بزرگترین وبلاگ مقاله کشاورزی ایران
 
وبلاگ دانشجویان دانشکده کشاورزی سراوان با بیش از 10000مقاله کشاورزی رایگان

مقدمه

معمولا گیاهان برای زیباسازی مناظر با استفاده از ویژگی‌های زیبایشان بکار می‌روند. عبارت استفاده کاربردی از گیاهان بیانگر این مطلب است که گیاهان علاوه بر زیباسازی محیط وظایف دیگری نیز در فضای سبز انجام می‌دهند. گیاهان با داشتن ویژگی‌هایی نظیر ارتفاع و گستردگی ، برای رشد در فضای سبز نیازهای تربیتی دارند. اخیرا بیشتر ویژگی‌های کاربردی گیاهان شناخته شده است. گیاهان می‌توانند بطور کاربردی برای حل بعضی از مشکلات محیطی در مکانهایی که استعداد آن را دارند، مورد استفاده قرار گیرند.

این کاربردها ممکن است شامل نیاز به خلوت و تنهایی ، حمایت از اشعه و نور مستقیم خورشید در پنجره‌ها یا سایه روی یک ایوان باشد. یک ردیف کم عرض از درختچه‌های باریک در مرزهای یک مسیر می‌تواند صدا را کاهش دهد، از بهم ریختگی در هنگام وارد شدن به حیاط جلوگیری کند و یا شاید دیدهای ناخوشایند نظیر یک مرکز خرید یا ردیفی از ساختمان را بپوشاند. رویکرد معاصر طراحی منظر مسکونی ، یک فرآیند را در طراحی وارد می‌کند. در این فرآیند احتیاجات و هدفهای مالک و شرایطی از ساختمان مشخص شده‌اند.

در یک تجزیه و تحلیل ، این هدفها و ویژگی‌ها ، نیازها و پیشنهادهای یک برنامه را برای بهبود منظر مشخص می‌کند. لازم به ذکر است که مسایل منظر نمی‌تواند فقط با عنصر گیاهی حل شود. کفپوش‌ها و سازه‌ها بطور مساوی مهم هستند. پرچین‌ها و دیوارها به عنوان عناصر عملکردی بوده و مقداری پوشیدگی و خلوت را مانند گیاهان چوبی فراهم می‌کنند در حالی که ممکن است نیاز کمتری نیز به نگهداری داشته باشند.

استفاده از گیاهان در معماری

گیاهان می‌توانند با استفاده از ویژگی‌های شاخه و برگها و عادت رشد متفاوتشان به شکل دیوارها ، سایه بان یا کفپوش عمل کنند. یک ردیف ایستاده از درختان یا درختچه‌ها می‌تواند دیوارهایی برای فیلتر کردن یا بستن منظر خلق کند یا یک سایه بان از شاخه‌های درخت می‌تواند حسی از سرپناه را بوجود آورد. گیاهان پوششی با شاخ و برگ یک شکل و مشخصات بافتشان می‌توانند احساسی از یک کفپوش معماری را بوجود آورند. همچنین می‌توانند یک مرز را تعریف کنند.

استفاده از گیاهان در مهندسی

درختان می‌توانند نور را قبل از اینکه به اطراف برسد منتشر یا متوقف کنند. استفاده از گیاهان در مهندسی شامل کاربرد آنها برای محافظت یا ملایم کردن بازتاب نور خورشید از روی سطح آب یا سطوح صیقلی براق یا برای محدود کردن نور ماشین‌ها یا نور خیابانها می‌باشد. ایجاد یک لپه از گیاهان پوششی در طول یک مسیر ورودی یا در گوشه‌های یک پیاده رو توجه و حرکت افراد را هدایت می‌کند. تردد در طول پیاده روها و سواره‌ها می‌تواند با درختان و درختچه‌ها هدایت شود. گیاهان می‌توانند صدا را بوسیله شاخ و برگ و حرکت آنها جمع آوری ، جذب و منحرف کنند، بویژه زمانی که گیاهان با فرم زمین هماهنگی داشته باشند، در کنترل صدا مفیدترند. گیاهان می‌توانند عناصر آلاینده هوا را با تولید بوی خوش و معطر گل‌ها یا شاخ و برگهایشان ازبین ببرند.

استفاده از گیاهان در زیباشناسی

درختان سایه دار برگریز می‌توانند برای محافظت از گرمای خورشید در تابستان مورد استفاده قرار گیرند و یا در زمستان باعث نفوذ اشعه خورشید به زمین یا روی دیوارها و پنجره‌های یک ساختمان شوند. درختچه‌های بلند به عنوان یک بادشکن برای کاهش سرعت باد و نیز تغییرات اشعه خورشید یا سطوح نوری با سایه دهی بکار می‌روند.

استفاده از گیاهان در کنترل آب و هوا

استفاده زیباشناسی از گیاهان قابل فهم‌ترین کاربرد آنها می‌باشد. گیاهان عمدتا به خاطر زیبایی مورد استفاده قرار می‌گیرند. متاسفانه بیشتر مردم فکر می‌کنند این تنها دلیل استفاده از گیاهان برای منظر است. از لحاظ زیباشناسی ، گیاهان می‌توانند بخشی از یک مجسمه زنده باشند. همچنین وقتی در برابر یک دیوار مسطح یا نرده‌ای قرار می‌گیرند سایه‌ای جالب از شاخه و برگهایشان خلق می‌کنند.

گیاهان می‌توانند به عنوان پس زمینه برای دیگر گیاهان بکار روند و یا به صورت منظم برای فراهم کردن ارتباط بصری ساختارهای غیر مرتبط استفاده شوند. گیاهان محیطی مناسب برای پرندگان و دیگر حیوانات وحشی فراهم می‌کنند. گیاهان ممکن است برای اهداف متنوعی در منظر مدرن بکار روند. شاید به ندرت از جنبه تزئینی مطرح باشند ولی ترجیحا با چندین نقش برای ساختن منظری مدرن ، جذاب و کاربردی بکار گرفته می‌شوند.

ارتباط با سایر علوم

·         اکولوژی: به مطالعه چگونگی سازش گیاهان مورد استفاده در فضای سبز با محیط و ارتباط آنها با یکدیگر می‌پردازد.

·         فیزیولوژی: نحوه کار و فعالیت گیاهان از سطح اندامکهای درون سلول تا بافتها - اندامها و خود گیاه مطالعه می‌شود.

·         آناتومی: ساختمان داخلی گیاهان مورد استفاده در فضای سبز را مورد مطالعه قرار می‌دهد


نوشته شده در تاريخ 87/09/11 توسط مهندس نور محمد کرم زهی

 

درخت

 

درخت را می توان بعنوان یک گیاه بزرگ چوبی چند ساله تعریف کرد.اگرچه تعریف ثابتی درباره اندازه آن وجود ندارد ، می توان گفت یک درخت بالغ معمولا" دارای ارتفاع حداقل 5/4 متر ( 15 فوت) بوده و شاخه های آن به یک ساقه اصلی متصل هستند.درختان اجزای مهمی از مناظر طبیعی و عناصر ضروری در ساخت فضای سبز به شمار می روند.
درختان در مقایسه با سایر گونه های گیاهی عمر طولانی تری دارند. گونه های کمی از درختان بیش از 100 متر رشد کرده ( 300 فوت) و بعضی از آنها چند هزارسال عمر می کنند.

اجزای تشکیل دهنده درخت عبارتند از : ریشه ها ، ساقه« ها) ، شاخه ها ، شاخچه ها و
برگها.

 ساقه درخت بیشتر ازبافتهای نگهدارنده و انتقال تشکیل شده است ( آوند چوبی و آبکش). درواقع چوب از سلولهای آوند چوبی و پوست اساسا" از آوند آبکش تشکیل شده است.
هنگامیکه درخت رشد می کند حلقه های رشد را بوجود می آورد که در آب و هوای معتدل با شمردن آنها می توان عمر درخت را تعیین نمود همچنین با استفاده ازاین حلقه ها درعلم دارزمان شناسی «dendrochronology) عمرالوار و زیرکارهایی که در گذشته از درختان ساخته شده اند مشخص می شود. ریشه های درخت که عموما" درون زمین قرار دارند لنگرگاه اندامهای بالای سطح زمین بوده و
آب و مواد غذایی را از خاک جذب می کنند.
بیرون زمین ، ساقه درخت موجب ارتفاع شاخه های برگدار شده و در رقابت با سایر گونه های گیاهی به جذب نور خورشید کمک می کنند. در بسیاری از درختان ترتیب شاخه ها موجب حداکثر تماس برگها به نور خورشید می شود.

گروه کوچکی از درختان که در کنار هم رشد می کنند را بیشه یا درختستان و چشم اندازی را که با درختان بسیار زیادی پوشیده شده
جنگل می نامند. چندین زیست جـــای مثل جنگل استوایی و تایگا ، بیشتر با درختانــــــی که در آنها وجود دارند مشخص می شوند. درختان بلند اما پراکنده ای که بین آنها مرغزار وجود دارد ساوانا نامیده می شود.

تمامی درختان اندامهایی را که دربالا به آنها اشاره شد ندارند مثلا" بیشتر نخلها فاقد شاخه، کاکتوسهای ساگوارو در آمریکای شمالی فاقد برگهای کارکردی و سرخسهای درختی فاقد پوسته می باشند و غیره.
با این وجود تمام اینها برحسب اندازه و شکل زمختی که دارند جزو درختان محسوب می شوند. در واقع گاهی اوقات اندازه، مهمترین عامل است . گیاهی که شبیه درخت است اما معمولا" کوچکتر و دارای چند ساقه و(یا) شاخه هایی نزدیک سطح زمین می باشد درختچه نامیده می شود. بنابراین امکان تمایز مشخصی بین درخت و درختچه وجود ندارد.
از نظر فنی گیاهان بنسای را برحسب اندازه آنها نمی توان جزو درختان به حساب آورد اما نباید با اشاره به یک گونه که دارای نمونه هایی با اندازه یا شکل جداگانه هستند گمراه شد. یک نهال صنوبرهیچ تناسبی با تعریف درخت ندارد ولی کلیه صنوبرها جزو درختان محسوب می شوند.

در اسطوره شناسی و ادیان ، درختان بصورت نمادهای مهمی بکار می روند. مثلا Yggdrasil در در اسطوره شناسی اسکاندیناوی ، درخت کریسمس که از اسطوره شناسی آلمانی گرفته شده ، درخت آدم و حوا در یهودیت و مسیحیت و درخت بودا در آئین بودا. در بعضی از ادیان مانند هندو اعتقاد بر این است که درختان ، منازل ارواح درختان هستند.

درختان خانواده های گیاهان بسیار متوعی وجود دارند لذا گونه های مختلفی از انواع و اشکال برگ ، پوسته ،
گل ، میوه و...را دارا هستند. احتمالاسرخسهای درختی نخستین درختان بوده اند که در جنگلهای پهناور رشد کرده اند. بعدا بازدانه ها ، گینکگوها وسرخسهای نخلی پدیدار شدند.
امروزه بیشترین گونه های درختان ، مخروزاها و
گیاهان گلدار می باشند. فهرست زیر نمونه هایی از درختان معروف و چگونگی طبقه بندی آنها را نشان می دهد.

 

 

 


نوشته شده در تاريخ 87/09/11 توسط مهندس نور محمد کرم زهی

 

دید کلی

در جریان تبدیل تخمک به دانه ، جدار تخمدان نیز بر اثر رشد و تغییرات تبدیل به میوه شده، دانه را دربرمی‌گیرد. دانه‌های درون میوه بر اثر باز شدن یا شکستگی و یا تخریب جدار میوه از آن آزاد شده یا در آن باقی می‌مانند مانند میوه‌های ناشکوفا . در برخی از گیاهان تخمدان بدون تلقیح تخمک به میوه تبدیل می‌شود. این قبیل میوه‌ها را میوه بکر (پارتنوکارپیک) می‌گویند.

با رشد و تحولات
جدار تخمدان و تبدیل آن به میوه ، سایر بخشهای مادگی معمولا از بین می‌روند. در برخی از گیاهان قسمتهایی از گل به صورت زوایدی که سبب سهولت پراکنش میوه می‌شود در آن باقی می‌مانند. مانند میوه آلاله ، شقایق و فندق. اگر مادگی از برچه‌های جدا از هم تشکیل شده باشد، هر برچه آن ایجاد میوه مستقلی را می‌کند و مجموعه‌ای به نام میوه مرکب روی نهنج بوجود می‌آید مانند میوه آلاله و ماگنولیا.


ساختمان میوه رسیده

میوه مرکب از سه بخش زیر است.

·         برون‌بر ، که از اپیدرم خارجی تخمدان بوجود می‌آید.

·         میان‌بر ، که از مزوفیل یا پارانشیم برگ برچه‌ای (اسپوروفیل) حاصل می‌شود.

·         درون‌بر ، با آنکه ظاهرا اپیدرم داخلی تخمدان به نظر می‌آید، ولی از لایه داخلی اپیدرم و از پارانشیم جدار تخمدان ناشی می‌شود. حد رشد و توسعه قسمت مختلف جدار میوه ، یا دوام آنها نسبت بهم برابر نیست.

میوه‌های گوشتی

در میوه‌های گوشتی ، فرابر از سلولهای آبدار و اپیدرم از سلولهای درشت و گاه پوشیده از کرکهای پرز مانند تشکیل می‌یابد. میان‌بر میوه‌های گوشتی را نوعی بافت پارانشیم مرکب از سلولهای درشت آبدار ، با جدار نازک سلولزی و واکوئل بزرگ محتوی مواد ذخیره‌ای فراوان تشکیل می‌دهد. مواد اندوخته در سلولهای میان‌بر و میوه‌ها بسیار متفاوت و بطور کلی مرکب از قندها و اسیدهای آلی ، مواد روغنی و گاهی نشاسته و رنگیزه‌های آنتوسیانیک یا کاروتنوئید است.

درون بر میوه‌های گوشتی ممکن است آبدار و یا به صورت پرده نازکی درآید. در حالت اخیر میوه تقریبا تماما گوشتی می‌شود که به آن میوه سته می‌گویند. در بعضی از میوه‌های گوشتی درون‌بر و حتی بخشهای میان بر نیز چوبی و استخوانی شده، تشکیل هسته را می‌دهند. به میوه‌های دارای هسته مانند
گیلاس و هلو میوه‌های شفت می‌گویند.


میوه‌های خشک

در این میوه‌ها فرابر ، خشک و غیر قابل نفوذ شده، در هنگام رسیدن دانه‌ها ، بخش رویی آن به صور و اشکال مختلف تحلیل رفته، حالت غشایی پیدا می‌کند. بدیهی است در طبیعت فقط همین دو نوع میوه ، یعنی خشک و آبدار وجود نداشته، بلکه صور حد واسط بین میوه خشک و آبدار بسیار فراوانند.

پراکنش دانه و بذر افشانی

خروج و پراکندگی دانه از محفظه تخمدان را بذر افشانی می‌گویند. بذر افشانی در میوه‌های آبدار گوشتی بر اثر تاثیر عوامل بیولوژیک مانند باکتریها و قارچها صورت می‌گیرد. بذر افشانی در میوه‌های خشک ممکن است بر اثر مکانیسم خاصی که منجر به شکوفایی میوه می‌شود صورت گیرد و یا دانه هنگام رویش درون میوه باقی می‌ماند. بنابراین میوه‌های خشک را می‌توان به 2 گروه شکوفا و ناشکوفا تقسیم نمود.

میوه‌های خشک ناشکوفا

برون بر آنها تا موقع جوانه زدن دانه به آنها دربرمی‌گیرد. این دسته از میوه‌های خشک غالبا تک دانه‌ای بوده و از نظر ساختمان برون‌بر و جنس مادگی دارای انواع مختلف زیر هستند.

·         فندق: میوه‌ای یک برچه‌ای با فرابر کم و بیش چوبی شده است. در آلاله‌ها که مادگی مرکب از برچه‌های متعدد است میوه نیز مرکب از فندقه‌های متعدد است.

·         فندقه‌های بالدار: برون‌بر این فندقه‌ها تبدیل به بالی غشایی و بادار می‌شود. ثمرها ممکن است مانند ثمر نارون یا زبان گنجشک ساده یا مانند ثمر افرا از یک تخمدان دو برچه‌ای بوجود آمده، دو گانه و کنار هم قرار گیرند. به ثمرهای دوتایی دی سامار می‌گویند.

·         گندمه: در این فندقه‌ها که مخصوص گیاهان تیره گندم هستند، قشر آلبومین پوشش دانه را کاملا جذب کرده کم و بیش به برون‌بر می‌چسبند.

میوه‌های خشک شکوفا

در موقع رسیدن دانه‌ها باز شده، دانه رها می‌شوند. این میوه‌ها معمولا محتوی چندین دانه، ندرتا مانند میوه ماگنولیا دارای یک دانه‌اند. میوه‌های شکوفا ممکن است از مادگی یک برچه‌ای یا از مادگی چند برچه‌ای پیوسته و یا جدا از هم بوجود آمده و دارای حالات زیر هستند.

میوه‌های که از یک یا چند برچه جدا از هم حاصل می‌شوند

·         برگه: میوه‌هایی هستند که از برچه‌های آزاد بوجود آمده، با ایجاد دیواره بین برچه‌ای، برچه‌ها از یکدیگر جدا و باز می‌شوند مانند برگه (فولیکول) گیاهان ماگنولیا ، آلاله و بارهنگ آبی.

·         نیام: میوه‌هایی هستند که در اغلب گیاهان تیره نخود از مادگی یک برچه‌ای بوجود آمده، در هنگام رسیدن با دو شکاف طولی باز می‌شوند.

میوه‌های سته

·         سته‌های یک دانه‌ای: محتوی یک دانه هستند نظیر میوه برگ‌بو ، فلفل و خرما.

·         سته‌های چند دانه‌ای: مانند میوه‌های انگور ، بلادون ، سیب زمینی ، زرشک و برخی گیاهان دیگر مثل موز ، نارنج ، پرتقال و لیمو که از سته‌های چند دانه‌ای هستند.

 

میوه‌های شفت

درون‌بر در میوه‌های شفت چوبی یا غضروفی است. میوه‌های شفت نیز دو نوع یک خانه‌ای و چند خانه‌ای دارند.

میوه‌های کاذب

این میوه‌های از تغییر اندام‌های مختلف گل (به جز تخمدان) و رشد آنها مانند نهنج گل ، محور گل ، نهنج مشترک چندین گل و یا اساسا یک گل آذین کامل بوجود می‌آید. بهترین مثال این نوع میوه‌ها که از تغییر شکل گل آذین حاصل می‌شوند میوه توت و شاه توت هستند که در عین حال از میوه‌های مرکب نیز می‌باشند.

میوه‌های مرکب

میوه‌های مرکب که در عین حال میوه کاذب نیز هستند از اتحاد و تجمع میوه‌های ساده و بهم فشرده، مانند میوه توت و میوه اکثر گیاهان گل شیپوری تشکیل می‌یابند.




 


نوشته شده در تاريخ 87/09/11 توسط مهندس نور محمد کرم زهی

انار

 

ميوه اي است سرشار از ويتامين وبه علت داشتن آهن و ساير عناصر ديگر دي هضم مي باشد .خوردن دانه هاي انار به مراتب بهتر از نوشيدن آب اناراست . انار ميوه اي است كه به آن خون ساز مي گويند  و به همين علت بهترين موقع براي مصرف آن صبح وقبل از صبحانه است . انار مقوي قلب ، داخلي ، دافع حرارت مي باشد و خوردن انار با پرده هاي سفيد آن شكم را دباغي ميكند ، رب انار ، برگ انار در ضعف معده ، كمي اشتها ، تهوع ، ضعف عمومي ، تصفيه خون ، خاصه در دختران جوان و دررفع ميگرن بسيار مفيد است.

دانه هاي ميوه ي جنگلي انار كه به (نار دان)شهرت دارد در معالجه اسهال بسيار موثر است . اب انار شيرين باشكر ونشاسته براي درد سينه وسرفه توصيه مي شود . رب انار نيز براي رفع خماري موثر است.

ايران بزرگترين صادر کننده انار در جهان

وسعت كشت

  انار درخت كوچكي است كه ارتفاع آن تا 6 متر مي رسد و در مناطق نيمه گرمسيري مي رويد . شاخه هاي آن كمي تيغدر و برگهاي آن متقابل ، شفاف و ساده است .

گلهاي انار درشت برنگ قرمز اناري ولي بي بو مي باشد . ميوه آن كروي با اندازه هاي مختلف داراي پوستي قرمز رنگ و يا زرد رنگ مي باشد .

کشت و توسعه انارعلاوه برايران در کشورهاي هندوستان ، ترکيه ، اسپانيا ، تونس ، مراکش ، افغانستان ، چين ، يونان، ژاپن ، فرانسه ، ارمنستان ، قبرس ، مصر و ايتاليا و فلسطين اشغالي رايج است .

توليد كنندگان بزرگ انار در جهان ايران،قزاقستان،اسپانيا و آمريكا مي باشند. ايران با داشتن 60 هزار هكتار سطح زير كشت و 700 هزار تن توليد ساليانه به عنوان بزرگترين توليد كننده اين محصول در جهان بوده و مقام اول جهان را داراست.
محصول انار

 محصول انار به صورت آب انار،رب و كنسانتره  قابل حصول است.
انتخاب انار

در انتخاب انار انواع سنگين تر آن بهتر است و پوست آن بايد صاف ،شفاف ، نازک و بدون ترک باشد.

 ارزش غذايي

در صد گرم دانه انار مواد زير موجود مي باشد
انرژي 38 كالري
آب 82 گرم
پروتئين 0/4 گرم
چربي 0/3 گرم
مواد نشاسته اي 10 گرم
كلسيم 4 گرم
سديم 3 ميلي گرم
پتاسيم 260 ميلي گرم
آهن 0/5 ميلي گرم
ويتامين ب 1 0/2 ميلي گرم
ويتامين ب 2 0/03 ميلي گرم
ويتامين ب 3 0/02 ميلي گرم
ويتامين ث 4 ميلي گرم

خواص انار

از جمله خواص آن مي توان به موارد زير اشاره نمود :

1- انار خون را تصفيه كرده و تقويت كننده قلب و كليه است.
2- انار اشتها آور است وبهتر است قبل از غذا مصرف شود.
3- انار در رفع اوره و كلسترول ، دفع سموم و تعادل مايعات بدن به خصوص خون نقش مهمي را ايفا مي كند.
4- مصرف انار شيرين، ايجاد شادي نموده و رنگ رخسار را باز مي كند.
5- مصرف انار شيرين تقويت كننده كبد مي باشد و در معالجه يرقان( زردي) مفيد است.
6- انار ترش و شيرين( ملس) باعث كاهش فشار خون مي شود.
7- مصرف انار در معالجه راشي تيسم، كم خوني و ضعف اعصاب مؤثر است و به بدن نيرو مي بخشد.

امام صادق(ع) می فرمايد : به كودكان خود انار بخورانيد زيرا آنها را زودتر به حد جوانی می رساند.

تذكرات

1- انار براي اشخاصي كه دچار يبوست هستند، مضر است.
2- انار ميوه اي سرد است، بنابراين اشخاصي كه سرد مزاج هستند پس از خوردن آن، مقداري آب جوش با نبات بايد بخورند.
3- انار براي كسانيكه دچار نفخ معده هستند، ضرر دارد. زياده روي در مصرف انار ترش ايجاد زخم معده مي كند.
4- جوشانده پوست درخت و پوست ريشه آن كه براي رفع كرم بكار مي رود ممكن است ايجاد سرگيجه و استفراغ كند.

خواص قسمت هاي ديگر درخت انار:

1- جوشانده پوست انار براي گلو درد و زخم گلو ورفع بواسير مفيد مي باشد.
2- جوشانده گل انار براي از بين بردن زخم هاي دهان و اسهال مزمن وبهمراه كنجد براي بهبود سوختگي مفيد مي باشد.
3- جوشانده ريشه انار براي دندان درد و تنظيم عادت ماهيانه در زنان مفيد مي باشد

4- جوشانده پوست درخت انار اثر ضد كرم دارد.

كنسانتره انار

شركت Roj Enterprises يكي از بزرگترين توليدكنندگان كنسانتره انار در هندوستان است. كنسانتره انار در هندوستان بعنوان يك محصول لوكس بشمار مي آيد كه مشتريان قيمتهاي بالايي را بابت آن پرداخت مي كنند. اين محصول در اروپا و ژاپن نيز بعنوان يك نوشيدني سالم شهرت دارد.

خاصيت ضد سرطاني آب انار

پژوهش‌هاي‎ جديد نشان مي‎دهد آب‎ انار خاصيت‎ ضد سرطاني‎ دارد. طبق تحقيقات سازمان کشاورزي ايالات متحده آمريکا (USDA) انار منبع خوبي از آنتي اکسيدان‌ها، پتاسيم و ويتامين C است پژوهشگران‎ آکادمي‎ علوم‎ امريکا دريافته اند كه ، مصرف‎ آب‎ انار از ابتلاء بـه‎ سرطان‎ پروستات‎ جلوگيري‎ مي‎کند.

دکتر احسان‎‎ مختار استاد سرطان شناسي‎ دانشگاه‎‎ ويسکانسين‎ و رئيس‎ گروه تحقيقمي گويد كه باکشف‎ جديد راه‎‎ دستيابي‎ بـه خواص‎ ضد سرطاني‎ و نحوه‎‎ معالجه سرطان‎ با آب‎ انار هموارتر شده‎ است‎ . متخصصان‎ تغذيه‎ مصرف‎ آب‎ انار را صبح‎ و پيش‎ از صبحانه‎‎ توصيه مي‎ کنند.

صادرات: بررسي ها نشان مي دهد که روند صادرات انار درسالهاي اخير رشد مناسبي داشته است . چنانکه آمار موجود حکايت از صادرات بيش از150 هزار تن انار به کشورهاي مختلف ارو پايي ، روسيه ، اوکراين ، کشورهاي عربي و کشورهاي آسياي ميانه دارد

صادرات انار نيزمانند صادرات بسياري ازمحصولات کشاورزي هنوز با مشکلات متعددي درزمينه مسائل مربوط به حمل و نقل محصول ، مقررات دست و پاگير اداري ، آشنا نبودن باغداران وصادر کنندگان با روش هاي علمي مواجه است که مي تواند صدمات زيادي به صادرات اين محصول وارد کند .

اين در حالي است که مي توان با بررسي بازارهاي هدف ، استفاده از روش هاي علمي براي توسعه کشت ارقام مختلف اين محصول ، توجه به استانداردهاي کشورهاي وارد کننده و آشنايي صادر کنندگان با بازاريابي اين محصول ، زمينه حفظ و گسترش صادرات اناررا فراهم کرد


نوشته شده در تاريخ 87/08/28 توسط مهندس نور محمد کرم زهی

سیب

سیب (نام علمی: Malus domestica) یک میوه‌ درختی سردسیری از خانواده گلسرخیان است که انواع مختلفی دارد، مانند سیب گلاب(Gala appleسیب سرخ، سیب سبز و سیب وحشی. این میوه خوش عطر و طعم حاوی مقدار زیادی پتاسیم، سدیم، کلسیم، برم و فسفر و مقادیر زیادی ویتامین آ و ب می‌باشد.

سيب ميوه‌اي است بهشتي،‌ سرشار از ويتامين‌هاي آ، ب، ث و پتاسيم كه در درمان‌هاي طبيعي يا طب نتروپتي، دارويي براي پيشگيري از بيشتر امراض شناخته شده است‌. Eat An AppIe A Day Keep The Doctor Away يعني روزي يك سيب ميل كنيد و دكتر را از خود دور كنيد‌.

سيب در از بين بردن عفونت‌ها بسيار مهم است‌. در واقع يك نوع پني‌سيلين طبيعي است. سيب نه تنها براي يبوست مفيد است، بلكه براي اسهال نيز بسيار موثر مي‌باشد‌. اما تفاوت در طريقه مصرف آن است، افرادي كه دچار يبوست هستند مي‌توانند يك سيب را تنوري كرده و يا در فر بگذارند و شب ميل كنند و يك سيب هم به همين طريق صبح‌ها ميل شود‌.

براي درمان اسهال، سيب را رنده كرده‌ چند ساعت بگذاريد تا رنگش تغيير كند و تيره شود يعني پكتين موجود در آن اكسيده شود و بعد آن را ميل كنيد.

آب سيب تازه سموم بدن را دفع كرده و براي اطفال خيلي مفيد است‌. سيب ميوه‌اي است كه ويتامين ب زيادي دارد و به همين دليل براي اعصاب و روان بسيار مهم مي‌باشد و افراد عصبي بهتر است هر روز يك ليوان آب سيب تازه با كمي‌گلاب ميل كنند.

سيب درجه تب را پايين مي‌آورد و براي بهبود گلو درد و سينه درد بسيار مؤثر مي‌باشد‌. يكي ديگر از خواص سيب رنده شده اين است كه براي افراد مبتلا به زخم معده بسيار مفيد مي‌باشد‌. اين ميوه به علت خاصيت دفع اسيد اوريك، در درمان بيماري‌هاي نقرس، آرتروز و رماتيسم بسيار مفيد و مؤثر شناخته شده است‌.

سيب با دفع اسيد اوريك داروي روماتيسم ونقرس است و درد مفاصل است وبراي تقويت قلب و هضم غذا موثر است . خوردن سيب با پوست يبوست را از بين مي برد و براي كبد مفيد است . ماليدن مقداري سيب روي مكحل گزيدگي نيش عقرب يا زنبور به درمان كمك موثري مي كند .

ميوه نارس سيب جهت مداواي اسهال مفيد است . خوردن سيب قبل از خواب كمك موثري در راحت تر خوابيدن است .

اگر حداقل 3 عدد سيب در روز بخوريم ، خطر مرگ ناشي از بيماري هاي قلبي را کاهش مي دهيم. سيب به دليل بافت گياهي اي که دارد، مي تواند 14 درصد خطر مرگ ناشي از گرفتگي رگهاي بدن را کاهش دهد.

يک سيب متوسط داراي 3 گرم الياف است الياف مي تواند فشار خون و چربي خون را کاهش دهد. همچنين سيب براي سلامتي دندان بسيار مفيد است.

خواص شیمیایی

سیب دارای ویتامین و مواد مغذی زیادی است و بی‌مناسبت نیست.

موادی که در یک سیب متوسط وجود دارد به شرح زیر است:

ناگفته نماند که ویتامین‌های وجود در سیب بیشتر در پوست سیب و زیر پوست آن قرار دارد بنابراین آنهایی که می‌توانند پوست سیب را هضم کنند بهتر است که آنرا با پوست بخورند و اگر می‌خواهید پوست آن را بکنید بهتر است که سیب را خیلی نازک پوست کنید.

خواص داروئی

  1. سیب یک میوه قلیایی است و تمیزکننده بدن است و به‌علت دارا بودن پکتین زیاد آب اضافی بدن را خارج می‌سازد
  2. سیب را می‌توان برای برطرف کردن اسهال حتی برای کودکان به‌کار برد. بدین منظور سیب را باید رنده کرد و استفاده نمود. سیب را می‌توان پخت و برای آنهایی که روده تنبل دارند آن را روی آتش ملایمی بپزید البته حتماً از ظرف لعابی یا تفلون استفاده کنید زیرا به این طریق پکتین و ویتامین‌های آن حفظ می‌شود.
  3. شربت سیب بهترین دارو برای درمان سرفه و گرفتگی صدا می‌باشد. برای تهیه شربت سیب یک کیلو سیب را شسته و با پوست قطعه قطعه کنید و در یک لیتر آب بپزید سپس آن را با پارچه نازکی صاف کنید و چند تکه قند به آن اضافه کنید و دوباره روی آتش ملایم قرار دهید تا قوام بیاید و آن را از روی آتش بردارید روزی سه تا چهار فنجان از این شربت بنوشید.
  4. سیب دارای مقدار زیادی کلسیم است و کلسیم سیب به بدن کمک می‌کند که کلسیم غذاهای دیگر را نیز جذب کند.
  5. خوردن سیب یبوست را برطرف می‌کند و برای خستگی مفرط مفید است.
  6. دم کرده برگ درخت سیب ادرارآور است و درمان‌کننده التهاب کلیه و مثانه می‌باشد.
  7. نوشیدن آب سیب داروی مؤثری برای درمان سرماخوردگی و گرفتگی صدا و سرفه‌است.
  8. سیب مقوی کبد و اشتهاآور است.
  9. سیب برای درمان تنگی نفس بسیار مفید است حتی بوئیدن سیب نیز این خاصیت را دارد.
  10. سیب پخته تقویت‌کننده معده و کبد و دفع کننده سودا و سموم بدن است.
  11. سیب حرارت را از بدن خارج می‌سازد.
  12. سیب را رنده کنید و در دستمال بپیچید و روی چشم بگذارید درد چشم را برطرف می‌کند.
  13. خوردن سیب حتی برای آنهائی که بیماری قند دارند مفید است چون قند خون را بالا نمی‌برد.
  14. کسانی که می‌خواهند لاغر شوند حتماً باید سیب را با پوست بخورند.
  15. دم کرده گل سیب داروی سرفه و تورم مجرای تنفسی است.
  16. سیب داروی خوبی برای درمان زخم‌ها می‌باشد.
  17. سیب بهترین دارو برای سوء هاضمه ‌است زیرا دارای مقدار زیادی پکتین می‌باشد.
  18. آب سیب را حتی می‌توان برای تنقیه استفاده کرد. این تنقیه برای بیماری‌های روده بسیار مؤثر است.
  19. پوست سیب را مانند چایی دم کنید و بیاشامید این چائی بهترین دوست کلیه است.
  20. آب سیب را با ابمیوه‌گیری در منزل تهیه کنید و فوراً آن را بنوشید زیرا در اثر ماندن آنزیم‌های خود را از دست می‌دهد.
  21. آب سیب برای زیبایی پوست استفاده زیادی دارد به‌خصوص برای از بین بردن چین و چروک پوست مؤثر است بدین منظور آب سیب را صبح و شب روی پوست گردن و صورت بمالید و ماساژ دهید البته همیشه آب سیب تازه استفاده کنید.
  22. استفاده دیگر از سیب برای لطافت پوست: سیب پخته‌است سیب را بپزید و سپس له کنید و با شیر مخلوط کنید و این مخلوط را به‌صورت نیمه‌گرم روی پوست بگذارید و پس از چند دقیقه آن را بردارید.

طعم سیبهـــــــا


مزه سیبها برای اشخاص متفاوت است و در طول زمان تغییر می کند. مثلا" شهر واشنگتن ( آمریکا) به کشت سیب قرمز شهرت داشت اما در سالهای اخیرکشت گونه های دیگرنیز محبوبیت یافته است ؛ بعضی از مردم آمریکا سیب قرمز را بعنوان سیبی نا مرغوب با طعمی بسیار ملایم و ساختاری نرم به حساب می آورند. این افراد به سیبهای ترد مثل فوجی و گالا تمایل یافته اند.

معمولا" سیبهای جدید شیرین تر از انواع قدیمی هستند. بیشتر سیبهای آمریکای شمالی و اروپا طعمی شیرین و ملس دارند اما سیبهای ترش طرفداران بسیار اندکی دارند. سیبهای خیلی شیرین با طعم کم ترش در آسیا محبوبیت دارند. تمامی گونه سیبهای جدید نرم ولی ترد هستند. سایر موارد مورد نیاز در پرورش سیب عبارت است از پوست رنگین ، عدم وجود رنگ قهوه ای ، راحتی حمل ونقل ، امکان انبار، محصول فراوان ، مقاومت در برابر بیماریها، نمونه شکل سیب قرمز واشنگتن ، ساقه بلند( تا آفت کشها امکان نفوذ به تمامی قسمتهای میوه را داشته باشند) و طعمی قابل قبول برای میانگین افراد. گونه های قدیمی اغلب ترش ، دارای شکلهای نابهنجارو قهوه ای هستند و دارای رنگ وساختار گوناگون می باشند. امروزه تعداد بسیار کمی از گونه های قدیمی در سطح کلان تولید می شود اما بسیاری ازاین گونه ها توسط باغداران خانگی و کشاورزانی که مستقیما" محصولشان را در بازارهای محلی عرضه می کنند به عمل می آیند.بسیاری از گونه های خارق العاده و از نظربومی مهم ، با طعم و ظاهر منحصر به فردشان برای کشف وجود دارند ؛ مبارزاتی برای حفظ سیب در سراسر جهان آغاز شده تا ازانقراض چنین میراث بومی جلوگیری شود.

گونه هایی از سیب را بخصوص برای تولید آب سیب کشت می کنند . سیبهای آب گیری قطعا" برای خوردن بسیار ترش وزننده هستند اما با آنها یک نوشیدنی خوش طعمی تولید می شود که با سیبهای خوراکی معمولی نمی توان تهیه نمود.

خواص سیب ترش

  1. سیب ترش قابض است و حالت استفراغ و دل به‌هم‌خوردگی را از بین می‌برد.
  2. سیب ترش را بپزید درمان اسهال خونی است.
  3. آب سیب ترش مخلوط با انار برای تقویت معده و درمان اسهال و دل به‌هم‌خوردگی به‌کار می‌رود
  4. رب سیب ترش علاج اسهال، استفراغ و درد و غم است.
  5. مربای شکوفه سیب برای ضعف معده و ازدیاد نیروی جنسی مفید است.
  6. سیب ترش برای آنهایی‌که مزاج گرم دارند بسیار مفید است بالعکس آنهایی‌که مزاج سرد دارند باید سیب شیرین بخورند
  7. سیب در قدیم معالج نقرس و بیماری‌های عصبی بوده‌است. [نیازمند منبع]

زیان‌های سیب

همانطور که قبلا گفته شد سعی کنید همیشه سیب را با پوست بخورید زیرا مقدر زیادی پکتین در پوست سیب وجود دارد. سیب‌هایی که در بازارهای داخل ایران یا آمریکا و کانادا به فروش می‌رسد روی آن دارای یک لایه چربی برای حفاظت آن می‌باشد بنابراین حتماً این سیب‌ها را به دقت بشویید. آنهایی‌که دارای معده ضعیف هستند باید سیب را بسیار نازک پوست بگیرند که پکتین‌ها و ویتامین‌های آن از بین نرود.

 


نوشته شده در تاريخ 87/08/28 توسط مهندس نور محمد کرم زهی

محصولات باغی ومیوه های درختی :

آلو بخارایی

 آلو بخارا مرغوبترین نوع آلوست که مصرف غذایی دارد  و از این نظر ارزش فراوان دارد. این آلو را پوست کرده و خشک می کنند، آلو بخارا یکی از صادرات ارزشمند بیرجند می باشد که عمده این محصول در منطقه القورات و درمیان برداشت می شود که مرغوبترین آن مختص منطقه القور می باشد.

انار

 از میو هایی است که با زمین و آب هوای منطقه سازگاری دارد این درخت از اوایل بهار تا اواسط پاییز سبز است و میوه آن را در اوایل یا اواسط برج عقرب (آبان) برداشت می کنند. از پوست انار در رنگرزی نیز استفاده می شود.

  انگور

 انواع و الوان گوناگون انگور از مهمترین و پر درآمد ترین میوه های این منطقه شمرده می شود. درخت انگور در گویش محلی تاغ تلفظ می شود، از این درخت رونده و میوه آن سودهای گوناگون حاصل می شود: در بهار از برگ نو رسته آن برای تهیه دلمه استفاده می کنند، از میوه نرسیده آن (غوره) آبغوره می گیرنند، میوه رسیده آن را به عنوان یک میوه مرغوب ، نیروبخش استفاده می کنند و ازآن فراورده های متعدد بدست می آورند مانند کشمش، مویز، شیره، دوشاب، رب، فقاع، سرکه و ... انگور بسته به نوعش از اوایل مرداد تا اواخر مهر می رسد و وقتی که خوب شیرین شد آنرا در« چِرخ» می ریزند وله می کنند وآبش را می گیرنند و با آن شیره می پزند و دوشاب میگیرند و فقاعی تهیه می کنند.  

بادام

 این محصول هم بصورت آبی و هم بصورت دیم بار می دهد. درخت بادام در ماه نوروز پیشتر از درخت های دیگر شکوفه می دهد بدین جهت همیشه در معرض خطر سرما زدگی است . و این درخت به وفور در این منطقه به عمل می آید . در دامنه کوه ها دو نوع درخت وحشی بادام می روید که یک نوع آن میوه می دهد نوع دیگر بار ندارد . نخستین آن را بادامشک و دیگری تخسارگ می نامند.

بادامشک

 این بادام خود روی کوهستانی میوه ریزی می دهد که مغزش تلخ است آنرا اصطلاحاً دَک می خوانند  و به عنوان یک نوع آجیل از آن استفاده می شود و از شاخه و چوب آن برای سوخت و سبد بافی استفاده می شود.

توت

 این میوه که در اواخر بهار واوایل تابستان می رسد در زندگی مردم نقش بزرگی دارد و هم تازه آن به عنوان میوه مصرف دارد وهم مانند انگور از شیره آن در تهیه انواع حلواها استفاده می شود ومیوه خشک آن را که کشته توت نام دارد نیز مصرف می شود. 

زرشک

 از پردرآمد ترین محصولات زراعی و عمده محصول منطقه القورات به شمار می آید که در سال های اخیر فوق العاده مورد توجه قرار گرفته است. درخت زرشک  از جمله درخت های مقاوم در برابر کم آبی وآفات وسرما زدگی است که این ویژگی ها از دلایل توجه  ویژه کشاورزان به این محصول می باشد. محصول زرشک در اواخر مهرماه واوایل آبان قابل برداشت می باشد که عمده برداشت آن به صورت خشک مورد استفاده قرار می گیرد، و محصول تازه آن نیز گاهی برای تهیه مربا و عصاره زرشک استفاده می شود.

سنجد

 درخت سنجد با آب و خاک منطقه ساز گاری خوبی داشته وبه خوبی بار می دهد. درخت سنجد در بهار گل می دهد و در اواخر تابستان میوه آن قابل برداشت است ومیوه آن مصرف دارویی وغذایی دارد.  

عناب

 درخت عناب نیز با زمین و آب هوای این منطقه سازگاری دارد و به فروانی غرس می شود. درخت عناب در برابر کم آبی مقاوم است وحتی به صورت دیم هم به عمل می آید و نوع دیم آن مرغوبتر است و برای برداشت محصول مرغوبتر نیاز به سمپاشی دارد. درخت عناب از درختان دیرسبز و زود خزان است که در بهار گل می  دهد و میوه آن در اواخر مرداد برداشت می شود. چوب درخت عناب از مرغوبیت واستحکام خاصی برخوردار است که قیمت نسبتاً بالایی دارد و از آن در تهیه ابزار های چوبی استفاده می شود. 

 

گردو

 از محصولات فراوان و بسیار مهم خاص منطقه القور می باشد که در هر منطقه ای قابلیت رویش ندارد؛ درخت گردو در اقلیم های سردسیر کوهستانی و با شیرین  سازگاری خوبی داشته  ورشد می کند. درخت گردو عمری طولانی دارد وعلاوه بر محصولش چوب آن هم قیمتی است از اینرو مهمترین ومعتبرین درخت های بارور به شمار می آید تا حدی که هر درخت را یک مِلک می دانند وممکن است چندین شریک داشته باشد. گردو در بهار گل می دهد ودر اواخر تابستان میوه آن برداشت می شود. از پوست سبز میوه گردو نیز در صنایع رنگرزی استفاده می شود.

 

 


نوشته شده در تاريخ 87/08/28 توسط مهندس نور محمد کرم زهی

 

درختان

درخت را می توان بعنوان یک گیاه بزرگ چوبی چند ساله تعریف کرد.اگرچه تعریف ثابتی درباره اندازه آن وجود ندارد ، می توان گفت یک درخت بالغ معمولا" دارای ارتفاع حداقل 5/4 متر ( 15 فوت) بوده و شاخه های آن به یک ساقه اصلی متصل هستند.درختان اجزای مهمی از مناظر طبیعی و عناصر ضروری در ساخت فضای سبز به شمار می روند.
درختان در مقایسه با سایر گونه های گیاهی عمر طولانی تری دارند. گونه های کمی از درختان بیش از 100 متر رشد کرده ( 300 فوت) و بعضی از آنها چند هزارسال عمر می کنند.

اجزای تشکیل دهنده درخت عبارتند از : ریشه ها ، ساقه« ها) ، شاخه ها ، شاخچه ها و
برگها. ساقه درخت بیشتر ازبافتهای نگهدارنده و انتقال تشکیل شده است ( آوند چوبی و آبکش). درواقع چوب از سلولهای آوند چوبی و پوست اساسا" از آوند آبکش تشکیل شده است.
هنگامیکه درخت رشد می کند حلقه های رشد را بوجود می آورد که در آب و هوای معتدل با شمردن آنها می توان عمر درخت را تعیین نمود همچنین با استفاده ازاین حلقه ها درعلم دارزمان شناسی «dendrochronology) عمرالوار و زیرکارهایی که در گذشته از درختان ساخته شده اند مشخص می شود. ریشه های درخت که عموما" درون زمین قرار دارند لنگرگاه اندامهای بالای سطح زمین بوده و
آب و مواد غذایی را از خاک جذب می کنند.
بیرون زمین ، ساقه درخت موجب ارتفاع شاخه های برگدار شده و در رقابت با سایر گونه های گیاهی به جذب نور خورشید کمک می کنند. در بسیاری از درختان ترتیب شاخه ها موجب حداکثر تماس برگها به نور خورشید می شود.

گروه کوچکی از درختان که در کنار هم رشد می کنند را بیشه یا درختستان و چشم اندازی را که با درختان بسیار زیادی پوشیده شده
جنگل می نامند. چندین زیست جـــای مثل جنگل استوایی و تایگا ، بیشتر با درختانــــــی که در آنها وجود دارند مشخص می شوند. درختان بلند اما پراکنده ای که بین آنها مرغزار وجود دارد ساوانا نامیده می شود.

تمامی درختان اندامهایی را که دربالا به آنها اشاره شد ندارند مثلا" بیشتر نخلها فاقد شاخه، کاکتوسهای ساگوارو در آمریکای شمالی فاقد برگهای کارکردی و سرخسهای درختی فاقد پوسته می باشند و غیره.
با این وجود تمام اینها برحسب اندازه و شکل زمختی که دارند جزو درختان محسوب می شوند. در واقع گاهی اوقات اندازه، مهمترین عامل است . گیاهی که شبیه درخت است اما معمولا" کوچکتر و دارای چند ساقه و(یا) شاخه هایی نزدیک سطح زمین می باشد درختچه نامیده می شود. بنابراین امکان تمایز مشخصی بین درخت و درختچه وجود ندارد.
از نظر فنی گیاهان بنسای را برحسب اندازه آنها نمی توان جزو درختان به حساب آورد اما نباید با اشاره به یک گونه که دارای نمونه هایی با اندازه یا شکل جداگانه هستند گمراه شد. یک نهال صنوبرهیچ تناسبی با تعریف درخت ندارد ولی کلیه صنوبرها جزو درختان محسوب می شوند.

در اسطوره شناسی و ادیان ، درختان بصورت نمادهای مهمی بکار می روند. مثلا Yggdrasil در در اسطوره شناسی اسکاندیناوی ، درخت کریسمس که از اسطوره شناسی آلمانی گرفته شده ، درخت آدم و حوا در یهودیت و مسیحیت و درخت بودا در آئین بودا. در بعضی از ادیان مانند هندو اعتقاد بر این است که درختان ، منازل ارواح درختان هستند.

درختان خانواده های گیاهان بسیار متوعی وجود دارند لذا گونه های مختلفی از انواع و اشکال برگ ، پوسته ،
گل ، میوه و...را دارا هستند. احتمالاسرخسهای درختی نخستین درختان بوده اند که در جنگلهای پهناور رشد کرده اند. بعدا بازدانه ها ، گینکگوها وسرخسهای نخلی پدیدار شدند.
امروزه بیشترین گونه های درختان ، مخروزاها و
گیاهان گلدار می باشند. فهرست زیر نمونه هایی از درختان معروف و چگونگی طبقه بندی آنها را نشان می دهد.


نوشته شده در تاريخ 87/08/27 توسط مهندس نور محمد کرم زهی
 

زردآلو


به نظر میرسد معنی لاتین زردآلو به معنای پرارزش باشد. زردآلو مخصوصاً برای افرادیکه خارج از کالیفرنیا زندگی می کنند بسیار با ارزش است چون در این نواحی پیدا کردن درخت بالغ این میوه بسیار دشوار است.زردآلو اگر کاملاً رسیده باشد بسیار خوشمزه است و به راحتی آبگز شده و خیلی سریع خراب می شوند بنابراین بهترین نوع زردآلو به نام Blenheim که دردره سانتاکلارای کالیفرنیا رشد می کند به ندرت به خارج از کالیفرنیا صادر می شود. گونه های دیگری که به جهت ظاهر مرغوبشان دربازار، به خارج از کالیفرنیا صادر می شوند عبارتند اززردآلوهایی که در بازارهای خارج کالیفرنیا وجود دارند گونه های بادوام اما بی مزه ترهستند مانند گونه های Patterson و Kat.


اعتقاد براین است که این میوه متعلق به نواحی مرکزی شمال و شمال غربی
چین هستند دراین مناطق بیش از 4000 سال است که زردآلو کشت می شود.طی سالیان طولانی کشت زردآلو تا اروپا ، خاورمیانه و سرانجام کالیفرنیا که درآن تقریباً 97 درصد غلات آمریکا کاشته می شود گسترش یافت. این مهاجرت منجر به پیدایش انواع متفاوتی از گونه های زردآلو در سراسر جهان گردید. گونه هایی از زردآلو که در آمریکا دیده می شوند عمدتاً منشاء اروپایی دارند ومبلغان دینی آنها را از اسپانیا به کالیفرنیا آوردند.

کشورهای اصلی تولیدکننده زردآلو عبارتند از ترکیه ،
ایتالیا ، اسپانیا ، یونان و آمریکا در رده بندی تولید این میوه دارای رتبه ششم می باشد.


انتخاب وانبار


زردآلوها به خاطرخوشمزگی ، پوست نرم ومخملی و عطر بسیار خوش خود معروف هستند. باید زردآلوهای نسبتاً سفت ، صاف ، گوشتالو و خوش شکل را انتخاب کرد که به رنگ نارنجی مایل به زرد تا نارنجی می باشند.اگر زردآلو خیلی سفت و دارای رنگ سبز باشد نمی تواند عطر و طعم واقعی خود را نشان دهد. نرمی و پرآبی میوه کاملاً رسیده را بالمس کردن می توان احساس کرد و باید هرچه زودترخورده شود.
زردآلوی نپخته را دربسته های کاغذی و در درجه حرارت اتاق و به دور از حرارت و
نور مستقیم نگهداری کنید. اگر زردآلو را در کیسه های پلاستیکی در یخچال نگهداری کنند ممکن است هنگام رسیدن فقط یک یا دو روز دوام آورند.بگذارید زردآلو قبل از خورده شدن در دمای اتاق قرار گیرد و تاقبل از خوردن این میوه آنرا نشویید. مراقب باشید تا زردآلوی رسیده را به آرامی بردارید مخصوصاً مراقب باشید به پوست آن آسیب نرسد.

آماده سازی


به علت ساختارظریف زردآلو و اندازه کوچک آن پوست کندن این میوه بصلاح نمی باشد( یالازم نیست) . برای خوردن زردآلو فقط کافیست آنرا از شکاف جداکنید یا با انگشتان خود آنرا از هم جدا کنید. به محض اینکه دونیمه زردآلو از هم جدا شد هسته آن به راحتی بیرون می آید.
زردآلو دربسیاری ازغذاها که نیاز به
شلیل یا هلو دارد مورد استفاده قرار می گیرد. این میوه در شیرینی ، کیک ، مربا ، چات نی ، کمپوت و بصورت پخته یا سرخ شده کاربرد دارد؛ خوردن آن باماکیان و گوشت خوک بسیار مطلوب است. زردآلوی کاملاً پخته ، شیرین و معطر را به ندرت می توان در بازار پیدا کرد بنابراین زردآلوهای کمپوت شده اغلب جانشین مناسبی در بسیاری ازخوراک محسوب می شوند.

راهنمایی Tony


اگر تصمیم به خرید زردآلوی خشک شده دارید به دنبال زردآلوهایی باشید که بوسیله خورشید خشک شده اند. آنها بسیار خوشمزه تر از انواعی هستند که با روشهای دیگر خشک شده اند.


انواع مختلف


زردآلوی Castlebrite معمولاً نارنجی روشن و زمانیکه کاملاً می رسد بسیار خوش طعم می باشد اما همانگونه که گفتم این نوع زردآلوخارج از بازارهای کالیفرنیا دیده نمی شود. Katy گونه ای نسبتاً جدید است که از سال 1978 پرورش یافته است. پوست آن زرد نارنجی با مقداری سرخی است که پخته آن طعمی بسیار عالی دارد.

Flaming Gold دارای پوست زرد- نارنجی و ندرتاً زرد رنگ است که به خوشمزگی گونه های Katy وCastlebrite نمی باشد.
زردآلوی Patterson به علت محصول زیاد ، دوام بیشتر و حمل و نقل آسانتربین کشورها از معروفیت بیشتری برخوردار است.


زردآلو Tilton یک گونه منحصر بفرد است و یکی از خوش طعم ترین انواع زردآلوها محسوب می شود. آنچه در ظاهر این نوع زردآلو جلب توجه می کند سطح صاف آن است که یک درز دورتا دورآن امتداد دارد. این زردآلوی دیرین که زمانی گونه چیره کالیفرنیا بود لطیف ، آبدار و ترش وشیرین است.

زردآلوی Blenheim از تمامی گونه ها لذیذتر است. به علت ماهیت ظریف این
گونه ، تازه آن به ندرت یافت می شود بنابراین برای حفظ طعم ترش و شیرین و رنگ خاص آنها معمولاً این نوع زردآلو را خشک می کنند. پیشنهاد می کنم اگر می توانید به دنبال زردآلوی تازه Blenheim باشید

 

 


نوشته شده در تاريخ 87/08/27 توسط مهندس نور محمد کرم زهی

انواع غلات

·         گندم: به آب و هوای خنک در فصل رشد، آب و هوای گرم و خشک در فصل برداشت نیاز دارد.

·         برنج: آبیاری و بارندگی در کشت این گیاه ضروری است. میانگین دما در 4 تا 6 ماه از فصل زراعی باید 21 درجه سانتی گراد یا بالاتر باشد.

·         ذرت: به آب و هوای گرم با رطوبت کافی نیازمند است. این گیاه معمولاً در آمریکای شمالی و جنوبی و همچنین آفریقا کشت می شود.

·         جو: به آب و هوای خنک در فصل رشد نیاز دارد. جو مطمئن ترین غلات در شرایط شوری خاک، خشکی یا سرمای زمستان است. جو در زمین هایی که گندم قادر به رشد در آنها نیست هم پرورش می یابد.

·         ارزن: از پر محصول ترین غلات در شرایط خشک است و در خاک های غیر حاصلخیز هم رشد می کند. این ماده در آسیا و آفریقا، ماده غذایی مهمی برای انسان و دام می باشد.

·         جو دوسر: سابقاً خوراک اصلی مردم اسکاتلند محسوب می شد. در سراسر دنیا از این ماده غذایی به عنوان خوراک دام هم استفاده می نمودند.

·         چاودار یا گندم سیاه: از سازگارترین غلات نسبت به شرایط سخت آب و هوایی است. در آب و هوای سرد کشت می شود.



اهمیت امروزی غلات

در بسیاری از کشورهای آسیایی و آفریقایی، بیش از 80 درصد غذای مردم از غلات تأمین می گردد. سهم غلات در غذای مردمان اروپایی 45 تا 55 درصد بوده و در ایالات متحده آمریکا تقریباً 20 تا 30 درصد می باشد.

امروزه نزدیک به 70 درصد سطح زیر کشت یک میلیارد هکتاری جهان را غلات اشغال نموده اند. تقریباً نیمی از کل نیازهای غذایی انسان به ویژه در آسیا به طور مستقیم از غلات تأمین می گردد.
همچنین تولید غلات در مقایسه با دیگر فراورده های غذایی از جمله
گوشت، تخم مرغ، شیر و... بسیار بیشتر است. تولید سالانه غلات در جهان، بیش از یک میلیارد و هفتصد میلیون تن می باشد. گندم، برنج و ذرت سه محصول مهم هستند که هر کدام تقریباً یک چهارم تولید سالانه غلات را تشکیل می دهند.

برنج، غذای عمده و روزمره مردم نواحی گرم و مرطوب است. این غله معمولاً در زمین هایی تولید می شود که بتوان آنها را در برخی فصول سال غرقاب یا گل- آب نمود.
گندم به عنوان غله ای سازگار، عمدتاً در زمین های چمن طبیعی و همچنین در مناطقی که آب و هوا برای کشت ذرت مناسب نیست، به عمل می آید. گندم از غلاتی است که در نواحی سرد هم کشت می شود. این غله در سراسر جهان در فصول مختلفی کشت می شود، به طوریکه در هر ماه از سال، گندم در یکی از نقاط جهان در حال برداشت می باشد.
ذرت هم به عنوان یک گیاه گرمسیری، در مناطقی که رطوبت و حرارت کافی در فصل زراعت فراهم باشد، رشد می نماید.


ارزش غذایی غلات

غلات منبع انرژی برای انسان هستند. در کشورهای در حال توسعه، این دسته مواد تمام رژیم غذایی را در بر می گیرند. غلات حاوی هیدرات کربن، پروتئین، چربی، مواد معدنی و انواع ویتامین هستند که البته ضمن مراحل مختلف نگهداری و تهیه، ممکن است بخشی از مواد مغذی مذکور از بین برود.

دانه غلات که کاریوپس یا گندمه نام دارد، منبع خوبی برای
تغذیه انسان می باشد. میزان پروتئین برنج از گندم کمتر است. میزان ویتامین های ضروری (از جمله تیامین) برنج صیقل داده شده هم از برنج قهوه ای کمتر می باشد، چون سبوس خود دارای ویتامین های مختلفی است که در مرحله ی صیقل دهی از برنج جدا می گردد.

البته به خاطر داشته باشید که با وجود همه ی موادی که ذکر شد، غلات غذای کاملی محسوب نمی شوند. مصرف این مواد به تنهایی نمی تواند یک
رژیم غذایی متعادل و کامل محسوب گردد. میزان پروتئین و در واقع اسیدهای آمینه غلات و همچنین ویتامین موجود در آنها محدود است. برای این که یک فرد بالغ بتواند 65 تا 80 گرم پروتئین مورد نیاز خود را تنها از طریق غلات تأمین کند، باید مقدار بسیار زیادی از این دسته مواد بخورد که در عوض، به دلیل این که غلات حاوی هیدرات کربن هستند، فرد ممکن است چاق شود. بسیاری از پروتئین های گیاهی به همین دلیل که اسیدهای آمینه کافی ندارند نمی توانند به تنهایی در رژیم غذایی افراد مورد استفاده قرار گیرند، بلکه در کنار آنها باید از پروتئین های حیوانی و سبزیجات و حبوبات هم استفاده نمود. البته پروتئین های حیوانی که از انواع حیوانات تأمین می شوند، خود متکی بر منابع گیاهی و از جمله غلات هستند. چون اغلب از انواع گیاهان و غلات، به عنوان خوراک دام استفاده می شود.

امروزه مهندسین ژنتیک سعی می کنند تا با اصلاح نباتات، غلاتی با پروتئین هایی که اسیدهای آمینه ی ضروری بیشتری داشته باشند، تولید نمایند. مقدار دو اسید آمینه ضروری به نام های لیسین و ایزولوسین در غلات کم است و تمام متخصصین اصلاح نباتات تلاش می کنند غلاتی که میزان بیشتری از این دو نوع اسید آمینه داشته باشند را تولید نمایند.

غلات بیشترین شکل
انرژی خود را به صورت نشاسته عرضه می کنند. استفاده از دانه کامل غلات، منبع خوبی برای فیبر گیاهی و اسیدهای چرب ضروری می باشد. از برنج به صورت پخته یا آرد برنج استفاده می شود. معمولاً غلات را برای استفاده تبدیل به آرد می کنند. گندم یکی از این غلات است که بیشتر آرد آن به کار می رود. از انواع غلات آرد شده در تهیه ی نان، پاستا، دسر، پیراشکی، کلوچه و... استفاده می کنند. البته آرد را گاهی از سیب زمینی، شاه بلوط، حبوبات و... هم تهیه می کنند.


آب و هوای مناسب برای رشد غلات

عوامل مختلف آب و هوایی قادرند طرز رشد، میزان عملکرد و همچنین کیفیت محصول را تحت تأثیر قرار دهند. بنابراین تولید اقتصادی هر نوع غله در هر ناحیه، کاملاً تابع شرایط آب و هوایی می باشد. گندم، جو و چاودار که به دلیل کوچک بودن بوته شان، غلات کوچک نام می گیرند، به بارندگی سالیانه 300 تا 1300 میلیمتر نیاز دارند و به صورت دیم هم کشت می شوند.

برنج به حرارت و بارندگی کافی (یا آبیاری کافی) نیاز دارد. معمولاً برنج در نواحی که سالانه نزدیک به 1000 میلیمتر یا بیشتر بارندگی دارند کشت می شود. ذرت هم با این که یک گیاه گرمسیری است در آب و هوا و ارتفاعات مختلف از نواحی پست تا ارتفاع 3000 متری از سطح
دریا کشت می گردد.

جو از همه ی غلات مقاوم تر است و می توان آن را حتی در کشور سیبری هم کاشت. گندم از همه ی غلات رایج تر است.
معمولاً گیاهان سردسیری را در نواحی گرمسیری، البته در نواحی بلند و خنک کوهستانی می کارند که در این صورت، کشاورزان می توانند به دلیل شرایط مساعد و خنکی کوهستان های نواحی گرمسیر، هر ساله چند بار غلات بکارند.

غلات گرمسیری را در نواحی پست گرمسیری که آب و هوای معتدلی دارند می کارند و همچنین می توان این غلات را در نواحی معتدل، البته در فصل هایی که سرما و یخبندان نباشد کشت نمود. معمولاً این دسته انواع بهاره و زمستانی دارند.


ساختمان دانه غلات

دانه غلات، میوه خشکی است که اصطلاحاً به آن گندمه و به زبان عامیانه دانه یا غله می گویند. این دانه دارای چندین لایه خارجی بوده که خارجی ترین لایه را پریکارپ می نامند و همچنین دو قسمت به نام های آندوسپرم و گیاهک دارد. غشای تخمدان، پوست دانه و لایه آلورون که در مجموع سبوس را تشکیل می دهند، در مرحله ی تهیه آرد از غلات جدا می شوند. حتی گاهی گیاهک را هم از دانه جدا نموده و با سبوس مخلوط می نمایند. سبوسی که گیاهک داشته باشد، پروتئین بیشتری نسبت به آندوسپرم نشاسته ای دارد. چون پروتئین گیاهک از هر قسمت دیگری در دانه بیشتر است. آردی که در تهیه ی آن از تمام قسمت های دانه غلات استفاده نموده باشند نسبت به آرد سفید، که برای تهیه آن سبوس و گیاهک را جدا نموده اند دارای مواد مغذی بیشتری می باشد.


مراحل رشد غلات

دوره رشد غلات شامل مراحل جوانه زنی، پنجه زنی، تشکیل روزت، ساقه رفتن، تشکیل گل و تشکیل میوه است که هر کدام از این مراحل را به اختصار در اینجا توضیح می دهیم:

1.     جوانه زنی: این مرحله با نفوذ ریشه در پوست دانه و غشای تخمدان آغاز می شود. ریشه ی اولیه چندان پر پشت نیست، اما ریشه های ثانویه که شامل ریشه های نا بجا هم می شود، در مراحل اولیه رشد به وجود خواهند آمد که این ریشه های ثانویه قوی تر بوده و قدرت کافی برای نگه داشتن گیاه در خاک را دارند.

2.     پنجه زنی: پس از آن که اولین برگ های گیاه سطح خاک را شکافت و ساقه اصلی شروع به رشد نمود، مرحله پنجه زنی آغاز می گردد؛ یعنی جوانه های موجود در محل اتصال برگ های پایینی به ساقه، فعال شده و شروع به رشد می کنند.

3.     تشکیل روزت: برگ های گیاه در فاصله ی دو مرحله پنجه زنی و ساقه رفتن رشد نموده و بلند می شوند و مجموعه ای برگ را در ابتدای ساقه ایجاد می کنند. این مرحله را تشکیل روزت می نامند.

4.     ساقه رفتن: در این مرحله ساقه طویل می شود. در اوایل این مرحله، گل آذین هم تشکیل می شود.

5.     تشکیل گل آذین: در این مرحله گل آذین بوته از داخل غلاف خارج می شود. گل کردن غلات معمولاً زمانی که گل آذین داخل غلاف است یا بلافاصله پس از تشکیل گل آذین صورت می گیرد. گل های گیاهان خانواده گرامینه، به صورت گروهی به وجود می آیند. منظور از گل آذین، آرایش گل یا طرز قرار گرفتن گل روی ساقه است. مجموع چند گلچه که روی محور گل آذین است را سنبلچه می گویند.

6.     میوه: زمانی که میوه می رسد، غشای تخمدان نازک شده و به پوست دانه می چسبد. این گونه میوه ها را گندمه گویند، مثل دانه گندم، ذرت و چاودار. دانه بعضی غلات حتی پس از برداشت هم داخل غلاف باقی می ماند، مثل برنج و جو.



برداشت محصول

برداشت غلات باید به موقع صورت گیرد. برداشت زودتر یا دیرتر از موقع محصول، موجب کاسته شدن کیفیت آن می شود. تأخیر در برداشت غلات دانه ریز، سبب ریزش دانه، خوابیدگی یا شکستن بوته ها در مزرعه و بالاخره کاهش میزان ماده خشک می گردد. برداشت زود هنگام محصول هم موجب پایین آمدن کیفیت غلات می گردد.

وزن دانه ها تا زمان رسیدن دانه افزایش می یابد، ولی پس از آن رو به کاهش می گذارد. همچنین دانه های نارسی که زود هنگام برداشت می شوند، چه در مزرعه و چه در انبار بیشتر در معرض آسیب های ناشی از گرما و آفات از جمله کپک زدگی قرار می گیرند. زمان مناسب برای برداشت دانه، موقعی است که آندوسپرم دانه های غلات سفت شده و میزان رطوبت آن هم به 18 درصد رسیده باشد.
در کشورهای توسعه یافته برای دروی محصول تنها از وسایل مکانیکی همچون
کمباین استفاده می شود. اما در کشورهای در حال توسعه از روش های گوناگونی همچون استفاده از داس برای برداشت محصول استفاده می نمایند.


نوشته شده در تاريخ 87/08/27 توسط مهندس نور محمد کرم زهی

چاودار بعنوان یک گیاه پوششی

 

چاودار بعنوان یک غله انتخاب بسیار مناسبی از گیاهان پوششی زمستانه است بدلیل اینکه سریعا رشد نموده وسطح خاک را می پوشاند این امر موجب حفظ خاک میگردد دارای ریشه ای عمیق است که در زراعتهای یکساله از متراکم شدن وفشرده شدن خاک جلوگیری میکند . سیستم ریشه ای قوی و وسیع چاودار موجب جذب عناصر غذایی از اعماق پروفیل خاک میگردد ودر زراعتهای بدون شخم موجب کنترل علف هرز نیز میگردد .

چاودار یکی از آسانترین گیاهان جهت رشد است . میزان بذر مصرفی در هر ایکر بین 200-60 پوند توصیه میگردد . (بستگی به این دارد که شما چقدر میخواهید). البته بر اساس نتایج تحقیقات بعمل آمده جهت کشت گیاهان پوششی در کارولینای شمالی و ویرجینیا مقدار بذر مصرفی90پوند در هر ایکر توصیه میگردد . عمق کاشت آن بین 5/1-1 اینچ است زمان کاشت آن در ویرجینیا دو هفته قبل و چهار هفته از اولین سرمای کشنده توصیه میگردد .

چاودار مانند گندم به کودهای ازته بسیار خوب پاسخ میدهد اگر آن را بعد از ذرت یا سایر محصولاتی که کود ازته داه نشده است کشت شود بندرت به کود ازته نیاز خواهد داشت . چاودار یکی از مشهورترین گیاهان جهت جذب ازت اضافی مانده در خاک از کشت های قبلی است و بطور عموم برای این هدف کشت میگردد . نتایج تحقیقات نشان میدهد که چاودار میتواند در هر ایکر به میزان 80-40 پوند ازت باقی مانده خاک را جذب کند  واین عمل موجب کاهش پتانسیل آلودگی آبهای زیر زمینی در اثر نیترات است و موجب نگهداری کود های ازتی در داخل خاک میگردد . این دو خصوصیت ، چاودار را بعنوان یکی از محصولات پاک کننده (یا تصفیه کننده ) معرفی میکند . میزان متوسط فسفر و پتاسیم در خاک برای رشد ونمو چاودار کافی است . جهت آماده سازی زمین برای کاشت ذرت ، وسایر محصولات میتوان چاودار را  ته برکرد . یا از طریق آتش زدن از مزرعه حذف نمود . اگر ته برکردن روش انتخابی برای حذف چاودار باشد این عمل بایستی در زمان گل دهی انجام گیرد .اگر برداشت زودتر انجام گیرد چاودار مجددا رشد خواهد نمود .

چاودار میتواند بخوبی علف های هرز را کنترل کند زمانیکه بصورت مالچ با خاک مخلوط گردد . مواد طبیعی شیمیایی گیاهی که از بقایای چاودار ترشح میشود موجب جلوگیری از سبز شدن بذور ریز علفهای هرز تا حدود سی روز  میگردد . در زمانیکه مالچ را از سطح خاک جمع  آوری می کنیم قسمت عمده بار علفهای هرز که مانع زراعت میگردند بطور گسترده از بین میرود . با وجود این قسمت عمده بذور علفهای  هرز در اثر شخم زدن از بین نمی رود و در خاک باقی میماند . در حال حاضر هنوز هم از شخم زدن با کولتیواتور استفاده میگردد بطوریکه آن میتواند پوشش گیاهی را قطع واز تکثیر بذر علف هرز جلوگیری نماید.

بررسیهای آقای دکتر دوگلاس متخصص علفهای هرز در کارولینای شمالی نشان داد که شخم نزدن و استفاده از مالچ با تراکم زیاد میتواند در کنترل علفهای هرز بسیار موثر باشد . بدون استفاده از علف کشهای پیش رویشی وقتی که گیاه چاودار با خاک ترکیب و مخلوط میشود مزرعه به آسانی شخم زده میشود . در این حالت قسمت عمده مبارزه با علفهای هرز انجام گرفته است . البته بایستی گفت که چاودار رشد علف هرز را به تاخیر می اندازد اما علفهای هرز زمستانی معمولا مشکلی برای محصولات تابستانی بوجود نمی آورند .  


نوشته شده در تاريخ 87/08/27 توسط مهندس نور محمد کرم زهی

سن سي ويرا ( زبان مادر شوهر)( sansevieria)

از گياهان مورد استفاده  زياد در خانه ها مي باشد . از خانواده سوسنيان يا ليلياسه و بومي افريقاست ، برگها بلند و کشيده و خاردار با حاشيه زرد و به شکل سرنيزه ، ارتفاع برگها به يک متر مي رسد و تکثير آن از طريق برگ و يا ساقه هاي زيرزميني است ، بسيار کم توقع و مقاوم در برابر خشکي و سايه ولي در اين واريته به علت ابلق بودن برگها به نور بيشتري احتياج دارد .

نيازها :

نور

نور کامل بهترين شرايط نوري اين گياه است ولي در سايه هم قادر به ادامه زندگي است ، تابش مستقيم آفتاب را تحمل نمي کند

دما

در زمستان تا درجه حرارت 10 درجه سانتيگراد قدرت تحمل دارد ولي درجه حرارت مطلوب در اين فصل 16 است ، در تابستان در درجه حرارت مطلوب براي انسان  24 درجه  . نسبت به سرما حساس است  و سرماي بيش از حد تاب نمي آورد و دچار يخ زدگي مي گردد .

 آبياري

در زمستان هر 3 هفته يکبار و در تابستان يکبار در هفته آبياري کافي است  به دليل ساقه گوشتي گياه که سرشار از آب است از آبياري زياد از اندازه پرهيز نماييد چون باعث پوسيدگي گياه مي گردد . در بين دو آبياري اجازه دهيد تا سطح خاک خشک شود 

 خاک

بهترين  خاک ، خاک لوم است  ( مخلوطي از شن ، رس و مواد آلي ( برگ پوسيده   يا کود دامي به مقدار کم ) ) است . استفاده بيش از حد از مواد آلي باعث پوسيدگي ساقه گياه و از بين رفتن آن مي گردد .

  تکثير

 تکثير اين گياه ساده است يا از گياه مادري از ريشه به چند قسمت تقسيم مي شود که هر قسمت دارای ریشه و برگ جداگانه است  و در گلدان جدید کاشت می گردد .  یا از طریق  قلمه : ساقه گیاه به قطعات کوچک حدود 8 سانتیمتر تقسیم کرده و در ماسه کشت می نمایند دقت شود قطعات وارونه  کاشت نشود  برای ریشه دهی سریعتر می تواند خزانه را با پلاستیک پوشاند تا رطوبت حفظ شود . پس از ظهور 2 تا 3 برگ  قلمه ها را به گلدان اصلی انتقال دهید .

 نکته مهم

گیاه کم توقعی است فقط از آبیاری بیش از اندازه پرهیز نمایید که باعث پوسیدگی ساقه می گردد که اکثر موارد از بین رفتن این گیاه در آپارتمان به همین دلیل است .

 

 

 

 


نوشته شده در تاريخ 87/08/20 توسط مهندس نور محمد کرم زهی

ليندا ( Elephant foot tree )

برگها باريک و کشيده و ضخيم و مقاوم ، مجنون و آويزان و فنري ، حالت زيباي آن ناشي از سرازير شدن برگها به طرف پايين بخصوص در سنين بالا انتهاي ساقه ضخيم و شکل عجيبي به خود مي گيرد و نام انگليسي آن به معني پاي  فيل به همين علت است با بالا رفتن سن گياه از ساقه آن جوانه هايي ميرويد که به خاطر حفظ شکل و فرم آن بايد فورا حذف گردند .

نيازها :

نور :در نور کامل بهترين رشد را دارد ولي در نيم سايه نيم آفتاب هم رشد خوبي دارد هر چند وقت يکبار گلدان را به محل پر نور ببريد . سعي کنيد نور کافي باشد .

دما :در زمستان 10 تا 13 درجه و در تابستان 21 درجه بهترين درجه حرارت است .

البته در صورت افت دما آبياري را قطع کنيد .

آبياري :جهت مرطوب نگهداشتن گلدان 2 تا3 بار در هفته در تابستان آبياري نماييد در بهار و پاييز هفته اي يکبار و در زمستان به آن هر سه هفته يکبار آب دهيد در زمستان و دماي پايين در صورت آبياري زياد از اندازه برگها ريزش ميکنند .

خاک :بهترين خاک  خاک ليموني است ( ترکيبي از  رس  ، شن ، مواد آلي  که بهتر است در مواد آلي از خاک برگ بيشتري استفاده شود تا خاک کمي از لوم سبکتر باشد ).

 تکثير :کاشت بذر در خاک پيت در هواي گرم  يا ريشه دار نمودن جوانه هاي ظاهر شده روي ساقه  ( البته تکثير  ليندا در منزل خيلي مشکل است تقريبا ناممکن است ).

 

 


نوشته شده در تاريخ 87/08/20 توسط مهندس نور محمد کرم زهی

گياهان اپارتماني

شرايط نگهداري بعضي از گياهان آپارتماني

 فيکوس، بنجامين، آگلونما، دراسنا، ديفن باخيا، اسپاتي فيلم، تپوس، برگ انجيري ، فيلودندرون، گوش گرگي يا سينگونيوم، سانسوريا و فيکوس الاستيکا ( فيلتوس) نام چند گياه آپارتماني است. فيکوس بنجامين شامل انواعي مانند بنجامين سبز، ابلق، سيلور، زعفراني، آمستر، شيدا، پرتقالي و مينياتوري است. اين گياه به مکاني پر نور نياز دارد که بهترين محل براي آن پنجره هاي جنوبي و نور غير مستقيم از پشت پرده است. آبياري اين گياه در تابستان بايد هفته اي دوبار و در زمستان هفته اي يک بار باشد. بنجامين در تابستان، يک روز در ميان احتياج به اسپري آب روي برگ هايش دارد تا رطوبت نسبي اش تأمين شود. مهندس مهدي بابايي، مسئول دفتر فضاي سبز شهرداري منطقه چهارده درباره شرايط نگهداري ساير گياهان آپارتماني چنين مي گويد:

آگلونما گياهي بوته اي است. بهترين شرايط نوري براي اين گياه، پشت پنجره هاي شمالي و مکان هاي کم نور است. براي تأمين رطوبت نسبيِ، اين گياه در تابستان بايد هر روز اسپري آب شود و در زمستان هر دو روز يک بار. اما دراسنا که شامل دراسناي بلالي سبز، در اسناي بلالي ابلق، دراسناي پرچمي و دراسناي قرمز است، بايد پشت پنجره هاي جنوبي گذاشته شود تا از نور غيرمستقيم استفاده کند. اين گياه بايد در تابستان هفته اي دو بار آبياري شود. اما فاصله بين دو آبياري با توجه به شرايط دمايي بايد به گونه اي تنظيم شود که سطح خاک گلدان خشک باشد.

ديفن باخيا يا سُم برگ از نظر شرايط نوري همانند دراسنا است، اما آبياري آن در تابستان هر چهار روز يک بار و در زمستان هر ده روز يک بار کفايت مي کند و رطوبت نسبي اين گياه در تابستان بايد يک روز در ميان از طريق اسپري روي برگ ها تأمين شود.

پتوس يکي ديگر از گياهان آپارتماني است که شامل دو نوع سبز و ابلق است. اين گياه به نور حساسيت زيادي نشان مي دهد و حتي در محيط هايي با نور کم مي تواند به رشد خود ادامه دهد. آبياري پتوس در تابستان هفته اي دوبار و در زمستان هر ده روز يک بار کفايت مي کند اما به جهت حفظ طراوات و شادابي برگ ها بايد هر روز اسپري آب کم املاح انجام شود.

اما نگهداري گياهان آپارتماني، مشکلاتي را هم با خود به همراه دارد. دو مشکل عمده اي که اکثر گياهان آپارتماني در تهران با آن مواجه هستند يکي وجود توده هاي متحرک سفيد رنگ با پوشش آردي به نام شپشک آردآلود است. اين حشره از شيره پرورده گياه تغذيه کرده و باعث افت گياه مي شود. شيوه مبارزه با اين حشره، استفاده از سموم تماسي مانند مالاتيوم، ديازنيون، گوزاتيون به صورت وتاول(پودر) به نسبت به يک قاشق مرباخوري ( دو سي سي در يک ليتر آب به اضافه پنج تا شش قطره مايع ظرفشويي ) است که بايد روي سطح برگ ها و پشت آنها اسپري شود و در صورتي که مؤثر واقع نشود بايد دو هفته بعد تکرار شود. اما نکته اي که بايد به آن توجه کرد اين است که با عنايت به اين که اين حشرات از شيره گياهي تغذيه مي کنند، مي توان از سموم سيستميک نيز جهت مبارزه استفاده کرد.

دومين مشکل، وجود کرم خاکي يا خرخاکي داخل خاک گلدان هاست که اين امر با توجه به وجود اين گياهان در داخل آپارتمان باعث کثيفي محل سکونت و بد منظر شدن اطراف گياه مي شود. روش مبارزه با اين مشکل استفاده از سموم سوين يا ليندين ( وتاول پودري) به نسبت يک قاشق مرباخوري در يک ليتر آب است. اين آب بايد به عنوان آب آبياري روي سطح خاک استفاده شود.

بدون ترديد رعايت نکات علمي براي نگهداري از گياهان آپارتماني و فراهم کردن شرايط مناسب زيستي براي اين گياهان، تأثير به سزايي در رشد، پرورش، سبزي و طراوت آنها دارد، اما نبايد اين نکته را فراموش کرد که گياهان همانند ما انسان ها داراي احساسات و عواطف هستند و احساس ما را نسبت به خودشان به خوبي درک مي کنند. اگر ما ياد بگيريم که جمله هاي تأکيدي مثبت را براي خود نهادينه کنيم ، بهتر مي توانيم اين نعمت هاي الهي را باور کرده، با آنها ارتباط برقرار کنيم و بهره وري مثبت داشته باشيم

 


نوشته شده در تاريخ 87/08/20 توسط مهندس نور محمد کرم زهی

                                            گل نرگس

 گياه نرگس از خانواده نرگسيان (Amaryllidaceae ) و تيره Narcissus مي باشد» نرگس گياهي دائمي و پيازدار مي باشد . پيازهاي آن درشت و داراي ورقه هاي فلسي يا مطبق است . به عبارت ديگر پياز آن مي تواند چندين سال متوالي گل دهد و گل آن همه ساله درشت تر گردد. گلهاي نرگس به رنگ سفيد ، زرد ، نارنجي ، کم پر و پُر پر هستند . برگهاي اين گياه از بن ريشه بصورت صاف يا شياردار بيرون مي آيند و در طول ساقه قرار ميگيرند.نرگس‌ها به اندازه‌هاي مختلف يافت مي‌شوند از گلهاي 5 اينچي روي ساقه‌‌هاي 2 فوتي گرفته تا گلهاي 5/0 اينچي روي ساقه 2 اينچي.
نرگس‌ها شايد آسانترين و مطمئن‌ترين پرورش از ميان خانواده تمام گلها هستند و براي افراد مبتدي در باغباني ايده‌ آل است. پياز و برگها حاوي کريستالهاي سمي هستند که فقط حشرات اصلي مي‌توانند بدون آسيب رساندن به آن از آن مصرف کنند هر چند ممکن است جانوران آنها را از زير خاک بيرون بياورند.

تکثير نرگس‌ها
نرگس‌‌ها به دو روش تکثير مي‌شوند. 1- روش تکثير غير جنسي (تقسيم پياز) که دقيقاً نتيجه‌اش گلي است مانند گل پياز اصلي. 2- روش تکثير جنسي (دانه) که نتيجه‌اش گلهايي خواهد بود جديد و متفاوت. دانه‌ها در بخش تخمدان ايجاد مي‌شوند اين بخش متورم در پشت گلبرگهاست. پس از شکوفه کردن بخش تخمدان متورم مي‌شود اما خالي از دانه است. گهگاه باد يا حشرات با آوردن گرده‌هاي جديد از گلهاي ديگر مي‌توانند باعث گرده افشاني گل در طول مدت گلدهي آن شوند. وقتي اين اتفاق روي داد در تخمدان يک يا تعداد کمي دانه ايجاد مي‌شود. نرگس‌هاي دورگه بوسيله گرده افشاني گل‌ها با تماس دادن و ماليدن دانه گرده از يک گل به کلاله گل ديگر بوجود مي‌‌آيند در نتيجه تخمدان مي‌تواند تا 25 دانه را در خود ايجاد کند. که هر کدام از آنها يک گياه کامل را بوجود خواهد آورد. اما براي گلدهي گياهي که از دانه پرورش مي‌يابد بايد تا 5 سال صبر کرد.
گلدار بودن نرگس از شش هفته تا شش ماه طول مي‌کشد که اين بستگي به جايي که شما زندگي مي‌کنيد و همچنين نوع گونه‌اي که پرورش مي‌دهيد دارد. بعد از گلدهي اجازه دهيد تا گياه نرگس پيازش را براي سال بعد بازسازي کند. برگها تا آن هنگام سبز هستند. هنگامي که برگها زرد شدند شما مي‌توانيد آنها را قطع کنيد اما تا قبل از آن خير.

 

مراقبت از نرگسها
نکاتي براي موفقيت در پرورش نرگس
ماههاي مرداد و شهريور بهترين زمان براي کشت نرگس در انگليس هستند تا ريشه‌ها قبل از شروع زمستان قابليت رشد را پيدا کنند اگر چه پيازها بايد تا ماه مهر کشت شوند ولي تا آبان ماه قابل کشت هستند.
براي کشت، آنها را بطور مجزا با فاصله‌هاي cm 15 در يک خاک با زهکشي خوب و مناسب کشت کنيد به طوري که حدود cm 10 خاک روي پيازها باشد. يک مقدار کود معمولي را با خاک مخلوط کنيد و در زير محل کاشت بريزيد و اگر خاک رسي و سنگين است مقداري شن با آن مخلوط کنيد تا به زهکشي خاک کمک کند. پيازها را در زميني که از آب اشباع است نکاريد.
نرگس‌ها براي گلدهي سال بعد خود نياز به انرژي سرازير شده از ساقه و برگ به پيازها دارند. به همين دليل برگها را از محل طوقه قطع نکنيد چون اين کار باعث مي‌شود آنها ضعيف شوند. هنگامي که 6 هفته سپري شد بعد از گلدهي مي‌توانيد برگها را قطع کنيد چون تأثيري بر گلدهي سال بعد ندارد.
بعد از پژمرده شدن گلها آنها را از بخش زيرين و پشت تخمدان قطع کنيد.
هر پيازي را که در ساقه و برگ آن نشاني از بيماري است خارج کرده و آن را بسوزانيد.
پس از گلدهي گياه را هفته‌اي يک بار آبياري و بوسيله کودهاي غني از تپاس تغذيه کنيد تا هنگامي که برگها زرد شوند.
تعداد زيادي از نرگس‌ها، خيلي خوب به طور طبيعي سبز شده و نياز به جابجايي ندارند. اگر شما باغ کوچکي داريد و دسته‌هاي نرگس خيلي زياد و بزرگ شده‌اند مي‌توانيد آنها را خارج کرده و تقسيم کنيد.
پيازهاي خارج شده را در مکاني خنک تاريک و با تهويه مناسب تا زمان کشت بعدي ذخيره کنيد.
هم قبل از انبار کردن هم قبل از کشت دوباره، تمام پيازهايي را که هنگام لمس کردن حس مي‌‌کنيد نرم هستند يا حالت اسفنجي پيدا کرده‌اند را جدا کرده و بسوزانيد.
پيازهاي کشت شده در گلدان (براي 16 الي 20 هفته) بايد حداقل در عمق 5 تا 10 سانتي متري کاشته شوند. که اين بستگي به شرايط آب و هوايي منطقه دارد.
بهترين گونه‌ها براي پرورش بستگي به مکاني دارد که مي‌خواهيد کشت کنيد. اگر محيط بزرگي از زمين سبز داريد که مي‌خواهيد در آنجا نرگس‌ها را کشت کنيد نوع « نرگس نما » بهترين نتيجه را دارد. گونه‌هاي مختلف را در يک بخش با هم مخلوط نکنيد که اين يک نتيجه کشت خوب نيست.
براي حاشيه و کناره‌هاي کوچک باغهاي سنگي بهتر است از انواع کوچک‌تر براي پرورش مانند « دو به دو » يا « پرتاب شعله » استفاده شود.
در طول زمان پرورش، حداقل دوبار بوسيله قارچ کش شاخ و برگ نرگس‌ها را سمپاشي کنيد.

 


نوشته شده در تاريخ 87/08/20 توسط مهندس نور محمد کرم زهی

 

 

نخل مرداب يا پنجه کلاغي CYPERUS

سيپروس از گياهان خانواده سيپراسه CYPERACEAE و زادگاه اصلي آن باتلاق هاي جزيره ي ماداگاسکار و جزيره موريس است. نخل مرداب گياهي است زيبا که نگهداري و تکثير آن ساده است و براي افراد تازه کار توصيه مي شود.

مشخصات ظاهري

گياه پاياي هميشه سبز با بلندي 30 تا 90 سانتيمتر که در محيط مناسب، ارتفاع آن به 150 سانتيمترهم مي رسد.

ويژگي ها

ساقه هاي سبز رنگ عمودي افراشته اين گياه به جز در رأس بدون برگ هستند که در رأس نيز دايره اي از برگچه هاي سبز علفي به صورت شعاعي مثل قاب يک چتر بيرون مي زنند. علاوه بر اين در تابستان گل ها نيز به صورت شعاعي در رأس بيرون مي زنند ولي اين گل ها کوچک و قهوه اي رنگند.

دما

در زمستان نبايستي در دماي کمتر از ده درجه نگهداري شود. در فصل سرما در خزان گياه جاي نگراني نيست چون با گرم شدن هوا مجدداً شروع به رشد مي کند. بهتر است در زمستان تمام ساقه ها را از سطح خاک حذف نمود تا در بهار دوباره سبز شود و چهره زيباتري به گياه بدهد.

نور

 اين گياه بايد در آفتاب نگهداري شود به شرط آنکه ريشه ها دايم خيس باشند؛ البته در نيم سايه نيم آفتاب يا در سايه اي که نور دار باشد هم مي ماند.

آبياري

در بهار و تابستان هر روز گياه را آبياري مي کنند و در زمستان و پائيز آبياري کم شده و کود را قطع مي کنند. در فصل گرما به آب زيادي احتياج دارد و سعي کنيد گلدان زهکش چنداني نداشته باشد تا محيط تقريباً باتلاقي براي گياه ايجاد شود. بنابراين بهتر است گلدان را در زير گلداني قرار دهيد و در زيرگلداني هميشه مقداري آب موجود باشد.

موارد استفاده

شکل و کيفيت متمايز اين گياه، کنتراست خوبي با نمونه هاي بوته اي گسترده ايجاد مي کند. يک حوضچه نيم بشکه اي با نيلوفرهاي آبي سفيد پا کوتاه و گل هاي فراموشم مکن آبي رنگ که در حاشيه آن پخش شده اند و يک گياه پنجه کلاغي که کنتراست عمودي ظريفي مي دهد، در مجموع بسيار گيرا خواهند بود.

تقويت گياه

پس از سه يا چهار آبياري با کود مايع کامل آن را تقويت مي نمايند.

براي مبارزه با شپشک و حلزون بايستي به وسيله ي ملانيون مبارزه شود.

مراقبت ويژه

ساقه هاي قهوه اي را قطع کنيد. در زمستان ها ريشه ها را در خاک نگهداريد يا گياه را به درون ساختمان ببريد.

تغيير گلدان

 تراکم ريشه موجب شادابي گياه مي شود، پس از پر شدن سه چهارم حجم گلدان آن را با تقسيم ريشه ، تکثير مي نمايند. بايد دقت نمود ريشه ها زخمي نشود.

خاک مناسب، خاک کمي سنگين است ( رس زياد باشد تا حالت باتلاقي ايجاد شود ).

ازدياد

نخل مرداب را مي توان به راحتي از اواسط بهار تا اوايل تابستان با روش تقسيم بوته، تکثير کرد. البته راحتي اين کار، بستگي به تجربه و توان شخص تکثير کننده دارد.

از آنجايي که اين گياه طبيعتاً به وسيله قرار گرفتن در آب رشد کرده و ريشه مي دهد، خاک آن بايد کاملاً مرطوب باشد، ولي اگر به اندازه کافي خيس نبود، ابتدا آن را کاملاً آبياري کنيد، سپس از گلدان بيرون آوريد. با استفاده از يک چاقوي تيز، انبوه ريشه ها را به دسته هايي با حداقل 4 يا 5 ساقه تقسيم کنيد، مراقب باشيد به ريشه ها صدمه نزنيد و سعي کنيد با دست عمل تقسيم را انجام دهيد. سپس هر قسمت را در گلداني با قطر دهانه 11 - 9 سانتيمتر حاوي کمپوست گلداني با پايه پيت قرار دهيد و کاملاً آبياري کنيد.

گرچه روش تقسيم براي تمام انواع نخل مرداب ها به کار برده مي شود ولي اين گياه مي تواند به روش هاي غير معمول ديگري نيز تکثير شوند. در گياه نخل مرداب رأس گل را همراه با برگه هايي که زير گل وجود دارند به وسيله قيچي باغباني به اندازه يک سوم يا يک دوم کوتاه کنيد، گياه را از زير قسمت برگ قطع کنيد و به صورت وارونه ( برگ داخل آب باشد )، در آب يا در ماسه نرم شسته يا کمپوست مخصوص بذر و قلمه مرطوب قرار دهيد(ساقه به طرف بالا و قسمت برگدار درون آب يا خاک قرار گيرد). زماني که ريشه داد، گياه را به گلداني با قطر دهانه 9 سانتيمتر و کمپوست گلداني منتقل کنيد. در طول عمل تکثير، سعي کنيد دماي محيط گياه را 22-20 درجه سانتيگراد نگاه داريد و مراقب باشيد که گياه در شرايط نور مناسب و کافي، دور از تابش مستقيم خورشيد قرار گيرد. بعد از ريشه دادن به گلدان هاي استکاني منتقل کنيد.

 


نوشته شده در تاريخ 87/08/20 توسط مهندس نور محمد کرم زهی

مشخصات گیاه برنج

ساقه برنج راست ، استوانه‌ای و جز در قسمتی که گره‌ها وجود دارند تو خالی است. ارتفاع ساقه به 60 تا 200 سانتیمتر می‌رسد. برنج علاوه بر ساقه اصلی ، 4 تا 5 ساقه فرعی دارد. برگهای برنج به صورت متناوب در دو ردیف در دو طرف ساقه قرار گرفته‌اند. برگ برنج دارای غلاف ، پهنک ، زبانک و گوشوارک است. همچنین برنج مانند گندم ، دارای گل آذین خوشه‌ای می‌باشد که دانه‌ها در آن قرار می‌گیرند.
برخلاف سنبلچه‌های گندم و جو و ذرت که فشرده و نزدیک به هم هستند، سنبلچه‌های برنج به صورت غیر فشرده روی محورهای اصلی و فرعی گل آذین قرار می‌گیرد. میوه برنج دارای غلافی سفید رنگ ، قهوه‌ای ، کهربایی ، قرمز یا بنفش است که این میوه را به همراه غلاف آن ، شلتوک می‌نامند. برای قابل استفاده شدن برنج برای انسان ، باید شلتوک را پوست کنند، یعنی غلاف را از دانه جدا نمایند.

کشت برنج

کشت برنج در نقاط مختلف

شواهد نشان می‌دهند که تقریبا 4000 سال قبل از میلاد ، در کشورهای هند و چین ، کشت برنج متداول بوده است. پس از گندم ، برنج دومین غله مهم در دنیا به حساب می‌آید. نزدیک به 90 درصد سطح زیر کشت و تولید برنج متعلق به کشورهای خاور دور می‌باشد. بیش از نصف محصول برنج هم در دو کشور هند و چین تولید می‌شود. بطور کلی ، کشورهای گرمسیری و نیمه گرمسیری برمه ، تایلند ، ویتنام ، لائوس ، اندونزی ، فیلیپین ، پاکستان ، هند ، آمریکا ، ژاپن ، ایتالیا ، مصر ، چین ، برزیل ، کوبا ، مکزیک و استرالیا از تولید کنندگان برنج به شمار می‌آیند.

کشت برنج در ایران

کشت برنج در ایران در نواحی شمالی بویژه رودسر و استان خوزستان تاریخچه طولانی دارد. شواهد نشان می‌دهد که این محصول در این ناحیه قرنها پیش از میلاد مسیح و در زمان هخامنشیان رواج داشته است. البته امروزه با توجه به رشد روز افزون جمعیت ایران ، تولید داخلی برنج پاسخگوی نیاز مردم نیست و به همین دلیل ، مقادیر قابل توجهی از این محصول از خارج وارد می‌شود.

انواع برنج

برنجهای یک ساله در شرایط مساعد آب و هوایی قادرند رشد مجدد خود را پس از برداشت محصول اول ، ‎آغاز نمایند و محصول دوم و گاهی حتی تا چند سری ، محصول تولید کنند. برنجهای وحشی یک ساله در نقاط مرتفع یا باتلاقهای غیر دائمی کم عمق رشد می‌کنند. برنجهای یک ساله کلا نسبت به کم آبی مقاوم‌ترند. برنجهای وحشی چند ساله اغلب در مناطق پست و باتلاقهای دائمی کشت می‌شوند.

شرایط مناسب برای کشت برنج

·         دما: میانگین دمای مورد نیاز برنج هنگام رشد باید بین 20 تا 37 درجه سانتیگراد باشد. پایین بودن دما در اوایل فصل زراعی یا آبیاری مزرعه با آب سرد سبب می‌شود که زمان رسیدن دانه‌ها به تأخیر افتد. بالا بودن دما هم موجب کاهش تعداد سنبلچه‌های بارور و وزن دانه‌ها می‌شود.

·         نور: نور هم یکی از عوامل مؤثر در رشد گیاه است. شدت نور در اوایل فصل زراعی شاید عامل محدود کننده‌ای برای رشد برنج به حساب آید. اما با نزدیک شدن به پایان فصل زراعی ، بویژه موقع تشکیل خوشه ، رقابت برای جذب نور بین بوته‌ها افزایش می‌یابد.

·         رطوبت: مناسب‌ترین میزان رطوبت برای گلدهی گیاه برنج ، 70 تا 80 درصد است. رطوبت کمتر از 40 درصد ، عامل بازدارنده‌ای برای گلدهی گیاه به شمار می‌رود. وزش باد و ریزش باران و تگرگ ، در زمان گلدهی زیانبار است. همچنین بارندگی موقع برداشت محصول هم عملیات مربوط به خشک شدن محصول را به تأخیر می‌اندازد. برنج ، کلا گیاه آب دوستی به شمار می‌رود، ولی آبزی نیست. چون ریشه گیاهان آبزی قادر نیست که تارهای کشنده و ریشه‌های فرعی تولید کند. در حالی که ریشه برنج هم تار کشنده و هم ریشه فرعی دارد.

·         آب: آب مورد نیاز برنج از سایر غلات بیشتر است. هشتاد درصد آب مورد نیاز محصول برنج تولید شده در جهان بویژه در نقاط استوایی ، از آب باران تأمین می‌گردد. 20 درصد باقی مانده را از آب رودخانه و آب چاه تأمین می‌نمایند. نتایج بدست آمده نشان داده که اگر دمای آب کمتر از 19 درجه سانتیگراد باشد، زمان رسیدن دانه به تأخیر می‌افتد. اگر هم از 30 درجه بیشتر باشد، گسترش ریشه و میزان عملکرد گیاه برنج به دلیل محدود بودن اکسیژن موجود در آب ، کم می‌شود و بازدهی گیاه کاهش می‌یابد.

·         خاک: برنج در خاکهای مختلف ، از فقیر تا غنی که تنها آب مورد نیاز گیاه تأمین باشد به عمل می‌آید. البته مقدار آب مصرفی در خاکهای سبک بیش از خاکهای سنگین است. مناسب‌ترین خاک برای کشت برنج ، خاک رسی با لایه غیر قابل نفوذ در عمق 50 تا 150 سانتیمتری و همراه با مقدار زیادی مواد آلی است. برنج اصولا نسبت به شوری خاک و شوری آب مقاوم است. در صورتی که آب کافی برای شستشوی نمک خاک وجود داشته باشد، می‌توان از برنج برای اصلاح خاکهای شور استفاده نمود.

 

کشت برنج

·         روش مستقیم: بذر را مستقیما داخل خاک آماده می‌کارند.

·         روش نشاء: بذر خیس شده را داخل زمین مخصوصی به نام خزانه می‌کارند و سپس ، بوته یا نشای بدست آمده را به زمین اصلی مزرعه منتقل می‌نمایند.

کود مورد نیاز برنج

برنج ، همچون دیگر غلات نسبت به نیتروژن واکنش خوبی از خود نشان می‌دهد. همچنین نیتروژن را به صورت آمونیوم و نیترات جذب می‌کند. از طرف دیگر ، کودهای فسفردار ، رشد ریشه و مقاومت گیاه را در برابر بیماریها و کودهای پتاسیم‌دار ، انتقال مواد فتوسنتزی از برگ به اعضای دیگر گیاه بویژه دانه ، و نیز استقامت بوته‌ها را افزایش می‌دهند.

بیماریها و آفات برنج

بلاست ساقه برنج

این بیماری را قارچی به نام Pyricularia oryzae ایجاد می‌کند. یکی از مخرب‌ترین بیماریهای گیاه برنج است که با خشکاندن، شکستن و خواباندن ساقه قادر است میزان تولید برنج را به میزان چشمگیری کاهش دهد. سمپاشی مزرعه با سولفات مس و ترکیبات آلی جیوه در کنترل این بیماری تا حدی مؤثرند.

پوسیدگی طوقه برنج

این بیماری که به ژیگانتیسم هم معروف است، بوسیله قارچ Gibberia fugikuria ایجاد می‌شود که این قارچ ، سبب رشد فوق‌العاده ساقه و نازک شدن آن و در نهایت مرگ بوته برنج می‌شود. دمای بیش از 20 درجه سانتیگراد بویژه در لایه بالایی خاک می‌تواند شرایط مساعد برای فعالیت این قارچ را فراهم نماید. ضد عفونی نمودن بذر با اگروزان می‌تواند خسارت ناشی از این قارچ را کاهش دهد.

برداشت محصول

زمان برداشت با توجه به دما معمولا از ماههای مرداد و شهریور شروع شده و تا اواخر آبان یا اوایل آذر ادامه می‌یابد. هنگام برداشت محصول ، باید 80 درصد دانه‌های غلافدار (شلتوک) واقع در بخش بالایی خوشه و برگها زرد شده و دانه‌ها سخت شده باشند. دانه‌ها معمولا یک تا دو هفته از آغاز زرد شدن برگها سخت می‌شوند. البته درصد رطوبت شلتوک هم معیاری برای برداشت محسوب می‌شود. میزان رطوبت شلتوک باید بین 20 تا 35 درصد باشد. در برخی کشورها از جمله ایران ، برداشت محصول را با استفاده از داس انجام می‌دهند. خوشه‌های بریده را دسته دسته می‌کنند و می‌گذارند تا خشک شود. پس از خشک شدن، برنج برای مراحل دیگر آماده است.


نوشته شده در تاريخ 87/08/15 توسط مهندس نور محمد کرم زهی
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : پیچک
فال حافظ