر به میزان 80-40 پوند ازت باقی مانده خاک را جذب کند واین عمل موجب کاهش پتانسیل آلودگی آبهای زیر زمینی در اثر نیترات است و موجب نگهداری کود های ازتی در داخل خاک میگردد . این دو خصوصیت ، چاودار را بعنوان یکی از محصولات پاک کننده (یا تصفیه کننده ) معرفی میکند . میزان متوسط فسفر و پتاسیم در خاک برای رشد ونمو چاودار کافی است . جهت آماده سازی زمین برای کاشت ذرت ، وسایر محصولات میتوان چاودار را ته برکرد . یا از طریق آتش زدن از مزرعه حذف نمود . اگر ته برکردن روش انتخابی برای حذف چاودار باشد این عمل بایستی در زمان گل دهی انجام گیرد .اگر برداشت زودتر انجام گیرد چاودار مجددا رشد خواهد نمود .
چاودار میتواند بخوبی علف های هرز را کنترل کند زمانیکه بصورت مالچ با خاک مخلوط گردد . مواد طبیعی شیمیایی گیاهی که از بقایای چاودار ترشح میشود موجب جلوگیری از سبز شدن بذور ریز علفهای هرز تا حدود سی روز میگردد . در زمانیکه مالچ را از سطح خاک جمع آوری می کنیم قسمت عمده بار علفهای هرز که مانع زراعت میگردند بطور گسترده از بین میرود . با وجود این قسمت عمده بذور علفهای هرز در اثر شخم زدن از بین نمی رود و در خاک باقی میماند . در حال حاضر هنوز هم از شخم زدن با کولتیواتور استفاده میگردد بطوریکه آن میتواند پوشش گیاهی را قطع واز تکثیر بذر علف هرز جلوگیری نماید.
بررسیهای آقای دکتر دوگلاس متخصص علفهای هرز در کارولینای شمالی نشان داد که شخم نزدن و استفاده از مالچ با تراکم زیاد میتواند در کنترل علفهای هرز بسیار موثر باشد . بدون استفاده از علف کشهای پیش رویشی وقتی که گیاه چاودار با خاک ترکیب و مخلوط میشود مزرعه به آسانی شخم زده میشود . در این حالت قسمت عمده مبارزه با علفهای هرز انجام گرفته است . البته بایستی گفت که چاودار رشد علف هرز را به تاخیر می اندازد اما علفهای هرز زمستانی معمولا مشکلی برای محصولات تابستانی بوجود نمی آورند .