X
تبلیغات
بزرگترین وبلاگ مقاله کشاورزی ایران

بزرگترین وبلاگ مقاله کشاورزی ایران
 
وبلاگ دانشجویان دانشکده کشاورزی سراوان با بیش از 10000مقاله کشاورزی رایگان

چكيده

نياز به علوفه وتامين آن جهت تغذيه دام در كشور از اهميت غيرقابل انكاري برخوردار است . با توجه به كم آبي در كشور لازم است گياهاني كشت شوند كه مقاوم به خشكي باشند . سورگم گياهي است كه به خشكي وكمبود آب مقاوم بوده وبا عملكرد علوفه اي مناسب مي تواند يكي از مهمترين محصولات كشاورزي سطح كشور باشد . در حال حاضر انواع علوفه اي سورگم وسودان گراس (Sorghum , S.sudanense)bicolor در ايران مورد توجه كشاورزان بوده كه پس از برداشت جو وگندم اقدام به كشت سورگم محلي نموده وعلوفه آن را در پائيز به مصرف تعليف گوسفندان مي رسانند.

سودان گراس بدليل قطر ساقه كمتر وپنجه زيادتر نسبت به سورگم كه داراي ساقه ضخيم تر وپنجه كمتري است خوشخوراكتر مي باشد . از طرف ديگر سودان گراس در مقايسه با سورگم عملكرد علوفه اي كمتري دارد ،لذا براي بدست آوردن كميت وكيفيت مناسب علوفه اي ، اقدام به دورگ گيري بين سورگم وسودان گراس مي شود . بدين منظور در اين طرح هيبريدهاي سورگم – سودان گراس تهيه شده با ارقام علوفه اي وسودان گراس مقايسه گرديدند .در سال 1371 عمل دو رگ گيري بين لاين هائي از سورگم (A-line) وسودان گراس (R-line)انجام وتعداد هفت هيبريد سورگم – سودان گراس تهيه گرديد . در سال 1372 بذور هيبريد مذكور وشش لاين سودان گراس (والدين ارقام هيبريد ) وپنج لاين خالص وسازگار منطقه به همراه يك هيبريد سورگم سودان گراس معرفي شده از طرف وزارت كشاروزي بنام Speed Feed در يك طرح بلوك هاي كامل تصادفي با پنج تكرار كاشته شدند واز نظر كمي وكيفي مورد مقايسات قرار گرفتند . در اين آزمايشه فاكتورهاي رويشي شامل ارتفاع ساقه ، تعداد پنجه ، وزن تر وخشك وفاكتورهاي شيميائي ، درصد فيبر خام وپروتئين خام مورد ارزيابي قرار گرفتند . نتايج مقايسه نشان داد كه از نظر آماري در چين اول تفاوت بين هيبريدها ولاين هاي والد سودان گراس تنها در مورد ارتفاع ساقه معني دار بود وبيشترين ارتفاع ساقه در اين چين به لاين هاي خالص سورگم تعلق داشت . در اين گروه رقم Sofra با 3/238 سانيتمتر حداكثر ارتفاع را داشت . بيشترين قطر ساقه وتعداد پنجه به ترتيب به لاين هاي خالص ورگم علوفه اي وهيبريدها اختصاص داشت . حداكثر وزن تر در چين اول به گروه لاين هاي خالص تعلق داشته كه در اين گروه رقم خالص 10 و 80 به ترتيب با عملكرد 73/39 و 11/39 تن در هكتار بيشترين وزن تر را داشتن . عملكرد هيبريد IS646 × A52 از دو رقم فوق بيشتر بود.

در چين دوم هيبريدها نسبت به لاين هاي خالص رشد سريعتر ووزن تر بيشتري داشتند . در اين گروه هيبريدهاي IS646× A52 و IS3254 × A52 وزن تر بيشتري را به خود اختصاص دادند . در طول فصل رشد هيبريدها بيشترين وزن تر وخشك را در مجموع دو چين داشتند . از نظر فاكتورهاي شيميائي فيبر خام وپروتئين خام بين هيبريدها ولاين هاي سودان گراس در هر دو چين تفاوت معني داري مشاهده نگرديد وبيشترين درصد فيبر خام در چين اول با 58/29 درصد به لاين هاي خالص وحداكثر پروتئين خام در همين چين به لاين هاي سودان گراس با 9/9 درصد تعلق داشت.

در ميان هيبريدها ، هيبريد IS646 × A52 در طول فصل رشد بيشترين وزن تر وخشك را داشت وعملكرد علوفه تر آن در مقايسه با هيبريد Speed Feed به ترتيب 64/89و 53/60 تن درهكتار بود.


نوشته شده در تاريخ 89/08/05 توسط عبدالحسين كامراني

 تناوب زراعي: ROTATION

 

با توجه به پیشرفت علوم در تمامی زمینه ها، بخش کشاورزی نیز درسالها ی اخیر پیشرفت چشمگیری داشته است. بطوری که اطلاعات و دانش کشاورزان هر روزه بیشتر و بیشتر می شود. از جمله مسائلی که امروزه اکثر کشاورزان نسبت به انجام آن اشتیاق نشان می دهند بحث تناوب زراعی است. هر چند که از سالیان قبل آنان به طور تجربی اثرات تناوب زراعی را در افزایش عملکرد محصول خویش مشاهده نموده اند. اما امروزه تناوب یک بحث کاملا تخصصی است و در یک برنامه تناوبی صحیح باید نیازهای غذائی، شرایط اکولوژیکی، فیزیولوژیکی و سایر مسائل مربوط به گیاه به طور خاص مورد توجه قرار بگیرد. كشت متوالي و پشت سر هم يك محصول و يا محصولات هم خانواده نه تنها از لحاظ بازده اقتصادي مقرون به صرفه نمي باشد،بلكه به تدريج باعث فقير شدن خاك زراعي مي گردد.

 

تناوب زراعي: ROTATION

تعريف: توالي کاشت گياهان مختلف براي يک يا چند سال براساس نظم و ترتيب خاص در يک زمين ثابت را تناوب زراعي مي گويند. (٣،ص٣٤٩) اهداف تناوب زراعی

مهمترين هدف اجراي تناوب زراعي، افزايش توليد محصولات زراعي مي باشد که با دنبال کردن اهداف زير قابل دستيابي است:

١− حفظ و افزايش حاصلخيزي خاک

محصولاتي که در يک برنامه تناوبي قرار مي گيرند، بايد حتي المقدور از نظر نياز غذايي، آبي و شکل ريشه تفاوت داشته باشند. چون بعضي از گياهان برخي مواد غذايي را بيشتر از ساير مواد جذب و مصرف مي نمايند. (گندم با ٣تن عملکرد، تقريبا ٦٢ کيلوگرم ازت جذب ميکند.)

 

همچنين بعضي از گياهان زراعي داراي ريشه هاي سطحي و بعضي ديگر داراي ريشه هاي عميق هستند، بنابراين بايد از کشت پشت سرهم گياهاني که داراي ريشه هاي هم شکل و هم عمق هستند خودداري نمود. در يك برنامه تناوبي صحيح و اصولي بايد حداقل يك گياه از خانواده بقولات (يونجه، شبدر، لوبيا و...)

وجود داشته باشد. اين گياهان ازت هواي موجود در خاک را جذب و ذخيره و باعث افزايش ازت خاک مي شوند. در نتيجه خاك حاصلخيزتر شده و عملكرد نيز به طور چشمگيري افزايش خواهد يافت.

همچنين وجود گياهي مانند کلزا در برنامه تناوبي با گندم داراي محاسناتي به شرح ذيل مي باشد:

الف) افزايش حداقل ١٥% عملکردكشت گندم بعدازكشت کلزابراساس تحقيقات علمي انجام شده .

ب) کنترل علفهاي هرز باريک برگ گندم .

ج) کاهش جمعيت آفات گندم با قطع دوره زندگي آفات.

د) کاهش بيماريهاي گندم به دو دليل:

١− عدم ميزباني عوامل بيماريزا.

٢− ترشح مواد از بين برنده عامل بيماري در خاک.

ه) افزايش حاصلخيزي خاک به دليل پوسيده شدن سريع بقايا و کلش آن.

و) کاهش ريسک توليد در يک سال زراعي با کاشت دو محصول متفاوت.

ي) بهبود ساختمان خاک به علت داشتن ريشه هاي ضخيم و طويل و همچنين افزايش مواد آلي خاک.

(کلزا به ازاء توليد هر تن دانه١٢تا ١٥کيلوگرم فسفر ٧٠ کيلو ازت، ٢٥ کيلو پتاسيم، ٣٠ کيلو منيزيم از خاک جذب مي کند.) (١،ص١٣،١٤،١٥،١٦)

٢− جلوگيري از زياد شدن مواد سمي در خاک

ريشه بعضي از گياهان مواد سمي ترشح مي کنندکه ممکن است اين مواد مدتي در خاک باقي بمانند. اگر اين نوع گياهان زراعي مداوم در يک زمين کشت شوند، مقدار مواد سمي در خاک زياد شده و ممکن است

 

براي خود آن گياه و حتي براي بعضي گياهان زراعي ديگر خطرناک باشد. همچنين پوسيده شدن باقيمانده بعضي از گياهان زراعي در خاک باعث

توليد مواد سمي مشخصي شده که منجر به کاهش رشد و نمو گياهان زراعي ديگر مي شود.

به عنوان مثال در نتيجه پوسيده شدن کاه يولاف و گندم، شاخ و برگ سويا و ساقه هاي ذرت و سورگوم، مواد سمي توليد مي شود. کشت متوالي اين نوع محصولات در يک زمين باعث افزايش تدريجي مواد سمي در خاک و در نتيجه خاک به تدريج قابليت کشت را از دست مي دهد.

٣−جلوگيري از فرسايش خاک

بعضي از گياهان مانند سير و پياز سطح خاک مزرعه را به خصوص در ابتداي دوره رشد به خوبي نمي پوشانند و در نتيجه بارانهاي شديد و يا بادهاي تند، قسمت فوقاني خاک زراعي را جابجا ويا حتي از مزرعه خارج مي کند .همچنين بعضي از محصولات زراعي به آب بيشتري نياز دارند و در آبياريهاي سنگين بخصوص آبياري کرتي و نشتي، خاک مزرعه جابجا شده و از دسترس خارج مي شود و يا مواد غذايي خاک به مرور از لايه هاي زراعي شسته و به قسمتهاي زيرين خاک منتقل مي شود.اين جابجاييها را فرسايش گويند. حال يک تناوب زراعي صحيح مي تواند تا حدودي از فرسايش جلوگيري نمايد.

بعضي از گياهان علوفه اي بوسيله ساقه و بر گهاي فراوان خود تقريبا سطح خاک را به طور کامل پوشانده و خاك را از فرسايش آبي و بادي حفظ مي کنند. گياهاني که ريشه افشان و سطحي دارند(مثل گندم و جو) خاک سطحي را به وسيله ريشه هاي خود نگه داشته و از جابجايي خاک سطحي جلوگيري مي کنند.

٤− کنترل علفهاي هرز

اگر در يک زمين هميشه يک محصول يا محصولات هم خانواده مثل گندم و جو کشت شود، شرايط محيطي براي رشد و نمو بعضي از علفهاي هرز مناسب مي شود .در نتيجه جمعيت آن نوع علف هرز به مرور زياد شده و خسارت زيادي به محصول وارد مي آورند.اما در صورتي که تناوب مناسب

اجرا شودشرايط محيطي براي رشد علف هرز نا مناسب مي شود. از طرفي در سالي که گياهان وجيني کشت مي شوند به طور مکانيکي با علفهاي هرز مبارزه جدي تري به عمل مي آيد. همچنين در يک تناوب

زراعي کشت گياهاني که رشد سريعي دارند به کنترل علفهاي هرز کمک مي کنند ،در نتيجه رشد سريع و زياد اين گياهان (گياهان خفه کننده) علفهاي هرز در زير ساقه و برگ آنها قرار گرفته و از بين مي روند.

مثال: کشت سويا موجب کنترل علف هرز بند واش مي گردد.(٦ ،ص٤٧)

٥−کنترل آفات و بيماريهاي گياهي

هر گياه زراعي آفات و بيماريهاي خاص خود را دارد. بنابراين کشت متوالي يک محصول زراعي در يک زمين باعث ازدياد جمعيت آفات و بيماريهاي مربوط به آن مي شود و خسارت بيشتري به محصول وارد مي آيد. به عنوان مثال سوسک قهوه اي گندم که از آفات مهم گندم مي باشد اگر در زميني طي چند سال پشت سر هم گندم و جو کشت شود، جمعيت اين آفت زياد شده و خسارت آن افزايش مي يابد. يا اگربراي ٤ تا ٥ سال در يک زمين چغندر قند کاشته نشود نماتد آن تقريبا کنترل مي شود.

٦−استفاده مناسب از منابع آب قابل استفاده براي آبياري

اگر مزارع بزرگ که با محدوديت منابع آب روبه رو هستند به چند قطعه تقسيم و يک تناوب زراعي صحيح در آنها اجرا شود، و اين محصولات از نظر زمان کاشت، طول دوره رشد، نياز آبي و زمان آبياري با هم متفاوب باشند، يقينا از منابع آب موجود استفاده بهتري به عمل مي آيد.در صورتي که آب موجود براي کاشت کليه اراضي يک مزرعه کفايت نداشته باشد و يا از طريق انتخاب محصولات نتوان با کمبود آب در ماههاي خاصي مقابله نمود، لازم است آيش يکساله را در تناوب قرار داد.

٧−توزيع نيروي انساني و ماشين آلات

تلاقي زماني عمليات کاشت،داشت و برداشت محصولات سبب تراکم کاري در بعضي زمانها وبلا استفاده ماندن نيروي انساني و مکانيکي در بعضي مواقع مي گردد. هر چه مزرعه کوچکتر وسطح کاشت هر محصول

 

كمتر باشد، عامل توزيع نيروي انساني و ماشين آلات نقش مهمتري در

انتخاب محصولات پيدا مي کنند.

٨−عوامل اقتصادي

نوسان قيمت فروش بعضي از محصولات مانند سيب زميني وپياز زياد

است. بعضي از محصولات نيز آسيب پذيري زيادي نسبت به عوامل و سوانح طبيعي دارند . چنين محصولاتي از ريسک توليد بالايي برخوردارند. هرچه تنوع کاشت بيشتر باشد، ريسک توليد کمتر و شکست در توليد يک محصول ممکن است تا حدي با موفقيت در توليد سايرين جبران گردد.

 

اصول تناوب

در يک برنامه تناوب زراعي، نوع محصولات زراعي، و ترتيب کشت آنها با توجه به اصول کلي زير مشخص مي گردد:

الف) کشت محصولات انتخاب شده بايد از نظر اقتصادي مقرون به صرفه باشد.

ب) از کشت پشت سرهم گياهان هم خانواده و گياهان دانه اي (غلات يا حبوبات) تا حد امکان خودداري گردد.ج) بقولات دانه اي ( لوبيا )، بين دو محصول وجيني و يا قبل ازغلات دانه ريز (گندم وجو) قرار گيرند.د)گياهان خانواده بقولات حتي در مواردي که يک گياه براي توليد دانه و گياه ديگر براي توليد علوفه باشد، پشت سر هم کشت نشوند.و) محصولات وجيني بعد از گياهان علو فه اي يا کود سبز قرار گيرند.ه)از کشت متوالي گياهاني که داراي آفات و بيماريهاي مشترک هستند، خودداري گردد.کشت گندم به مدت چند سال در يک زمين محصول توليد خواهد نمود، ولي اين کار از نظر تکنيک زراعي مناسب و صحيح نيست.بهترين گياه قبل از گندم طبق تجارب زيادي که حاصل شده است گياهي است که خواص فيزيکي خاک را اصلاح نموده وسبب بالا رفتن حاصلخيزي خاک شود. اين نباتات عبارت اند از سيب زميني، چغندرقند، حبوبات، سبزيجات و نباتات روغني.

زینب جعفری زاده

2009/7/17, 10:31 PM

انواع تناوب در مناطق مختلف اکولوژیکی

تناوب هايي که در نقاط مختلف براي گندم برقرار مي شود، بستگي کامل به شرايط جوي، نوع زراعتي از نظر آبي يا ديمي و مقدار آب موجود در منطقه خواهد داشت.(٢ ،ص٨٩)

هر گاه منطقه سرد سير باشد، بهتر است براي کشت گندم آبي تناوب سه ساله ويا دو ساله اي به شرح ذيل برقرار گردد:

سال اول: چغندر قند، سيب زميني و يا ساير نباتات وجيني مناسب با آب و هواي منطقه.

سال دوم: آيش

سال سوم: گندم

و يا سال اول: گندم - سال دوم: آيش

در مناطق سرد سير پس از برداشت چغندرقند چون سرماي زودرس پاييز را داريم، به علت شروع سرما و احتمالا يخ زدن زمين ممکن است نتوان گندم را در پاييز کشت نمود، بنابراين يا بايد زمين را آيش و يا گندم بهاره کشت نمود. در اين صورت تناوب دو ساله برقرار شده و به صورت ذيل است:

سال اول، چغندر قند، سال دوم، گندم بهاره (بک کراس روشن بهاره- کراس اميد، فلات).

در نقاطي که آب و هواي معتدل داشته و زراعت آبي است، تناوب سه ساله زير عمل مي شود:

سال اول نباتات وجيني – سال دوم گندم –سال سوم آيش.

در مناطق با پائيز معتدل اما آب کم، تناوب چهار ساله و يا سه ساله به صورت زير انجام مي شود:

١−زمينهاي نسبتا قوي: تناوب چهار ساله{سال اول: چغندر قند، سيب زميني (نبات وجيني). سال دوم: گندم-سال سوم: آيش- سال چهارم، گندم و جو.

 

٢− زمينهاي ضعيف: تناوب سه ساله:

سال اول: چغندر، ذرت، سيب زميني (وجيني)- سال دوم: گندم- سال سوم: آيش.

در مناطق با آب کافي و کودهاي دامي و شيميايي براي تقويت خاک آيش منسوخ و تناوب دو ساله زير اعمال مي شود:

سال اول گندم، سال دوم حبوبات يا دانه هاي روغني (آفتابگردان، کلزا

،سويا).

در مناطق با زراعت مکانيزه در سطح گسترده در مناطق سردسير تناوب پنج ساله:

سال اول يونجه- سال دوم يونجه– سال سوم يونجه- سال چهارم نباتات وجيني- سال پنجم گندم.

يا سال اول چغندر قند- سال دوم گندم پائيزه –سال سوم سيب زميني- سال چهارم گندم پائيزه.

در مناطق معتدل و گرم که زراعت مکانيزه است تناوب هفت يا هشت ساله ميتوان برقرار نمود.

شمال ايران (گنبد و گرگان و مازندران )= دو ساله- سال اول پنبه يا باقلا– سال دوم گندم

به طور کلي در مناطقي که گندم به صورت ديم کشت مي شود و در سال کمتر از ٣٥٠ تا ٣٧٥ ميلي متر باران مي بارد، لازم است که زمين يک سال آيش باقي بماند ولي در مناطقي که ٤٥٠ تا ٥٠٠ م.م باران ببارد، کشت گندم همراه با کود سبز نتيجه خوبي خواهد داد.(٢ ،ص٨٩،٩٠،٩١)

در زراعتهاي آبي، گندم معمولأ در آخر تناوب قرار مي گيرد، زيرا گندم يک گياه زراعتي کنترل کننده از نظر آفات، امراض و علفهاي هرز مي باشد .(٢ ص،٩٢)

گياهان از نظر مقاومت به ساختمان خاک به سه دسته تقسيم مي شوند:

١−گياهان وجيني درجه١:

اين گياهان به ساختمان خاک حساسيت زيادي دارند و کشت و کار آنها

 

پرزحمت بوده، واز لحاظ اقتصادي بازده بالا دارند. مثال: سيب زميني، چغندر قند، پنبه، آفتابگردان، سبزيجات و گياهان جاليزي.

٢−گياهان وجيني درجه٢:

به ساختمان خاک حساسيت کمتري داشته و توليد مطلوبي دارند. مثل: ذرت، توتون، بادام زميني.

٣−گياهان وجيني درجه٣:

به ساختمان خاک مقاومتر هستند. مثال: گلرنگ، کلزا، حبوبات، غلات.

ترتيب گياهان در تناوب بدين صورت است كه ابتدا گياهان وجيني درجه يك ،سپس وجيني درجه دو،و در آخر گياهان وجيني درجه سه را مي كارند.اگر دو گياه وجيني درجه سه داشته باشيم،حبوبات بعد از آنها كشت مي گردند تا كمبود مواد غذائي را در خاك جبران نمايند.

هيچگاه دو گياه خانواده لگوم مانند يونجه و شبدر را به علت تثبيت بيولوژيك ازت پشت سر هم نمي كارند. اگر هدف كود سبز باشد، گياه مورد نظر در ابتداي تناوب قرار مي گيرد. مثلا يونجه در ابتداي تناوب باعث افزايش ازت خاك گشته و كشتهاي بعدي از ازت موجود در خاك استفاده بهتري خواهند نمود.

همواره آيش را نيز در ابتداي تناوب قرار مي دهند تا رطوبت بيشتري در خاك براي كشتهاي بعدي تهيه شود وبافت خاك نيز بهبود يابد.

براي گياهان چندساله و آنهايي که ريشه عميق دارند، زمين بايد خوب تهيه شده و در تناوب بندي دقت زيادي شود. مثال:

يونجه، گندم، اسپرس، گندم يا گندم پائيزه آيش، گندم بهاره، آيش يا گندم، ذرت علوفه اي، يونجه، گندم.

درنظر گرفتن تناسب ٥٠% غلات، ٢٥% علوفه و يا حبوبات و ٢٥% گياهان وجيني بهترين نوع تناوب مي باشد.

مهمترين مساله در تناوب اين است که گياهان بر روي هم اثر سوء نداشته باشند و يکديگر را کامل کنند. مثلا حبوبات بويژه نخود اثر سوء بر

 

روي ديگر حبوبات دارد. لذا کشت پشت سرهم حبوبات توصيه نمي شود. (٤،ص٣٩)

قرار دادن آيش در برنامه هاي تناوبي زراعي تقريبا منسوخ شده است و

فقط در مواقعي که با بحران کمبود آب مواجه هستيم به ناچار بايد از آيش استفاده نمود. چراکه با توجه به افزايش روز افزون جمعيت، استفاده از تمامي پتانسيلهاي موجود با حداکثر افزايش عملکرد در واحد سطح ناگزير به نظر مي رسد. همچنين در يک برنامه تناوب زراعي صحيح بايد گياهاني که نسبت به ساختمان خاک حساسيت بيشتري دارند در ابتداي تناوب قرار بگيرند و گياهاني که حساسيت کمتري به ساختمان خاک دارند بخصوص گندم در انتهاي برنامه تناوبي قرار بگيرند. تناوب زراعي هر

منطقه بايد بر اساس شرايط آب و هوائي و بازده اقتصادي محصولات آن منطقه برنامه ريزي شود. وجود گیاهان خانواده لگومینوز در تناوب با گندم آبی امری اجتناب ناپذیر بوده، چراکه این گیاهان علاوه بر اصلاح و بهبود ساختمان خاک ، باعث افزایش راندمان عملکرد این محصول می شوند علاوه بر آن کشت گیاهان خانواده لگومینوز خود به تنهایی دارای توجیه اقتصادی از لحاظ عملکرد می باشند .

 

 

منابع مورد استفاده :

١−آنجفي، مجيد و زاهدي، محمد 1385، زراعت كلزا چرا؟چگونه؟. چاپ اول، سازمان جهاد كشاورزي استان مركزي.

٢−خدابنده، ناصر1384، غلات، چاپ هشتم، دانشگاه تهران.

٣−خواجه پور، محمد رضا1378 ، اصول و مباني زراعت ، چاپ دوم ،جهاد دانشگاهی اصفهان.

٤−قربانی جاوید، مجید 1384، کتاب جامع زراعت، اصلاح نباتات، بیوتکنولوژی، چاپ اول، انتشارات دانش پژوهان فردا.

٥−شاه پسند، محمد رضا و همکاران1384، راهنمای گندم آماده سازی زمین و کاشت، جلد اول، چاپ دوم، نشر آموزش کشاورزی.

٦−مجتهدي، علي، زراعت سويا، چاپ ششم ،انتشارات بهمن.

 

 

 

 

 

منبع: مرکز مقالات کشاورزی AKE( بزرگترین وبلاگ کشاورزی ایران )

 

 

 

 


نوشته شده در تاريخ 89/06/14 توسط محمد

تسطیح

عملیات تسطیح به معنی پر کردن گودی ها وصاف کردن بلندی ها و در نهایت ایجاد شیب مناسب جهت حرکت آب بر روی زمین است که معمولاً با ادواتی مانند بولدوزر ، گریدر ، و یا اسکریپر انجام می شود.

عملیات تسطیح قبل از کشت و به دلایل زیر صورت می گیرد

 

● توزیع یکنواخت آب آبیاری وباران

● جلوگیری از فرسایش و هدر رفتن آب

● کار کردن مناسب و بهتر ادوات کشاورزی درزمین

نکته مهم در تسطیح زمین این است که چون لایه سطحی زمین از لحاظ مواد غذایی و ساختمان کاملتر و قویتر ازلایه زیرین خاک است . لذا هنگام جابجایی حجم زیادی از خاک ابتدا باید قسمت سطحی خاک ( حدود٢٠ - ٣٠ سانتی متر ) زراعی حاصلخیز را جدا کرده ، در قسمتی جمع نمود و پس از عملیات خاکبرداری از لایه های زیرین مجدداً خاک حاصلخیز سطحی را بر روی سطح تسطیح شده پهن نمود ، در غیر این صورت زمین قدرت لازم جهت رشد و نمو گیاه را از دست خوهد داد .

ماخا ر

ماخار به منظور مرطوب نمودن و نرم كردن بافت خاك جهت انجام تسهيل عمليات شخم مناسب با عمق شخم مطلوب انجام مي گيرد از مسائل مهم ماخار يكنواختي آبياري سطح زمين مي باشد كه چنانچه سطح مزرعه به صورت يكنواخت آبياري نشود و بعضي جاها خشك بماند در تهيه زمين با گاوآهن دچار مشكل شده و در اين قسمتها ضمن اين كه عمق شخم كمترمي شود كلوخه ايجاد مي گردد و باعث عدم تهيه خوب زمين مي شود كه جهت كاشت با خطي كار مشكل ايجاد مي نمايد. از مزاياي ديگر ماخار رشد علفهاي هرز تا زمان انجام شخم مي باشد كه با انجام عمليات شخم آن تعدادي از بذور علفهاي هرز كه جوانه زده و رشد نموده اند از بين مي روند.

شخم

قبل از شخم زدن ، زمین آبیاری می شود و بعد از گاو رو شدن بوسیله گاو آهن بر گردان دار زمین را

زیر و رو می کنند.

 

هدف از شخم خاك

● شخم خاك به منظور سهولت نفوذ ريشه گياهان

● بهبود تهويه خاك (گرفتن نيتروژن و اكسيژن از هوا)

● تشويق فعاليت ارگانيسم هاي خاك

● افزايش نفوذپذيري آب

● كاهش تبخير

● از بين بردن و كنترل علف هاي هرز و آفات خاك

● مخلوط كردن بقاياي محصول و كود در خاك

● ايجاد بسترمناسب براي دانه ها و جوانه زدن

● ترميم متراكم شدن خاك كه بعلت فعاليت‌هاي قبلي انجام مي شود.

 

تنظيم گاوآهن برگردان دار

 

براي اجراي يك شخم صحيح رعايت نكات زير در مورد گاوآهنها لازم و ضروري است:

● تنظيم افقي بودن گاو آهن در جهت طولي يا مسير حركت

منظور از اين تنظيم اين است كه فاصله كليه نقاط شاسي گاوآهن در جهت حركت تراكتور با زمين مساوي باشد اين عمل به وسيله بازوي وسط دستگاه سيستم اتصال سه نقطه اي تـــــراكتور انـجام مي گيرد.

روش كار به اين طريق است كه هر گاه قسمت عقب گاو آهن بالا ايستاده باشد. چون خيش جلويي زيادتر از حد در زمين فرو مي رود لذا خيش آخري عمق شخمش كمتر از ميزان لازم خواهد شد. بنابراين با پيجاندن محور وسط اتصال سه نقطه اي سيستم هيدروليك طول اين بازو را زياد مي كنيم. در نتيجه به قسمت عقب گاو آهن فشار وارد كرده و خيش آخري پايين مي رود. برعكس چنانچه جــــــلوي گاو آهن بالا ايستاده باشد. در اين حالت خيش اخري بيش از اندازه لازم وارد خاك مي شود. لذا با كوتاه كردن طول بازوي وسط اتصال سه نقطه اي تراكتور، عقب گاوآهن بالا آمده و در نتيجه جلوي آن بالا مي رود و گاو آهن در جهت طولي افقي مي گردد.

 

 

 

● تنظيم افقي بودن گاو آهن در جهت عرضي يا عمود بر مسير حركت

 

منظور از اين تنظيم اين است كه كليه نقاط شاسي گاو آهن در جهت عمود بر مسير حركت تراكتور با زمين مساوي باشد. اين عمل به كمك نگاهدارنده هاي مالبندهاي افقي تراكتور قابل تنظــــمي مي باشد.

هنگام شروع عمل شخم زني محور چرخهاي تراكتوري با زمين مساوي است ولي در گاو آهنهاي متداول هنگاميكه شيار دوم شخم را ميخواهيم شروع كنيم به علت اينكه چرخهاي سمت راست تراكتور درداخل شيار خالي ( اخرين شيار يا آخرين خيش) قرار مي گيرد. به اندازه عمق شخم به طرف زمين شخم خورده متمايل مي گردد. در نتيجه افقي بودن گاو آهن در جهت عرضي تراكتور به هم مي خورد، بنابراين بايد از شيار دوم يك تنظيم افقي بودن در جهت عرضي تراكتور انجام گيرد. به اين منظور از بازوهاي نگاهدا رندة مالبندهاي افقي سيستم هــــيدروليك تراكتور استفاده مي شود.

 

● تنظيم عرض شخم

 

عرض كلي هر شيار گاوآهنهاي اتصال سه نقطه اي ( سوار شونده ) مقدار مشخصي است كه توسط كارخانه سازنده براساس طراحي دستگاه به منظور انجام شخم مناسب تعيين مي گردد در صورتيكه عرض شخم يا شيار گاو آهن از اين حد تجاوز كند و عريض تر شخم زده شود ايجاد حالتي خواهد شد كه به آن پي شخم يا سياه كاري مي گويند. در اثر اين حالت يك نوار شخم نشده يا بد شخم شده بين هر عبور گاو آهن با عبور قبلي آن باقي مي ماند.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

● تنظيم عمق شخم

 

تنظيم عمق شخم عبارت است از انجام اعمالي كه به گاو آهن اجازه مي دهد كه تا عمق موردنظر به داخل خاك فرو برود. در تراكتورهاي امروزي، در قسمت سيستم اتصال سه نقطه اي هيدروليكي وسايلي نصب شده است كه به وسيله آنها مي توان ميزان نفوذ گاو آهن به داخل خاك را تنظيم ، تصحيح و كنترل كرد. بطور کلی یک شخم خوب شخمی است که عمق آن درسراسر زمین یکنواخت و باقیمانده گیاهی موجود در سطح زمین کاملاً زیر خاک رفته باشد . عمق مناسب شخم در کشت گندم ٢٠-٣٠ سانتیمتر است .

 

 

دیسک

 

بعد از عملیات شخم با حفظ یک فاصله زمانی مناسب عملیات دیسک زدن صورت می گیرد این فاصله زمانی بسته به بافت خاک و فصل می تواند از یک تا چند روز متفاوت باشد ولی به هر صورت نباید فاصله زمانی میان شخم تا دیسک آنقدرطول بکشد که خاک خیلی خشک شده و به صورت کلوخه ای در آید. با انجام عملیات دیسک شیارهای خاک شخم خورده به صورت یکنواخت و یکسان در می آید و خاک دانه بندی مناسب جهت بستر بذر می یابد . در صورتی که زمین دارای کلوخ و بقایای گیاهی باشد ، بهتر است دو دیسک عمود بر هم زده شود تا باقیمانده های گیاهی به زیر خاک رفته و تهویه بهتر انجام شود . دیسک زدن نبایدطوری باشد که کلوخه ها به حالت پودری خرد شود ، زيرا پس از آبیاری یا بارندگی خاک سله بسته و خروج جوانه بذر از خاک مشکل می گردد.اگر كلوخه ها كم باشند زاويه محورهابايد كم شوند در صورتي كه كلوخه ها زياد باشند زاويه محورها بايد زياد شود .سرعت تراكتور را متناسب با مقدار كلوخ تنظيم كنيد ( كلوخ زياد بيشتر ، كلوخ كم سرعت كمتر ). سرعت متوسط تراكتور ۸ – ۶كيلومتر در ساعت باشد .

 

 

ماله

 

پس از شخم و عمليات ديسک در خاک ممکن است پستي و بلندي جزئي ناشي از تهيه بستر در زمين باقي مانده باشد. لذا از ماله براي از بين بردن اين پستي و بلندي ها استفاده مي شود. لازم است که جهت حرکت ماله به صورت مورب از يک گوشه زمين به يک گوشه ديگر آن باشد تا نتيجه بهتري به دست آيد. ميتوان يکبار به صورت ضربدر و بار ديگر در جهت عمليات فارو ماله کشي نمود. فاصله تيغه ماله از سطح خاک بسته به وضعيت مزرعه معمولا از ٣ تا ۸ سانتيمتر است که لازم است قبلا در يک سطح مسطح تنظيم گردد.

 

 

 

 

منبع: مرکز مقالات کشاورزی AKE( بزرگترین وبلاگ کشاورزی ایران )

 

 


نوشته شده در تاريخ 89/06/14 توسط محمد

اثر تناوب زراعی بر ترکیب، تراکم و نحوه پراکنش گیاهچه های علف هرز

 

 

 

 

 

جهت بررسی اثر تناوبهای زراعی بر ترکیب، تراکم و نحوه پراکنش جمعیت علفهای هرز آزمایشی در سال زراعی 1382 در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد در سه مزرعه مجزا تحت کشت ذرت – جو علوفه ای، نخود – جو علوفه ای و زیره – جو علوفه ای به اجرا درآمد. گونه ها و تراکم آنها در کوادرتهای /0×5/0 متر شناسایی و شمارش شدند. نمونه گیری به روش سیستماتیک به ترتیب بر روی شبکه هایی به ابعاد 5/12×5/12 متر، 5/11×5/11 متر و 5×10 متر و دردو مرحله، یکی قبل از تیمار پس رویشی و دیگری سه هفته بعد از تیمار پس رویشی انجام گرفت. تراکم علفهای هرز در جو بسیار پایین بود اما بطور کلی تراکم علفهای هرز در مزرعه تحت کشت زیره – جو بیشترین و در مزرعه تحت کشت ذرت – جو کمترین بود. از سوی دیگر علفهای هرز در داخل مزرعه به صورت لکه ای پراکنده شده بودند. برخورد مناسب با این لکه ها اساس مدیریت در مکانهای ویژه می باشد. نتایج نشان داد که ترکیب و تراکم گیاهچه ها، تحت تاثیر گیاه زراعی و عملیات مدیریتی انجام شده در مزرعه قرار دارد و با اجرای یک تناوب صحیح و اعمال مدیریتهای منطقی در آن می توان تا حدود زیادی مشکل علف هرز در گیاه زراعی را با حداقل میزان مصرف علف کش بهبود بخشید.

 

 

 

 

منبع: مرکز مقالات کشاورزی AKE( بزرگترین وبلاگ کشاورزی ایران )


نوشته شده در تاريخ 89/06/14 توسط محمد

پنبه

بوجود آوردن واريته هاي پرمحصول كه از طريق اطلاح واريته هاي قديمي و استفاده از روشهاي جديد آبياري سبب شده است گياه پنبه به كودهاي بيشتري نياز داشته باشد. با توجه به اين موضوع از چندين سال قبل به غير از مصرف كودهاي ازته و فسفره و پتاسه و برا ي اطمينان از بدست آوردن محصول زيادتر و با كيفيت بالاتر به كودهاي ثانويه و عناصر ريزمغذي روي . آهن . بر . و منگنز هم ميبايست توجه كافي مبذول داشت .

 

كمبود فسفر

برگهاي گياه به رنگ سبز تيره به نظر ميرسد .

سبب كم شدن تعداد غوزه شده و كل محصول افت ميكند.

باعث تاخير در گل دادن و تبديل آن به غوزه و رسيدن محصول مي شود .

 

كمبود پتاس

فاصله گره ها كم ميشود

حاشيه برگ نكروزه و بطرف پايين خم ميشود

موقع رسيدن غوزه در صورتيكه كمبود مشاهده شود بايستي بلافاصله از طريق محلولپاشي جبران شود .

پتاس مقاومت گياه را به آلودگي قارچي و باكتريايي و امثالهم افزايش ميدهد.

 

 

كمبود روي

برگها ضخيم و كوچك و بصورت فنجان در مي آيد.

بين رگبرگها كلروزه مي شودو در كمبود شديد حالت برنزي به خود ميگيرد و نهايتا نكروزه و ميميرد.

باعث كاهش گل و غوزه و نتيجتا كاهش محصول ميشود .

 

 

كمبود آهن

در برگهاي جوان فاصله بين رگبرگها به رنگ زرد ديده ميشود .

هر برگ جديد از برگ قبلي كم رنگ تر ميشود .

رگبرگها سبز باقي ميمانند.

برگهاي كمبود دار نرم و پژمرده ميشود.

گياه قدرت رويش را از دست ميدهد و محصول افت ميكند.

 

 

كمبود بر

علايم كمبود بر ابتدا در جوانه انتهايي ظاهر شده كه در نهايت سبب خشك شدن آن مي شود .

سرشاخه گياه پنبه به حالت جارويي در مي آيد.

نوك و لبه برگهاي جوان به طرف زمين خم شده و برگها دور ساقه اصلي جمع ميشود.

كمبود بر در نهج گل و غوزه نيز ديده ميشود و مقدار محصول به شدت پايين مي آيد.

 

 

 

 

 

 

 

منبع: مرکز مقالات کشاورزی AKE( بزرگترین وبلاگ کشاورزی ایران )

 

 


نوشته شده در تاريخ 89/06/14 توسط محمد

همكاري ‌اردك ها‌ در‌ كشت ‌برنج ‌- روش‌هاي طبيعي در برخورد با مشكلات كشاورزي

 

 

روش‌هاي طبيعي در برخورد با مشكلات كشاورزي همكاري ‌اردك‌ها‌ در‌ كشت ‌برنج ‌

علف هاي هرز در طول فصل زراعي رقيب محصولات كشاورزي بويژه برنج هستند و كشاورزان براي كنترل آنها از سموم علفكش استفاده مي كنند. كشت توام برنج با اردك، روش مناسبي براي كنترل علف هاي هرز در شاليزارهاست كه در قالب پروژه هاي مشاركتي با كشاورزان به كار گرفته مي شود.

براي اجراي كشت توام لازم است تا مزرعه به ارتفاع 60 سانتي متر توسط توري محصور شود. مي توان از تورهاي ماهيگيري غيرقابل استفاده براي اين شيوه استفاده كرد. آشيانه اي براي جوجه اردك ها در حاشيه مزرعه در نظر گرفته مي شود تا شب را در آنجا سپري كنند.

 

جوجه اردك هاي 2 تا 3 هفته اي را براي فعاليت مي توان خريداري يا توليد كرد. زمان رهاسازي جوجه اردك ها 2 تا 3 هفته پس از نشاء برنج در زمين اصلي است. تعداد جوجه اردك بستگي به ميزان علف هاي هرز مزرعه دارند. بين 200 تا 400 قطعه جوجه اردك براي هر هكتار در نظر گرفته مي شود. جوجه اردك ها تقريبا از تمام گياهان موجود در مزرعه به استثناي شالي تغذيه مي كنند.

 

علاوه بر گياهان موجود در مزرعه، اردك ها از حشرات موجود در مزرعه نيز تغذيه مي كنند و در كاهش جمعيت آفاتي مانند كرم ساقه خوار و برگ خوار برنج موثر هستند.

 

اردك ها همچنين با فرو كردن نوك خود در داخل گل و لاي شاليزار موجب تهويه خاك مي شوند و گياه برنج براي بقاء ريشه خود را افزايش مي دهد. اين افزايش ريشه به جذب بهتر و بيشتر موادغذايي كمك مي كند كه نتيجه آن بهبود سلامت گياه و عملكرد بيشتر برنج خواهد بود. فضولات اردك در شاليزار به حاصلخيزي خاك كمك مي كند و نياز به كودهاي شيميايي كاهش مي يابد.

 

جوجه اردك ها از هفته دوم يا سوم پس از نشاء تا زمان خوشه دهي برنج در مزرعه فعاليت دارند و در زمان خوشه دهي براي جلوگيري از تغذيه خوشه ها، خارج مي شوند. هر كشاورز با توجه به ويژگي هاي مزرعه خود، طراحي كشت توام را مي تواند انجام دهد. كشاورزان يك منطقه مي توانند براي اجراي كشت توام با يكديگر مشاركت كنند و به صورت يكجا انجام دهند تا در هزينه ها صرفه جويي شود. در طول مدت فعاليت جوجه اردك ها در شاليزار حدود يك كيلو به وزن آنها اضافه مي شود كه با احتساب تعداد آنها در هر هكتار مي تواند براي كشاورز درآمد داشته باشد. اين شيوه بخصوص براي زمين هايي كه به طور طبيعي توسط ديوار منازل و يا زمين هاي مجاور محصور شده اند، بسيار موثر و به طراحي كمك خواهد كرد.

 

در زمان خوشه دهي و اقدام براي خارج كردن اردك ها از مزرعه، بسته به تصميم كشاورز مي تواند آنها را بفروشد و يا پرورش آنها را ادامه دهد. در برخي موارد وجين دستي مي تواند مكمل خوبي براي كشت توام باشد.

 

سرخس آزولا يك گياه آبزي است كه در دهه 1360 از فيليپين و هند وارد كشور شده و در شاليزارهاي شمال كشور رها شد.

 

اين سرخس آزولا كه در زبان محلي به آن «اوتي تي» گفته مي شود در مراحل اوليه كشت براي كشاورزان مشكلاتي را به وجود مي آورد و از نظر محيط زيست به خفگي تالاب ها منجر شده و مانع از رسيدن آفتاب و هوا به درون آب مي شود كه اثرات مخربي در زندگي آبزيان دارد.

 

مهم ترين مشكل اين گياه آبزي در اين است كه دانش استفاده از آن همواره با آن وارد كشور نشد. فعاليت هاي انجام شده در پروژه ها، نشان داد كه اين گياه مي تواند منبع خوبي براي حاصلخيزي خاك شاليزارها باشد و جايگزين بخشي از كودهاي ازته شود. بنابراين در برنامه هاي هفتگي كشاورزان راه هاي استفاده از سرخس مورد بررسي قرار گرفت و آزمايش هايي براي مديريت آن به كار گرفته شد.

 

در بررسي هاي كشاورزان مشخص شد كه در كشت توام برنج با اردك، كه با هدف كنترل علف هاي هرز انجام شده است، هيچ گونه اثري از سرخس آزولا باقي نمانده است.

 

بنابراين موثرترين راه براي كنترل اين گياه كشت توام برنج با اردك است. علاوه بر آن زندگي اين گياه به آب بستگي دارد و مي توان با مديريت آبياري براي مدتي كوتاه زمين را خشك كرد كه اين عمل به كنترل سرخس كمك خواهد كرد.

 

همچنين براساس مستندات پروژه بين المللي توسعه مناطق تالابي، از سرخس آزولا همچنين مي توان براي ادامه پرورش اردك ها پس از خوشه دهي محصول استفاده كرد. اين سرخس را مي توان همراه با سبوس برنج به عنوان غذاي اردك مورد استفاده قرار داد. بنابراين جمع آوري سرخس به شيوه مكانيكي مي تواند راه حل ديگري براي كنترل اين گياه آبزي تلقي شود. ولي راه حل ديگري كه مي تواند علاوه بر حاصلخيزي خاك به ايجاد اشتغال و درآمد كشاورزان كمك كند، توليد كود كمپوست از اين گياه است.

 

- تهيه كود از سرخس آزولا

 

 

از سرخس آزولا مي توان كود گياهي توليد كرد. اين كود مي تواند جايگزين خوبي براي كودهاي شيميايي باشد و يا مي توان آن را به فروش رسانيد. براي تهيه كود كمپوست از سرخس آزولا، گودالي در حاشيه مزرعه به ابعاد 3 متر طول، يك متر عرض و 5/1 متر ارتفاع حفر مي شود. بسته به وسعت مزرعه و ميزان سرخس ممكن است ابعاد گودال متفاوت يا بيشتر از يك گودال حفر شود.سرخس آزولا در نهر هاي آب و هم در مزارع رشد مي كند و مي توان براي تهيه كمپوست از هر دو منبع استفاده كرد. براي جمع آوري آزولا از نهرها بهتر است عرض نهر را در نزديكي گودال حفر شده با توري مناسب كه سرخس از آن خارج نشود، مسدود كرد. سپس سرخس را از قسمت هاي بالايي نهر به سمت توري هدايت و جمع آوري كرد. براي ريختن سرخس در گودال بهتر است به مدت 24 ساعت سرخس جمع آوري شده در حاشيه گودال، نگهداري تا رطوبت اضافي آن خارج شود.يك لايه به قطر 20 سانتي متر سرخس و يك لايه كلش در گودال ريخته و اين عمل تا 20 سانتي متري از سطح زمين ادامه مي يابد تا گودال پر شود.

 

روي گودال را با خاك پوشانيده و براي مدت 4 ماه به همين صورت نگهداري مي شود. كمپوست حاصل را مي توان در قطعه اي از مزرعه به صورت آزمايشي به كار برد و سپس با شيٿه رايج كشاٿرز، از نظر شادابي ٿ عملكرد محصٿل مقايسه كرد.افزايش مواد آلي خاك از اين طريق موجب رشد موجودات ريزي مي شود كه غذاي بسياري از جانداران مفيد در آب و خاك است. اين شيوه حاصلخيزي خاك را براي توليد محصول بهتر فراهم مي كند.بررسي ها نشان مي دهد، برنامه ريزي مناسب و مشاركت تمام ذي نفعان براي اجراي مديريت پايدار كشت بوم اهميت دارد و مي تواند الگوهاي مناسبي براي خروج از مشكلات فعلي به همراه داشته باشد.

 

 

 

 

 

منبع: مرکز مقالات کشاورزی AKE( بزرگترین وبلاگ کشاورزی ایران )

 


نوشته شده در تاريخ 89/06/13 توسط محمد

كاشتن گياه سيب زميني

 

راهنماي سريع سيب زميني

اسم لاتين ‌ : سالونوم توبروزم

نوع : با استقامت در مقابل سرماي سالانه

مكان و خاك : آفتابي – خاك خوب ور شده و داراي كود طبيعي . آهك به آن اضافه نكنيد.

كاشت تا زمان برداشت : بين 13 تا 17 هفته

چند تا : از نوع سيب زميني جديد ، يك كيلوگرم در هر سه متر در يك رديف . كمي كمتر از نوع" مين كروپ" .

 

 

چه كسي براي اولين بار سيب زميني را در انگلستان كاشت ؟

سر والتر رالي به عنوان اولين كسي شناخته شده است كه سيب زميني را در انگلستان كاشت . اما براي اين ادعا مدرك اندكي وجود دارد . تا سال 1800 كاشت سيب زميني تنها براي فقرا بود. ارزش غذايي سيب زميني در اين 200 سال اخير ستايش شده است . و اين سيب زميني فروتن هم اكنون جزء رژيم غذايي استاندارد بسياري از كشورها شده است .

گياهتان را در كجا بكاريد ؟

 

سيب زميني در بيشتر خاك ها اگر با آن خوب ور رفته باشند ، رشد خواهد كرد. خاك بايد از سنگ و كلوخ بزرگ تميز شده باشد . تا آنجا كه ممكن است به آن كود طبيعي اضافه كنيد . بهتر است كه خاك در اوايل اسفند آماده شود و در آن حالت تا قبل از اينكه گياه كاشته شود بماند تا كود ترك بخورد و بشكند . هرچند كه سيب زميني زيادي از خاك ايراد نمي‌گيرد ولي به اسيد كمي در خاك نياز دارد، پس قبل و درطول و بعد از كاشتن آن به آن آهك اضافه نكنيد .

مكاني خوب براي سيب زميني، مكاني است كه گرم و افتاب گير باشد ، سايه كمي وجود داشته باشد و يا اصلا وجود نداشته باشد .

سيب زميني را در دوسال متوالي در آن مكان مجددا كاشت نكنيد . زيرا ممكن است بيماري به آن سرايت كند. به همين دليل در جايي كه گرجه فرنگي نيز در آنجا كاشته ايد ، آن را نكاريد . به خاطر اينكه هردو هم خانواده هم مي‌باشند و هردو مي‌توانند آفت يكديگر را دريافت كنند .

 

 

 

 

كاشتن :

 

 

اگر به پوست سيب زميني نگاه كنيد ، خالهايي را با كمي برامدگي كه شبه به چشم هستند در مركز آنها مشاهده خواهيد كرد . سيب زميني‌تان را چند روزي در آفتاب بگذاريد ، و چشمان سيب زميني شروع به رشد ميكند تا جوانه بزند . اين دانه ها سيب زميني هاي جديد را توليد ميكنند.

چيزهايي كه نياز داريد :

 

 

- يك سيب زميني با چشماني كه شروع به جوانه زدن كرده اند.

- خاك غني

شروع كنيد !

 

 

1 . دانه هاي سيب زميني را از سيب زميني ببريد، مطمئن شويد كه هر تكه داراي يك يا دو چشم باشد . بگذاريد درمدت يك شبانه روز در آن حالت بمانند.

2. (در صورتي كه مي‌خواهيد آن را در ظرفي بكاريد ) 3 سانتيمتر خاك را درون ظرفي بريزيد.

3. سه تا چهار دانه را در آن ظرف بريزيد و روي آن را حدود 3 سانتيمتر خاك بريزيد. ظرف را پر از خاك نكنيد . دانه ها را آب دهيد.

4. هنگامي كه جوانه ها شروع به رشد كردن كردند ، خاك بيشتري در ظرف بريزيد. و خاك را تا اطراف ساقه جوانه بالا ببريد . روي خود گياه خاك نريزيد و پوششي بر روي آن نگذاريد . برگها در مدت يك هفته نمايان خواهند شد. همچنان كه گياه ميرويد خاك را تا سا قه آن بالا ببريد .

5. ظرفتان را در مكاني آفتابي بگذاريد.

به آن آب بدهيد !

گاه گاهي به آن آب بدهيد طوري كه خاك تنها مرطوب باشد نه خيس.

برداشت كنيد !

- در حدود هشت هفته ، سيب زميني ها به اندازه يك گردو ميشوند . شما مي‌توانيد آنها را در اين مرحله نيز ميل كنيد ، خيلي خوشمزه هستند. يا كمي بيشتر صبر كنيد تا بزرگتر شوند.

- آن را درست برداشت كنيد و مواظب با شيد تا ريشه و ساقه آن را زخمي نكنيد.

- سيب زميني را در محلي سرد و خشك بگزاريد . خشك بودن مكان موجب مي‌شود تا سيب زميني رشدش را كامل كند .

 

 

 

 

 

منبع: مرکز مقالات کشاورزی AKE( بزرگترین وبلاگ کشاورزی ایران )


نوشته شده در تاريخ 89/06/13 توسط محمد

خصوصیات یک جمعت متعادل

تمام افراد جمعیت بایستی از نظر تولید مثل باهم یکسان باشند.

جمعیت باید از تعداد زیادی افراد تشکیل شده باشد.

آمیزش به صورت تصادفی باشد.

نباید مهاجرت به درون یا به بیرون جمعیت صورت بگیرد.

بایستی جهش در حالت تعادل باشد.

نقص هر کدام از شروط بالا می‌تواند باعث تغییر فراوانی ژنها و لذا بهم خوردن تعادل ژنتیکی گردد.

خصوصیات قانون تعادل

خاصیت اول قانون تعادل

 

فراوانی سه ژنوتیپ AA (غالب) Aa ، aa (مغلوب) ، به صورت بسط دو جمله‌ای p+q)2 = p2 + q2 + 2pq) نشان داده می‌شود. p فراوانی آلل A و q فراوانی آلل a در استخر ژنی است و ترکیب آللها به صورت تصادفی بوده و ژنوتیپهای حاصل تصادفی هستند. احتمال ایجاد ژنوتیپ AA برابر p2 ، aa برابر q2 و Aa برابر 2pq است.

 

خاصیت دوم قانون

 

درصد ژنوتیپها از نسلی به نسل بعد تغییر نمی‌کند. یعنی هرگاه در جمعیتی که ژنوتیپهای AA , Aa , aa با نسبتهای p2 : 2pq : q2 وجود دارند، لقاح تصادفی صورت بگیرد، فروانی ژنوتیپها در نسل بعضی به صورت درصدهای نسبی ثابت خواهد ماند. معادله هاردی - وینبرگ هیچ مقدار خاصی را برای q , p مشخص نمی‌کند. فراوانی آللها در جمعیت به هر مقداری که باشد موجب فراوانی ژنوتیپی به صورت p2 : 2pq : q2 می‌شود، مادام که فراوانی آلل ثابت بماند، این فراوانیهای ژنوتیپی از نسلی به نسل دیگر ثابت خواهند بود.

 

نتایج قانون تعادل

 

اگر توان دوم فراوانی ژنوتیپی هتروزیگوتها در یک جمعیت برابر چهار برابر حاصل ضرب فراوانی دو ژنوتیپ هموزیگوت ، در جمعیت باشد، در این حالت می‌گوییم که جمعیتها به صورت متعادل است. در یک جمعیت بزرگ که آمیزشها به صورت تصادفی انجام می‌شود، و تمام ژنوتیپها از نظر قدرت زنده ماندن یکسان هستند. فراوانی ژنی در یک نسل بستگی به فروانی ژنی و نه فروانی ژنوتیپی نسل قبل دارد. جمعیتی که دارای این خاصیت باشد، اصطلاحا گویند در حالت تعادل (equilibrium) است. طبق قانون هاردی - وینبرگ اگر یک جمعیت در حال تعادل نباشد. فقط یک نسل آمیزش ، کافی است که آن را به حالت تعادل در آورد.

 

 

 

کاربرد قانون تعادل

 

کاربرد عملی اصلی قانون هاردی - وینبرگ در ژنتیک در مشاوره ژنتیکی برای اختلالات اتوزومی مغلوب است. در مورد بیماری فنیل کتونوریا ، فروانی هموزیگوتهای مبتلا در جمعیت را می‌توان دقیقا تعیین کرد، زیرا بیماری از طریق برنامه‌های غربالگری در نوزادان شناسایی می‌شود. افراد هتروزیگوت ناقلان خاموش هستند و اندازه گیری مستقیم میزان بروز آنها در جمعیت از روی فنوتیپها غیر ممکن است. قانون تعادل هاردی - وینبرگ ، برآورد فراوانی هتروزیگوتها و استفاده از آن برای مشاوره و ژنتیکی را مقدور می‌سازد.

 

عواملی که تعادل هاردی - وینبرگ را بهم می‌زنند

 

در دنیای واقعی ژنتیک پزشکی شامل جمعیتهای انسانی و آللهای بیماری ، خصوصیات جامعه متعادل صدق نمی‌کنند ژنوتیپهای موجود در یک جمعیت ممکن است در تعادل هاردی - وینبرگ نباشند. از عوامل بر هم زننده تعادل می‌توان آمیزشهای غیر تصادم را نام برد که شامل آمیزشهای خویشاوندی و غیر خویشاوندی است. از طرف دیگر بعضی باعث تغییر فراوانی ژنهای می‌شوند که شامل موارد زیر هستند.

 

مهاجرت

 

میزان تغییر فراوانی ژنی در جمعیتی که مهاجرت در آن صورت می‌گیرد بستگی به میزان مهاجرت و تفاوت بین فراوانیهای ژنومی بومیها و مهاجریسن دارد.

 

جهش

 

اگر ژن جدیدی در اثر جهش در یک جمعیت بوجود آید احتمال بقای این ژن بسیار کم است ولی عاملی که باعث تغییر فراوانی در اثر جهش می‌شود، فراوان بودن جهش است.

 

گزینش

 

یکی از مهمترین عوامل تغییرات فراوانی ژنها قدرت باروری حاملین آن است. انواع مکانیزمهایی که قدرت باروری یک ژنوتیپ را تغییر می‌دهد، گزینش نام دارد.

 

رانش یا دریفت

 

رانش ژنتیکی به علت اینکه جوامع از نظر اندازه محدود هستند، ایجاد می‌گردد. بطوری که خطای نمونه‌ای سبب تغییرات فراوانی آنی می‌گردد.



ادامه مطلب
نوشته شده در تاريخ 89/06/13 توسط محمد

چغندر لبویی(سالادی) Beef

 

chenopodiaceae خانواده

beta vulgaris var.esculenta

 

بومی اروپا-آفریقای شمالی-آسیای غربی است.با چغندر برگی و چغندر قند همه متعلق به یک گونه هستند.از خیلی قدیم هر دو سه قرن قبل از میلاد کشت میشد.اما توسعه آن از سال 1800 است.

گیاه دو ساله است در سال اول ریشه گیاه رشد میکند و ضخیم میشود.و در سال دوم تولید گل و بذر میکند.قسمت های خوراکی شامل لایه های ...............است که یک در میان بافت ذخیره ای و هادی هستند.

لایه های بافت ذخیره ای نسبتا پهن و تیره و لایه های بافت هادی نسبتا باریک و رنگ روشن دارند.به این تضاد رنگی طبقه بندی گفته میشود که بین ارقام مختلف متفاوت است و تابع شرایط آب و هوایی است.

سیستم جذب نسبتا وسیعی را دارد.انشعابات زیادی در اطراف ریشه متورم است که تا عمق 90 سانتیمتر هم توسعه پیدا کرده بالای ریشه ساقه کوتاه و صفحه ای شکل است که برگهای ساده به طور مارپیچ نزدیک به هم روی ساقه تشکیل می شود.رنگ ارقام از سبز روشن تا قرمز تیره است.

 

احتیاجات آب و هوایی:

محصول فصل خنک است.و مقاوم به سرماست.در هوای گرم مقدار ذخیره قند ریشه کم میشود.و رنگ کم رنگتر میشود.لایه های بافت هادی عریض تر و بافت ذخیره ای باریکتر می شوند.در بهار سعی میشود هر چه زودتر بذر چغندر لبویی را کشت کنیم تا در هوای خنک رشد کند و محصول تا محصول مرغوبتر داشته باشد اگردیر کشت کنیم چون هوا گرم است کیفیت کم میشود.

در کشت پاییزه مشکل کمتر است چون هوا خنک می شود در شرایط استثنایی اگر در بهار خیلی زود بکاریم و هوا برای مدت طولانی خنک بماند ممکن است چغندر به بذر برود.

 

ارقام:

ارقام بر حسب شکل و طول زمانی که به مرحله قابل برداشت میرسد طبقه بندی کرده اند:

1- واریته های کروی زودرس Green top bunching , ruby queen

2- واریته های کروی زودرس درجه دو(متوسط رس) Perfected detrot , detroit dark red

3- واریته های کشیده دیر رس: long dark blood

 

خاک وتهیه بستر:

بهترین رشد را چغندر لبویی در خاک با زهکشی خوب و کمی اسیدی دارد.خاک سبک (لوم و لوم شنی) و خاکهای آلی پوسیده مناسب است.در خاک های خیلی سنگین ریشه ها بد شکل شده و رشد کند می شود.آماده ساری خاک باید کامل باشد شخم عمیق و دسیک و دندانه ....بطوریکه کاملا نرم شود و رطوبت را بتواند خوب حفظ کند.

 

کود:

برای کیفیت خوب چغندر لبویی باید رشد سریع و بدون وقفه داشته باشد.کود دامی که خوب پوسیده باشد به مقدار 25 تا 35 تن در هکتار بسیار خوب است.مقدار کود شیمیایی بر حسب نوع خاک حاصلخیزی خاک تناوب و زمان کاشت و ..... تفاوت دارد.اگر کود نسبت عناصر آن پایین باشد حدود 1 تن در هکتار لازم است.علاوه بر این کود که قبل از کاشت داده می شود .کود سرک ازته وقتی ارتفاع گیاه به 15 سانتیمتر رسید بعد از علف زنی توصیه می شود.گاهی اگر ریشه چغندر را برش دهیم ممکن است لکه های سیاه و تیره ببینیم که علامت کمبود بر است.برای بر طرف کردن مشکل می توانیم از براکس یا اسید بوریک استفاده بکنیم برای هر هکتار 20 کیلوگرم کافی است که همراه با آب به محصول داده میشود.

 

کاشت:

بذر چغندر لبویی را بهتر است با یک بذر کار ردیف کار کشت کنیم .بسته به نوع بذر که چند جنینی باشد و فاصله ردیف ها مقدار بذر متغیر است 7 تا 20 کیلوگزم در هکتار.

فاصله ردیف ها را 45 تا 60 سانتیمتر میگیرند.معمولا نیاز به تنک کردن محصول است چون اکثر بذر ها پلی جرم هستند .معمولا تنک کردن را دیر انجام می دهند و گیاهان تنک کرده را استفاده میکنند.باید بگو نه ای تنک کنیم که فاصله بوته ها 8 تا 10 سانتیمتر شود.در مزارعی که برای تهیه فرآورده تولید میشود چون هزینه کارگر بالا است کمتر تنک مکینند و تولید کننده های فرآورده ریشه های کوچکتر را می پسندند و تنک نکردن یک حسن است.

 

زمان کاشت:

در مناطق سرد و معتدل از اول اسفند تا آخر فروردین کشت میکنند.در مناطق گرمتر بهاره نمی کارند.در عوض اواخر تابستان کشت میکنند و در اواخر پاییز یا در طول زمستان برداشت میکنند.در جاهایی که زمستان گرم دارند در آخر پاییز کشت می شود.

 

 

کولتیواتور زنی:

این کار علاوه بر پایین مگه داشتن علفهای هرز باعث جلوگیری از کاهش عملکرد می شود.

در خاکهای سنگین این کار باعث سله شکنی و هوادهی خاک می شود و به رشد و تهویه بهتر و ذخیره آب در خاک کمک می کند.

کولتیواتور زنی باید سطحی باشد.



ادامه مطلب
نوشته شده در تاريخ 89/06/13 توسط محمد

لوبیا سبز Snap beans

خانواده: Leguminosae

Phaseolus spp

 

از نواحی گرمسیر آمریکای جنوبی است.از قدیم کشت و کار می شده است.در این جنس گونه های متفاوت و ارقام مختلفی وجود دارد که ارقام معروف آن عبارتند ار:

لوبیا سبز پا بلند Ph.vulgaris var.commune

لوبیا سبز پا کوتاه Ph.v var.humilis

لوبیا گل خوشه ای Ph.coccineus

لوبیا پهن پا بلند Ph.limensis

لوبیا پهن پاکوتاه Ph.limensis var.limenanus

لوبیا پهن شبیه لوبیا است ولی نازک و پهن است.

 

احتیاجات آب و هوایی:

محصول فصل گرم است و احتیاج به آب و هوای گرم و عاری از یخبندان دارد.ولی اگر هوا خیلی گرم یا بارانی باشد باعث ریزش غلافها می شود.واریته های مختلف از نظر حساسیت به آب و هوا کاملا متفاوت هستند.

 

ارقام و بذر:

گونه ها و ارقام بسیار متفاوت هستند.ارقام را به لحظه های مختلف می توان طبقه بندی کرد.مهم ترین آنها پابلند و کوتاهی گیاه است.

Bush beans = پاکوتاه

Poie beans= پابلند

در ایران فقط پاکوتاه کشت می شود.پا بلند ها به علت هزینه بیشتر برای قیم و....کمتر کشت می شوند.پابلندها محصول دیرتر می دهند و دوره طولانی تری ازآنها برداشت می کنیم و در مجموع عملکرد بیشتر است.کارکردن با وسایل مکانیزه در این ارقام ممکن نیست.

علاوه بر آن از نظر رنگ غلاف هم طبقه بندی می شوند.سبز و زرد.

از لحاظ میزان الیاف.نخ داری و بی نح بودن.

از لحاظ براقی غلاف.واکس دار بودن یا کدر بودن

از لحاظ نحوه مصرف و .....طبقه بندی می شوند.

غلاف براقها به کمترین خراش و کوفتگی حساس هستند و نشان می دهند ولی اگر سالم باشندبازار پسندتر هستند.تعدادی از بیماریها مثل آنتراکتوز توسط بذر منتقل می شوند.بنابراین از مزارع مطمئن باید خرید و از کمپانی های تولید بذر.از بذر محلی حتی الامکان استفاده نگردد.بند نباید خیلی خشک باشد چون در دستگاه کاشت خرد می شود.و لپه ها هم بصورت متفاوت آب جذب می کنند و لپه ها نصف می شوند.دو هفته قبل از کاشت در جای مرطوب حدود 60% قرار می دهیم تا بذور آب جذب کنند و بعد کشت می کنیم.

 

خاک و تهیه بستر:

از خاکهای شنی تا رسی کشت می شوند و به نوع خاک نیستند.ولی خاک لومی حاصلخیز با هوموس زیاد و زهکشی خوب نتیجه بهتری دارد.PH نباید کمتر از 5/5 باشد.اگر رطوبت زیادباشد و ازت هم زیاد باشد.هم عملکرد پایین می آید(شاخ و برگ اضافه).و هم تاخیر در برداشت و رسیدگی داریم.اگر بیماری های خاکزا داریم لوبیا را هر 5 سال یکبار می کاریم تا بیماری کنترل شود.خاک باید خوب نرم شود چون لپه ها بزرگ هستند و باید از خاک هم بیرون بیایند بنابراین خاک رسی زیاد مناسب نیست.

 

کود:

لوبیا ها واکنش زیادی به کود نشان نمی دهند.توصیه می شود مقداری کود شیمیایی برای حفظ حاصلخیزی خاک داده شود.اگر به اطلاعات خاک دسترسی نیست.مقداری متوسط کود داده می شود.اگر کود فسفر بیشتر داشته باشد بهتر است ازت زیاد داده نشود.اگر خاک ماده آلی کمی داشته باشد قبل از لوبیا کود سبز استفاده کرده و در خاک بر میگردانیم.برای لوبیا کود حیوانی توصیه نمی شود چون ازت زیادی دارد.

 

کاشت:

بهترین زمان برای کاشت لوبیا سبز بعد از یخبندان بهاره و گرم شدن زمین است ولی نباید خیلی دیر شود چون اگر گرم باشد در صدی از بذور سبز نمی شوند.

اگر در انبار سرد و خشک انبار کردیم نباید بذر مستقیم کاشته شود.اندازه بذور متفاوت است بنابراین میزان بذر در هکتار به اندازه و فواصل بستگی دارد.به طور متوسط 50 تا 200 کیلوگرم بذر در هکتار نیاز است.

پاکوتاه=فاصله ردیف 80 تا 90 سانتیمتر و بطور پیوسته کاشته می شود یعنی هر 5 سانتیمتر یک بذر و بعد تنک می کنیم.

پابلند=معمولا کپه ای کاشته می شود.فاصله کپه ها از هر طرف 90 تا 120 سانتیمتر فاصله دارند.

یکی از قیم ها حالت سه پایه است.و یا پای داربست بکاریم تا به آن تکیه کند.

 

عملیات زراعی:

نباید موقع خیس بودن شاخ و برگ و یا هنگام صبح انجام شود.چون شاخه ها ترد هستند و می شکنند و یا در اثر رطوبت بیماری منتقل شود.

کولتیواتور هنگام کوچک بودن بوته ها انجام می شود چون آسیب به شاخ و برگها و ریشه ها کمتر است.

ریشه ها نزدیک به سطح خاک هستند و ممکن است آسیب ببینند.اگر لوبیا را در زمینی بکاریم که علف هرز ندارد.و یا محصول قبلی و جینی بوده بهتر است.

آبیاری یکنواخت از فاکتورهایی است که روی عملکرد و یکنواختی رسیدن و غلافها و کیفیت آنها موثر است.کمبود رطوبت قبل یا زمان گلدهی باعث کاهش محصول می شود.

 

بیماریها و حشرات:

چون لوبیا سبز برای شیرینی و ترددی اصلاح شده آفات و بیماری بیشتری دارد.

بهترین کار کنترل و پیشگیری بیماریهاست.از بذور سالم-تناوب طولانی مدت استفاده کینم.پس از برداشت باقی مانده گیاه را خارج کنیم.از ارقام مقاوم استفاده کنیم.هنگام خیس بودن شاخ و برگ عملیاتی انجام ندهیم.

بیماری ها: بلایت باکتریایی-آنتراکنوز-زنگ-سفیدک درونی و موزائیک

آفات: سرخرطومی لوبیا-سوسک برگخوار لوبیا-سوسک مکزیکی لوبیا



ادامه مطلب
نوشته شده در تاريخ 89/06/13 توسط محمد

Chenopodium album
Common lambsquarter
گياهي است از خانواده اسفناجيان(
chenopodiaceae) و يكساله با ساقه هاي ايستا و انشعابات فراوان كه غالباً داراي خطوط صورتي يا بنفش هستند. ارتفاع آن بر حسب آب و هوا و نوع خاك تغيير ميكند.
برگهاي سلمك كشيده، تخم مرغي شكل و دندانه دار است. برگهاي قسمت فوقاني گياه باريكتر و داراي حاشيه صاف است. كركهاي سفيدرنگي برگ و ساقه هاي اين گياه را پوشانده است.
گل آذين آن از نوع سنبله و سبز رنگ است. ميوه نيز سبز رنگ وداراي بذرهاي ريزي است.
اين گياه در اكثر مزارع به خصوص مزارع صيفي و غلات زياد ديده ميشود.
تكثير ان از طريق بذر صورت ميگيرد. گياهان اين جنس توليد مقادير زيادي گلوكوزيدسيانوژنيك كرده باعث مسموميت دام ميشوند.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

منبع: مرکز مقالات کشاورزی AKE( بزرگترین وبلاگ کشاورزی ایران )


نوشته شده در تاريخ 89/06/13 توسط مهندس محمد اکرم ایرندگانی
شناسنامه کتان Linaceae:تیره Linum usitatissimum L. – Linum crepitans Dum:نام لاتین Line – Flax – Common flax:نام انگلیسی کتان:نام فارسی کتان - مطبح:نام عربی
شرح گیاه

کتان گیاهی است یکساله با ریشه های نسبتاً عمودی و منشعب همراه با ریشه های کناری طول ریشه اصلی آن گاهی اوقات به 100 سانتی متر و ریشه های کناری به 15 سانتی متر می رسد و در مناطق خشک ریشه آن به عمق زیاد خاک فرو می رود. ارتفاع ساقه در کتان های لیفی به حدود 65 تا 100 و حداکثر 150 سانتیمتر و در کتان های روغنی بین 30 تا 50 سانتی متر است. در کتان های روغنی ساقه منشعب شده در صورتیکه در کتان لیفی انشعاب ندارد. کتان بطور کلی دارای یک ساقه اصلی است که گل ها و میوه و در نتیجه دانه در انتهای ساقه بوجود می آید. برگهای کتان بدون دمبرگ به رنگ سبز مایل به خاکستری و در طول ساقه بطور متناوب و به حالت افتاده قرار گرفته اند. هر برگ دارای سه بریدگی است و برگها از ماده مومی پوشیده شده اند. طول برگهای این گیاه حدود 25 تا 35 میلی متر و عرض آنها از 2 تا 15 میلی متر تغییر می کند. آرایش گل در انتهای ساقه تشکیل و شامل چندین شاخه فرعی منشعب می باشد که هر شاخه فرعی به یک گل ختم و هر گل نیز تبدیل به یک میوه می گردد. گل کتان از نوع پنتامر (5 تایی) و خود بارور می باشند گلها در انواع مختلف به رنگهای سفید ، زرد ، صورتی ، قرمز ، آبی ، بنفش روشن و بنفش تیره بوده و هر گل دارای 5 کاسبرگ ، 5 گلبرگ ، 5 پرچم و بساک می باشد. تخمدان دارای 5 حفره است که در هر حفره دو تخمک وجود دارد که به دو دانه تبدیل می شود میوه کتان به صورت کپسول 5 خانه ای است که در هر کپسول حداکثر 10 دانه وجود دارد. دانه ها کتابی شکل و کشیده و تقریباً مستطیلی که یک طرف دانه ها پهن و بزرگ و طرف دیگر نوک تیز است. رنگ دانه در انواع مختلف از قهوه ای ، قهوه ای مایل به زرد ، زرد تیره ، قهوه ای مایل به سیاه تا سیاه تغییر می نماید. کتان به طور کلی به دو گروه تقسیم می شود : 1- کتان لیفی که برای تهیه الیاف آن کشت می شوند.ارتفاع ساقه آنها بیش از کتان روغنی و بدون انشعاب است. طول معمولی الیاف موجود در ساقه آنها حدود 1 تا 4 و حداکثر 90 سانتی متر وقطر الیاف آنها بین 8 تا 25 و بطور متوسط 12 تا 18 میکرون بوده و اغلب در برابر بیماریهای ویروسی مقاومند. 2- کتان روغنی که برای تهیه روغن موجود در دانه آن کشت می شود. ساقه آن کوتاهتر از کتان لیفی و مقدار روغن موجود در دانه آن بین 30 تا 40 و گاهی اوقات 45 درصد می باشد. این کتان برای تذکره رشد و نمو و تولید دانه احتیاج به هوای گرم دارد. تذکر: قدمت زراعت کتان به 10000 تا 15000 سال قبل از میلاد می رسد.و کشت آن در مدیترانه قفقاز و خاور دور متداول بوده و از ساقه آن استفاده می شده است اولین کتانی که در ناحیه مدیترانه کشت گردید کتان چند ساله
Linum angustifolium بوده که در حال حاضر کتان زراعی L.usitatissimum که منشأ آسیایی دارد جایگزین آن شده و به حالت یکساله و چند ساله رشد می نماید.
نیاز اکولوژیکی

آب و هوا : کتان گیاه مخصوص مناطق گرم و معتدل است و در طول دوره رشد به نسبت انواع مختلف احتیاج به هوای معتدل و یا گرم با رطوبت کافی دارد سرما و یخبندان عامل محدود کننده رشد و نمو آن است که علاوه بر عدم رشد موجب کم شدن و کیفیت و کمیت محصول می شود و در مرحله تولید جوانه و خروج آن از خاک اگر درجه حرارت محیط به (5-) درجه سانتی گراد برسد گیاه جوان کلی از بین خواهد رفت. کتانهای روغنی برای رشد و نمو نسبت به کتانهای لیفی گرمای بیشتری نیاز دارند و این نوع کتان طالب مناطق گرم و خشک یا نیمه گرمسیر است. کتانهای لیفی طالب مناطق معتدل با رطوبت کافی بوده و درصو رتیکه در مدت 100 تا 120 روز دوره رشد نمو آنها حدود 700 میلی متر باران ببارد زراعت موفقی خواهند داشت. کتانهای پائیزه شامل کتانهایی است که طول دوره زندگی آنها طولانی و مقاومت آنها در مقابل سرما زیاد است و سرمای تا (12-) درجه را بخوبی تحمل می نمایند کتانهای روغنی جز و این دسته محسوب می شوند. کتانهای بهاره شامل انواعی می باشند که طول دوره رشد آنها کمتر از پائیزه و در دوره رشد بویژه در اوایل دوره زندگی به سرما نیازی ندارند و اگر هوا سرد باشد بخوبی رشد نمی کنند زیرا در مقابل سرما حساس می باشند این دسته شامل کتانهای لیفی یا فیبری هستند. بطورکلی کتان گیاهی روز بلند است و هر گاه طول روز 14 تا 18 ساعت باشد گل دهی گیاه در مدت 10 تا 15 روز انجام و به اتمام خواهد رسید. خاک:زمین جهت کشت کتان باید دارای عمق کافی و کاملاً قابل نفوذ باشد و از طرفی باتلاقی و زه دار نباشد خاکهای رسی شنی بدون زه و نسبتاً عمیق همچنین خاکهای لمونی که دارای مواد غذایی کافی باشند برای کشت این گیاه مناسبند.
PH خاکهائی که دارای pH حدود 7 و یا کمی اسیدی باشند برای کاشت آن مناسبند لیکن بهترین pH بین 5/5 تا 7 می باشد. خاکهای شنی و خاکهایی که دارای هوموس زیادی می‌باشند برای کاشت کتان مناسب نیستند.زیرا زیادی هوموس روی الیاف همچنین مقاومت گیاه در برابر ورس موثر واقع شده و مقاومت گیاه را در مقابل ورس کم می کند (البته در مورد کتان لیفی) کشت کتان روغنی بر خلاف کتان لیفی در خاکهای هوموسی نتیجه بخش بوده و به علت زیادی ازت تعداد شاخه ها و مقدار محصول را بالا می برد. تقویت زمین،بطور کلی مواد مورد نیاز اصلی کتان عبارتند از: فسفر، پتاس و ازت در زمینی که کتان روغنی کاشته می شود افزایش فسفر به زمین موجب ازدیاد روغن شده و وجود اسید فسفریک تاثیر نسبی در زود رسی محصول دارد. مقدار مواد مورد نیاز کتان بر حسب شرایط محیط و جنس خاک به قرار زیر است : کتان لیفی ازت خالص 30 تا 40 کیلوگرم در هکتار ، کتان روغنی : ازت خالص 80 کیلوگرم در هکتار فسفر خالص برای هر دو نوع کتان حدود 100 کیلوگرم در هکتار (به صورت ) در خاکهایی که از لحاظ پتاس خیلی ضعیف باشند می توان برای جبران کمبود بین 75 تا 100 کیلوگرم در هکتار پتاس اضافه نمود. ضمناً می توان 30 تا 40 تن در هکتار کود دامی پوسیده به خاک اضافه کرد و همراه با شخم پائیزی به زیر خاک فرو برد. بطورکلی نیاز کتان به پتاس و ازت چندان زیاد نبوده لیکن نیاز آن به فسفر زیاد است زیادی ازت در زمین سبب کاهش کیفیت الیاف و کلفت شدن آنها می گردد. تناوب : بهترین گردش زراعی برای کتان بعد از غلات مانند گندم و چاودار است همچنین می توان آنرا بعد از سیب زمینی و یا چغندر قند به شرط آنکه زمین فاقد علف هرز باشد کشت نمود. از کشت کتان در زمینهایی که چند سال متوالی غلات کاشته شده و همچنین از کشت متوالی آن در یک زمین باید خودداری نمود. کشت کتان را بعد از شبدر ، یونجه و یا نباتات علوفه ای می توان انجام داد.
آماده سازی زمین

زمینی که کتان کاشته می شود نباید علف هرز و بقایای محصول سال قبل را داشته باشد همچنین باید خاک دارای عمق کافی و قسمت سطح الارض آن نرم و قابل نفوذ باشد. لذا باید زمین را در پائیز و قبل از شروع سرمای زمستان و یخبندان شخم زد و عملیات تکمیل تهیه زمین را قبل از بذر پاشی انجام داد. در بهار قبل از کاشت زمین را باید دیسک زد تا کلوخها کاملاً خرد شده علفهای هرز نیز زیر خاک قرار گیرند. انتخاب و آماده کردن بذر : ابتدا باید نسبت به انتخاب واریته مورد نظر اقدام شود و بهتر است قبل از کاشت بذر آنرا با مواد ضد عفونی کننده برای جلوگیری از سرایت بیماریهای قارچی ضد عفونی نمود. مقدار بذر برای تولید کتان حدود 100 تا 120 کیلو در هکتار که در مناطق مرطوب می توان 160 تا 180 کیلوگرم مصرف نمود. مقدار بذر مصرفی برای کتان لیفی روغنی حدود 35 تا 60 و حداکثر 80 کیلوگرم در هکتار می باشد. فواصل گیاهان در روی خطوط در مورد کتان لیفی بین 7 تا 10 و در مورد کتان روغنی حدود 10 تا 15 سانتی متر باید در نظر گرفته شود. عمق کاشت بذر کتان در شرایط مناسب زراعتی و خاک حدود 1 سانتی متر است خصوصیات واریته انتخابی شامل : (1) مقاوم به سرما (2) مقاوم به ورس
کاشت

کتان تابع شرایط منطقه ، نوع خاک و نوع کتان می باشد. معمولاً اراضی سبک را بایستی زودتر کشت کرد و سپس به کشت زمینهای سنگین اقدام نمود. از طرفی کتانهای پائیزه را باید زمانی کشت کرد که تا قبل از شروع سرمای زیاد گیاه بخوبی رشد کرده و بتواند در مقابل سرمای زمستان مقاومت نماید. کتانهای بهاره را موقعی کشت می نمایند که سرمای زمستان بکلی بر طرف شده و خطر سرمازدگی در پیش نباشد. تاریخ کشت کتانهای بهاره با در نظر گرفتن شرایط جوی از اوایل فروردین تا اوایل اردیبهشت می باشد. کشت خطی کتان به مراتب بهتر از کشت دست پاش بوده در اینصورت فواصل بوته ها 10 تا 15 سانتی متر و فاصله ردیف ها 50 سانتی متر خواهد بود. در صورتیکه بذر پاشی در شرایط مساعد و خوب انجام شود حدود 90 درصد بذور در مدت پنج روز جوانه تولید می نمایند. در این شرایط هر گاه تعداد بذر جوانه زده در 5 روز کمتر از 90 درصد باشد. باید مقدار بذر بیشتری کاشته شود تاکمبود قوه نامیه جبران شود زمانی که تعداد بذر سبز شده کمتر از 75 درصد باشد،باید نسبت به کشت مجدد و یا واکاری اقدام نمود.
دوره رشد

کتان گیاهی است یکساله با ریشه های ضعیف و دوره رشد و زندگی آن حدود 100 تا 120 روز (در مورد کتانهای بهاره) است. به علت کوتاه بودن دوره رشد لازم است در موقع جوانه زدن مواد غذایی کافی و لازم در اختیار گیاه باشد کتان در شرایط مناسب بین 5 تا 8 و حداکثر 15 روز بعد از کاشت جوانه تولید کرده و جوانه آن از خاک خارج می شود و حدود 70 روز بعد از تولید جوانه گل دادن آن شروع می گردد و 30 تا 45 روز بعد ار ظهور اولین گل دوره رشد آن کامل و محصول رسیده و آماده برداشت می باشد.
داشت

1) مراقبتهای لازم در کشت کتان آبیاری و وجین و مبارزه با بیماریها و آفات می باشد. آبیاری : در مناطقی که باران به اندازه کافی می بارد می توان کتان لیفی را به صورت دیم کشت نمود. کتان روغنی در طول دوره زندگی نسبت به کتان لیفی به آب بیشتری نیاز دارد در مناطقی که هوا گرمتر است باید کشت گردد و زمان لازم برای رشد آن حدود 100 تا حداکثر 120 روز می باشد که در این مدت لازم است به مقدار کافی آبیاری شود. وجین : لازم است در زمان رشد کتان یک یا دو مرتبه مزرعه وجین شود و دقت شود که در موقع وجین بوته های کتان تکان نخورند زیرا به علت داشتن ریشه های ضعیف امکان از بین رفتن آنها وجود دارد. در صورت زیادی علفهای هرز می توان از علف کشهای شیمیایی استفاده نمود که بهترین زمان مبارزه با علفهای هرز با این مواد موقع ظهور گلهای کتان است. بیماریها و آفات و) آفات مهم کتان عبارتند از :
Longitarsus parsulus و Aphtona euphorbia که برای مبارزه با آنها ضد عفونی کردن بذور با لیندین و یا طعمه پاشی در سطح خاک موثر می باشد از دیگر آفات تر یپش کتان می باشد که با حشره کشها می توان با آن مبارزه نمود. از بیماریهای مهم کتان عبارتند از : 1- زنگ کتان که راه مبارزه با آن شامل جمع آوری بقایای گیاهی و معدوم نمودن آنها – رعایت اصول آیش و تناوب - ضد عفونی بذور قبل از کاشتر استفاده از ارقام مقاوم می باشد. 2- بوته میری کتان. 3- انگل های گلدار که شایع ترین آنها در مناطق ساحلی شامل سس می باشد. 4- ورس که می تواند به علت مصرف بیش از حد ازت و آبیاری بی رویه باشد.
برداشت

برداشت کتان لیفی: برای برداشت کتان لیفی باید به مسائل زیر توجه داشت (1) رشد ساقه کامل شده و ارتفاع قابل استفاده آن بین 70 تا 90 سانتی متر باشد. (2) ساقه کاملاً خشک نشده و نسبتاً نرم باشد زیرا ساقه های نرم الیاف ظراف تر و نرمتر تولید می نمایند (3) قطر ساقه بیش از اندازه ضخیم نشود (حدود 2 تا 4 میلی متر) زیرا ساقه های قطور الیاف زبر و خشن تولید می کنند. (4) ساقه ها در حالت طبیعی کاملاً ایستاده قرار گرفته ، خمیده و یا خوابیده نباشند


ادامه مطلب
نوشته شده در تاريخ 89/06/13 توسط مهندس محمد اکرم ایرندگانی

روش کشت فلفل دلمه

براي اولين بار در سال 1950 در مجارستان گونه شيرين فلفل دلمه اي پرورش داده شد. فلفل دلمه اي گياهيست يكساله كه براي كاشت نياز به خاك رسي سبك با هوموس و كود فراوان و رطوبت كافي دارد. ريشه اين گياه به شعاع 40 سانتيمتري پراكنده و تا عمق 60 سانتيمتري در خاك فرو ميرود.

بهترين دما براي رشد گياه 16 تا 21 درجه سانتيگراد ميباشد و در دماي بالاي32 درجه گلدهي گياه متوقف ميگردد. دوره رشد از هنگام باروري تا برداشت محصول 50 تا 120 روز ميباشد. گلهاي گياه بر روي پايه اي به طول شش سانتيمتر به رنگهاي سفيد و در برخي گونه هاي بنفش ظاهر ميگردد.

محصول فلفل دلمه اي به رنگهاي سبز , زرد , سفيد, بنفش , قهوه اي , بنفش مايل به مشكي و قرمز و نارنجي ميباشد. تكثير گياه فلفل بوسيله بذر و بندرت قلمه صورت مي گيرد . ابتدا بذرها ميبايستي خيسانده شوند و آنگاه در خزانه كاشته و بعداز چند برگه شدن به زمين اصلي انتقال يافته و بصورت خطي و امروزه با بهره گيري از آبياري قطره اي كاشته ميشود. در حال حاضر گونه هاي مختلفي از فلفل اصلاح شده درختچه اي در گلخانه ها در تمامي طول سال پرورش داده ميشود. در گونه فلفل وحشي بذر اين گياه توسط پرندگان تا مسافتهاي بسيار طولاني و اكثرا در زير سايه درختان جنگلي در جايي كه پرندگان بر بالاي درختان شب را سپري ميكنند ميرويد.

فلفل داراي ويتامينهاي آ , ب, ب6 , ث, پروتئين , كاليم , كلسيم, منيزيم, چربي, روغن, فيبر , بتاكاروتن, هيدروكربن, شكر, بيوفلاونيدن, كپساسين و آنتي اكسيدان است كه سبب جلوگيري از سرطان دستگاه گوارشي و پائين آوردن كلسترول خون و افزايش جريان خون ميگردد. فلفل باعث ترشح آنتي باكتريها و جلوگيري از عفونت روده ها ميگردد. فلفل در تسكين و آرامش اعصاب قبل از خواب نقش بسزائي دارد و بدستگاه گوارشي در هضم غذا كمك رساني ميكند.

در نتيجه تحقيقات انجام شده در كره جنوبي در بين 100 زن كه روزانه در سبد غذايي خويش فلفل دلمه اي مصرف مينمودند , ديده شد كه فلفل سبب دفع سلولهاي چربي كه عامل چاقي ميباشند از بدن آنها گرديده .

بدنبال تحقيقات انجام شده ديگر در سال 2006 ميلادي بر روي موشهاي آزمايشگاهي فلفل دلمه اي عامل از بين برنده سرطان پرستات ميباشد.

فلفل در تسكين دندان درد و مداواي آتروز و دردهاي رماتيسمي و سردردهاي ميگرن بسيار موثر است .



ادامه مطلب
نوشته شده در تاريخ 89/06/13 توسط احمد

مصرف بهینه کود راهکاری برای بهبود کمی و کیفی چای

چای (Camellia sinensis) یکی از نوشیدنیهای عمده و ساده درجهان بالاخص در کشور ما می‌باشد. مصرف سرانه چای در کشور حدود 7/1 کیلوگرم بوده و حدود 6/1 برابر مصرف سرانه دنیاست که این امر بازگو کننده گرایش فوق العاده مردم ایران به مصرف چای می باشد ...

 

خاکهای مناسب پرورش و نیاز غذایی بوته چای :

 

چای گیاهی دائمی با محصولی برگی و اسیدی پسند است و در PHحدود 5/5-5/4 رشد بهتری دارد. چون چای نیاز فراوانی به AlوMn دارد لذا در خاکهای اسیدی بهتر رشد می‌کند. چای خاکهای سبک و سرشار از مواد آلی را ترجیح می دهد و به رطوبت خاک نیاز فراوان دارد و در عین حال نفوذپذیری خاک و زهکشی مناسب حائز اهمیت است. در خاکهای زیر کشت چای سطح آب زیر زمینی باید پایینتر از cm90 باشد و چنانچه بارندگی زیاد و خاک خیلی سنگین باشد محدودیت کشت پیش می آید. بافت ایده آل برای پرورش چای لوم شنی تا لوم می باشد .

 

عناصر غذایی اصلی : { ازت ، فسفر ، پتاسیم }

 

ازت: یکی از مهمترین عناصر تشکیل دهنده کلروفیل، اسیدهای آمینه، پروتئین ها، پرتوپلاسم، هورمونها و ویتامین ها می باشد. محصول برداشت شده چای حدود 4الی5 درصد ازت براساس ماده خشک را شامل می شود. هنگامی که مقدار ازت موجود در برگها کمتر از 3 د رصد در ماده خشک چای باشد، علائم کمبود ظاهر می شود و این کمبود رشد همه جانبه گیاه را تحت تاثیر قرار می دهد. ونتیجه آن کوتاه شدن دوره رشد سریع، زردی عمومی برگها، کوچکتر و کوتاه شدن میان گره ها و در کل بد شکل شدن بوته ها ی چای و خزان عمومی گیاه می باشد. با توجه به مقدار مواد آلی و هوموس خاکهای چای و برای رفع کمبود ازت باغهای چای استعمال کودهای ازتی ضروری می باشد. گیاهان چای قادر به استفاده از هر دو یون نیترات و آمونیوم ( NH4+) می باشند ولی یون آمونیوم را ترجیح می دهند. در خاکهایی با PH 5الی 6 سولفات آمونیوم (SOA) بهترین منبع ازت در مقایسه با نیترات آمونیوم و اوره برای چای می باشد زیرا سولفات آمونیوم نه تنها آمونیوم و سولفات را برای تغذیه چای فراهم می سازد بلکه مواد غذایی را نیز از ذخایر خاک آزاد می سازد. نیترات آمونیوم که هم محتوی ازت آمونیوم و هم ازت نیترات می باشد بهترین منبع ازت برای مصرف زمستانه مزارع چای در صورت رعایت تقسیط تشخیص داده شده است. اوره ارزانترین منبع ازت بوده و قسمت بیشتر ازت سالانه در شرایط رطوبی به صورت آمونیوم و نیترات در اختیار گیاه قرار داده می شود. استعمال اوره در هوای سرد و یا در ارتفاعات زیاد، سبب تولید علایم مسمومیت بواسطه تجمع نیتریت می شود که در اثر نیتریفیکاسیون کند بوجود می آید. برای راندمان بهتر ، توصیه می شود که از کل ازت مصرفی، حدود 20 درصد به شکل سولفات آمونیوم برای استعمال در اوایل بهار ، 65 درصد به شکل اوره برای استفاده بین ماههای اردیبهشت تا مهر برای اجتناب از آبشویی و 15 درصد باقیمانده به شکل نیترات آمونیوم برای استفاده در اوایل زمستان در نظر گرفته شود.

 

فسفر: یکی از عناصر ضروری که در خاکهای اسیدی با محدودیت جذب توسط گیاه مواجه می‌شود و نقش مهمی در تشکیل چوب و ریشه های جدید و تشکیل ATP ایفا می کند. فسفر برای تقسیم سلولی و رشد ضروری بوده و بدون فسفر کافی، محصول چای به سطح عملکرد اقتصادی نمی رسد. به طور متوسط مقدار فسفر در شاخساره‌های تازه چای حدود 18/. درصد تا 34/0 درصد ماده خشک می باشد و مقدار فسفر کمتر از 18/0 درصد برای چای حد بحرانی (کمبود) می‌باشد.

 

کمبود فسفر با تیره تر شدن برگهای بالغ پایینی بوته و از بین رفتن شفافیت برگها مشخص می‌شود. بر اثر کمبود فسفر ساقه ها باریک، میان گره ها کوتاه‌تر و تشکیل ریشه ها کاهش می یابد. کمبود این عنصر منجر به کاهش برگهای بوته و حتی مرگ سر شاخه ها می شود. در مناطق چای خیز توصیه می شود فسفر در عمق 15-25 سانتی متری خاک در حفره هایی که با دیلم در کنار بوته های چای ایجاد می شود قرار داده شود. برای رفع نیاز فسفر باغهای چای، استعمال خاکی فسفر بهتر است هر دو سال یکبار انجام شود .

 

پتاسیم : بعد از ازت مهمترین ماده غذایی برای بوته چای می باشد. پتاسیم نقش مهمی را در نگهداری آب، تقسیم سلولی، رشد بوته چای و تشکیل ساختارهای دیواره و اسکلت گیاهان جوان بازی می کند. اهمیت پتاسیم در شرایطی که درجه حرارت پایین و فصل خشک طولانی باشد بیشتر محسوس و قابل توجه است. چای خشک به طور متوسط دارای 5/1 تا 2 درصد پتاسیم خشک می باشد. در مراحل اولیه کمبود پتاسیم، کاهش تدریجی در محصول مشاهده می شود. در مراحل پیشرفته تر، علایم به شرح ذیل مشهود است:

 

الف) نکروز حاشیه ای در برگهای بالغ ،

 

ب)خزان بی



ادامه مطلب
نوشته شده در تاريخ 89/06/13 توسط احمد

مشكلات احتمالي در پرورش و نگه داري قارچ صدفي

لازم به ذكر است قارچ صدفي بسيار مقاوم هستند وهيچ يك از موارد مذكور در زير نمي توانند اين قارچها را غير قابل مصرف كنند زيرا كليه مشكلات مذكور در زير واكنشهاي فيزيولوژيك قارچ صدفي در مقابل شرايط محيطي نا مناسب است كه به محض تامين شرايط مورد نياز مجددا قارچهاي سالمي توليد خواهد كرد

 

1 - قارچها به شكل توده مرجاني رشد مي كنند

 

علت : تهويه نامناسب - كمبود نور

 

رفع مشكل : كمپوستها رابه مكاني كه داراي نور كافي وغيرمستقيم باشدمنتقل نمائيد.قارچ صدفي نيازبه نور مستقيم وشديد ندارند نورفضاي داخلآپارتمان و اتاقها با نور يك لامپ معمولي (800تا 1000لوكس در 12 ساعت ) كاقي است ضمنا براي مشكل تهويه نيز مي توانيدهريك ساعت يكبار هواي سالن را تهويه كنيد .

 

 

2 - قارچها داراي ساقه بلند و كلاهك ريز و بعضا فاقد كلاهك

 

علت : تهويه مناسب نيست و تجمع گاز كربنيك در محيط زياد است.

 

رفع مشكل قارچ صدفي راي رشد نياز به اكسيژن دارد كه با تهويه مناسب ( هر يك تا دوساعت يكبار ) اين مشكل حل ميشود . بلند شدن ساقه ها بعضا به علت كمبود نور نيز عارض ميشود

 

 

3 - قارچها چند سانتي متر بيشتر رشد نمي كنند

 

علت : - كلاهكهاي قارچ در اثر كمبود رطوبت خشك شده اند - دركنار قارچهاي قوي تر رشد كرده اند - برخي از قارچها از ابتدا ضعيف هستند

 

رفع مشكل : با افزايش كار رطوبت سازها ميتوانيد كمبود رطوبت راجبران نمائيد ( رطوبت مطلوب بين90% -80 % است ) ضمنا كاهش دما به 18 درجه ( شوك حرارتي ) در اين مرحله مفيد است قارچهايي هم كه در كنار قارچهاي قوي تر رشد مي كنند،قدرت رقابت با آنها را ندارند وطبيعي است كه كوچك باقي بمانند. ضمنا قرار نيست تمام قارچها بسيار قوي و بزرگ باشند

 

 

4 - روي كلاهكها تيره و سياه مي شود

 

علت : نور موجود در فضاي نگهداري قارچ صدفي بيش از حد نياز قارچ است.

 

رفع مشكل : اگركمپوستها را به مكاني با نور كمتر وغير مستقيم منتقل نمائيدمطمئنا بازهم قارچهاي سفيدرنگ و زيبايي توليد خواهيد كرد.

 

 

5 - ديگر قارچ توليد نمي كند

 

علت : - توده داخلي كمپوستها خشك شده است . - قارچهاي آن تمام شده وقدرت رويش ندارد .

 

رفع مشكل : قارچها نيز مانند تمام موجودات زنده براي ادامه حيات خود نياز به آب دارند . وقتي آب توده داخلي كمپوست كاهش مي يابد رشد نمي كنند.براي حل اين مشكل توده داخلي كمپوست را از پلا ستيك خارج نموده به مدت 10-12 ساعت در داخل آب تميز قراردهيد. در اين حالت يك جسم سنگين - و تميز ـ برروي توده قراردهيد تاكاملابه زيرآب فرورود .پس از آن از آب خارج كرده اجازه دهيد آب مازادآنها خارج شود. سپس مجددا در داخل كيسه (بهتراست از كيسه ديگري استفاده بفرمائيد ) قرار دهيد .اكنون كمپوست آماده است تا مجددا قارچ توليد نمايد.اگر مجددا اين كار را انجام داديد و ديگر قارچ توليد نشد ، متاسفانه



ادامه مطلب
نوشته شده در تاريخ 89/06/13 توسط احمد

مشكلات احتمالي در پرورش و نگه داري قارچ صدفي

لازم به ذكر است قارچ صدفي بسيار مقاوم هستند وهيچ يك از موارد مذكور در زير نمي توانند اين قارچها را غير قابل مصرف كنند زيرا كليه مشكلات مذكور در زير واكنشهاي فيزيولوژيك قارچ صدفي در مقابل شرايط محيطي نا مناسب است كه به محض تامين شرايط مورد نياز مجددا قارچهاي سالمي توليد خواهد كرد

 

1 - قارچها به شكل توده مرجاني رشد مي كنند

 

علت : تهويه نامناسب - كمبود نور

 

رفع مشكل : كمپوستها رابه مكاني كه داراي نور كافي وغيرمستقيم باشدمنتقل نمائيد.قارچ صدفي نيازبه نور مستقيم وشديد ندارند نورفضاي داخلآپارتمان و اتاقها با نور يك لامپ معمولي (800تا 1000لوكس در 12 ساعت ) كاقي است ضمنا براي مشكل تهويه نيز مي توانيدهريك ساعت يكبار هواي سالن را تهويه كنيد .

 

 

2 - قارچها داراي ساقه بلند و كلاهك ريز و بعضا فاقد كلاهك

 

علت : تهويه مناسب نيست و تجمع گاز كربنيك در محيط زياد است.

 

رفع مشكل قارچ صدفي راي رشد نياز به اكسيژن دارد كه با تهويه مناسب ( هر يك تا دوساعت يكبار ) اين مشكل حل ميشود . بلند شدن ساقه ها بعضا به علت كمبود نور نيز عارض ميشود

 

 

3 - قارچها چند سانتي متر بيشتر رشد نمي كنند

 

علت : - كلاهكهاي قارچ در اثر كمبود رطوبت خشك شده اند - دركنار قارچهاي قوي تر رشد كرده اند - برخي از قارچها از ابتدا ضعيف هستند

 

رفع مشكل : با افزايش كار رطوبت سازها ميتوانيد كمبود رطوبت راجبران نمائيد ( رطوبت مطلوب بين90% -80 % است ) ضمنا كاهش دما به 18 درجه ( شوك حرارتي ) در اين مرحله مفيد است قارچهايي هم كه در كنار قارچهاي قوي تر رشد مي كنند،قدرت رقابت با آنها را ندارند وطبيعي است كه كوچك باقي بمانند. ضمنا قرار نيست تمام قارچها بسيار قوي و بزرگ باشند

 

 

4 - روي كلاهكها تيره و سياه مي شود

 

علت : نور موجود در فضاي نگهداري قارچ صدفي بيش از حد نياز قارچ است.

 

رفع مشكل : اگركمپوستها را به مكاني با نور كمتر وغير مستقيم منتقل نمائيدمطمئنا بازهم قارچهاي سفيدرنگ و زيبايي توليد خواهيد كرد.

 

 

5 - ديگر قارچ توليد نمي كند

 

علت : - توده داخلي كمپوستها خشك شده است . - قارچهاي آن تمام شده وقدرت رويش ندارد .

 

رفع مشكل : قارچها نيز مانند تمام موجودات زنده براي ادامه حيات خود نياز به آب دارند . وقتي آب توده داخلي



ادامه مطلب
نوشته شده در تاريخ 89/06/13 توسط احمد

تست ژنوتوکسیک

 

 

تمامی موجودات زنده برخورداز از قابلیت واکنش دینامیکی به تنشهای محیطی در نتیجه فعال سازی زنجیره های پیچیده پیام دهی می باشند. یکی از شدیدترین این تنشها اختلال در خود اطلاعات ژنتیکی می باشد. ژنوم موجودات زنده همیشه تحت تأثیر تنش ناشی از عوامل محیطی (نظیر اشعه ماوراء بنفش و مواد شیمیایی جهش زا) و نیز تولیدات فرآیندهای متابولیسم داخلی سلول (نظیر گونه های اکسیژن فعال و مضاعف شدن اشتباهی dna) می باشد. بدنبال تاثیر تنش ژنوتوکسیک، زمان لازم برای بازسازی dna در چرخه سلولی افزایش می یابد و ژنهای دخیل در بازسازی و حفاظت سایر ترکیبات سلولی مواجه با تنش ژنوتوکسیک، فعال میشوند. از سوی دیگر، سلولها، خصوصا سلولهای یوکاریوتهای پرسلولی، ممکن است بوسیله مکانیزم آپوپتوسیس به این تنش واکنش نشان دهند ودر نتیجه باعث کاهش صدمات سلولی گردند

.

تحقیق در زمینه اثرات تنش ژنوتوکسیک و مکانیزم پیام دهی در *****داران به سبب اثراتی که در سلامت انسان و ایجاد بیماریهایی مثل کارینوژنسیس دارد، از اهمیت ویژه ای برخوردار می باشد. ولی در گیاهان که سلولهای آنها بی تحرک و توسط دیواره های سلولی احاطه شده است، بافتهای توموری قادر به متاستازی نبوده و گیاه بواسطه سرطان از بین نمی رود. از طرف دیگر، اندامهای تولید مثلی گیاهان از سلولهایی منشاء میگیرند که خود قبل از تشکیل گامت در گیاه مادر، تعداد زیادی چرخه مضاعف سازی dna را پشت سر گذاشته اند.

 

این امر بویژه سبب میشود تا گیاهان به انباشت بالقوه جهشها در سلولهای مادر گامت، حساس باشند و در نهایت راه انتقال جهشهای سوماتیک به نسل بعدی فراهم میشود. گیاهان بر خلاف جانوران، موجودات بی تحرکی هستند که وابسته به تشعشع خورشیدی بعنوان منبع حیاتی انرژی بیولوژیکی بوده و بنابراین بطور مداوم در معرض موتاژنهای طبیعی از جمله اشعه ماوراء بنفش نوع b هستند. از اینرو تحمل به این عامل تنش زای غیر زنده برای حیات گیاهی با اهمیت می باشد. جبران و رفع خسارات وارده به dna برای نگهداری ثبات ژنومی ضروری است و گیاهان البته اطلاعات لازم برای این هدف را در اختیار دارند. در مقابل، دانش بشر در زمینه تأثیر و مکانیزمهای عوامل صدمه رسان به dna بسیار محدود است، هر چند که اخیراً حمایت ژنتیکی برای پروتئینهای دخیل در پیام دهی ژنوتوکسیک در گیاه اربیدوپسیس در حال شگل گیری است.

 

 

 

 

منبع: مرکز مقالات کشاورزی AKE( بزرگترین وبلاگ کشاورزی ایران )


نوشته شده در تاريخ 89/06/07 توسط مهندس محمد اکرم ایرندگانی

تکنولوژی پرورش نشاء حصیری طویل به روش هیدروپونیک و نشاکاری آن

 

Raising and Transplanting Technology for Long Mat with Hydroponically Grown Rice Seedling

 

 

 

مقدمه:

 

در ژاپن بیش از 99 درصد تولید برنج به روش نشاکاری بدست می آید. بیشترین روش رایج نشاکاری استفاده از نشاء حصیری است که در بستر خاکی داخل جعبه های نشاءپرورش داده می شود(با طول58سانتی متر و عرض 28 سانتی متر و به عمق 3 سانتی متر). حمل و نقل جعبه های نشاءکار دشواری بوده و مشکلاتی را به همراه دارد که تعدادی از آن در زیر آمده است:

 

1- وزن یک جعبه نشاءتقریباٌ برابر 6 کیلو گرم می باشد.

2- برای هر هکتار مزرعه شالیزاری حداقل تعداد 200 تا 240 عدد جعبه نشاءنیاز می باشد.

3- در دوره ای که نشاء پرورش می یابد یعنی از زمان بذرپاشی تا مرحله نشاکاری جعبه های نشاء باید بعد از بذرپاشی از بذرپاش به انکیوباتور(تاریکخانه) ، بعد به گلخانه ، با کامیون(وانت بار) به مزرعه اصلی و سپس بر روی ماشین نشاکار جهت نشاکاری حمل می گردد.

 

پرورش نشاء حصیری طویل به روش هیدروپونیک جهت بهینه سازی نشاکاری برنج و صرفه جوئی نیروی کارگری طراحی شده که این نشاء دارای طول 6 متر و عرض 28 سانتی متر می باشد . در این روش نوین دوره پرورش نشاء 2 هفته بوده که در این مدت ارتفاع گیاهچه به 10 تا 15 سانتی متر خواهد رسید .

نشاء حصیری طویل ترکیبی است از ریشه های در هم پیچیده گیاه و بستری از جنس پارچه پنبه ای بدون تار و پود(نمد مانند) که مقاومت آن در حدی است که میتوان آن را لوله نموده و حمل و نقل کرد.

وزن یک رول از نشاء حصیری حدوداٌ 12 کیلو گرم است و تقریباٌ یکپنجم وزن نشاء حصیری جوانی است که به طور معمول در بستر خاک پرورش داده می شود و با طولی 6 متری برابر با 10 عدد از نشاء حصیری جعبه ای می باشد.

 

 

 

مواد و روش پرورش نشاءحصیری لوله ای

 

1) بستر خزانه

در این روش نیاز به بستر خزانه ، مخزن کودمایع و یک پمپ جهت انتقال کود مایع به درن بستر خزانه می باشد که در گلخانه نصب می گردد.

بستر خزانه شامل 4 سینی با طول 5/6 متر ، عرض 28 سانتی متر و عمق 6 سانتی متر بوده که از جنس استیل زنگ نزن تهیه گردیده بر روی پایه ای به ارتفاع 60 سانتی متر صورت افقی در کف گلخانه نصب می شود تا کاربر به راحتی و بدون خم کردن کمر بتواند با آن کار کند.

پمپ نیز کود مایع را از درون مخزن در زمان کود دهی پمپاژ نموده و در داخل سینی بستر خزانه به گردش در می آورد.

طرحی از خزانه پرورش نشاء حصیری طویل در شکل 2 نشان داده شده است

 

 

 

2) بذرپاشی

پارچه پنبه ای مخصوص را در درون سینی که کاملاٌ خشک و تمیز می باشد پهن نموده و توسط دو صفحه شانه مانند در ابتدا و انتها محکم می گردد. سپس کود مایع در خزانه پمپاژ شده و به گردش در آمده و بذر جوانه دار برنج بر روی بستر سینی توسط یک ماشین بذر پاش خودگردان همانطور که در شکل 2 مشاهده میگردد پاشیده می شود.

مقدار بذر معمولاٌ حدود 100 تا 250 گرم به انداره واحد سطح یک جعبه نشاء(58×28 سانتی متر) که در روش معمول برای پرورش نشاء جعبه ای مصرف می گردد در نظر گرفته می شود و برای سطح بستر این نوع از خزانه (600×28 سانتی متر) برابر 1034 تا 2586 گرم است.ریشه های نشاء برنج در داخل پارچه پنبه ای نفوذ کرده و در هم می پیچد و حصیری رابوجود می آورد این حصیر بوجود آمده از ریشه های در هم پیچیده گیاهچه ها و بستر پارجه ای آنقدر قوی است که در زمان حمل و نقل و لوله نمودن خسارتی نمی بیند. بذور برنج داخل سینی بستر خزانه بلافاصله بعد از بذرپاشی و گیاهچه های 2 هفته بعد از بذرپاشی در شکل 3 مشاهده میگردد.

 

 

 

3) کودهی و کنترل دمای محیط گلخانه

در 5 روز اول بعد از بذرپاشی آب خالص بدون کود در بستر خزانه به گردش در می آید و سپس کود را که این کود با نامهای اوتساکو1 و اوتساکو2 به صورت تجاری در بازار موجود بوده و بیشتر جهت کشت سبزیجات به روش هیدروپونیک استفاده می گردد را در آب داخل تانک حل نموده و بوسیله پمپ در بستر سینی خرانه به گردش در می آوریم در ضمن هدایت الکتریکی کود مایع بایدحدود 3/1 تا 4/1میلی موس بر سانتی مترباشد که هر روزه تنظیم می گردد. (EC) درجه حرارت آب بستر خزانه با درجه حرارت محیط گلخانه باید با هم هماهنگ باشدکه توسط هیتر و تهویه جهت پرورش نشاء تامین می گردد.

 

 

 

 

4) لوله کردن نشاء

پارچه ای که برای بستر خزانه نشاء در نظر گرفته شده با توجه به طول 6 متری که داردباید خاصیت لوله شدن را داشته باشد تا حمل و نقل آن به مزرعه اصلی وبارگیری بر روی ماشین نشاکارراحت صورت پذیردکه مراحل این کار به صورت زیراست:

1) فشردن گیاهچه ها به سمتی که می خواهیم آن را لوله نمائیم بوسیله یک سیلندر استوانه ای شکل با وزن تقریبی 15 کیلو گرم.

2)گذاشتن صفحه ای با طول 60 سانتی متر ، عرض 5/27 سانتی متر و وزنی معادل 3 کیلو گرم از جنس استیل بر روی گیاهچه های فشرده تا به صورت اولیه برنگردد.

3)لوله کردن نشاء حصیری به حول یک لوله به قطر 15 سانتی متر با دست یا یک ماشین که برای این عمل طراحی گردیده.

 

5)بستن نشاء لوله شده در داخل یک لفاف پارچه ای. قطر و وزن تقریبی نشاء حصیری لوله شده با طول 6 متر به ترتیب برابر با 40 تا 50 سانتی متر و 12 کیلو گرم است.

مراحل فوق در شکلهای 7 ، 8 و 9 نشان داده شده است.

 

 

 

گذاشتن صفحه فلزی بر روی نشاء ها

 

رول نمودن نشاء حول یک لوله به قطر 15 سانتی توسط دستگاه.

 

 

در مقایسه ای که بین نشاء حصیری لوله ای پروش یافته به روش هیدوپونیک و نشاء حصیری پرورش داده شده در بستر خاکی از نظر وزن صورت گرفت نتیجه بدست آمده حاکی از آن بوده که وزن نشاء به روش جدید برابر یک پنجم وزن نشاء در بستر خاک با طول برابر 6 متر بوده است. در شکل 9 این مقایسه نشان داده شده است.

 

بهینه سازی ماشین نشاکار برنج برای نشاکاری نشاء حصیری طویل

یک ماشین نشاکار 6 ردیفه که اخیراٌ ساخته شده بود جهت کاشت نشاء لوله ای در مزارع شالیزاری بازسازی گردید.تعدادی ضمائم جهت قرار دادن نشاهای لوله ای بر روی نشاکار دارای 6 سکو ساخته و نصب شد.توانایی تسمه های تعذیه نشاء جهت دستیابی به یک تغذیه مطمئن و یکنواخت با تعبیه یک غلطک محرک بعلاوه غلتکهای تحتانی و فوقانی افزایش یافت.

ظرفیت مخزن کود با اضافه نمودن ارتفاع آن دو برابر افزایش یافت تا از تکرار دفعات کودهی توسط نشاکار کاسته شود و در ضمن دو عدد پایه نیز در دو طرف راننده جهت حمل 8 عدد نشاءحصیری لوله ای اضافی تعبیه گردید.

 

این ماشین نشاکار با سرعتی معادل 13/1 متر بر ثانیه در صورتی که از نشاء حصیری لوله ای استفاده گردد میتواند 5/0 هکتار از مزرعه شالیزاری را در یک ساعت نشاکاری نماید.

 

 

 

 

 

منبع: مرکز مقالات کشاورزی AKE( بزرگترین وبلاگ کشاورزی ایران )


نوشته شده در تاريخ 89/06/07 توسط مهندس محمد اکرم ایرندگانی

ابتكاري تازه براي پرورش گندم پرمحصول :

يك گروه از متخصصان ژنتيك موفق شده‌اند با استفاده از نمونه‌هاي گياهان موجود در ايران و احيانا برخي ديگر از كشورهاي خاورميانه و با به عقب بازگرداندن ساعت تطوري دانه‌هاي گندم، به بذرهاي بهتري براي مناطق خشك و كم آب دست يابند.



ادامه مطلب
نوشته شده در تاريخ 89/01/05 توسط مصطفی سرگزی

نخود

 

نخود فرنگی (Pisum satium) گیاهی است یکساله دارای ساقه نازک و رونده. برگ نخودفرنگی مرکب از سه برگچه است که برگچه انتهایی اغلب به یک پیچک منتهی می‌شود. علاوه بر این دمبرگ در این جنس اغلب نمو زیاد کرده و کاملا شبیه به یک برگچه می‌شود که دور ساقه می‌پیچید.

 



ادامه مطلب
نوشته شده در تاريخ 88/12/24 توسط مصطفی گلوی
نوشته شده در تاريخ 88/10/14 توسط عبدالطیف آتش پنجه
صفحه مناسب چاپ
زراعت : کشاورزی دقیق چیست ؟
 

کشاورزی دقیق چیست ؟
مدیریت مزرعه به نوعی بر مبنای متوسط , یا یکنواخت انجام می شود که تمام سطح مزرعه کاربرد یکنواخت نهاده های زراعی را دریافت نماید.بهر حال , تغییرپذیری در نوع خاک , عمق خاک , ناهمواری یا شیب , یا علف های هرز می توانند موجب تغییراتی در عملکرد ها شوند. به طور نمونه دامنه عملکرد دانه می تواند از صفر تا بیش از 10 تن در هکتار در داخل یک مزرعه باشد. مفهوم کشاورزی دقیق به طور ساده مدیریت این تغییرپذیری



ادامه مطلب
نوشته شده در تاريخ 88/10/14 توسط عبدالطیف آتش پنجه
چغندر قند

 


خصوصیات گیاهی: چغندر قند با نام علمی Beta vulgaris گیاهی است دو ساله از تیره اسفناج كه بصورت گیاهی یكساله زراعت می شود . چغندر قند طی دوره رشد رویشی فاقد ساقه بوده و بصورت مجموعه ای از برگهای بزرگ افقی تا عمودی مشاهده می شود . طول دوره رشد برای تولید قند 6 تا 9 ماه می باشد .

محصول زراعی چغندر ریشه ای است بزرگ و آبدار كه شامل سه قسمت است : 1) طوقه كه قسمت بالائی ضخیم شده و برگها از آن منشأ می گیرد 2) منطقه كوتاه و صاف در زیر طوقه كه گردن گفته می شود . گردن قطورترین منطقه ریشه می باشد ب3) قسمت گوشتی ریشه كه ذخیره قند در آن انجام می گیرد . مقدار قند در منطقه گردن و طوقه پایین است مقدار قند در ارقام اصلاح شده به 16 تا 20 درصد می رسد . امراض و كمبود مواد غذایی موجب افزایش ریزیش برگها گشته و عملكرد را پایین می آورد زیرا در این حالت برگهای جدید بوجود می اید كه صرفاً بامصرف قند ذخیره شده ریشه رشد می كند . معمولاً ساقه گل دهنده چغنمدر كه در سال دوم رشد بوجود می آید از مركز طوقه رشد می كند گلها كوچك و در روی گل آذین خوشه ای مركب بطور منفرد با دستجات 2 تا 7 گلی مشاهده می شود خود عقیمی و دگرگشتی بر گیاه حاكم است باد عامل مهم در گرده افشانی بشمار می رود .


نوشته شده در تاريخ 88/09/03 توسط نور بخش رئیسی
Sod culture
کشت چمن آماده ، در روی نقطهای شن می ریزیم (8-5 ) سانت قسمت قسمت  می کنیم 3-2 سانت روی آن خاک میریزیم وسپس بذر را می کاریم وبعد به آن کود کمپوست می دهیم برای نقاطی که شیب زیاد دارند ونمی توان پوشش یکنواخت داد .


ادامه مطلب
نوشته شده در تاريخ 88/09/03 توسط نور بخش رئیسی
گاهی لازم است بذرها را پس از برداشت مدتی انبار كرد تا در فصل مناسب كشت شود، توجه داشته باشید كه زمان نگهداری بذر بستگی به نوع بذر و شرایط انبار دارد اما آن چه مهم است و كشاورزان باید به آن توجه كنند این است كه قبل از انبار كردن بذر باید آن را خشك كرد به طوری كه رطوبت آن به 4 تا 7 درصد وزن خشك آن برسد، كه برای تحقق این امر پیشنهاد می شود بذر در ظروف در بسته نگهداری شود.

یك قانون عمومی در مورد انبارداری این است كه به ازای هر یك درصد كاهش در میزان رطوبت بذر با هر 10 درجه سانتی گراد كاهش دمای انبار، طول عمر بسیاری از بذرهای انبار شده، 2 برابر می شود كه این قانون موید كنترل دما و رطوبت در امر انبارداری بذور مختلف می باشد.

همان طور كه عنوان شد شرایط لازم برای انبار كردن بذر، بستگی به نوع بذر و طول مدت انبارداری دارد در كل می توان گفت برای انبار بیشتر بذرها، دمای بین صفر تا 10 درجه سانتی گراد رطوبت نسبی كمتر از 40 تا 50 درصد می تواند قدرت جوانه زنی بذر را حداقل تا مدت یك سال حفظ كند



ادامه مطلب
نوشته شده در تاريخ 88/08/27 توسط فرزاد محمودی

کاشت مخلوط یا کاشت دویا چند گیاه

                                          

 

کاشت مخلوط یا کاشت دویا چند گیاه  زراعی بایکدیگر در مناطق گرمسیری جهان

 

به طورگسترده ای متداول می باشد ودر حال حاضراستفاده ازاین سیستم درمناطق

 

معتدل نیز به سرعت در حال گسترش است . یک اصطلاح مهم در کشاورزی چند

 

کشتی است که به دو گروه کشت متوالی و کشت مخلوط تقسیم می شود .چندکشتی

 



ادامه مطلب
نوشته شده در تاريخ 88/08/27 توسط نور بخش رئیسی
سرچشمه مواد آلي خاك، بقاياي حيواني و بازمانده هاي گياهي است. اين مواد از ابتداي ورود به خاك تحت تاثير مستقيم موجودات زنده و گروههاي ميكروبي آن قرار مي گيرند و تغييرات زيادي مي يابند. دو پديده عمده در اين تغيير ماهيت مواد شناخته شده اند. پديده اول معدني شدن(Mineralization) و پديده دوم هوموسي شدن(Humiification) است. با توجه به اينكه خاكهاي ايران از نظر مواد آلي فقير مي باشند افزايش ماده آلي خاكها براي حفظ حاصلخيزي و تداوم فعاليت موجودات زنده خاكزي امري ضروري است. در اهميت ماده آلي همين بس كه آن را به عنوان قلب كشاورزي پايدار نام نهاده اند و همچنين نقش آن را در خاك همانند نقش خون در بدن دانسته اند.
فوايد مواد آلي در خاك به اندازه اي متنوع و زياد است كه انسان را به ياد فوايد نوشته شده بر روي برچسب داروهاي قديمي مي اندازد ولي خوشبختانه اين فوايد در مورد مواد آلي كاملا واقعيت دارد:
1- مواد آلي منبع تامين 95-90 درصد ازت مورد نياز گياه در خاكهاي كود نخورده است.
2- مواد آلي مي تواند منبع مهم تامين فسفر و گوگرد قابل استفاده گياه باشد مشروط به اينكه مقدار هوموس خاك به دو درصد يا بيشتر برسد.
3- مواد آلي بطو مستقيم يا غير مستقيم با افزايش فعاليت ميكروبي باعث توليد مقدار زيادي مواد تشكيل دهنده خاكدانه ها از جمله پلي ساكاريدها مي شود.
4- مواد آلي غالبا 70-30 درصد از كل ظرفيت تبادل كاتيوني(CEC) خاك را تشكيل مي دهند. سطوح زياد قابل دسترس در هوموس، محل هاي تبادل كاتيوني زيادي دارد كه عناصر غذايي را براي استفاده بعدي گياه نگه مي دارد. علاوه براين، فلزات سنگين آلوده كننده مانند سرب، كادميم و فلزات مشابه كه معمولا به علت استفاده از فاضلابها وارد خاك مي شوند را جذب سطحي مي كند و از اين طريق به پاكسازي محيط كمك مي كند



ادامه مطلب
نوشته شده در تاريخ 88/08/25 توسط فرزاد محمودی

مقاله کشاورزی زراعت و باغبانی و شیلات و دامپروری

 

 

معرفی آفات و بیماری های مهم در خیار گلخانه ای

 

 

 

 

سفیدک دروغین (کاذب)

بیماری سرخی

 

 



ادامه مطلب
نوشته شده در تاريخ 88/08/23 توسط مصطفی گلوی

مقاله کشاورزی زراعت و باغبانی و شیلات و دامپروری

 

 

اثرات مصرف بهینه كود در افزایش عملكرد گوجه فرنگی

 



ادامه مطلب
نوشته شده در تاريخ 88/08/23 توسط مصطفی گلوی
مرکز تحقيقات کشاورزي و منابع طبيعي فارس بقاياي زراعت ديم مقاومت برشي سطح خاک را در مقابل جريان سطحي افزايش مي دهد. بررسي مقاومت جريان ناشي از بقاياي زراعي در ديمزارهاي مناطق خشک و نيمه خشک جنوب ايران از اهميت زيادي برخوردار است زيرا در اين مناطق رژيم بارندگي به ويژه در فصول بهار و تابستان بسيار شديد بوده و اگر پوشش گياهي مناسبي در سطح خاک وجود نداشته باشد، فرسايش خاک افزايش مي يابد. در اين تحقيق از يک دستگاه فلوم روباز به طول 15 متر، عرض 3/ متر و ارتفاع 5/ متر استفاده شده است که در آن جريان سطحي بر روي مراتع دست نخورده اطراف شهر لامرد واقع در 380 کيلومتري جنوب غربي شيراز شبيه سازي شده است و به منظور مقايسه بقاياي زراعت ديم با پوشش مرتعي روي چهار تيمار شامل بقاياي زراعت ديم و مراتع فقير، متوسط و خوب با تراکم پوشش گياهي به ترتيب کمتر از 20 درصد، بين 20 تا 40 درصد و زيادتر از 40 درصد آزمايش شده است. همچنين براي ارزيابي ارتفاع بقاياي زراعت ديم بر فرسايش روي سه تيمار ديگر از بقاياي زراعت ديم با ارتفاع صفر، 10 و 20 سانتي متري آزمايش انجام گرفت. براي هر تيمار 4 تا 5 دبي جريان از کم به زياد مورد استفاده قرار گرفت و پارامترهاي هيدروليکي جريان شامل شدت جريان،عمق جريان و غلظت رسوب اندازه گيري شده و ساير پارامترها از جمله سرعت متوسط جريان، ضريب مقاومت دارسي ويزباخ و تنش برسي جريان محاسبه شدند. نتايج اين تحقيق نشان مي دهد که رابطه بين تنش برشي جريان و رسوب خطي است و تنش برشي بحراني براي شروع فرسايش در اراضي ديم همراه با بقاياي گياهي، مراتع فقير، متوسط و خوب به ترتيب برابر با 23.75، 20.48، 28.55 و 45.70 دين بر سانتي مترمربع بوده که در آن آستانه فرسايش ورقه اي براي بقاياي زراعي از مرتع فقير زيادتر و از مراتع خوب و متوسط کمتر است. بنابراين با تبديل مراتع خوب به اراضي ديم مقاومت برشي جريان کاهش مي يابد. از طرف ديگر ارتفاع بقاياي زراعي روي مقاومت برشي جريان و فرسايش موثر بوده و در اين تحقيق بهترين ارتفاع بقاياي زراعي 10 سانتي متر بدست آمده است.

نوشته شده در تاريخ 88/08/20 توسط فرزاد محمودی
خلاصه
ریشه گیاه شیرین بیان از خانواده گلیسیرهیزا بوده و ریشه این گیاه دارای طعم بسیار شیرین می باشد بطوری كه پنجاه مرتبه از شكر شیرین تر است. همچنین از ریشه این گیاه هزاران سال بعنوان ماده دارویی استفاده می گردیده و بعنوان یك گیاه دارویی بومی ایرانی از این گیاه استفاده می شده است. در این پروژه تحقیقاتی ریشه این گیاه را از غرب ساوه جمع آوری نموده و در مجاورت هوا خشك كرده و با استفاده از حلال و اسید و باز در چندین مرحله ماده شیمیایی انوكسولون (Enoxolone)را استخراج گردیده است. ماده استخراج شده با استفاده از دستگاههای آنالیتیكی و تكنیكهای MASS و NMR و IR شناسایی گردید. ریشه  شیرین بیان دارای 4/1 % گلوكز، 5/2% ساكاروز، 25-30% آمیدون و 2-4% آسپارازین مواد آلبومینوئیدی ، رزین و اسانس می باشد. ولی مواد اصلی آن اسید گلیسیریزیك، اسید گلیسیرهیتینیك و اسید گلیكورونیك می باشد.


ادامه مطلب
نوشته شده در تاريخ 88/08/20 توسط عبداله خالصه زهی
زراعت عمومی

مقدمه: سر
زمین ایران به طور کلی کوهستانی (OROGRAPHIC) و نیمه خشک (SEMI ARID) محسوب می شود.

حدود 90% از
خاک ایران در محدوده فلات ایران واقع شده است .

فلات (PLATEOU) دو مشخصه دارد :

مناطقی که ریزش جوی أنها به طور متوسط بین 250-500 mm
در سال –دارای زمستانهای سردوتابستانهای گرم است میزان بارندگی کشور بسته به مناطق مختلف بین 10-2000 mm متغیر می باشد و امار بارندگی سالیانه در نقاط مختلف کشور نشان میدهد که بجز حاشیه جنوبی در یای خزر تقریبا بقیه نقاط ایران خشک و نیمه خشک است . به طور کلی نزدیک به 31% از خاک ایران یعنی حدود 51000000 هکتار از اراضی دارای استعداد خوب برای کشاوزری است و هنوز 62% منابع خاک ایران دارای استعداد کشاورزی است که بالغ بر 33میلیون هکتار است که از این مقدار 19میلیون هکتار تحت کشت آبی (IVRIGARED FARM ) و دیم(DRY FARM) است .

12میلیون هکتار از 19 میلیون هکتار دیم است .

حدود یک سوم اراضی قابل
کشت سالیانه به دیم کاری اختصاص دارد و بقیه آن به صورت آیش FALLOW) ) است . 

FALLOW : نا
کاشت گذاشتن زمین به مدت یک یا چند سال

AGRONOMY : عبارت است از علم و فن
کشت وکار و بهره برداری از سه فاکتور خاک . آب. گیاه .

همچنین زراعت شامل مجموعه أی از فعالیت های انسانی که
در جهت تامین نیاز برخی گیاهان در جهت بهره گیری از حداکثر قدرت تولیدی در آنها انجام می گیرد .

این فعالیت ها بیشتر
در جهت تغییر عوامل محیطی است .

زراعت AGRONOMY
ریشه یونانی دارد واز دو لغت :

AGROS به معنای
مزرعه و NOMUS به معنای مدیریت تشکیل شده است .

از نظر علمی AGRONOMIST به شخصی اطلاق می شود که تحصیلات عالی دارد و از نظر تئوری مطالعاتی را انجام داده است تا بتواند به عنوان مشاور یا راهنما ی زارع انجام وظیفه کند .

از دیدگاه علم زراعت برای افزایش تولید محصولات
کشاورزی سه راه پیشنهاد شده است

1- افزایش
زمینهای زیر کشت

2- افزایش محصول در واحد سطح

3- افزایش محصول
در واحد زمان



زراعت سطحی EXTENSIVE FARMING زراعت فشرده INTENSIVE FARMING

زراعت سطحی نوعی از زراعت است که زارع تابع شرایط
آب و هوایی است . بنابر این نهاده های زیادی را مصرف نمی کند و سطح زیر کشت را هم نمی تواند افزایش دهد .

ولی نوعی زراعت فشرده :
در این نوع زراعت از نهاده های زیادی مانند بذر های اصلاح شده ، کودهای شیمیایی ، ماشین آلات و… استفاده می کند تا بتواند حد اکثر عملکرد را در سطح بدست آورد .



(طبقه بندی
گیاهان زراعی CROPS ) 

گیاهان زراعی را می توان از نظر شکل ظاهری یعنی مورفولوژی (گیاه شناسی ظاهری ) طبقه بندی کرد .

ولی از نظر زراعت AGRONOMY
گیاهان را بسته به مصرف یا نوع مصرف آنها تقسیم بندی می کنیم . باید در نظر داشت که بعضی گیاهان زراعی دارای مصارف زیادی هستند بنابراین با توجه به موارد فوق می توان دو نوع طبقه بندی را در نظر گرفت .
الف) طبقه بندی بر اساس هدف تولید :
1- غلات CEREALS 

شامل گندم (WHEAT ) - جو ( BARLY ) – برنج ( RICE ) – ذرت ( CORN ) – چاودار *گندم ( TRITICALE ) – چاودار ( WHEAT *RYE )

هدف نشاسته
2-حبوبات LEGUMES

شامل نخود (PEA ) – عدس ( LENTILE ) –لوبیا ( BEAN( - S,DH ) ) –
بادام زمینی ( PEAHUT )

هدف تامین پروتئن
گیاهی است .
3-
گیاهان علوفه أی FODELER CROPS

این
گیاهان به صورت تازه خشک یا سیلو شده به مصرف دام می رسد .

ذرت
علوفه أی FOLEDER CRON : 

مشخصات : تراکم بالا دارد .زمان برداشت آن وقتی است که
رطوبت دانه 6۰٪ است

ALFALFA یونجه.- CLOVER شبدر

4-گیا هان
ریشه أی ROOTY OR RADICAL CROPS 

این گیا هان دارای
ریشه غده أی شکل هستند .شاخص تر ین آن گیاه چغندر suger beer است .



5-گیا هان فیبری یا لیفی FIBEROUS CROPS

COTTEN =
کتان KENAF = کنف

FLAX = پنبه الیاف
در دانه یا کپسول JOKE = شبیه کنف الیاف آن در ساقه است SISAL(AGAVE ) خنجری : الیاف آن در برک است

6-
گیاهان غده أی GLANDIFORM /CROPS 

POTATO /POMATO : زیر
زمین سیب زمینی و روی زمین گو جه

7-
گیاهان داروی: MEDICINAL /C

MATRICARIA = بابونه MILFOILE =گیاها ن بومادران

WHITE POPPY = خشخاش سفید

8-
گیاهان قندی SUGAR/C 

SUGAR CANE /نیشکر SUGAR BEET/ چقندر هدف =تولید قند

9-
گیاهان تدخینی SMOKING 

SMOKING =/ TANBACCO = تنباکو HEMP = شاهدانه. گراس

NOROOTIC =/ TEA = چای COFFEE = کافینئن . قهوه

10-
گیاهان روغنی OIL CROPS 

SUN FLOWER = آفتا بگردان - SOFFLOWER = گلرنگ

OLIVE = زیتون- SESAME = کنجد

PEAHUT = با
دام زمینی

ب-طبقه بندی بر اساس هدف خاص :

1-
گیاهان پوششی COVER CROPS

این
گیاهان برای پوشش و حفاظت خاک در برابر ( EROSION) فر سایش کشت می شودو درهمان زمانی که سبز هستند (گلدهی) به خاک برگردانده می شود.مثل شبدرو یونجه

2-
گیاهان مکمل COMPLEMENTALY/C

این
گیاهان جهت حاصلخیزی خاک همراه با محصول درجه یک کاشته می شود ودر درجه دوم اهمیت قرار دارد .مانند کاشت لوبیای روغنی همراه با ذرت

3-
گیاهان سیلویی SILAGE /C

این
گیاهان به صورت سبز برداشت می شود و پس از سیلو شدن وگذراندن مرحله تخمیر به مصرف دام می رسد مثل گیاه ذرت علوفه أی و ذرت خوشه أی sorghom ) )

4-
گیاهان تقویت کننده یا اصلاح کننده : SOIL CODITIONER /C

این
گیاهان جهت اصلاح یا تقویت خاک کاشته می شوند مانند چغندر علوفه أی (خاک را نرم می کند ) و شبدر علوفه أی ( نمک و شوری خاک را می گیرند )

5-
گیاهان همراه CYNERGIC /C 

این
گیاهان گیاهان یک ساله (ANNUL ) هستند که همراه گیاهان چند ساله PERENNIAL) )کاشته می شوند مثل : جو (یکساله ) همراه با یونجه (چند ساله )

6- نباتات غله ای TRAPPING /C 

برخی
گیاهان تیره حبوبات LEGOMINO SE /C مانند باقلا چنانچه در زمینی کاشته شوند به علت ترشح یک سری مواد از ریشه قادر به کنترل یک نوع آفت که به سیستم ریشه أی گیاهان خسارت می زند به نام (nematode ) است .


منبع : بزرگترین وبگاه مقالات کشاورزی و کلیه گرایشهای آن




نوشته شده در تاريخ 88/08/05 توسط مهندس محمد اکرم ایرندگانی
(طبقه بندی گیاهان زراعی CROPS ) 

گیاهان زراعی را می توان از نظر شکل ظاهری یعنی مورفولوژی (گیاه شناسی ظاهری ) طبقه بندی کرد .

ولی از نظر زراعت AGRONOMY گیاهان را بسته به مصرف یا نوع مصرف آنها تقسیم بندی می کنیم . باید در نظر داشت که بعضی گیاهان زراعی دارای مصارف زیادی هستند بنابراین با توجه به موارد فوق می توان دو نوع طبقه بندی را در نظر گرفت .
الف) طبقه بندی بر اساس هدف تولید :
1- غلات CEREALS 

شامل گندم (WHEAT ) - جو ( BARLY ) – برنج ( RICE ) – ذرت ( CORN ) – چاودار *گندم ( TRITICALE ) – چاودار ( WHEAT *RYE )

هدف نشاسته
2-حبوبات LEGUMES

شامل نخود (PEA ) – عدس ( LENTILE ) –لوبیا ( BEAN( - S,DH ) ) –بادام زمینی ( PEAHUT )

هدف تامین پروتئن گیاهی است .
3-گیاهان علوفه أی FODELER CROPS

این گیاهان به صورت تازه خشک یا سیلو شده به مصرف دام می رسد .

ذرت علوفه أی FOLEDER CRON : 

مشخصات : تراکم بالا دارد .زمان برداشت آن وقتی است که رطوبت دانه 6۰٪ است

ALFALFA یونجه.- CLOVER شبدر

4-گیا هان ریشه أی ROOTY OR RADICAL CROPS 

این گیا هان دارای ریشه غده أی شکل هستند .شاخص تر ین آن گیاه چغندر suger beer است .



5-گیا هان فیبری یا لیفی FIBEROUS CROPS

ادامه مطلب
نوشته شده در تاريخ 88/07/14 توسط مهندس محمد اکرم ایرندگانی

یولاف یا جو دوسر

یولاف یا جو دوسر با نام علمی: Avena sativa گیاه ی است از خانواده گندمیان که دارای گلهای بسیار ریز و نامشخص است. این گلها در دستجاتی که اصطلاحا سنبله نامیده می شود قرار گرفته اند و هر سنبله توسط دو برگچه کوچک که پوش یا گلوم است پوشیده می شود و دارای زواید دراز نخی شکلی به نام ریشک هستند. یولاف در بیشتر نقاط کشور رویش دارد و دانه های آن خاصیت دارویی فراوانی دارند. دانه های این گیاه دارای اسیدهای چربی مانند اسید پالمتیک، اسید اولئیک و اسید لینولئیک است و به میزان زیادتری هیدراتهای کربن مانند نشاسته را در ترکیبات خود داراست. گیاه ی علفی یکساله است که به عنوان گیاه علوفه ای مهم کشت می شود. ریشه های آن افشان و ساقه های آن بند بند و توخآلی است که هرکدام به یک خوشه منتهی می شود برگ های آن باریک است و قسمت پائینی آنها به صورت غلافی دور ساقه را احاطه می کند.



ادامه مطلب
نوشته شده در تاريخ 88/06/23 توسط مهندس محمد اکرم ایرندگانی

زراعت و اصلاح نباتات:

مطالعه و بررسی زمینه ی کاشت و پرورش گیاهان زراعی و انتخاب ارقام مناسب این گیاهان و برداشت صحیح محصولات آن ها در بخشی از علوم کشاورزی قرار می گیرد که زراعت و اصلاح نباتات نام دارد.

هدف از این گرایش، افزایش سطح زیر کشت محصولات اصلی کشاورزی و بالا بردن عملکرد این محصولات در واحد سطح (هکتار) است.

فارغ التحصیلان این گرایش می توانند در موارد زیر نقش و توانایی های خود را ایفا کنند:

- مدیر یا مجری واحدهای دولتی و خصوصی کشاورزی (مثل واحد کشت و صنعت)

- کارشناس متخصص و برنامه ریز در زمینه های مختلف زراعت و اگرونومی در واحدهای اجرایی مانند وزارت کشاورزی، وزارت جهاد سازندگی و ...

- مربی در هنرستان های کشاورزی و مجری امور تحقیقات در واحدهای تحقیقات کشاورزی.



ادامه مطلب
نوشته شده در تاريخ 88/06/15 توسط مهندس محمد اکرم ایرندگانی

 

ذرت

مقدمه
ذرت با نام علمی Zea mays یکی از غلات گرمسیری و از خانواده گندمیان (گرامینه) متعلق به گیاهان تک لپه می‌باشد. گیاه ذرت ، تنها غله‌ای است که در کشور مکزیک و گواتمالا تکامل یافته است. ذرت پرمحصول‌ترین غله دنیا به حساب می‌آید و از لحاظ مقدار تولید ، پس از گندم و برنج قرار می‌گیرد. امروزه ذرت در تغذیه بسیاری از مردمان دنیا نقش اساسی دارد.

مشخصات گیاه شناسی
ذرت گیاه تک لپه‌ای ساقه بلندی است. برگهای آن بطور متناوب و به صورت افتاده در دو طرف ساقه قرار گرفته‌اند. زاویه بین برگ و ساقه ، 90 درجه می‌باشد. در اوایل رشد گیاه ، بعضی از یاخته‌های موجود در بخش بالایی ساقه اصلی ذرت از شاخه‌های فرعی متمایز می‌شود. در انتهای این شاخه‌ها ، عضوی به نام بلال بوجود می‌آید که در واقع ، گل ماده گیاه ذرت است.
این شاخه‌ها ، میان گره‌های بسیار کوتاهی دارند که از این گره‌ها ، برگهای تغییر شکل یافته‌ای بوجود می‌آید که هم دیگر و بلال را می‌پوشانند. بیرونی‌ترین این برگها ، برگی است کامل که غلاف ، زبانک ، گوشواره و پهنک دارد. اما برگهای زیرین غیر کاملند . موقعی که ارتفاع ساقه ذرت به 80 تا 120 سانتیمتر رسید، کلاله‌های ابریشم مانند یا کاکل ذرت به تعداد دانه‌های ذرت موجود در بلال ، نمایان می‌شوند.



ادامه مطلب
نوشته شده در تاريخ 88/06/13 توسط مهندس محمد اکرم ایرندگانی

گیاه گالکا

گالگا گیاهی است علفی٬ چندساله متعلق به تیره پروانه آسا (Fabaceae). منشاء اصلی پیدایش این گیاه نامشخص است ولی این گیاه در مرکز٬ غرب و جنوب اروپا گسترش زیادی دارد. از این رو برخی محققان اروپا را منشاء اصلی این گیاه می دانند.

نام علمی: Galega officinalis L
▪ نام انگلیسی
: Goats rue

گالگا در طب سنتی بسیاری از کشورهای اروپایی به عنوان گیاهی که باعث کاهش قند خون می شود٬ مورد استفاده قرار می گیرد. این گیاه نیز باعث تحریک تولید شیر در مادران شیرده می شود. از این رو در بسیاری از کشورها به همین منظور مورد استفاده قرار می گیرد و نام علف شیر یا علف شیر آور را برای آن انتخاب کرده اند.
مواد موثره موجود در پیکره رویشی این گیاه٬ قند خون را کاهش می دهد و برای درمان دیابت مورد استفاده قرار می گیرد. مصرف این گیاه نه تنها سبب افزایش متابولیسم گلوکز می شود بلکه در سوخت و ساز چربیها و پروتئین ها موثر است. به لحاظ استفاده دارویی از گالگا این گیاه در سطح کم و بیش وسیعی در کشورما کشت می گردد.


مشخصات گیاه:

گالگا گیاهی است علفی٬ چندساله متعلق به تیره پروانه آسا (Fabaceae). منشاء اصلی پیدایش این گیاه نامشخص است ولی این گیاه در مرکز٬ غرب و جنوب اروپا گسترش زیادی دارد. از این رو برخی محققان اروپا را منشاء اصلی این گیاه می دانند.
ساقه گالگا مستقیم و توخالی و ارتفاع آن بین ۴۰ تا ۱۰۰ سانتی متر متفاوت است٬ برگ ها متناوب و چند برگچه ای است تعداد برگچه ها ۱۱ تا ۱۷ عدد است. برگچه ها نیزه ای یا بیضوی شکل به طول ۱.۵ تا ۴ سانتی متر می باشد. سطح زیرین برگچه ها٬ روشنتر از سطح رویی آن می باشد. گلها به صورت مجتمع در انتهای ساقه ی اصلی و انشعابهای جانبی آن ظاهر می شود. ساقه ی گل دهنده بلند و پوشیده از گل می باشد طول ساقه گل دهنده ۲ تا ۴ سانتی متر است. در برخی شرایط اقلیمی٬ طول آن به ۱۰سانتی متر نیز می رسد٬ گلها کوچک٬ رنگ آن بنفش مایل به ارغوانی و بندرت سفید رنگ می باشد. گلها اواخر بهار ( خرداد ) ظاهر می شوند. تعداد پرچم ها ۱۰ عدد است که مادگی رااحاطه می کنند مادگی دارای یک برچه و چند تخمک بوده و میوه آن نیـــام است.



ادامه مطلب
نوشته شده در تاريخ 88/06/13 توسط مهندس محمد اکرم ایرندگانی

بیماریهای مهم پنبه

ورتیسلیومی( پژمردگی آوندی) پنبه Cotton Verticillium wilt



این بیماری یکی از بیماریهای پنبه در مناطق پنبه خیز ایران است. دو گونه ورتیسیلیوم به نامهای Verticilium dahliae و V.albo-atrum عامل این بیماری می باشند. که هر دو گونه در ایران وجود دارند ولی گونه غالب V.dahliae می باشد.

گونه (G.barbadense) (پنبه مصری) نسبت به ورتیسلیوم مقاوم است. دامنه میزبانی ورتیسلیوم وسیع بوده و حدود 160 گونه از 40 خانواده را دربر می گیرد.

هر دو گونه دارای کنیدیوفورهای منشعب فراهم (Verticillate branching) می باشند.گونه (V.dahliae) دارای میکرواسکلروتهای سیاهرنگ بوده که ان دام مقاوم قارچ محسوب می شوند ولی گونه دیگردارای ریسه های ضخیم و سیاهرنگی می باشد که به آنها ریسه سیاه می گویند و ان دام مقاوم قارچ است.

با قرار گرفتن ریشه گیاه در مجاورت میکرواسکلروتهای موجود در خاک،این میکرواسکلروتها جوانه زده و از طریق تارهای کشنده وارد آوندهای چوبی شده و در آنجا کنیدیوفور و کنیدی تشکیل میدهند.از طریق آوند چوبی،کنیدیومها به سرعت حرکت کرده و به نقاط بالای گیاه میرسند.

علایم در گیاه متنوع است. کمی زردی و پژمردگی دیده میشود که رفته رفته برگها خشک میشوند. روی پهنک برگ قسمتهایی کلروزه و سپس نکروزه می شوند که V شکل است. اگر ساقه را قطع کنیم آون& #1583;ها قهوهای دیده می شوند. هنگامی که گیاه پیر می شود ورتیسلیوم از آوند خارج شده و به قسمتهای دیگر گیاه میرسد علایم 1 تا 1.5 ماه بعد از کشت دیده میشوند.شدت علایم به حساسیت گیاه میزبان، میزان تراکم قارچ در خاک و استرین قارچ بستگی دارد. V.dahliae دو استرین مهم دارد:

1- استرین معمولی( ss-4)

2- استرین برگ ریز (T-9).

در استرین معمولی قارچ قسمتهای وسط برگ را خشک کرده ولی برگها بر روی گیاه باقی می مانند و حرکت قارچ در برگها به شکل Vمیباشد. ولی استرین برگ ریز هنگامی که هنوز برگ سبز است باعث خم شدن دمبرگها (epinasty) میشود،اگر به چنین برگی دست بزنیم یا در اثر هر لرزش دیگری، به راحتی از شاخه جدا می شود. بعد از مدتی گیاه کاملاً لخت شده و برگهای کوچک جدیدی تولید می کند. سویه برگ ریز گرمادوست تراست.

استرین برگ ریز حتی باعث ریزش غوزه ها نیز می شود. در این استرین گسترش قارچ تا نوک گیاه ادامه می یابد ولی در استرین معمولی تا اواسط گیاه گسترش می یابد.گیاه مقاوم به استرین معمولی نسبت به استرین برگ ریز هم تا حدودی مقاوم است. برگ ریزی در نتیجه ایجاد لایه جداشونده در محل اتصال برگ به دلیل تولید اتیلن یا آبسزیک اسید صورت می گیرد.

کنترل بیماری:

1- استفاده ازارقام مقاوم یا محتمل.

2- تناوب با گیاهان غیر میزبان بخصوص برنج ،یونجه و آیش.

3- حذف بقایای گیاهی آلوده.

4- آفتابدهیSoil solarization

5- تنظیم میزان آبیاری وکود دهی.کود پتاس مقاومت گیاه را بالا می برد. نوع کود ازته هم مهم است. ازت باید به صورت اوره یا آمونیوم به خاک داده شود نه به صورت خود نیترات که این را در مسئله PH دور ریشه توجیه میکنند


پژمردگی آوندی فوزاریومی(زردی فوزاریومی) Cotton Fusarium wilt


این بیماری توسط Fusarium oxysporum f.sp.Vasinfectum که اختصاصی پنبه است ایجاد می شود ولی اهمیت آن در ایران به اندازه ورتیسلیوم نیست.در خاکهای اسیدی و شنی یا آلودگی نماتد ریشه گرهی بیماری زیادتر است.

علائم بیماری از موقع کاشت تا موقع برداشت دیده میشود ومیزان آن بستگی به میزان آلودگی خاک دارد.علائم به صورت پژمردگی در گیاه دیده میشود و آوندها نیز قهوه ای میشوند و حتی برگریزی نیز پدید می آید. منتهی تفاوتهایی نیز با ورتیسلیوم دارد.از جمله اینکه در اینجا بیشتر زردی دیده میشود و گیاهان آلوده کمی کوتاه می مانند.در فوزاریوم رنگ قهوهای آوندها خیلی تند و سیر می باشد و تغییر رنگ فقط در ناحیه آوندها دیده میشود ولی در ورتسلیوم تغییر رنگ در ناحیه مغز ساقه هم دیده میشود.



ادامه مطلب
نوشته شده در تاريخ 88/06/13 توسط مهندس محمد اکرم ایرندگانی

همه چیز در مورد ذرت

مقدمه
ذرت یکی از غلات گرمسیری و از خانواده گندمیان (گرامینه) است. ذرت نوعی گیاه علفی یک ساله است که با تئوسنت (Teosinte) و تریپساکوم (Tripsacum spp) خویشاوند است. تئوسنت نوعی علف هرز یک ساله است که از لحاظ خویشاوندی در مقایسه با تریپساکوم به ذرت نزدیک تر می باشد. گیاه شناسان اعتقاد دارند که ذرت، در نتیجه ی دو رگ گیری بین یک گیاه نا شناخته از خانواده ی گندمیان و تئوسنت به وجود آمده است.
گیاه ذرت، تنها غله ایست که در کشور مکزیک و گواتمالا تکامل یافته است. ذرت پرمحصول ترین غله دنیا به حساب می آید و از لحاظ مقدار تولید، پس از گندم و برنج قرار می گیرد. امروزه ذرت در تغذیه بسیاری از مردمان دنیا نقش اساسی دارد.

ذرت گیاه تک لپه ای ساقه بلندی است. برگ های آن به طور متناوب و به صورت افتاده در دو طرف ساقه قرار گرفته اند. زاویه بین برگ و ساقه، 90 درجه می باشد.

در اوایل رشد گیاه، بعضی از یاخته های موجود در بخش بالایی ساقه اصلی ذرت از شاخه های فرعی متمایز می شود. در انتهای این شاخه ها، عضوی به نام بلال به وجود می آید که در واقع، گل ماده گیاه ذرت است. این شاخه ها، میان گره های بسیار کوتاهی دارند که از این گره ها، برگ های تغییر شکل یافته ای به وجود می آید که هم دیگر و بلال را می پوشانند. بیرونی ترین این برگ ها، برگی است کامل که غلاف، زبانک، گوشواره و پهنک دارد. اما برگ های زیرین غیر کاملند.

موقعی که ارتفاع ساقه ذرت به 80 تا 120 سانتی متر رسید، کلاله های ابریشم مانند یا کاکل ذرت به تعداد دانه های ذرت موجود در بلال، نمایان می شوند.


تولید کننده ها
کشورهای عمده تولید کننده ی ذرت عبارتند از: ایالات متحده آمریکا، اروپای شرقی (به ویژه یوگسلاوی و رومانی)، روسیه، ایتالیا، جلگه های شمالی چین، شمال شرقی آرژانتین، جنوب شرق برزیل و آفریقای جنوبی. ایالات متحده آمریکا و آرژانتین بزرگترین کشورهای صادرکننده و ژاپن و اروپای غربی، بزرگترین واردکنندگان این غله به حساب می آیند.

در ایران ذرت معمولاً در گرگان و گنبد، خوزستان، کرمانشاه، خراسان، گیلان و مازندران تولید می گردد.

تاریخچه
بررسی های باستان شناسی و فسیل شناسی گیاهی نشان می دهد که ذرت پیوسته به صورت یک گیاه زراعی عمده تقریباً از 5000 سال پیش در مکزیک و گواتمالا کشت می شده است و بومی این نواحی است.

کریستف کلمب، یک سال پس از ورود به قاره آمریکا، در سال 1493م بذر ذرت را با خود به اسپانیا برد. این گیاه به دلیل بالا بودن عمل کردش از آنجا به پرتقال و سپس به دیگر کشورهای اروپایی برده شد. از آنجا هم این گیاه به قاره آفریقا و تعدادی از کشورهای آسیایی از جمله هند و ژاپن راه یافت.


انواع ذرت
ذرت نژادهای متعددی دارد که این ویژگی ها بر اساس ویژگی های بافت آندوسپرم دانه طبقه بندی می شوند:


ذرت بو داده: نوعی ذرت است که احتمالاً بر اثر موتاسیون به وجود آمده است. پریکارپ (خارجی تری لایه دانه) آن نازک است که این صفت برای تولید ذرت شیرین با پوست لطیف مناسب است. در این نوع ذرت، لایه ی ضخیمی از آندوسپرم سخت، آندوسپرم نشاسته ای را در بر گرفته است. دانه های نشاسته ی آندوسپرم این نوع ذرت نسبت به انواع دیگر، رطوبت بیشتری دارند که در موقع حرارت دادن، منبسط شده و تبدیل به بخار می شوند. بخار آب حاصل شده درون دانه نمی تواند به راحتی از لایه ی بیرونی سخت آندوسپرم خارج شود. به ناچار فشار زیادی به این لایه وارد می آورد و دانه را منفجر نموده و دانه پف می کند.
این ذرت معمولاً برای تهیه ی پاپ کورن یا ذرت بو داده مورد استفاده قرار می گیرد. بهترین میزان رطوبت دانه برای حداکثر پف کردن، 14 درصد می باشد.


ذرت سخت: تمام آندوسپرم این نوع ذرت که در مرکز دانه می باشد، با لایه ی سختی از آندوسپرم پوشیده شده است. دانه های رسیده این نوع ذرت، گرد، صاف و کهربایی هستند. دوره ی رشد آنها هم 80 تا 100 روز است. بلال های به دست آمده باریک بوده و تقریباً 8 ردیف دانه دارد.


ذرت دندان اسبی: این نوع ذرت دارای مخلوطی از نشاسته ی نرم و سخت می باشد. آن قسمت آندوسپرم که دارای نشاسته سخت است، پروتئین بیشتری دارد. این نوع ذرت معمولاً در نواحی ذرت خیز ایالات متحده آمریکا به عمل می آید. بلال ذرت دندان اسبی نسبتاً بزرگ بوده و 16 تا 30 ردیف دانه دارد. از خصوصیات ظاهری دانه آن، می توان به وجود نقطه ای فرو رفته در طرف تاج دانه اشاره نمود که به دلیل خشک شدن آندوسپرم نشاسته ای به وجود می آید.


ذرت نرم یا آردی: بخش عمده آندوسپرم این نوع ذرت، نشاسته است. تنها لایه نازکی از آندوسپرم سخت این نشاسته را در بر می گیرد. دانه های آن بر خلاف نوع دندان اسبی فرو رفتگی ندارد. این ذرت تنها به دلیل این که به رنگ های مختلف یافت می شود، برای تزئین غذاها از آن استفاده می شود. همچنین چون آندوسپرم آن نرم است، می توان به همان شکل و بدون خرد و له کردن آن، در تغذیه دام به کار برده شود.


ذرت شیرین: آندوسپرم این نوع ذرت شیرین، قندی و براق بوده و بر خلاف آندوسپرم ذرت های دیگر، حالت نشاسته ای ندارد. پریکارپ آن نازک بوده که در زمان رسیدن دانه، مواد قندی آن به نشاسته و سپس به دکسترین تبدیل می شود. ذرت شیرین انواع مختلفی دارد که به صورت تازه، کنسرو شده و منجمد مورد مصرف قرار می گیرد.


ذرت مومی: آندوسپرم ذرت مومی ظاهراً به شکل موم می باشد. بر خلاف ذرت های دیگر که نشاسته آندوسپرم آنها 71 تا 72 درصد آمیلوپکتین و 28 تا 29 درصد آمیلوز دارد، آندوسپرم ذرت مومی تماماً از آمیلوپکتین تشکیل شده که حالت چسبنده ای دارد و نرم هم هست. ذرت مومی جدا از مصرف خوراکی، در صنایع چسب سازی هم استفاده می شود.



ادامه مطلب
نوشته شده در تاريخ 88/06/13 توسط مهندس محمد اکرم ایرندگانی

نحویه کاشت کلزا


مقدمه
کلزا یک محصول روغنی در شمال ایالت داکوتا آمریکا می باشد که حدود ۸۸ درصد کلزای این کشور در این ایالت مورد کشت قرار می گیرد . کلزا یک گیاه روغنی خوراکی است که در سال۱۹۷۰ توسعه یافته و شامل ۴۰ درصد روغن می باشد .
واژه کلزا نامی است که به وسیله کروشرز (انجمن دانه های روغنی غرب کانادا) انتخاب شده است . واریته های کلزا اغلب شامل کمتر از ۲ درصد اسید اورسیک و همچنین ۳۰ میکرو مولکول گلوکز در هر گرم بذر می باشد کشاورزان کانادا و آمریکا واریته هایی که اسید اورسیک و گلوکز کم دارند را مورد کشت قرار می دهند این نوع کلزا اغلب در اروپا و قسمتی از کانادا و آمریکا کاشته می شود .
در ژانویه ۱۹۸۵ سازمان غذا و داروی آمریکا روغن کلزا را برای کاربرد و مصرف در غذای انسان تایید نمود . و در این راستا تقاضا در بازار افزایش یافته و به تناسب آن باعث افزایش عرضه در ایالت متحده شد که فقط قسمتی از تقاضا توسط تولیدکنندگان تأمین میگردد. روغن کلزا در ژاپن، کانادا و اروپا تحت نظر کمیته جهانی مورد مصرف قرار می گیرد.

سازگاری
کلزا گونه براسیکا ناپوس ال به صورت یکساله بهاره و پاییزه مورد کشت قرار می گیرد که نوع بهاره آن به شرایط شمال داکوتا سازگاری بهتری دارد و نوع زمستانه آن به این منطقه و شمال غربی مینویت سازگاری ندارد.
کلزا در اغلب خاکها قابل رویش می باشد ولی بهترین نوع خاک برای کلزا خاک رسی لومی است به شرط آنکه سله نبندد. خاک مورد کشت کلزا بایستی دارای زهکش سطحی کامل و داخلی نسبتاً خوب باشد بطوریکه در خاکهای که دارای آب ایستای بود و زهکشی آن نامناسب است کلزا در آن خاک قابل رویش نخواهد بود. اگر رطوبت خاک به حد کافی از محصول سال قبل برای کشت کلزا باقی نمانده باشد بایستی بعنوان یک محصول زراعی بعد از آیش در نظر گرفت.

تناوب زراعی
بهترین تناوب زراعی کلزا کاشت آن بعد از غلات دانه ای و یا آیش می باشد. در تناوب زراعی ۳ ساله کاشت کلزا میان دو محصول در نظر گرفته می شود. اولین محصول در این نوع تناوب بایستی به محصول اختصاص داده شود که دارای مقاومت کامل یا نسبتاً خوب به بیماری ساق سیاه باشد. کلزا به پوسیدگی ساقه حاصل از اسکلروتینیا بسیار حساس می باشد .
محصولاتی نظیر آفتابگردان ، لوبیا خشک خوراکی (چشم بلبلی ) که حساس به بیماری اسکلروتینیا می باشد خطر آلودگی به این بیماری را در کلزا افزایش می دهد ، به شرط آنکه قبل از این محصول مورد کشت قرار گیرد . اگر در تناوب زراعی از چغندر استفاده می شود بایستی حداقل ۲ سال بین این دو محصول (کلزا و چغندر قند ) فاصله انداخته شود و اگر در تناوب زراعی سه ساله از محصولات حساس به اسکلروتینیا به ضرورت استفاده می شود بایستی از سموم قارچ کش استفاده نمود .
محصولاتی نظیر سویا ، کتان ، نخود و عدس که دارای مقاومت نسبتاً خوبی به بیماری اسکلروتینیا می باشند بصورت موفق در تناوب زراعی با کلزا مورد زراعت واقع می شود . در سالهایی که شرایط محیطی مناسب انتقال اسپور ها توسط هوا می باشد . کاشت کلزا بدون استفاده از سموم قارچ کش و توجه به فاصله تناوب زراعی خسارت اقتصادی قابل توجهی توسط قارچ اسکلروتینیا به کلزا وارد خواهد شد .
کلزا گیاهی است که به ریزش دانه حساس است بنابراین در فصل زراعی بعد بصورت پیشروی، ظاهر خواهد شد .بنابراین غلات دانه ای بهترین گیاه برای تناوب زراعی خواهد بود که بعد از کلزا مورد کشت قرار گیرد زیرا می توان از سموم علف کش پهن برگ برای کنترل آن استفاده نمود .
از کاشت مخلوط کلزا و خردل زراعی در یک زمین زراعی جداً خودداری کنید زیرا کشت مخلوط دو محصول ارزش بازاری هر دوی آنها را کاهش می دهد. بعلاوه کلزا در زمینی که مورد هجوم خردل وحشی قرار گرفته قادر به رقابت نیست . در این گونه از مزارع به شرطی می توان از کلزا استفاده نمود که قبلاً زمین توسط دام چرانده شود و خالی از علف هرز گردد یا اینکه از رقم مقاوم کلزا به این علف هرز استفاده نمایند .
بقایای تمام سموم علف کش به غیر از سولفونیلورا ، ایمیدازولینون و تریازین که در محصولات سال قبل بر جای مانده است همراه با خود علف هرز به جوانه های کلزا آسیب می رساند . همیشه به بر چسب های موجود در روی علف کش ها رجوع کنید که در روی آن نحوه کاربرد سموم بر اساس تناوب زراعی نوشته شده است .

واریته ها
دو نوع واریته کلزا وجود داردکه در آمریکا کاشته می شود : یکی واریته آرژانتینی که گونه براسیکا ناپوس می باشد و دیگر واریته لهستانی به نام براسیکا راپا .
واریته آرژانتینی نسبت به واریته لهستانی دارای پتانسیل عملکرد و ارتفاع و در صد روغن بالایی می باشد . واریته آرژانتینی برای رسیدن کامل ، حدود ۹۵ روز و واریته لهستانی ۸۰ روز لازم دارد .

تهیه بذر و کاشت
کلزا یک گیاه بسیار حساس به سله خاک می باشد ، بستر خاک برای بذر کلزا بایستی محکم ولی نرم باشد . رطوبت بذر و خاک برای جوانه زنی بسیار حیاتی است . بنابراین کاشت کلزا در خاکهای خشک توصیه نمی شود و جوانه های کلزا در خاکهای فشرده و سله بسته به آسانی خسارت می بیند پس بایستی بستر خاک را نرم تهیه کرد ولی طوری نباشدکه به آسانی توسط باد فرسایش یابد به همین خاطر چنگ زنی گیاهک کلزا برای مبارزه با علف هرز توصیه نمی گردد .
دانه کلزا را می توان با انواع بذرکار کاشت عمق مناسب برای بذر کلزا حدود ۵/۱ تا ۵/۲ سانتی متر می باشد . بیشتر از ۵/۲ سانتی متر باعث تلف شدن جوانه ها می شود . کاشت کلزا در فاصله ردیفی ۱۸-۱۵ سانتی متر با بذر کار کلزا بصورت یکنواخت در عمق خاک انجام می گیرد.

تاریخ کاشت و بذر افشانی
کلزا در اواسط فروردین ماه یا اوایل اردیبهشت جهت حصول بیشترین عملکرد کاشته می شود. اگر تاریخ کشت را تا آخر اردیبهشت به تعویق بیاندازیم عملکرد محصول کاهش می یابد و اگر در آخر خرداد صورت گیرد کاهش چشمگیری در عملکرد خواهیم داشت زیرا کلزا یک گیاه بسیار حساس به استرسهای گرما و خشکی در زمان گلدهی میباشد .
کاشت زودتر از اردیبهشت ماه خطر روبرویی با استرس گرما و خشکی را کاهش می دهد .جوانه کلزا مقاوم به سرماست و می تواند سرمای ۴- درجه سانتی گراد را تحمل کند .



ادامه مطلب
نوشته شده در تاريخ 88/06/13 توسط مهندس محمد اکرم ایرندگانی

  مدیریت کاشت زعفران

آب و هوای مناسب زعفران:


زعفران گیاهی است نیمه گرمسیری و در نقاطی که دارای زمستانهای ملایم و تابستان گرم و خشک باشد بخوبی می روید

  مقاومت زعفران در مقابل سرما زیاد است و لیکن چون دوران رشد آن مصادف با پائیز و زمستان و اوایل بهار است طبعا در این ایم به هوای مناسب و معتدلی نیاز دارد. در دوره خواب یا استراحت گیاه (تابستان) بارندگی یا آبیاری برای آن مضر است بنابراین کشت و کار آن در مناطق گیلان و مازندران و مناطق گرم جنوب کشور معمول نیست. اراضی آفتاب گیر و بدون درخت که ضمنا در معرض بادهای سرد نیز نباشد برای رشد زعفران مناسب است. با این وجود در برخی از روستاهای بیرجند و قاین در زیر سایه بوته های زرشک و درختان با دام که در تابستان کمتر آبیاری می شوند کاشته می شود.
حداکثر دمای این گیاه بین 40 تا 35 درجه سانتی گراد و در ارتفاع بین 1300 تا 2300 متر از سطح دریا عملکرد خوبی را نشان داده است.

خاک مناسب پرورش زعفران:


از آنجاییکه پیاز زعفران مدت نسبتا زیادی (7 - 5 سال) در زمین می ماند. خاک زمین باید سبک یا ترکیبی از شن و رس باشد که پیاز بتواند در این مدت علاوه بر تامین مواد غذایی، در مقابل شرایط خاص منطقه ای نیز مقاومت نماید.
بنابراین جهت رشد و نمو مناسب گیاه و تولید محصول مرغوب و مطلوب زمین های حاصلخیز و زهکشی شده بدون درخت با خاک(لومی، لیمونی، رسی و شنی) و آهک دار که PH آن بین 7-8 باشد بر زمین های شور، فقیر و مرطوب، اسیدی ترجیح داد.
زعفران در زمین هائیکه دارای قلوه سنگ یا علف های هرز یا مواد آلی پوسیده نشده باشد محصول خوبی نمی دهد.



ادامه مطلب
نوشته شده در تاريخ 88/06/13 توسط مهندس محمد اکرم ایرندگانی

مدیریت تلفیقی آفات پنبه


   مقدمه

 مديريت تلفيقي آفت پنبه (IPM ) همواره در راه رسيدن به مديريت آفات حشره و كنه پنبه در حال تكامل است . هدف IPM تلفيق كردن همه روش هاي مديريت جمعيت آفت به منظور كاهش مصرف حشره كش مي باشد ضمن آنكه سودمندي محصول نيز حفظ گردد .

 

  محصول پنبه در معرض جمله انواع آفت قرار دارد و اغلب دامنه وسيع از فراواني آفت بين فصول مشاهده مي شود . هر چند حشره كش هاي جديد نسبتاً انتخابي در دسترس كشاورزان قرار مي گيرند اما بررسي دقيق كارشناسان محيط زيست كاربرد برخي سموم قديمي و جديد را خيلي مشكل نموده است . اين امر انگيزه قوي در استفاده از حشره كش هاي كم خطر براي محيط زيست و كاهش مصرف كلي حشره كش ها بوجود آورده است .

 پذيرش سريع سموم جديد توسط كشاورزان و كارشناسان ‍،مانع افزايش آگاهي آنها از ارزش حشرات مفيد در اكوسيستم پنبه مي گردد .   

مديريت كشت پنبه

جهت اجراي برنامه  IPM، مديريت كشت پنبه به پنج دوره مجزا تقسيم مي شود.

 1- برداشت محصول تامرحله قبل از كاشت پنبه

2-آماده سازي زمين يا مرحله قبل از كاشت پنبه

3- زمان كاشت تا مرحله گلدهي(ظهور يك گل در هر متر رديف كشت)

4- مرحله گلدهي تا باز شدن خواص قوزه در هر متر رديف كشت

5-  مرحله باز شدن خواص قوزه تا مرحله برداشت محصول

آفات پنبه در دوره هاي فوق در مراحل مختلف رشد و فعاليت قرار دارند.  مديريت تلفيقي آفت با توجه به شرايط فعاليت آفت در هردوره اجرا مي شود .

1- دوره پس از برداشت تا قبل از كاشت پنبه

1-1-بررسي وضعيت شفيره كرم قوزه



ادامه مطلب
نوشته شده در تاريخ 88/06/13 توسط مهندس محمد اکرم ایرندگانی
طبقه بندی علمی گیاهان زراعی

گیاهان زراعی بسیار متنوع بوده ،به صورت های مختلفی مصرف گشته و در عملیات زراعی نیز تفاوت های زیادی با یکدیگر دارند. با این حال ،کیاهان زراعی مختلف دارای وجوه اشتراک زیادی می باشند. به طور کلی گیاهان زراعی را می توان به صورت های مختلفی از جمله بر اساس خصوصیات گیاهشناسی و تکاملی ، هدف تولید و مورد مصرف ، طول عمر گیاه ، نیازهای محیطی و شرایط مطلوب رشد، عملیات زراعی و غیره گروه بندی نمود. محصولات زراعی به دلیل دارا بودن خصوصیات مختلف و چند هدفی بودن تولید ممکن است در دو یا چند گروه مختلف قرار گیرند.

 

طبقه بندی علمی گیاهان

نام گیاهان مختلف از یک مکان به مکان دیگر متفاوت بوده و یا گاهی گیاهان کاملا متفاوتی به یک اسم نامیده می شوند. مثلا انواع گندم بای افراد غیر متخصص مفهوم گندم را دارد، اما گندم معمولی که برای تهیه نان استفاده می شود از گندم دوروم که برای تهیه ماکارونی مصرف می شود تفاوت های ژنتیکی و همچنین مصرفی زادی دارد. تولید نان خوب از گندم دوروم و تولید ماکارونی خوب از گندم نان امکان پذیر نیست. برای آن که افراد متخصص یکدیگر را درک نمایند و دقیقا بدانند در باره ی چه گیاها صحبت می کنند، گیاهان را به روشی موسوم به سیستم طبقه بندی علمی نامگذاری کرده اند.این روش که دقیقترین روش ها است توسط لینه(Carolous Linnaeus) بنیان گذاری شده است و به همین نام هم معروف می باشد.در این روش موجودات را بر اساس خصوصیات ریخت شناسی ، تکاملی و ژنتیکی در هفت طبقه قرار می دهند. ترتیب طبقات عبارتند از :

1- سلسله(Kingdom)

2- بخش(Division)

3- رده یا طبقه(Class)

4- راسته(Order)

5- تیره یا خانواده(Family)

6- جنس(Genus)

7- گونه(Species)

 

گیاهان زراعی به رده ی نهاندانگان تعلق دارند. هر گونه ی گیاهی مجموعه ای از گیاهان را در بر می گیرد که از نظر خصوصیات ظاهری شباهت های زیادی با یکدیگر داشته و بتوانند به سهولت و بدون اتخاذ تکنیک های خاص مانند انتقال جنین و غیره با یکدیگر لقاح یافته و تولید بذر نمایندع به طوری که بذر حاصل بتواند سبز لید مثل مجدد انجام پذیر باشد. مجموعه ای از گونه های که در بعضی خصوصیات مشنرک هستند یک جنس گیاهی را تشکیل می دهند.


ادامه مطلب
نوشته شده در تاريخ 88/06/13 توسط مهندس محمد اکرم ایرندگانی

لوبيا روغني


خصوصیات گیاهی :
لوبيا روغني يا سويا با نام علمي Glycine max L. گياهي است يكساله از تيره نخود (Leguminosae) كه بصورت بوته اي استوار و نسبتاً پر برگ رشد مي كند .
گرده افشاني در لوبيا روغني بصورت خودگشني است . ميزان دگرگشني به فعاليت حشرات بستگي دارد .
نيامهاي رسيده برنگهاي زرد ، خاكستري ، اي يا سياه ديده مي شود .


سازگاری :
 لوبيا روغني گياهي است كوتاه روز كه بيش از هر محصول زراعي ديگر نسبت به طول روز حساسيت نشان مي دهد .
لوبيا روغني در گروه گياهان گرمادوست قرار دارد و از اين لحاظ تا حد زيادي مشابه ذرت است . به گرما و نور فراوان نياز دارد و به سايه اندازي علفهاي هرز حساس است .
لوبيا روغني به خشكي حساس است . بذر در مرحله سبز شدن به زيادي رطوبت نيز حساسيت نشان مي دهد .
به شوري خاك حساس است . اسيديته حدود خنثي تا كمي اسيدي براي آن مناسب مي باشد .
ارقام لوبيا روغني را مي توان از لحاظ مورد مصرف در سه گروه علوفه اي روغني و حبوبات قرار داد .


تناوب زراعی :
بطور كلي موقعيت لوبيا روغني در تناوب زراعي همانند حبوبات است و مي توان بعنوان فزاينده باروري خاك در تناوب قرار گيرد .
شبدر ـ ذرت ـ گلرنگ ـ گندم
يونجه ـ سيب زميني ـ حبوبات ـ گلرنگ ـ جو ـ آيش


کود شیمیایی :
چنانچه لوبيا روغني براي خواص بار در مزرعه اي كشت مي شود بهتر است بذر آنرا با باكتري تثبيت كننده ازت تيمار نمود .
توليد هر تن دانه لوبيا روغني موجب خروج 60 تا 70 كيلو ازت ، 15 آلي 20 كيلو اكسيد فسفر و 20 تا 25 كيلو اكسيد پتاسيم از خاك مي گردد . لوبيا روغني توان زيادي در جذب مواد غذايي از خاكهاي فقير دارد و همانند با دام زميني مي تواند در اين خاكها رشد خوبي داشته باشد ، بهرحال براي حصول حداكثر عملكرد لازم است كه مواد غذايي كافي در خاك قرار داد . مقدار كود مورد نياز لوبيا روغني مي تواند صفر تا 120 كيلو در هكتار ازت و 45 تا 90 كيلو اكسيد فسفر باشد .
در اين شرايط ممكن است تا حدود 50 كيلو در هكتار اكسيد پتاسيم نياز باشد .
تاریخ کاشت : حداقل حرارت خاك براي جوانه زدن و سبز شدن لوبيا روغني حدود 15 درجه سانتيگراد و حرارت مطلوب آن حدود 30 درجه سانتيگراد است .


آبیاری :
 معمولاً خواص آبياري را بلافاصله پس از كاشت انجام و خاك را تا عمق حدود يك متر خيس مي كنند . دومين آبياري بفاصله كمي بعد از آبياري اولي و بسيار سبك انجام مي شود تا سبز شدن تسهيل گردد .
کنترل علفهای هرز :
توان لوبيا روغني در مقابله با علفهاي هرز ، بخصوص در شرايط افزايش فاصله رديفهاي كاشت بسيار كم است.
لوبيا روغني به بسياري از علف كشها حساس است .
علف كشهاي قبل از كاشت مانند تريفلورالين ، اپتام و لاسو و علف كشهاي قبل از سبز شدن مانند داكتال را مي توان براي كنترل علفهاي هرز لوبيا روغني مورد استفاده قرار داد .


آفات و امراض :
 از آفات اختصاصي لوبيا روغني مي توان پروانه دانه خوار Etillo zinkenella را نام برد كه به ساير حبوبات نيز خسارت مي زند . كنترل اين آفت با شخم پائيزه ، يخ آب زمستانه و تناوب زراعي بصورت عدم كاشت كليه حبوبات براي 2 تا 3 سال در ناحيه امكان پذير است . كنترل شيميايي با مشاهده مداوم مزرعه از اوايل رشدو انجام سمپاشي با ظهور پروانه ها و مشاهده خواص آثار خسارت امكان دارد . استفاده از سموم گوزاتيون و ديپرتكس و تكرار سم پاشي پس از 7 آلي 10 روز از نوبت اول توصيه شده است .
بيماريهاي سفيدك داخلي لوبيا روغني ، بيماری لكه ارغواني لوبيا روغني و موزائيك لوبيا روغني بطور پراكنده و با خصارت غير اقتصادي در مزارع لوبيا روغني ايران مشاهده شده اند .



ادامه مطلب
نوشته شده در تاريخ 88/06/13 توسط مهندس محمد اکرم ایرندگانی

كنف

كنف

كنف


خصوصيات گياهي
 كنف از گياهان ليفي است كه در نواحي گرم و مرطوب و اساساً براي استخراج فيبر نرم از پوست ساقه جهت تهيه اليافت كشت مي گردد ، هر چند كه دانه كنف نيز جهت روغن گيري قابل استفاده است .
كنف با نام علمي Hibiscus cannabinus L. گياهي است يكساله از تيره پنيرك (Malvaceae)
ميوه كنف بصورت كپسول است .


سازگاري
 كنف از محصولات نواحي گرم و مرطوب است . به يخبندان حساب و به يك فصل رشد بدون يخبندان حداقل 200 روزه نياز دارد . كنف ما هيتا گياهي كوتاه روز است ولي حساسيت آن به طول روز كمتر از لوبيا روغني است . نياز كنف به آب زياد است . كنف به شوري خاك نسبتاً مقاوم است .



ادامه مطلب
نوشته شده در تاريخ 88/06/13 توسط مهندس محمد اکرم ایرندگانی

كتان

کتان


خصوصيات گياهي
كتان از خواص گياهاني است كه اهلي شده و تاريخ كاشت آن به حدود 500 سال پيش در مصر مي رسد . بزرك يا كتان با نام علمي Linum ustatissimum گياهي است يكساله از تيره كتان (Linaceae) كه بصورت بوته اي ايستاده رشد مي كند .
ريشه مستقيم بزرك و كتان نفوذ عمقي به داخل خاك نداشته و بيشتر در لايه فوقاني خاك پراكنده است . ميوه بزرك و كتان بصورت كپسول يا غوزه كوچكي است .


سازگاري
 بزرك و كتان محصولي است سرمادوست كه همانند گندم در بهار و نيز در پائيز ( بسته به سرماي زمستان ) كاشته مي شود . گياهچه سرماي زير صفر ( 4- تا 6- درجه سانتيگراد ) و بوته هاي استقرار يافته سرماي نسبتاً شديد ( تا 10- درجه سانتي گراد ) را بخوبي تحمل مي كند . اما گياه بعد از گلدهي به سرما حساس مي شود . بزرک و کتان ماهيتا بلند روز مي باشد .


کود شيميايي
مقدار 45 آلي 60 كيلوگرم ازت و 35 تا 45 كيلوگرم اكسيد فسفر براي هر هكتار زمين بزرك مناسب مي باشد . توليد هر تن الياف به حدود 80 كيلوگرم ازت ، 70 كيلوگرم اكسيد پتاسيم و 40 كيلوگرم اكسيد فسفر نياز دارد .


تاريخ کاشت
تاريخ كاشت بزرك و كتان تحت تأثير دو عامل سرما و زمان توسعه علهاي هرز قرار دارد .

 
کنترل علفهاي هرز
 كنترل علفهاي هرز بزرك و كتان با عمليات تهيه بستر ، تناوب زراعي با محصولات وجيني ، تراكم بالاي بوته و استفاده از علف كشها انجام مي شود . علف كشهائي مانند MCPA , Diallate , TCA , Diuron بصورت قبل از سبز شدن قابل استفاده است . علف كشهائي مانند DNOC , MCPA را مي توان براي كنترل علفهاي هرز مزرعه تا قبل از شروع رشد جوانه گلها استفاده نمود .



ادامه مطلب
نوشته شده در تاريخ 88/06/13 توسط مهندس محمد اکرم ایرندگانی

برنج

برنج

برنج

 


مقدمه
برنج يكي از گياهان مخصوص كاشت در نواحي مرطوب استوايي و مناطق نسبتا“ گرم و معتدل است و در مناطقي كه بارندگي ساليانه حدود 1000 ميليمتر است ، بخوبي از خودسازگاري نشان داده ومحصول مناسبي از نظر كميت و كيفيت توليد ميكند .
از نظر عرض جغرافيايي در بيشتر نقاط دنيا ، از استوا تا 45 درجه شمآلي و تا 45 درجه جنوبي رشد ميكند . ارتفاع از سطح دريا ، تاثير چنداني بر رشد برنج ندارد . در هندوستان اين گياه تا ارتفاع 3000 متري و در ايران از سطح دريا تا ارتفاع 1400 متري كشت و رشد ميكند ليكن اكثر مناطق كشت برنج در ارتفاع كمتر از 600 متري واقع شده اند .
برنج گياهي است كه داراي تنوع ژنتيكي و توان سازگاري بالايي است واريته هاي برنج محلي در ايران از لحاظ طول و اندازه ، دوران رشد و ساير خصوصيات بصورت زير طبقه بندي ميشوند :
1- برنجهاي گروه صدري
از مرغوبترين برنجهاي محلي هستند . اين گروه داراي شلتوك بلند و باريك بوده و دانه هاي نسبتا“ بلندي دارند ، طول دانه بيش از 7 ميليمتر است دوران رشد اين گروه از 150 تا 160 روز متغير بوده و در مقابل آفات و بيماريها و ورس بسيار حساس مي باشند مقاومت اين برنجها نسبت به كم آبي پايين بوده و عملكرد شان نسبت به انواع ديگر كمتر است .
2- برنجهاي گروه چمپ
اين گروه داراي انواع زودرس و ديررس ميباشند . طول دوره رشد برنجهاي اين گروه از 120 تا 130 روز و طول دانه بين 5 تا 7 ميليمتر متغير است ، كه در انواع زودرس طول دانه بيشتر است سازگاري برنجهاي گروه چمپ در مقابل آفات و بيماريها و كم آبي نسبت به گروه صدري بيشتر است .
3- برنجهاي گروه گرده
اين گروه عملكرد بيشتري نسبت به صدري و چمپ داشته ولي ارزش تجارتي و خصوصيات پخت و طعم كمتري دارد . ارقام گرده داراي مقاومت زيادي در برابر آفات و كم آبي ميباشند .
متخصصان و پژوهشگران اصلاح نبات برنج كشور ،سالهاي نسبتا“ زيادي است كه براي تهيه ارقام جديد برنج كه از كميت وكيفيت خوبي برخوردار بوده و همچنين در برابر حمله آفات و بيماريهاي مختلف قارچي مقاومت كافي داشته باشند و در برابر و رس و سرما نيز كاملا“ مقاوم باشند ، فعاليت دارد كه ، در نتيجه واريته هاي اصلاح شده اي تهيه گرديده اند ، كه در طبقه بندي ديررس و ميان رس و زودرس جاي ميگيرند .
اداره تحقيقات هواشناسي كشاورزي رشت واقع در موسسه تحقيقات برنج كشور در استان گيلان با مشخصات عرض جغرافيايي 12/37 درجه شمآلي و طول جغرافيايي 38/49 درجه شرقي و ارتفاع 7/36 متر از سطح متوسط دريا وميزان متوسط بارندگي ساليانه 1400 ميليمتر ، شرايط اقليمي موثر بر سه واريته خزر و سپيد رود و بينام اصلاح شده را تحت بررسي ومطالعه قرار داده است :
واريته خزر با عملكرد 7800 تن شلتوك برنج در هكتار در طبقه ديررس قرار گرفته است . اين واريته داراي بوته هاي بلند بوده و در مقابل آفات و بيماريها مقاومت بيشتري دارد ، اگر چه كيفيت پخت آن نسبت به واريته هاي گروه صدري پايين ميباشد .
واريته سپيد رود نيز با عملكرد حدود 5 تن شلتوك برنج در هكتار جزو ارقام اصلاح شده است كه در طبقه بندي ديررس قرار گرفته است از نظر كيفيت پخت و ارزش غذايي پايين بوده ولي در مقابل آفات و بيماريها داراي مقاومت مناسبي است .
واريته بينام جز ارقام ميان رس است . اين واريته در مقايسه با خزر و سپيد رود در مقابل آفات و بيماريها مقاومت كمتري دارد ولي كيفيت پخت و ارزش غذايي آن بيشتر ميباشد .
از ارقام زودرس به واريته حسني مي توان اشاره كرد .

شرايط اقليمي مناسب براي كشت برنج
مهمترين مسئله در زندگي برنج گرما است ، زيرا برنج بيشتر از ساير غلات به حرارت نيازمند است ، بطوريكه در طول دوره زندگي به حدود 4000 كالري گرما نيازمند است ( 1400 تا 1500 درجه روز ) متوسط دماي مورد نياز برنج حدود 33 درجه سانتيگراد است . كه اين عدد در مورد ارقام زودرس كمتر ودر مورد ارقام ديررس بيشتر است .هر گاه متوسط دماي محيط از 40 درجه سانتيگراد تجاوز كند ، باعث اختلال دررشد ريشه گياه ميشود .

مراحل مختلف فنولوژيكي رشد برنج در ارتباط با عوامل اقليمي
1- مرحله جوانه زدن
حداقل دما براي جوانه زدن واريته هاي مختلف برنج متفاوت است . اپتيمم دما براي جوانه زدن بذر 25 تا 35 درجه سانتيگراد ميباشد . حداقل دما براي جوانه زدن بذر 12 درجه سانتيگراد است .( مرحله جوانه زدن تا سه برگي شدن در زير پلاستيك و در شرايط كنترل شده ميباشد ) . زمان انتقال نشاء به زمين اصلي از مهمترين فاكتورهاي حياتي برنج بشمار مي آيد ، زيرا پس از انتقال نشاء به زمين اصلي ، گياه جوان نسبت به سرماي ديررس بهاره ( سرمايي كه دماي حداقل محيط كشت را به كمتر از 10 درجه سانتيگراد ( صفر بيولوژيك برنج ) برساند ) حساس است در بررسيهاي انجام شده در اداره تحقيقات هواشناسي كشاورزي ر شت ، زمان مناسب براي انتقال نشاء به زمين اصلي با احتمال 75% براي منطقه رشت تاريخ 19 ارديبهشت برآورد شده است . تعيين اين زمان در ساير نقاط بر نج خيز استان كه داراي اطلاعات مورد نياز باشند ، در دست مطالعه مي باشد تا به كشاورزان عزيز جهت كاهش خسارات ناشي از سرمازدگي و واكاري كمك نمايد .
2- مرحله پنجه زدن
اين مرحله در صورت وجود شرايط مناسب ، 16 تا 22 روز پس از انتقال به درون زمين اصلي صورت ميگيرد . در اين مرحله ، دماي آب پاي بوته ، در پنجه زني بسيار موثر است . بطوريكه اپتيمم دما براي مرحله پنجه زني 32 درجه سانتيگراد بوده و در كمتر از 19 درجه عمل پنجه زني كاملا“ متوقف ميشود .دوران پنجه زني با توجه به حساسيت نوع برنج در برابر دما و مدت تابش آفتاب 30 تا 50 روز است و نخستين ساقه ها در پايان اين دوره ظاهر ميگردند .
3- رشد ساقه



ادامه مطلب
نوشته شده در تاريخ 88/06/13 توسط مهندس محمد اکرم ایرندگانی

منداب

منداب


خصوصيات گياهي
 منداب بومي ايران كه از بلوچستان تا نواحي اطراف درياي خزر يافت مي شود از گونه Eruca sativa مي باشد . دو گو نه است يكي B.napus يا كلزاي معمولي و ديگري  B. compestris .
منداب ريشه مستقيم و توسعه يافته اي دارد كه به آن صفت مقاومت به خشكي مي دهد . گلهاي سفيد يا زرد منداب با گل آذين خوشه اي در انتهاي ساقه ها مشاهده مي شود . لقاح بصورت دگرگشني انجام مي گيرد . ميوه منداب نيامي است .


سازگاري
 منداب گياهي است سرما دوست و بلند روز كه همانند گندم داراي انواع پائيزه و بهاره است .
مقاومت منداب به خشكي تقريباً مشابه گندم بوده و توليد موفق آن در ديمكاري به حدود 400 ميلي متر آب نياز دارد . با اينحال به رطوبت زياد خاك نيز سازگاري ندارد .
توليد منداب در اغلب خاكها با اسيديته حدود خنثي امكان پذير است . منداب شوري متوسط خاك را بخوبي تحمل مي كند . بطور كلي ،‌قدرت توليدي منداب در خاكهاي فقير بيش از غلات است .



ادامه مطلب
نوشته شده در تاريخ 88/06/13 توسط مهندس محمد اکرم ایرندگانی

نيشکر


خصوصيات گياهي
  نيشکر با نام علمي Saccharum Officinarum گياه غول پيکري از تيره غلات (Gramineae) است که به صورت چند ساله براي برداشت ساقه حاوي قند آن توليد ميشود . ساقه نيشکر داراي مغز است که قند در آن ذخيره مي گردد ذخيره ساکارز بيشتر در قسمتهاي مرکزي و پايين انجام مي شود .
وجود عناصر معدي در شربت قند بر کريستاله شدن قند اثر نا مطلوب دارد .

سازگاري
نيشكر محصول مناطق حاره و نيمه حاره اي مي باشد . توليد نيشکر در آن نواحي كه ميانگين حرارت ماهيانه طي حداقل 8 ماه از سال حدود 20 درجه سانتيگراد يا بيشتر باشد امكان پذير است ، مشروط بر آنكه در هيچ ماهي از سال يخبندان وجود نداشته باشد . حرارتهاي حدود 20 درجة سانتيگراد درخاك براي رشد ريشه ها مناسب است و حرارتهاي كمتر از اين مقدار موجب محدوديت رشد ريشه مي گردد . حرارتهاي كمتر از 5 درجه سانتيگراد نيز ممكن است به برگها آسيب رساند .
حساسيت نيشکر به كمبود نور شديد است و پنجه زدن آن به مقدار زيادي نور نياز دارد . مقاومت نشكر به خشكي در بعضي ارقام زياد است . با اين حال ، نيشکر به بالا بودن رطوبت خاك و محدوديت زهكشي نيز چندان حساس نمي باشد . نيشکر به شوري خاك نسبتاً مقاوم مي باشد .

کود شيميايي
 نياز نيشكر به عناصر غذائي زياد است . هر تن ساقه نيشكر برداشتي موجب خروج 45/0 تا 9/0 كيلوگرم ازت و همين مقدار اكسيد فسفر ، 8/1 تا 5 كيلوگرم اكسيد پتاسيم و 45/ تا 8/1 كيلوگرم كلسيم از خاك مي گردد .
نيشكر در تمام خاكها نسبت به ازت واكنش نشان مي دهد . زمان دادن كود ازته ، مقدار ازت در خاك و اثر آن بر قند در
نيشكر در تمام خاكها نسبت به ازت واكنش نشان مي دهد . زمان دادن كود ازته ، مقدار ازت در خاك و اثر آن بر قند در
نيشكر در تمام خاكها نسبت به ازت واكنش نشان مي دهد . زمان دادن كود ازته ، مقدار ازت در خاك و اثر آن بر قند در نيشكر مشابه چغندر قند است .
عكس العمل نيشكر به كود فسفره به نوع خاك بستگي دارد . معمولاً مقدار 400 تا 500 كيلوگرم اكسيد فسفر را قبل از كاشت به خاك مي دهند . عكس العمل نيشكر به پتاسيم نيز به خصوصيات خاك بستگي دارد . كمبود پتاسيم منجر به پيدايش ساقه هاي لاغر و نرم مي گردد مشابه چغندر قند است .
عكس العمل نيشكر به كود فسفره به نوع خاك بستگي دارد . معمولاً مقدار 400 تا 500 كيلوگرم اكسيد فسفر را قبل از كاشت به خاك مي دهند .



ادامه مطلب
نوشته شده در تاريخ 88/06/13 توسط مهندس محمد اکرم ایرندگانی

چغندر قند

چغندر قند

چغندر قند

چغندر قند


خصوصیات گیاهی
  چغندر قند با نام علمي  Beta vulgaris گياهي است دو ساله از تيره اسفناج كه بصورت گياهي يكساله زراعت مي شود . چغندر قند طي دوره رشد رويشي فاقد ساقه بوده و بصورت مجموعه اي از برگهاي بزرگ افقي تا عمودي مشاهده مي شود . طول دوره رشد براي توليد قند 6 تا 9 ماه مي باشد .
محصول زراعي چغندر ريشه اي است بزرگ و آبدار كه شامل سه قسمت است :


 1) طوقه كه قسمت بالائي ضخيم شده و برگها از آن منشأ مي گيرد
 2) منطقه كوتاه و صاف در زير طوقه كه گردن گفته مي شود . گردن قطورترين منطقه ريشه مي باشد
 3) قسمت گوشتي ريشه كه ذخيره قند در آن انجام مي گيرد .
مقدار قند در منطقه گردن و طوقه پايين است مقدار قند در ارقام اصلاح شده به 16 تا 20 درصد مي رسد . امراض و كمبود مواد غذايي موجب افزايش ريزيش برگها گشته و عملكرد را پايين مي آورد زيرا در اين حالت برگهاي جديد بوجود مي ايد كه صرفاً بامصرف قند ذخيره شده ريشه رشد مي كند . معمولاً ساقه گل دهنده چغنمدر كه در سال دوم رشد بوجود مي آيد از مركز طوقه رشد مي كند گلها كوچك و در روي گل آذين خوشه اي مركب بطور منفرد با دستجات 2 تا 7 گلي مشاهده مي شود خود عقيمي و دگرگشتي بر گياه حاكم است باد عامل مهم در گرده افشاني بشمار مي رود .
تجمع قند در بعضي از دوره هاي رشد تحت تأثير دو عامل به حداكثر ميزان خود مي رسد :



ادامه مطلب
نوشته شده در تاريخ 88/06/13 توسط مهندس محمد اکرم ایرندگانی
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : پیچک
فال حافظ